ప్రకటీకృతదిక్ తేజస్ తద్ ఆలోక్య మయా స్మయాత్ । అన్తఃప్రకాశశాలిన్యా బుద్ధిదృష్ట్యావలోకితమ్
ఆ వెలుగు దిక్కులన్నీ నింపుతూ వెలిగిపోతుండగా, నా మనస్సులో వెలిగిన జ్ఞానంతో, లోపల చిరునవ్వుతో దాన్ని నేను గమనించాను.
యావత్ పశ్యామి తం సానుం లీలయైవ యదృచ్ఛయా । విహరన్ స్వగిరౌ హృద్యే తావచ్ చన్ద్రకలాధరః
ఆ శిఖరాన్ని నేను చూస్తూ ఉండగా, స్వేచ్ఛగా అక్కడ సంచరిస్తూ, తనకు ఇష్టమైన పర్వతంపై చంద్రకళను మస్తకంగా ధరించిన వాడిని ఆనందంగా చూశాను.
పాశ్చాత్యగుల్మాన్తరితగణజాలోపమాలితః । గౌరీకరార్పితకరో నన్దిప్రోత్సారితాగ్రగః
పశ్చిమ దిక్కున గుబురు చెట్ల మధ్య దాగినవారు లా కనిపిస్తూ, గౌరీ చేతిలో తన చేయి పెట్టుకొని, నంది ముందుకు తోడిచినట్లుగా ఆయన ఉన్నాడు.
పశ్చాత్పరిక్రాన్తవృషస్ సర్వరాత్రిచరావృతః । కల్హారదామవలితో మన్దారకృతశేఖరః
వెనుకవైపు వృషభుడు చుట్టూ తిరుగుతూ, రాత్రిపూట సంచరించే భూతగణాలతో కూడి, కల్హార పువ్వుల మాలలు ధరించి, మందార పువ్వుతో కిరీటం ధరించాడు.
జటామౌలీన్దుకలికో భోగీన్ద్రకృతకుణ్డలః । చలత్తుషారశైలాభస్ సర్వసఙ్కల్పితార్థదః
ఆయన జటాముద్దులో అర్ధచంద్రుడు మెరిసిపోతూ, భోగినాయకుడు చెవి కుండలాలా అలంకరించి, కదులుతున్న మంచు కొండలా కనిపిస్తూ, మనసులో కోరినది అన్నీ ప్రసాదించేవాడు.
మనోదృష్టస్ స భగవాన్ మనసైవ తతో మయా । దత్తమన్దారపుష్పేణ ప్రణతేనాభివన్దితః
ఆ భగవంతుడు నా మనసులో దర్శనమిచ్చి, నేను కూడా మనసులోనే మందార పువ్వు సమర్పించి, వంచిత మస్తకంతో నమస్కరించాను.
ఇతి కృత్వా మయా దేహః పర్యఙ్కశయనాద్ అయమ్ । క్షణాద్ ఉత్థాపితస్ తస్మాద్ భూతేనేవ మహాశవః
ఇలా చేసిన వెంటనే నా శరీరం పరుపు మీద పడి ఉన్న చోట, ఏదో ఆత్మ శక్తితో, పెద్ద మృతదేహంలా ఒక్కసారిగా లేచింది.
శిష్యాన్ ఉద్బోధ్య తత్రస్థాన్ గృహీత్వార్ఘం సుసంయతః । అగమం లోకనాథస్య దృష్టిపూతమ్ అహం పురః
అక్కడ ఉన్న శిష్యులను మెలకువ చేసుకొని, మనసు నిశ్చలంగా ఉంచి, అర్ఘ్యం తీసుకుని, లోకనాథుని దృష్టితో పవిత్రుడనై ఆయన ముందుకు వెళ్లాను.
తత్ర పుష్పాఞ్జలిం దత్త్వా దూరాద్ ఏవ త్రిలోచనః । దత్తార్ఘేణ మయా దేవస్ స ప్రణమ్యాభివన్దితః
అక్కడ దూరం నుంచే త్రినేత్రుడికి పుష్పాంజలి సమర్పించి, అర్ఘ్యం ఇచ్చి, దేవుని నమస్కరించి గౌరవంగా వందనం చేశాను.
తతశ్ చన్ద్రప్రభామృద్వ్యా ఋజ్వ్యా శీతలయా తయా । దృశా సర్వార్తిహారిణ్యా సరణ్యా శాశ్వతే పదే
తర్వాత, చంద్రకాంతిలా మృదువుగా, నేరుగా, చల్లగా ఉన్న ఆమె చూపుతో, అన్ని బాధలను తొలగించే దయతో, నన్ను శాశ్వత స్థానం వైపు నడిపించింది.
అహమ్ ఆలోక్య దేవేన చన్ద్రార్ధకృతమౌలినా । పుష్పసానూపవిష్టేన ప్రోక్తస్ స్మితసితాక్షరమ్
నేను చంద్రుని అర్ధచంద్రంతో అలంకరించబడిన మౌళి కలిగిన దేవునిని, పుష్పాలతో కూడిన మేడపై కూర్చొని, మృదువుగా చిరునవ్వుతో మధురంగా మాట్లాడుతున్నవారిని చూశాను.
ఆనయార్ఘ్యం తథా పాద్యం బ్రహ్మన్ స్వాగతమ్ అస్తు తే । ఆశ్రమాతిథయః ప్రాప్తా వయమ్ అద్య తవానఘ
అర్ఘ్యం, పాద్యం తీసుకురా. బ్రహ్మన్, నీకు స్వాగతం. పాపరహితుడా, ఈ రోజు మేము నీ ఆశ్రమానికి అతిథులుగా వచ్చాము.
ఘనాభిరామశాలిన్యా సతతం శమశాన్తయా । ముదితోదారయా బ్రహ్మంస్ తపోలక్ష్మ్యా విరాజసే
బ్రహ్మన్, నీవు ఎప్పుడూ శాంతి, ప్రశాంతతతో, ఆనందంతో, ఉదారతతో, తపస్సు సంపదతో ప్రకాశిస్తున్నావు.
ఆగచ్ఛోపవిశాస్మింస్ త్వమ్ అకృత్రిమదలాసనే । మృదౌ సానుసముద్భూతే పుణ్యసఞ్చయపావనే
రా, ఈ మృదువైన, అహంకారములేని, పుణ్యఫలంతో పవిత్రమైన మేడపై ఉన్న ఆసనంలో కూర్చో.
ఇతి ప్రోక్తవతే తస్మై నిశేశార్ధార్ధధారిణే । అర్ఘం పుష్పం తథా పాద్యం సముపేత్యార్పితం మయా
చంద్రుని అర్ధచంద్రాన్ని ధరించిన ఆయనతో ఇలా మాట్లాడిన తర్వాత, నేను దగ్గరికి వెళ్లి, ఆయనకు అర్ఘ్యం, పుష్పాలు, పాద్యాన్ని సమర్పించాను.
పాదయోర్ హస్తయోశ్ చైవ తన్వాం చాస్య స్వయమ్భువః । మన్దారపుష్పావలయో వికీర్ణా బహవః పురః
ఆ స్వయంభువుని పాదాలపై, చేతులపై, శరీరంపై మందారపువ్వుల హారాలు ఎన్నో ముందుగా చల్లబడ్డాయి.
తతో భగవతీ గౌరీ తాదృశ్యైవ సపర్యయా । సమ్పూజితా సఖీయుక్తా గణమణ్డలికా తథా
తర్వాత భగవతి గౌరీ, తన సఖులతో పాటు గణమండలితో కూడి, అదే విధంగా పూజించబడింది.
గృహీతవన్తౌ తౌ తాం మే సపర్యామ్ ఆదరాత్ ప్రభూ । భక్తిప్రణయినో రామ పార్వతీపరమేశ్వరౌ
రామా, భక్తితో, ప్రేమతో నేను చేసిన ఆ పూజను పార్వతీ పరమేశ్వరులు సంతోషంగా స్వీకరించారు.
పూజాన్తే పూర్ణశీతాంశురశ్మిశీతలయా గిరా । తత్రోపవిష్టం ప్రోవాచ మామ్ అథేన్దుకలాధరః
పూజ ముగిసిన తరువాత, పూర్ణచంద్రుని కాంతిలా చల్లని మాటలతో, తన నుదుటిపై చంద్రకళను ధరించిన వాడు అక్కడ కూర్చొని నాతో ఇలా అన్నాడు.
బ్రహ్మన్ ప్రశమశాలిన్యః ప్రాప్తవిశ్రాన్తయః పరే । కచ్చిత్ కల్యాణకారిణ్యస్ సంవిదస్ తే స్థితాః పదే
బ్రాహ్మణా, శాంతియుతమైనవి, పరమ విశ్రాంతిని ఇచ్చే మంగళకరమైన ఆ స్థితులు నీలో స్థిరంగా ఉన్నాయా?
కచ్చిత్ కమలకల్హారకుముదానయనక్షమాః । తవాన్తేవాసినో బ్రహ్మన్ నీరుజస్ త్వదనువ్రతాః
బ్రాహ్మణా, నీకు అంకితమైన నీ శిష్యులు, కమలాలు, కలహారాలు, కుముదాలు లాంటి కళ్లతో, ఆరోగ్యంగా, నిస్సందేహంగా ఉన్నారా?
బలిభాగభుజాం కచ్చిద్ భగవన్ భవదాశ్రమే । కుశలం ముగ్ధముగ్ధానాం మృగాణాం మత్ప్రియాదృశామ్
భగవన్, నీ ఆశ్రమంలో నీవు ఇష్టపడే అమాయకమైన, మృదువైన ఆ మృగాలు, బలిపదార్థాలు తినేవి, బాగున్నాయా?
కచ్చిన్ మన్దారకుసుమాన్య్ ఏతే మన్దారపాదపాః । తవాస్మదాదిపూజార్థం సమ్ప్రయచ్ఛన్తి సూన్నతాః
ఈ మందార వృక్షాలు తమ కొమ్మలు వంచి, నీ పూజకూ, నా పూజకూ మందార పువ్వులు సమర్పిస్తున్నాయా?
కచ్చిన్ మన్దాకినీ పుణ్యం తవ స్నానోపయోగికమ్ । ఏకయా వాహలతయా దదాత్య్ ఉత్పలపఙ్కజమ్
పవిత్రమైన మందాకినీ నది, తన మృదువైన ప్రవాహంతో, నీ స్నానానికి ఉత్పలాలు, కమలాలు ఇస్తున్నదా?
అసమఞ్జసచేష్టాసు నిత్యం చేష్టాసు మే ఽనఘ । అపి మద్గణలీలాసు మునినాథ న ఖిద్యసే
పాపరహితుడా! మహర్షీ, నా సఖుల ఆటపాటలతో నీవు ఎప్పుడైనా విసుగుపడతావా?
తిష్ఠన్తమ్ ఇహ శైలేన్ద్రే విపినారణ్యవాసినః । అపి నోద్వేజయన్తి త్వాం ధనేశానుచరా మునే
మహర్షీ, నీవు ఈ పర్వతాధిపతిపై నివసిస్తున్నప్పుడు, అరణ్యంలో ఉండే ధనేశ్వరుని సేవకులు నిన్ను బాధించరా?
దుర్వృత్తఘనయక్షౌఘే విప్ర లోలనిశాచరే । వసతో ఽస్మిన్ గిరేః కుక్షావ్ అప్య్ అనుద్వేగితాస్తి తే
ఈ పర్వతపు గర్భంలో దుష్ట యక్షులు, చంచలమైన రాత్రివేళ సంచరించే దయ్యాలు ఉన్నా, నీకు ఏమాత్రం కలవరము కలగదు.
ఏవంవాదిని దేవేశే సర్వలోకైకకారణే । గిరానునయశాలిన్యా మయోక్తం రఘునన్దన
అన్ని లోకాలకు కారణమైన దేవతల అధిపతి ఇలా పలికినప్పుడు, రఘువంశజుడా, నేను మృదువుగా, మనసును మెప్పించే మాటలతో సమాధానం ఇచ్చాను.
త్ర్యక్షానుస్మృతికల్యాణవతామ్ ఇహ మహేశ్వర । న కిఞ్చిద్ అపి దుష్ప్రాపం న చ కాశ్చన భీతయః
మహేశ్వరా, త్రినేతుడిని ఎప్పుడూ స్మరిస్తూ ఉండే వారికి ఈ లోకంలో ఏదీ దుర్లభం కాదు, భయాలు కూడా కలుగవు.
త్వదనుస్మరణానన్దపరిపూర్ణితచేతసః । న తే సన్తి జగత్కోశే ప్రణతిం యే న బిభ్రతి
నీ స్మరణ ఆనందంతో హృదయం నిండినవారు, నీకు నమస్కారం చేయని వారు ఈ ప్రపంచంలో ఎక్కడా కనబడరు.