నిత్యమ్ ఏవ శరీరస్థమ్ ఇదం ధ్యాయేత్ పరం శివమ్ । సర్వప్రత్యయకర్తారం స్వయమ్ ఆత్మానమ్ ఆత్మనా
మన శరీరంలో ఎప్పుడూ పరమ శుభమైన ఆత్మను, అన్ని అనుభూతులకు కారణమైన స్వయంగా మన ఆత్మను మనమే ధ్యానం చేయాలి.
శయానమ్ ఉత్థితం చైవ వ్రజన్తమ్ అథ వా స్థితమ్ । స్పృశన్తమ్ అభితస్ స్పర్శాంస్ త్యజన్తమ్ అథ వాభితః
పడుకుని ఉన్నా, లేచి ఉన్నా, నడుస్తూ ఉన్నా, నిలబడి ఉన్నా, చుట్టూ వస్తువులను తాకినా, వాటిని వదిలినా, ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండాలి.
భుఞ్జానం సన్త్యజన్తం చ భోగాన్ ఆభోగపీవరాన్ । బాహ్యార్థగణకర్తారం సర్వకార్యస్వరూపదమ్
ఇంద్రియ సుఖాలను అనుభవిస్తున్నా, వదిలిపెడుతున్నా, బయట విషయాలతో వ్యవహరిస్తున్నా, అన్ని పనులకు మూలమైన ఆత్మను గుర్తించాలి.
దేహలిఙ్గేశ్వరాన్తస్స్థం త్యక్తలిఙ్గాన్తరాదికః । యథాప్రాప్తార్థసంవిత్త్యా బోధలిఙ్గం ప్రపూజయేత్
శరీరంలోని అంతరాత్మలో నిలిచి, ఇతర అంతర్గత లక్షణాలన్నీ వదిలి, వచ్చిన విషయాన్ని తెలుసుకుంటూ జ్ఞానాన్ని పూజించాలి.
ప్రవాహాపతితార్థస్ తు సమ్బోధస్నానశుద్ధిమాన్ । నిత్యావబోధార్హణయా బోధలిఙ్గం ప్రపూజయేత్
విషయాల ప్రవాహంలో మనస్సు కొట్టుకుపోయినవాడు, జ్ఞానస్నానం ద్వారా పవిత్రుడై, ఎప్పుడూ అప్రమత్తతతో చైతన్య స్వరూపాన్ని పూజించాలి.
ఆదిత్యభావనాభోగభావితామ్బరభాస్కరమ్ । శశాఙ్కభావనాభోగభావితేన్దుం సదోదితమ్
సూర్యుని ధ్యానం చేయడం వల్ల ఆకాశంలో ప్రకాశించే సూర్యుడిని, చంద్రుని ధ్యానం వల్ల ఎప్పుడూ వెలిగే చంద్రుడిని మనసులో తలంచాలి.
ప్రతిభాతపదార్థౌఘనిత్యావగతసంవిదమ్ । ద్వారైర్ వహన్తం శారీరైర్ ముఖే ప్రాణస్వరూపిణమ్
మనస్సులో కనిపించే అనేక వస్తువులను ఎప్పుడూ తెలుసుకునే ఆ చైతన్యాన్ని, ఇంద్రియ ద్వారాల ద్వారా శరీరంలో నోటి ద్వారా ఊపిరిగా ప్రవహించే ప్రాణ స్వరూపాన్ని ధ్యానించాలి.
రసీకృతరసం ప్రాణస్వాన్తోదాత్తతురఙ్గమమ్ । ప్రాణాపానరథారూఢం గూఢమ్ అన్తర్గుహాశయమ్
రుచిని ఆస్వాదించే ప్రాణశక్తిని, హృదయంలో ఉన్న గొప్ప గుర్రాన్ని, ఊపిరి పోయడం రాకడం అనే రథంపై కూర్చుని, లోపల గూడు వేసుకుని ఉన్నదాన్ని మనసులో తలంచాలి.
జ్ఞాతారం జ్ఞేయదృష్టీనాం కర్తారం సర్వకర్మణామ్ । భోక్తారం సర్వభోజ్యానాం స్మర్తారం సర్వసంవిదామ్
అతడు అన్ని విషయాలను తెలిసినవాడిని, అన్ని పనులను చేసేవాడిని, అన్ని అనుభవాలను అనుభవించేవాడిని, అన్ని జ్ఞానాన్ని గుర్తు పెట్టుకునేవాడిని ధ్యానించాలి.
సమ్యక్సంవిదితాఙ్గౌఘం భవభావనభావితమ్ । ఆభాసభాసనం భూరి సర్వగం చిన్తయేచ్ ఛివమ్
అతడు శివుని ధ్యానించాలి. ఆయన అవగాహనతో కూడిన అవయవాలతో ఉన్నవాడు, భవాన్ని మనసులో తలచినవాడి రూపంలో ఉన్నవాడు, అన్ని రూపాలను ప్రకాశింపజేసేవాడు, అపారమైనవాడు, అన్నిచోట్లా వ్యాపించినవాడు.
నిష్కలం సకలం చైవ దేహస్థం వ్యోమచారిణమ్ । అరఞ్జితం రఞ్జితం చ నిత్యమ్ అఙ్గాఙ్గసంవిదా
శివుడు భాగాలులేని వాడిగా, భాగాలతో ఉన్నవాడిగా, శరీరంలో నివసించేవాడిగా, ఆకాశంలో సంచరించేవాడిగా, రంగులేని వాడిగా, రంగుతో ఉన్నవాడిగా, ఎల్లప్పుడూ ప్రతి అవయవ జ్ఞానంలో ఉన్నవాడిగా ధ్యానించాలి.
మనోమననశక్తిస్థం ప్రాణాపానాన్తరోదితమ్ । హృత్కణ్ఠతాలుమధ్యస్థం భ్రూనాసాపుటపీఠగమ్
ఆత్మ శక్తిలో, మనస్సు ఆలోచనలో ఉండే దానిని, ఊపిరి లోపలికి బయటికి పోయే మధ్యలో వెలిసే దానిని, హృదయం, గొంతు, తాలువు మధ్యలో ఉన్నదానిని, కనుబొమ్మలు, ముక్కు మధ్యలోని స్థానం చేరే దానిని ధ్యానించాలి.
షట్త్రింశత్పదకోటిస్థమ్ ఉన్మనాన్తదశాతిగమ్ । కుర్వన్తమ్ అన్తశ్ శబ్దాదీంశ్ చోదయన్తం మనఃఖగమ్
ముప్పత్తారు తత్త్వాల శిఖరంలో నిలిచి, పదిహేను మనస్సు స్థితులను దాటి, లోపల శబ్దాది ఇంద్రియాలను ప్రేరేపిస్తూ, మనస్సు అనే పక్షిని నడిపించే తత్వం.
వికల్పిన్య్ అవికల్పే చ త్రివిధే వాక్పథే స్థితమ్ । తిలే తైలమ్ ఇవాఙ్గేషు సర్వేష్వ్ ఏవాన్తర్ ఆశ్రితమ్
వికల్ప, అవికల్ప, మిశ్రమమైన మూడు రకాల మాటల మార్గాల్లో ఉండి, నువ్వులలో నూనె ఎలా అంతర్లీనంగా ఉంటుందో అలా అన్ని అవయవాల్లో అంతర్గతంగా వ్యాపించి ఉంటుంది.
కలాకలఙ్కరహితం కలితం కలనాగణైః । ఏకదేశే స్వహృత్పద్మే సర్వదేహే చ సంస్థితమ్
కాలమూ కల్పితమూ లేని స్వరూపంగా, ఎన్నో మార్పులతో కూడి, ఒక్క చోట — తన హృదయ పద్మంలో — స్థిరంగా ఉండి, అంతటా శరీరమంతటా వ్యాపించి ఉంటుంది.
చిన్మాత్రమ్ అమలాభాసం కలాకలనకల్పనమ్ । ప్రత్యక్షదృశ్యం సర్వత్ర స్వానుభూతిమయాత్మకమ్
నిర్మలమైన చైతన్య స్వరూపంగా, అన్ని కల్పనలు, లెక్కలు మొదలైన వాటికి ఆధారంగా, ప్రత्यक्षంగా ఎక్కడైనా అనుభవించదగినదిగా, స్వానుభూతి రూపంగా ఉంటుంది.
ప్రత్యక్చేతనమ్ ఆత్మీయమ్ ఆత్మత్వేన పురస్స్థితమ్ । పదార్థతామ్ ఉపేత్యాశు క్షణాద్ ద్విత్వమ్ ఇవాగతమ్
నా అంతరాత్మ, నా స్వరూపమే నా ముందున్నట్లు అనిపిస్తుంది. అది పదార్థంగా మారిన వెంటనే, ఒక క్షణంలోనే రెండుగా కనిపిస్తుంది.
సహస్తపాదావయవస్ సకేశనఖదన్తకః । స్వదేహో ఽహం చిదాభాసో దేవో ఽయమ్ ఇతి భావయేత్
చేతులు, కాళ్లు, అవయవాలు, జుట్టు, గోర్లు, పళ్ళతో కూడిన ఈ శరీరం, ఈ చైతన్య ప్రతిబింబమే నేనే; ఈ దేవుడే నేనే అని మనస్సులో భావించాలి.
విచిత్రాశ్ శక్తయో బహ్వ్యో నానాచారా మనోదృశామ్ । ఉపాసతే మాం మానస్యః పత్న్యో వరమ్ ఇవోత్తమమ్
వివిధ స్వభావాలు, రూపాలు కలిగిన అనేక శక్తులు, మనస్సుతో కనిపించే విధంగా, మనస్సుకు అధిపతినైన నన్ను భార్యలు భర్తను గౌరవించునట్లు పూజిస్తున్నాయి.
మనో మే ద్వారపాలో ఽయమ్ నివేదితజగత్త్రయః । చిన్తేయం మే ప్రతీహారీ పురస్స్థా శుద్ధరూపిణీ
ఈ మనస్సే నా ద్వారపాలకుడు, మూడు లోకాలను నాకు సమర్పించినవాడు అని నేను భావించాలి. నా ముందు నిలిచిన ఈ ప్రతిబింబమే నా ద్వారపాలకురాలు, శుద్ధ స్వరూపంతో ఉంది అని నేను ఆలోచించాలి.
శక్తిర్ మమాఙ్గగా బుద్ధిః క్రియా చైవాపరాఙ్గగా । జ్ఞానాని చ విచిత్రాణి భూషణాన్య్ అఙ్గగాని మే
నా శరీరంలో శక్తి ఉంది, నా లోపల బుద్ధి ఉంటుంది, నా స్వభావంలో చర్య కూడా ఉంది.色色మైన జ్ఞానాలు నా అలంకారాలుగా నా శరీరాన్ని అలంకరిస్తున్నాయి.
కర్మేన్ద్రియాణి ద్వారాణి బుద్ధీన్ద్రియగణో ఽఙ్గనాః । అయం సో ఽహమ్ అనన్తాత్మా వ్యవచ్ఛేదోజ్ఝితశ్ చితి
కర్మేంద్రియాలు నా ద్వారాలు, బుద్ధీంద్రియాల సమూహం నా సహాయకులు. ఇదే నేను—అనంతమైన ఆత్మ, ఎలాంటి పరిమితులు లేని చైతన్యం.
తిష్ఠామి భరితైకాత్మా పూర్ణస్ సర్వావపూరకః । ఇతి దేవీమ్ ఉపాశ్రిత్య స్వచ్ఛామ్ ఆత్మచమత్కృతిమ్
ఒకే ఆత్మతో నిండినవాడిగా, సంపూర్ణంగా, అన్నింటినీ వ్యాపించి ఉంటాను. ఇలా స్వచ్ఛమైన ఆత్మ ఆశ్చర్యాన్ని ఆశ్రయించి నిలుస్తాను.
దేవవత్ పరిపూర్ణో ఽన్తర్ అదీనాత్మా చ తిష్ఠతి । నాస్తమ్ ఏతి న చోదేతి న తుష్యతి న తప్యతే
దేవతలాగే, లోపల పూర్తిగా నిండినవాడిగా, ఎప్పుడూ తగ్గని ఆత్మగా ఉంటాడు. అతడు అస్తమించడు, ఉదయించడు, సంతోషించడు, బాధపడడు కూడా.
న తృప్తిం న క్షుధం యాతి నాభివాఞ్ఛతి నోజ్ఝతి । సమస్ సమసమాచారస్ సమాభాసస్ సమాకృతిః
ఆయనకు తృప్తి లేదు, ఆకలి లేదు, ఆశ లేదు, ద్వేషం లేదు. ఆయన సమంగా ఉంటాడు, అన్ని విషయాల్లో సమత్వంతో ప్రవర్తిస్తాడు, రూపంలోనూ, ప్రవర్తనలోనూ ఎలాంటి మార్పు ఉండదు.
సోమ్యతామ్ అలమ్ ఆయాతస్ సమన్తాత్ సున్దరాశయః । ఆదేహమ్ ఏక ఏవాసావ్ అవ్యుచ్ఛిన్నమహామతిః
ఆయన పూర్తిగా మృదువుగా, చక్కగా, అందమైన హృదయంతో ఉంటాడు. ఈ శరీరంలో ఆయన ఒక్కరే ఉన్నట్టు, ఆయన మహత్తరమైన బుద్ధి ఎప్పుడూ నిలకడగా ఉంటుంది.
దేవార్చనం కరోత్య్ ఏవం దీర్ఘదీర్ఘమ్ అహర్నిశమ్ । చిత్తత్త్వావలితో దేహో దేవో ఽస్య పరికీర్తితః
ఆయన రాత్రింబవళ్ళు, చాలా కాలం పాటు, దేవుని ఆరాధనను నిరంతరం చేస్తూ ఉంటాడు. ఆయన శరీరం, ఆత్మతత్వంతో నిలబడినదిగా, దేవుడిగా పిలవబడుతుంది.
యథాప్రాప్తేన సర్వేణ తమ్ అర్చయతి వస్తునా । సమయామలయా బుద్ధ్యా చిన్మాత్రం దేహతత్పరమ్
ఏది దొరికితే దానితో ఆయన ఆ పరమార్థాన్ని పూజిస్తాడు. నియమంతో పరిశుద్ధమైన మనస్సుతో, శుద్ధమైన ఆత్మతత్వాన్ని శరీరంలో పరమంగా భావించి ఆరాధిస్తాడు.
యథాప్రాప్తక్రమోత్థేన సర్వార్థేన సమర్చయేత్ । మనాగ్ అపి న కర్తవ్యో యత్నో ఽత్రాపూర్వవస్తుని
ఏది సహజంగా, సహజ క్రమంలో వస్తుందో దానిని గౌరవంగా ఆచరించాలి. ఇక్కడ కొత్తగా, ఎప్పుడూ లేని విషయాల్లో మాత్రం కాస్తైనా ప్రయత్నం చేయకూడదు.
ప్రాతర్ ధర్మేహయా నిత్యం తతో ఽర్థక్రియయానఘ । కామసంవేదనేనాథ పూజయేచ్ చేతనం విభుమ్
ప్రతి ఉదయం ధర్మాన్ని కోరుతూ, ఆ తర్వాత లోక సంబంధమైన పనులు చేస్తూ, చివరికి కోరికను గుర్తు చేసుకుంటూ, చైతన్యమయమైన పరిపూర్ణుడైన ప్రభువును పూజించాలి.