ఏవమ్ ఆత్మానమ్ ఆలోక్య జరాశోకభయాపహమ్ । సమ్భృష్టబీజవజ్ జన్తుర్ న భూయః పరిరోహతి
ఈ విధంగా, వృద్ధాప్యం, శోకం, భయాన్ని తొలగించే ఆత్మను దర్శించినవాడు, కాల్చిన విత్తనం లాగ, మళ్లీ జన్మించడు.
సకలజన్తుషు జన్తుపదప్రదం విదితమ్ ఆద్యమ్ ఉపాస్య యతవ్రత । త్వమ్ అజమ్ ఆత్మమయం పరమం పదం భవసి కిం పరిమజ్జసి దృష్టిషు
అన్ని జీవులలో జీవస్థితిని ప్రసాదించేవాడిగా, ఆదిగా, నియమంగా ఆచరించబడే వాడిగా ప్రసిద్ధుడవు. నీవు అజన్ముడవు, ఆత్మస్వరూపుడవు, పరమ పదమవు. మరి, దృష్టులలో ఎందుకు తిరుగుతున్నావు?
తతం చిద్రూపమ్ ఏవైకం సర్వసత్తాన్తరస్థితమ్ । స్వానుభూతిమయం శుద్ధం దేవం రుద్రేశ్వరా విదుః
శుద్ధమైన ఆ పరమచైతన్యం ఒక్కటే అన్ని జీవులలో అంతర్లీనంగా ఉంది. అది ప్రతి ఒక్కరికీ అనుభూతి రూపంగా వెలుగుతుంది. ఈ దివ్యమైన తత్త్వాన్ని రుద్రుడు, ఈశ్వరుడు తెలుసుకున్నారు.
బీజం సమస్తబీజానాం సారం సంసారసంసృతేః । కర్మణాం పరమం కర్మ చిద్ధాతుం విద్ధి నిర్మలమ్
ప్రపంచంలోని అన్ని విత్తనాలకు మూలమైనది, సంసార చక్రానికి సారమైనది, అన్ని క్రియలకు పరమమైనది, మలినతలేని ఆ చైతన్యమే నిజమైన ఆధారం అని తెలుసుకో.
కారణం కారణౌఘానామ్ అకారణమ్ అనాబిలమ్ । భావనం భావనాంశానామ్ అభావ్యమ్ అభవాత్మకం
అది అన్ని కారణాలకు కారణం అయినా, దానికి కారణం లేదు; అది అన్ని కల్పనలకు మూలమైనా, దాన్ని ఊహించలేము; అది ఆభావ స్వరూపమైనది.
చేతనం చేతనౌఘానాం చేతనాత్మని చేతితమ్ । అచేత్యచేతనం చేత్యం పరమం భూరిభాసనమ్
అది అన్ని చైతన్య ప్రవాహాలకు జీవం, ఆత్మజ్ఞానంలో వెలిగే బుద్ధి; అది తెలిసినదీ, తెలియనిదీ; పరమమైనది, అనేక రూపాల్లో ప్రకాశించే తత్త్వం.
ఆలోకాలోకమ్ అమలమ్ అనాలోక్యమ్ అలోకజమ్ । అబీజం జీవబీజౌఘం చిద్ఘనం విమలం విదుః
ఇది వెలుతురు, చీకటి రెండింటికీ మూలమై, మలినములేని, కనబడని, కనుగొనలేని, విత్తనములేని జీవుల విత్తనాల సముదాయానికి ఆదిగా, చైతన్యమే పరిపూర్ణంగా ఉన్నదిగా, నిష్కళంకంగా ఉన్నదిగా జ్ఞానులు తెలుసుకుంటారు.
అసత్యం సన్మయం శాన్తం సత్యాసత్యవివర్జితమ్ । మహాసత్తాదిసన్తానం చిన్మాత్రం విద్ధి నేతరత్
అది అసత్యమైనదైనా, సత్యతతో నిండినదిగా, ప్రశాంతంగా, సత్యం అసత్యం రెండింటినీ దాటి, మహాసత్తా మొదలైన ప్రవాహంగా, కేవలం చైతన్యంగా మాత్రమే ఉన్నదిగా తెలుసుకో; వేరే ఏదీ కాదు.
స్వయం భవతి రాగాత్మా రఞ్జకో రఞ్జనం రజః । స్వయమ్ ఆకాశమ్ అప్య్ ఆశు కుడ్యం భవతి మణ్డితమ్
అది తానే ఆకర్షణకు మూలంగా, రంగు కలిపే దానిగా, రంగుగా, రంగునిచ్చే దానిగా మారుతుంది; తానే వెంటనే ఆకాశంగా, అలంకరించిన గోడగా కూడా అవుతుంది.
అస్మింశ్ చిత్తేజసి స్ఫారే జగన్మరుమరీచయః । స్ఫురితాః ప్రస్ఫురిష్యన్తి ప్రస్ఫురన్తి చ కోటిశః
ఈ విస్తారమైన చైతన్య కాంతిలో, ప్రపంచాలు మాయమృగజలాల్లా లక్షల సంఖ్యలో ఉద్భవించాయి, ఉద్భవిస్తాయి, ఉద్భవిస్తున్నాయి.
స్వసత్తామాత్రసమ్పన్నమ్ ఇదమ్ అస్మిన్ స్వతేజసి । న కిఞ్చిద్ అపి సమ్పన్నమ్ అన్యద్ ఔష్ణ్యాద్ ఇవానలే
ఈ ప్రకాశంతో నిండిన స్వరూపంలో, దీని స్వంత తేజంతో తప్ప మరొకటి ఏమి కలగదు. అగ్నిలో వేడి తప్ప ఇంకొకటి ఉండని విధంగా, ఇక్కడ కూడా అంతే.
గర్భీకృతమహామేరుం పరమాణుమ్ అముం విదుః
ఈ సూక్ష్మమైన అణువులో మహామేరు పర్వతాన్ని కూడా లోపల ఉంచుకున్నదని వారు తెలుసుకుంటారు.
గర్భీకృతమహాకల్పో నిమేషో ఽయమ్ ఉదాహృతః । ఆక్రాన్తకల్పేనానేన న సన్త్యక్తా నిమేషతా
ఈ క్షణంలో మహాకల్పాన్ని కూడా లోపల ఉంచుకున్నదని అంటారు. అయినా, ఆ కాలం అంతటినీ చుట్టుకున్నా, ఈ క్షణానికి తన స్వభావం పోకుండా ఉంటుంది.
వాలాగ్రకాద్ అప్య్ అణునా వ్యాప్తానేనాఖిలా మహీ । సప్తాబ్ధివలయాప్య్ ఉర్వీ నాస్యాన్తమ్ అధిగచ్ఛతి
వాలాగ్ర కన్నా చిన్నదైన అణువుతో కూడా ఇది మొత్తం భూమిని వ్యాపించింది. ఏడుసముద్రాల వలయాలతో కూడిన భూమి అయినా దీని పరిమితిని చేరలేను.
అకుర్వన్న్ ఏవ సంసారరచనాం కర్తృతాం గతః । కుర్వన్న్ ఏవ మహాకర్మ న కరోత్య్ ఏవ కిఞ్చన
ఏమీ చేయకుండానే ఈ లోకాన్ని సృష్టించే వాడిగా మారతాడు; గొప్ప పనులు చేస్తూ ఉన్నా, నిజంగా ఏమీ చేయడు.
ద్రవ్యమ్ అప్య్ ఏవ నిర్ద్రవ్యో నిర్ద్రవ్యో ఽపి హి ద్రవ్యవత్ । అకాయో ఽపి మహాకాయో మహాకాయో ఽప్య్ అకాయవాన్
అతడు పదార్థమే అయినా, పదార్థం లేనివాడే; పదార్థం లేనివాడైనా, పదార్థంలా కనిపిస్తాడు. శరీరం లేనివాడైనా, మహత్తరమైన శరీరాన్ని కలిగి ఉన్నట్టు; మహాశరీరుడైనా, శరీరం లేనివాడే.
అద్యాప్య్ ఏష సదా ప్రాతః ప్రాతర్ అప్య్ అద్యతాం గతః । న చాయమ్ అద్య న ప్రాతస్ త్వ్ అద్య ప్రాతశ్ చ వా సదా
ఇప్పటికీ, ఎప్పుడూ ఈ రోజు, ప్రతి ఉదయం అని ఉన్నా, ఈ రోజు, ఉదయాన్ని దాటి ఉన్నవాడు. అతడు ఈ రోజు కాదు, ఉదయం కాదు, ఎప్పటికీ ఈ రోజు, ఉదయం కూడా కాదు.
హుణ్డుభిల్లిఘలే మత్తశులుపిణ్ఠిలిసాలఘే । వేల్లిఘిల్లిసలావోలలాసగుగ్గులుసుస్సునీ
హుండుభిల్లిఘలే మత్తశులుపిండిలిసాలఘే, వెళ్లిఘిల్లిసలావోలలాసగుగ్గులుసుస్సునీ.
ఇత్యాద్య్ అనర్థకం వాక్యం తథా సత్యం స ఏవ చ । న తద్ అస్తి న యత్ స స్యాన్ న తద్ అస్తి న యత్ త్వ్ అసౌ
ఇలాంటి అర్థహీనమైన మాటలు అయినా, అవి నిజమే. ఆ పరమాత్మ తానే అలా ఉన్నాడు. ఆయన కానిది ఏదీ లేదు, ఆయన లేనిదీ ఏదీ లేదు.
యస్మై సర్వం యతస్ సర్వం యస్ సర్వం సర్వతశ్ చ యః । యశ్ చ సర్వమయో నిత్యం తస్మై సర్వాత్మనే నమః
అందరికీ అధిపతి, అందులో నుండే అన్నీ ఉద్భవించాయి, ఆయనే అన్నీ, అన్నిచోట్ల ఉన్నవాడు, ఎప్పుడూ అన్నింటిలో వ్యాపించి ఉన్న ఆ పరమాత్మకు నా నమస్కారం.
పత్త్రాన్తరాలగహనేన విలాసవత్యా హేలావిలోలఘనగర్జితయా మలేన । మల్లేన మల్లపదమాలితమాలవానాం లక్ష్మీలతావివలితా వలితేవ పుష్టిః
ఆకుల మధ్య దాగి ఉన్న వల్లి ఆడుకునేలా, గాలిలో అలసత్వంగా ఊగేలా, మల్లయుద్ధ ప్రాంగణంలో మల్లుల ధూళితో అలంకరించబడినట్లుగా, ఐశ్వర్యం సంపద లక్ష్మీ వల్లితో కలిసిపోయినట్లు కనిపిస్తుంది.
ఇత్యాదికాపి శబ్దానామ్ అర్థశ్రీస్ సత్యరూపిణీ । తస్మిన్ సర్వేశ్వరే సర్వసత్తామణిసముద్గకే
ఇలా, మాటలకు అర్థాలైన సంపద, సత్యరూపమైనది, ఆ సర్వేశ్వరునిలో, అన్ని జీవుల రత్నపెట్టెలో నిండుగా ఉంది.
కా నామ విమలా భాసస్ తస్మిన్ పరమచిన్మణౌ । న కచన్తి విచిన్వన్తి విచిత్రాణి జగన్తి యాః
ఆ పరమమైన చైతన్యమణిలో ఉన్న ఆ నిర్మలమైన కాంతిరశ్ములు ఏమిటి? అవి ఏ లోకాల వైపూ పోకుండా, విచిత్రమైన జగత్తులను వెతకకుండా ఉంటాయి.
ఏషా బీజకణాన్తస్స్థా చిత్సత్తా స్వవపుర్మయమ్ । బుద్ధ్వా మృత్కాలవార్యాది కరోత్య్ అఙ్కురచోదనమ్
ఈ చైతన్య స్వరూపం, బీజంలో అంతర్లీనంగా ఉండి, తానేగానీ తన రూపంగా మారి, మట్టి, కాలం, నీరు మొదలైన వాటిని గ్రహించి, మొలకెత్తే ఉద్దీపనను కలిగిస్తుంది.
ఫేనావర్తవివర్తాన్తర్వర్తినీ రసరూపిణీ । కచితేన్ద్రియసమ్బన్ధే కరోతి స్పన్దమ్ అమ్భసామ్
నురుగు, చక్రాలు, వాటి లోపల అంతరంగంగా ఉండే రసరూపిణిగా, ఇది ఇంద్రియాలతో సంబంధం కలిగినప్పుడు, నీటిలో కదలికను కలిగిస్తుంది.
ఏషా కుసుమగుచ్ఛేషు గన్ధరూపేణ సంస్థితా । కచన్తీ ఘ్రాణరన్ధ్రేషు కరోతి పరిఫుల్లనమ్
ఈ చైతన్యం పుష్పగుచ్ఛాల్లో పరిమళంగా నిలిచి, ముక్కులోని వాసన రంధ్రాల్లోకి ప్రవేశించి, పరిపూర్ణ వికాసాన్ని అనుభవించేటట్లు చేస్తుంది.
శిలాఙ్గస్థా శిలాఙ్గత్వం నయన్తీ సత్యతాపదమ్ । సర్గాధారదశాం ధత్తే గిరీన్ద్రస్థితిలీలయా
ఒక రాయి శరీరంలో నివసిస్తూ, దానికి రాయి స్వభావాన్ని కలిగిస్తూ, సృష్టికి ఆధారంగా నిలిచి, కొండలను తేలికగా మోయడాన్ని ఆటగా చేస్తుంది.
పవనస్పన్దకోశాత్మరూపిణీ చ త్వగిన్ద్రియమ్ । సంసాధయత్య్ ఆత్మసుతం పితేవాత్మపరాజయాత్
గాలిలోని కదలికల మూలరూపాన్ని ధరించి, త్వక్ అనే స్పర్శేంద్రియాన్ని తండ్రి తన కుమారుడిని ప్రేమతో పెంచినట్టు, తన స్వంత తత్వంతో అభివృద్ధి చేస్తుంది.
అశేషసారసమ్పిణ్డమ్ అప్య్ ఆత్మానం ఖసిద్ధయే । భావయిత్వా నకిఞ్చిత్త్వమ్ ఇవ ఖత్వం కరోత్య్ అలమ్
అన్ని తత్త్వాల సారాన్ని ఒకటిగా భావించి, ఆకాశాన్ని తెలుసుకోవడానికి, తాను పూర్తిగా శూన్యంగా, ఏదీ లేని స్థితిలోకి మారిపోతుంది.
స్వసత్తాప్రతిబిమ్బాభమ్ ఆకాశమకురోదరే । ధత్తే కల్పనిమేషాఙ్కం కాలాఖ్యమ్ అమలం వపుః
తన స్వరూప ప్రతిబింబంలా ఆకాశ గర్భంలో కనిపిస్తూ, ఊహ క్షణాల ద్వారా గుర్తించబడే, కాలం అనే నిర్మలమైన రూపాన్ని స్వీకరిస్తుంది.