తారకాత్రితయే వ్యోమ్నో గృహమూర్ధని మధ్యగే । మృగత్రయే కిరాతాత్తే సదా భ్రమమ్ ఇవాగతే
ఆకాశ మద్యభాగంలో, కొండ శిఖరంపై ఉన్న మూడు నక్షత్రాలు ఎప్పుడూ తిరుగుతూ కనిపిస్తున్నాయి. అవి మృగత్రయం లాగా, వేటగాడు వెంబడిస్తున్నట్టు ఎప్పుడూ సంచరిస్తున్నట్టు అనిపిస్తున్నాయి.
ఉత్ఫుల్లకుముదామోదద్విగుణోద్దామమన్మథే । చక్రవాకగణే శైలసరసీష్వ్ అన్యతాం గతే
పువ్వుల్లిన కమలాల సువాసన రాత్రివేళ రెట్టింపు అయి, చిలకల మనసును తాకినప్పుడు, ఆ చిలకల గుంపులు ఒక కొండ సరస్సు నుండి ఇంకొకదానికి వెళ్ళిపోతున్నాయి.
శిలాశిఖోపవిష్టాసు శైలోత్కీర్ణాస్వ్ ఇవాభితః । పిబన్తీషు చకోరీషు శీతం శశికరామృతమ్
కొండపైని రాళ్ళ శిఖరాలపై కూర్చున్న చకోరీ పక్షులు, చుట్టూ చుట్టూ, కొండలోనే పుట్టినట్టుగా, చల్లని చంద్రకాంతి అమృతాన్ని తాగుతున్నాయి.
వహతి మధురమారుతే వనే ఽన్తశ్ శశికరశీకరవర్షణైకశీతే । దలచయచలనోత్థశబ్దగీతే కుముదవధూప్రథమాభిసారిణీవ
అటవిలో మధురమైన గాలి, ఆకుల కదలికతో వచ్చే మధురమైన శబ్దాన్ని మోస్తూ, చంద్రుడు చల్లని తేమను జల్లిస్తూ ఉన్నప్పుడు, కమలవధువులు తమ మొదటి రహస్య సంధ్య కోసం, ఆ రాత్రి సంగీతానికి ఆకర్షితులై బయలుదేరినట్టు కనిపిస్తున్నారు.
ఏతస్మిన్ సమయే తత్ర యామార్ధే ప్రథమే గతే । సమాధిం తనుతాం నీత్వా స్థితో ఽహం బాహ్యలగ్నదృక్
ఆ సమయానికి, రాత్రి మొదటి భాగం గడిచినప్పుడు, నేను అక్కడే ఉండి, మనసును సమాధిలో నిలిపి, చూపును బయటకు నిలిపాను.
అపశ్యం కాననే తేజో ఝగిత్య్ ఏవ సముత్థితమ్ । మన్దరాహననోద్ధూతక్షుబ్ధక్షీరోదభాసురమ్
అప్పుడు ఆ అడవిలో ఒక్కసారిగా ఒక వెలుగు మెరుపుగా పుట్టింది. అది మందర పర్వతంతో పాలసాగరాన్ని మథించినప్పుడు వెలిగినదానిలా ప్రకాశించింది.
శుభ్రాభ్రశతసఙ్కాశం నృత్యదిన్దుగణోపమమ్ । చణ్డానిలబలోద్ధూతం హిమరాశిమ్ ఇవాచలమ్
ఆ వెలుగు వంద తెల్ల మబ్బుల గుంపుల్లా, నాట్యం చేసే చంద్రుల సమూహంలా, బలమైన గాలికి ఎగిసినట్లు, మంచు కొండలా కనిపించింది.
యుగాన్తతాపగలితం సుస్ఫాటికమ్ ఇవాచలమ్ । నావనీతమ్ ఇవామ్భోదం కేతకౌఘమ్ ఇవోత్థితమ్
అది యుగాంతపు వేడితో కరిగిన స్వచ్ఛమైన స్ఫటిక శైలంలా, నెయ్యి మబ్బుల్లా, ఒక్కసారిగా పుట్టిన కెతక పుష్పాల గుచ్ఛంలా కనిపించింది.
శఙ్ఖశౌక్ల్యమ్ ఇవోడ్డీనం శుభ్రాభ్రమ్ ఇవ సమ్భృతమ్ । క్షీరఫేనమ్ ఇవోత్ఫాలం ముక్తాసారమ్ ఇవోద్ధతమ్
ఆ వెలుగు ఎత్తిన శంఖంలా తెల్లగా, మెరిసే మేఘంలా కూడినట్టుగా, మరిగిన పాలలో వచ్చే నురగలా, పైకి ఎగిసిన ముత్యాల దండలా మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
గఙ్గాతరఙ్గభరవత్ ప్రవిష్టం కన్దరాన్తరమ్ । పిణ్డహార్యం సుదధివచ్ ఛార్వం హాసమ్ ఇవాతతమ్
అది గంగానది అలలు గుహలోకి ప్రవేశించినట్టు లోపలికి వచ్చింది. దధిపిండంలా గట్టిగా, సముద్రంలా అందంగా, చిరునవ్వులా విస్తరించి కనిపించింది.
ప్రకటీకృతదిక్ తేజస్ తద్ ఆలోక్య మయా స్మయాత్ । అన్తఃప్రకాశశాలిన్యా బుద్ధిదృష్ట్యావలోకితమ్
ఆ వెలుగు దిక్కులన్నీ నింపుతూ వెలిగిపోతుండగా, నా మనస్సులో వెలిగిన జ్ఞానంతో, లోపల చిరునవ్వుతో దాన్ని నేను గమనించాను.
యావత్ పశ్యామి తం సానుం లీలయైవ యదృచ్ఛయా । విహరన్ స్వగిరౌ హృద్యే తావచ్ చన్ద్రకలాధరః
ఆ శిఖరాన్ని నేను చూస్తూ ఉండగా, స్వేచ్ఛగా అక్కడ సంచరిస్తూ, తనకు ఇష్టమైన పర్వతంపై చంద్రకళను మస్తకంగా ధరించిన వాడిని ఆనందంగా చూశాను.
పాశ్చాత్యగుల్మాన్తరితగణజాలోపమాలితః । గౌరీకరార్పితకరో నన్దిప్రోత్సారితాగ్రగః
పశ్చిమ దిక్కున గుబురు చెట్ల మధ్య దాగినవారు లా కనిపిస్తూ, గౌరీ చేతిలో తన చేయి పెట్టుకొని, నంది ముందుకు తోడిచినట్లుగా ఆయన ఉన్నాడు.
పశ్చాత్పరిక్రాన్తవృషస్ సర్వరాత్రిచరావృతః । కల్హారదామవలితో మన్దారకృతశేఖరః
వెనుకవైపు వృషభుడు చుట్టూ తిరుగుతూ, రాత్రిపూట సంచరించే భూతగణాలతో కూడి, కల్హార పువ్వుల మాలలు ధరించి, మందార పువ్వుతో కిరీటం ధరించాడు.
జటామౌలీన్దుకలికో భోగీన్ద్రకృతకుణ్డలః । చలత్తుషారశైలాభస్ సర్వసఙ్కల్పితార్థదః
ఆయన జటాముద్దులో అర్ధచంద్రుడు మెరిసిపోతూ, భోగినాయకుడు చెవి కుండలాలా అలంకరించి, కదులుతున్న మంచు కొండలా కనిపిస్తూ, మనసులో కోరినది అన్నీ ప్రసాదించేవాడు.
మనోదృష్టస్ స భగవాన్ మనసైవ తతో మయా । దత్తమన్దారపుష్పేణ ప్రణతేనాభివన్దితః
ఆ భగవంతుడు నా మనసులో దర్శనమిచ్చి, నేను కూడా మనసులోనే మందార పువ్వు సమర్పించి, వంచిత మస్తకంతో నమస్కరించాను.
ఇతి కృత్వా మయా దేహః పర్యఙ్కశయనాద్ అయమ్ । క్షణాద్ ఉత్థాపితస్ తస్మాద్ భూతేనేవ మహాశవః
ఇలా చేసిన వెంటనే నా శరీరం పరుపు మీద పడి ఉన్న చోట, ఏదో ఆత్మ శక్తితో, పెద్ద మృతదేహంలా ఒక్కసారిగా లేచింది.
శిష్యాన్ ఉద్బోధ్య తత్రస్థాన్ గృహీత్వార్ఘం సుసంయతః । అగమం లోకనాథస్య దృష్టిపూతమ్ అహం పురః
అక్కడ ఉన్న శిష్యులను మెలకువ చేసుకొని, మనసు నిశ్చలంగా ఉంచి, అర్ఘ్యం తీసుకుని, లోకనాథుని దృష్టితో పవిత్రుడనై ఆయన ముందుకు వెళ్లాను.
తత్ర పుష్పాఞ్జలిం దత్త్వా దూరాద్ ఏవ త్రిలోచనః । దత్తార్ఘేణ మయా దేవస్ స ప్రణమ్యాభివన్దితః
అక్కడ దూరం నుంచే త్రినేత్రుడికి పుష్పాంజలి సమర్పించి, అర్ఘ్యం ఇచ్చి, దేవుని నమస్కరించి గౌరవంగా వందనం చేశాను.
తతశ్ చన్ద్రప్రభామృద్వ్యా ఋజ్వ్యా శీతలయా తయా । దృశా సర్వార్తిహారిణ్యా సరణ్యా శాశ్వతే పదే
తర్వాత, చంద్రకాంతిలా మృదువుగా, నేరుగా, చల్లగా ఉన్న ఆమె చూపుతో, అన్ని బాధలను తొలగించే దయతో, నన్ను శాశ్వత స్థానం వైపు నడిపించింది.
అహమ్ ఆలోక్య దేవేన చన్ద్రార్ధకృతమౌలినా । పుష్పసానూపవిష్టేన ప్రోక్తస్ స్మితసితాక్షరమ్
నేను చంద్రుని అర్ధచంద్రంతో అలంకరించబడిన మౌళి కలిగిన దేవునిని, పుష్పాలతో కూడిన మేడపై కూర్చొని, మృదువుగా చిరునవ్వుతో మధురంగా మాట్లాడుతున్నవారిని చూశాను.
ఆనయార్ఘ్యం తథా పాద్యం బ్రహ్మన్ స్వాగతమ్ అస్తు తే । ఆశ్రమాతిథయః ప్రాప్తా వయమ్ అద్య తవానఘ
అర్ఘ్యం, పాద్యం తీసుకురా. బ్రహ్మన్, నీకు స్వాగతం. పాపరహితుడా, ఈ రోజు మేము నీ ఆశ్రమానికి అతిథులుగా వచ్చాము.
ఘనాభిరామశాలిన్యా సతతం శమశాన్తయా । ముదితోదారయా బ్రహ్మంస్ తపోలక్ష్మ్యా విరాజసే
బ్రహ్మన్, నీవు ఎప్పుడూ శాంతి, ప్రశాంతతతో, ఆనందంతో, ఉదారతతో, తపస్సు సంపదతో ప్రకాశిస్తున్నావు.
ఆగచ్ఛోపవిశాస్మింస్ త్వమ్ అకృత్రిమదలాసనే । మృదౌ సానుసముద్భూతే పుణ్యసఞ్చయపావనే
రా, ఈ మృదువైన, అహంకారములేని, పుణ్యఫలంతో పవిత్రమైన మేడపై ఉన్న ఆసనంలో కూర్చో.
ఇతి ప్రోక్తవతే తస్మై నిశేశార్ధార్ధధారిణే । అర్ఘం పుష్పం తథా పాద్యం సముపేత్యార్పితం మయా
చంద్రుని అర్ధచంద్రాన్ని ధరించిన ఆయనతో ఇలా మాట్లాడిన తర్వాత, నేను దగ్గరికి వెళ్లి, ఆయనకు అర్ఘ్యం, పుష్పాలు, పాద్యాన్ని సమర్పించాను.
పాదయోర్ హస్తయోశ్ చైవ తన్వాం చాస్య స్వయమ్భువః । మన్దారపుష్పావలయో వికీర్ణా బహవః పురః
ఆ స్వయంభువుని పాదాలపై, చేతులపై, శరీరంపై మందారపువ్వుల హారాలు ఎన్నో ముందుగా చల్లబడ్డాయి.
తతో భగవతీ గౌరీ తాదృశ్యైవ సపర్యయా । సమ్పూజితా సఖీయుక్తా గణమణ్డలికా తథా
తర్వాత భగవతి గౌరీ, తన సఖులతో పాటు గణమండలితో కూడి, అదే విధంగా పూజించబడింది.
గృహీతవన్తౌ తౌ తాం మే సపర్యామ్ ఆదరాత్ ప్రభూ । భక్తిప్రణయినో రామ పార్వతీపరమేశ్వరౌ
రామా, భక్తితో, ప్రేమతో నేను చేసిన ఆ పూజను పార్వతీ పరమేశ్వరులు సంతోషంగా స్వీకరించారు.
పూజాన్తే పూర్ణశీతాంశురశ్మిశీతలయా గిరా । తత్రోపవిష్టం ప్రోవాచ మామ్ అథేన్దుకలాధరః
పూజ ముగిసిన తరువాత, పూర్ణచంద్రుని కాంతిలా చల్లని మాటలతో, తన నుదుటిపై చంద్రకళను ధరించిన వాడు అక్కడ కూర్చొని నాతో ఇలా అన్నాడు.
బ్రహ్మన్ ప్రశమశాలిన్యః ప్రాప్తవిశ్రాన్తయః పరే । కచ్చిత్ కల్యాణకారిణ్యస్ సంవిదస్ తే స్థితాః పదే
బ్రాహ్మణా, శాంతియుతమైనవి, పరమ విశ్రాంతిని ఇచ్చే మంగళకరమైన ఆ స్థితులు నీలో స్థిరంగా ఉన్నాయా?