సమస్ సమసమాభాసో భాస్వద్వపుర్ ఉదారధీః । తిష్ఠాత్మాచారతో నిత్యం పరిపూర్ణ ఇవార్ణవః
సమానంగా, ప్రశాంతంగా కనిపిస్తూ, వెలుగుతో మెరిసే రూపంతో, ఉదారమైన బుద్ధితో, ఎల్లప్పుడూ తనలోనే నిలబడిన ప్రవర్తనతో, సముద్రంలా ఎప్పుడూ నిండుగా నిలిచివుంటాడు.
ఏతత్ త్వం శ్రుతవాన్ సర్వం స్థితస్ త్వం పరిపూర్ణధీః । యదీచ్ఛసీతరత్ ప్రష్టుం తత్ పృచ్ఛ రఘునన్దన
ఇవి అన్నీ నీవు వినావు, నీ మనసు పూర్తిగా తృప్తిగా ఉంది. ఇంకా ఏదైనా అడగాలనుకుంటే అడుగు, రఘువంశంలో ఆనందంగా ఉన్నవాడా.
బ్రహ్మణో ఽనన్తరూపస్య కుతో మలమ్ ఇతి త్వయా । యత్ పృష్టం ప్రథమే కల్పే తద్ అద్య పరిచోదయ
బ్రహ్మకు ఎన్నో రూపాలు ఉన్నప్పుడు మలినత ఎలా వస్తుంది అని నువ్వు మొదటి సారి అడిగిన ప్రశ్నను ఇప్పుడు మళ్లీ అడుగు.
ఇదానీం సంశయో బ్రహ్మన్ వినివృత్తో విశేషతః । జ్ఞాతం జ్ఞాతవ్యమ్ అఖిలం జాతా తృప్తిర్ అకృత్రిమా
ఇప్పుడు, ఓ బ్రహ్మన్, సందేహం పూర్తిగా తొలగిపోయింది. తెలుసుకోవాల్సినది అంతా తెలిసిపోయింది. సహజమైన తృప్తి కలిగింది.
నాత్మనో ఽస్తి మలం ద్విత్వం న చైక్యం న చ కల్పనా । తదా మమాభూద్ అజ్ఞానం ప్రశాన్తమ్ అధునా తు తత్
ఆత్మకు మలినత కూడా లేదు, ద్వంద్వ భావన లేదు, ఏకత్వం లేదు, ఊహించడమూ లేదు. అప్పట్లో నాకు అజ్ఞానం ఉండేది, ఇప్పుడు అది పూర్తిగా శాంతించింది.
కలఙ్క ఆత్మనో ఽస్తీతి మమాజ్ఞానవశేన యా । ఆసీద్ భ్రాన్తిర్ ఇదానీం సా నివృత్తా త్వత్ప్రసాదతః
ఆత్మలో మలినత ఉందని నేను అజ్ఞానంతో అనుకున్న భ్రమ, ఇప్పుడు నీ కృప వల్ల పూర్తిగా పోయింది.
న జాయతే న మ్రియతే న చైవాత్మా కలఙ్కితః । సర్వం చ బ్రహ్మమయమ్ ఇత్య్ ఉదితః ఖలు చాస్మ్య్ అహమ్
ఆత్మకు neither జననం ఉంటుంది, nor మరణం, మలినత కూడా ఉండదు. అంతా పరబ్రహ్మ స్వరూపమే అని నేను ప్రకటించాను.
ప్రశ్నేభ్యస్ సంశయేభ్యశ్ చ వాఞ్ఛితేభ్యశ్ చ సర్వతః । శుద్ధం మే నిర్గతం చేతస్ త్వష్టా యన్త్రభ్రమాద్ ఇవ
ప్రశ్నలు, సందేహాలు, కోరికలన్నీ పోయి, నా మనసు పూర్తిగా శుద్ధమైంది. అది వడివడిగా తిరిగే యంత్రచక్రం ఆగిపోయినట్టుగా ఉంది.
సర్వసారోపదేశేషు ప్రాయః ప్రోక్తేషు సాధుభిః । నిరాకాఙ్క్షస్ స్థితో ఽస్మ్య్ అన్తస్ సుమేరుః కనకేష్వ్ ఇవ
ధర్మజ్ఞులు చెప్పిన అన్ని ముఖ్యమైన ఉపదేశాలలో, నా మనసులో ఏమాత్రం ఆశ లేకుండా, నేను నిలిచి ఉన్నాను. అది సుమేరు పర్వతం బంగారు గుట్టల్లో ఉండినట్లే.
న తద్ అస్త్య్ అస్తి యత్రాశా న తద్ అస్తి యద్ ఈప్సితమ్ । న తద్ అస్తి యద్ ఆదేయం హేయం మధ్యం చ వా మమ
ఏదీ నాకు ఆశ కలిగించదు, ఏదీ నేను కోరుకోను, ఏదీ తీసుకోవాల్సినదీ, వదిలేయాల్సినదీ, మధ్యస్థంగా చూడాల్సినదీ నాకు లేదు.
ఇదం హేయమ్ ఉపాదేయమ్ ఇదం సద్ ఇదమ్ అప్య్ అసత్ । ఇతి చిన్తాభ్రమశ్ శాన్తో నిపుణం పరమో మునే
‘ఇది వదిలేయాలి, ఇది స్వీకరించాలి, ఇది సత్యం, ఇది అసత్యం’ అనే తలంపుల కలవరం పూర్తిగా శాంతించింది, ఓ మునివరా, చాలా లోతుగా.
న స్వర్గమ్ అభివాఞ్ఛామి ద్వేష్మి వా న చ రౌరవమ్ । ఆత్మన్య్ ఏవ హి తిష్ఠామి మన్దరాద్రిర్ ఇవాభ్రమః
నేను స్వర్గాన్ని కోరను, నరకాన్ని ద్వేషించను; నేను నా ఆత్మలోనే ఉండిపోతున్నాను, అది మందార పర్వతంపై మేఘం నిలిచినట్లే.
కణశఃకీర్ణత్రిజగత్క్షీరసాగరసన్తతిః । విశ్రాన్తశ్ చిరసమ్భ్రాన్తో నిర్భ్రమో రామమన్దరః
మూడు లోకాలపై చినుకుల్లా చెల్లిపోయిన పాలసముద్రం, ఎన్నో రోజుల కలకలికి తీరుకొని, ఇప్పుడు అయోమయం లేకుండా, రామా, మందర పర్వతంలా ప్రశాంతంగా ఉంది.
అవస్త్వ్ ఇదమ్ ఇదం వస్తు యస్యేతి కలనామలమ్ । హృది తస్య కుసన్దేహజాలికా జ్వలితాధికమ్
‘ఇది అసత్యం, ఇది సత్యం, ఇది నాది’ అని ఎప్పుడూ లెక్కలు వేసే మనసున్నవాడి హృదయంలో సందేహాల గొప్ప వల మరింత మంటలతో మండుతూనే ఉంటుంది.
ఇదమ్ ఇత్థం జగద్ ఇతి జ్ఞాతం యేన మునీశ్వర । స యత్ర యాతి కార్పణ్యం జగతస్ తన్ న లభ్యతే
ఈ లోకం ఇలానే ఉందని నిజంగా తెలిసినవాడికి, మునీశ్వరా, అతను ఎక్కడికి వెళ్లినా లోకబాధలు అతనిని తాకవు.
విచిత్రాకులకల్లోలాజ్ జడావృత్తివివర్తితాత్ । త్వత్ప్రసాదేన భగవంస్ తీర్ణాస్ స్మో భవసాగరాత్
భగవంతుడా, నీ కృప వల్ల, విచిత్రమైన కలవరపు అలలూ, మూర్ఖత్వపు మార్పులూ ఉన్న భవసాగరాన్ని మేము దాటి వచ్చాము.
సమ్పదామ్ అవధిర్ జ్ఞాతో దృష్టస్ సీమాన్త ఆపదామ్ । సర్వసారేష్వ్ అదీనాస్ స్మః పూర్ణాస్ స్మః పరమేశ్వరాః
సంపదలకు ఎక్కడ ముగింపు ఉందో తెలుసుకున్నాం, కష్టాలకు ఎక్కడ సరిహద్దు ఉందో చూశాం. ప్రతి విషయంలోని అసలైన తత్వంలో మనం ఎటువంటి లోటు లేకుండా, సంపూర్ణంగా, పరిపూర్ణులమై ఉన్నాం.
పరామ్ అభేద్యామ్ అపరైర్ దలితాశామతఙ్గజామ్ । సంసారసమరే సమ్యగ్ ధీరతామ్ ఆగతం మనః
ఇతరుల దెబ్బలకు భయపడని ఏనుగు లాంటి, ఎవరూ దెబ్బతీయలేని అత్యున్నత ధైర్యాన్ని మనస్సు సంపాదించింది. ఈ సంసార సంగ్రామంలో మనస్సు నిలకడగా నిలబడింది.
పరిగలితవికల్పతామ్ ఉపేతం ప్రగలితవాఞ్ఛమ్ అదీనసారసత్త్వమ్ । త్రిజగతి జయతి ప్రసిద్ధరూపం ప్రముదితమ్ అన్తర్ అనుత్తరం మనో మే
నా మనస్సు అన్ని సందేహాలు, ఆశలు విడిచిపెట్టి, దృఢమైన తత్వాన్ని పొందింది. మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధి పొందుతూ, అంతులేని ఆనందంతో లోపల ఆనందంగా ఉంది.
కేవలేనేన్ద్రియైస్ సార్ధం వర్తమానార్థవర్తినా । అసఙ్గమేన మనసా యత్ కరోషి న తత్ కృతమ్
ఇంద్రియాలతో కలసి, బయట విషయాలలో నిమగ్నమైనా, మనస్సు అసక్తిగా ఉంటే, నీవు చేసే పని నిజంగా చేయబడినది కాదు.
యథా ప్రాప్తిక్షణే వస్తు ప్రథమం తుష్టయే తథా । న ప్రాప్త్యేకక్షణాద్ ఊర్ధ్వమ్ ఇతి కో నానుభూతవాన్
ఎలాగైతే మనకు కావలసిన వస్తువు దొరికిన క్షణంలోనే ఆనందం కలుగుతుందో, ఆ దొరికిన క్షణం దాటి తర్వాత ఎవరైనా ఆ ఆనందాన్ని నిలకడగా అనుభవించారా?
వాఞ్ఛాకాలే యథా వస్తు తుష్టయే నాన్యదా తథా । తస్మాత్ క్షణసుఖే తుష్టిం బాలో బధ్నాతి నేతరః
మన కోరిక తీరినప్పుడు మాత్రమే సంతృప్తి కలుగుతుంది, ఇంకెప్పుడు కాదు. అందుకే, తాత్కాలిక సంతోషాన్ని పిల్లవాడు మాత్రమే పట్టుకుంటాడు, తెలివైనవాడు కాదు.
వాఞ్ఛాక్షణే తుష్టయే యత్ తత్ర వాఞ్ఛైవ కారణమ్ । తుష్టిస్ త్వ్ అతుష్టిపర్యన్తా తస్మాద్ వాఞ్ఛాం పరిత్యజ
కోరిక ఉన్నప్పుడు కలిగే సంతృప్తికి కారణం ఆ కోరికే. ఆ సంతృప్తి తిరిగి అసంతృప్తి వచ్చే వరకు మాత్రమే ఉంటుంది. అందుకే, కోరికను వదిలేయి.
యది తత్ పదమ్ ఆప్నోషి కదాచిత్ కాలపర్యయాత్ । తద్ అహమ్భావనారూపే న మఙ్క్తవ్యం త్వయా పునః
ఏదైనా కాలక్రమంలో ఆ స్థితిని నువ్వు సాధించినా, దాన్ని మళ్లీ 'నేను' అనే భావనతో అన్వేషించకూడదు.
ఆత్మజ్ఞానాచలస్యాగ్రే రామ విశ్రాన్తవాన్ అసి । అహమ్భావమహాశ్వభ్రే న పునః పాతమ్ అర్హసి
రామా, నీవు ఆత్మజ్ఞానము అనే పర్వతశిఖరంపై విశ్రాంతి పొందావు. ఇక మళ్లీ అహంకారమనే లోతైన అగాధంలో పడిపోవాల్సిన అవసరం లేదు.
ప్రసృతానన్తసద్దృష్టేర్ జ్ఞత్వమేరుశిరస్స్థితేః । పునర్ గర్భాన్ధకారాన్తఃపాతాలపతనం కుతః
నీవు అనంతమైన సత్యాన్ని చూచే దృష్టిని పొంది, జ్ఞానమనే మేరు పర్వతశిఖరంపై నిలిచినప్పుడు, మళ్లీ గర్భాంధకారమనే చీకటి లోకంలోకి ఎలా పడిపోతావు?
దృశ్యతే తే స్వభావో ఽయం సమతాసత్యతామయః । మన్యే క్షీణవికల్పో ఽసి జాతో ఽసి గతకాలికః
నీ స్వభావం సమత్వం, సత్యం కలిగినదిగా కనిపిస్తోంది. నీవు ఇక సందేహాలన్నీ విడిచిపెట్టావు, కొత్తగా జన్మించావు, గతం అంతా పోయింది అని నేను భావిస్తున్నాను.
స్వభావో ఽయం స్థిరో రామ ఇత్య్ ఆవేదయతీవ మే । సోమ్య పూర్ణార్ణవప్రఖ్యా సమతా నిర్మలా తవ
రామా, నీ ఈ స్వభావం బలంగా స్థిరపడినదిగా నాకు అనిపిస్తోంది. నీ సమత్వం సముద్రమంత ప్రశాంతంగా, నిర్మలంగా ఉంది.
ఆశా యాతు నిరాశత్వమ్ అభావం యాతు భావనా । అమనస్త్వం మనో యాతు తవాసఙ్గేన జీవతః
ఆశలు పోయి నిరాశగా మారిపోవాలి, ఊహలు లేకుండా పోవాలి, మనసు లేని స్థితి రావాలి — ఇవన్నీ నీకు జీవితం మీద ఆసక్తి లేకుండా ఉండటం వల్ల సాధ్యమవుతాయి.
యాం యాం వస్తుదృశం యాసి తస్యాం తస్యామ్ అవస్థితమ్ । సత్తాసామాన్యరూపేణ బ్రహ్మ బృంహితచిద్ఘనమ్
నీవు ఏ వస్తువునైనా చూస్తే, అది ఏ స్థితిలో ఉన్నా, అందులో బ్రహ్మం ఉన్నదని తెలుసుకో. అది సర్వత్రా ఉన్న జీవశక్తిగా, అపారమైన చైతన్యంగా వ్యాపించి ఉంటుంది.