జగద్ గలితమేర్వాది యాత్య్ ఏకార్ణవతాం యదా । వాయవీం ధారణాం బద్ధ్వా ఖం ప్లవే ఽచలధీస్ తదా
ఈ లోకం, మేరుపర్వతంతో సహా, ఒకే సముద్రంగా కలిసిపోతున్నప్పుడు, నేను గాలి ధారణను పట్టుకుని, స్థిరమైన మనసుతో ఆకాశంలో తేలిపోతుంటాను.
బ్రహ్మాణ్డపారమ్ ఆసాద్య తత్త్వాన్తే విమలే పదే । సుషుప్తావస్థయా తావత్ తిష్ఠామ్య్ అచలరూపయా
బ్రహ్మాండానికి చివర చేరుకుని, తత్త్వాంతంలో, పవిత్రమైన స్థితిలో, నేను నిద్రావస్థలో, కదలని రూపంలో నిలిచుంటాను.
యావత్ పునః కమలజస్ సృష్టికర్మణి తిష్ఠతి । తతః ప్రవిశ్య బ్రహ్మాణ్డం తిష్ఠామి పతగాలయే
కమలంలో పుట్టిన బ్రహ్మ సృష్టి పనిలో ఉన్నంతవరకు, నేను ఆ బ్రహ్మాండంలోకి ప్రవేశించి, పక్షిరాజు గరుడుని నివాసంలో ఉంటాను.
యథా తిష్ఠసి పక్షీశ ధారణాభిర్ అఖణ్డితః । కల్పాన్తేషు తథా కస్మాన్ నాన్యే తిష్ఠన్తి యోగినః
పక్షిరాజా, నీవు ఎలాంటి అంతరాయం లేకుండా ధ్యానంలో నిలబడినట్లు, యుగాంతంలో మరెందుకు ఇతర యోగులు అలా నిలబడలేరు?
బ్రహ్మన్ నియతిర్ ఏషా హి దుర్లఙ్ఘ్యా పారమేశ్వరీ । మయేదృశేన వై భావ్యం భావ్యమ్ అన్యైస్ తు తాదృశైః
బ్రహ్మన్, ఇది తప్పని పరమమైన నియమం. నాకు లాంటివారు చేయాల్సింది నేను చేస్తాను, మరి అలాంటి ఇతరులు కూడా తమదైన విధంగా చేయాల్సిందే.
న శక్యతే తోలయితుమ్ అవశ్యభవితవ్యతా । యద్ యథా తత్ తథైతద్ ధి స్వభావస్యైష నిశ్చయః
ఏది తప్పనిసరిగా జరగాల్సిదో దాన్ని ఎవరూ మార్చలేరు. ఏది ఎలా జరగాలో అది అలా జరుగుతుంది — ఇదే దాని సహజ స్వభావం.
మత్సఙ్కల్పవశేనైవ కల్పే కల్పే పునః పునః । అస్మిన్న్ ఏవ గిరేశ్ శృఙ్గే తరుర్ ఇత్థం భవత్య్ అయమ్
నా సంకల్పశక్తితోనే, ప్రతి సృష్టి చక్రంలో మళ్లీ మళ్లీ, ఈzelfde పర్వత శిఖరంపై ఈ చెట్టు ఇలా ఏర్పడుతుంది.
అత్యన్తమ్ ఏవ దీర్ఘాయుర్ భవాన్ విహగనాయక । జ్ఞానవిజ్ఞానవాన్ వీరో యోగయోగ్యమనోగతిః
పక్షుల నాయకుడా, నీకు చాలా దీర్ఘాయువు ఉంది. నీవు జ్ఞానంతో, వివేకంతో నిండివున్నవాడవు. ధైర్యవంతుడవు, యోగానికి తగిన మనస్సు నీకు ఉంది.
దృష్టానేకవిధానల్పసర్గసఙ్ఘసమాగమః । కిం కిం స్మరసి కల్యాణింశ్ చిత్రమ్ అస్మిఞ్ జగత్త్రయే
అనేక రకాల చిన్న చిన్న సృష్టుల సమూహాలను చూశాక, ఈ మూడు లోకాలలో నీకు ఏ ఏ అద్భుతమైన, మంగళకరమైన విషయాలు గుర్తొస్తున్నాయి?
బృహద్గిరిశిలారూక్షామ్ అజాతతృణవీరుధమ్ । అశైలవనవృక్షౌఘాం స్మరామీమాం ధరామ్ అధః
పెద్ద పర్వత రాళ్లతో గట్టిగా ఉన్న, ఇంకా గడ్డి మొక్కలు పుట్టని, కొండల మీద అడవి చెట్లు కూడని ఈ భూమిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
దశవర్షసహస్రాణి దశవర్షశతాని చ । భస్మభారభరాపూర్ణాం స్మరామీమాం ధరామ్ అధః
పది వేల సంవత్సరాలు, పది వందల సంవత్సరాలు ఈ భూమి కింద బూడిద మళ్లలతో నిండిపోయినదిగా నాకు గుర్తు.
అనుత్పన్నదినాధీశామ్ అజాతశశిమణ్డలామ్ । అవిభక్తదినాలోకాం సంస్మరామి ధరామ్ అధః
ఇంకా రోజు ప్రభువులు పుట్టని, చంద్రుని వలయం ఏర్పడని, పగటి వెలుగు విడిపోని ఆ భూమిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
మేరురత్నతటోద్ద్యోతైర్ అర్ధప్రకటకోటరమ్ । లోకాలోకమ్ ఇవాద్యాద్రిం భువనం సంస్మరామ్య్ అహమ్
రత్నాలతో మెరిసే కొండచరియలు, అర్థంగా కనబడే గుహలు కలిగిన ఆ ఆదికాలపు పర్వతాన్ని, లోకానికి అల్లకల్లోలానికి మధ్య సరిహద్దులా ఉన్నదాన్ని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
ప్రవృద్ధాసురసఙ్గ్రామే మ్రియమాణాన్ నరాన్ ఇవ । పలాయమానాన్ అభితస్ సంస్మరామి సురాన్ అహమ్
అసురులతో జరిగిన గొప్ప యుద్ధంలో చనిపోతున్న మనుష్యుల్లా, అన్ని వైపులా పారిపోతున్న దేవతలను నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
చతుర్యుగాని పఞ్చాశద్ అసురైర్ మత్తకాశిభిః । దైత్యాన్తఃపురతాం ప్రాప్తాం సంస్మరామి ధరామ్ ఇమామ్
ఈ భూమిని, నలభైయైదు చతుర్యుగాల పాటు మత్తులో మునిగిపోయిన అసురులు, ప్రకాశవంతమైన దైత్యులు తమ అంతఃపురంగా చేసుకున్నారని నాకు గుర్తు.
అత్యన్తాన్తరితాన్తాన్తసమస్తాసురమణ్డలామ్ । అజదేవత్రయీశేషాం సంస్మరామి జగత్కుటీమ్
ఈ లోకాన్ని, అంతటా అసుర గణాలతో పూర్తిగా నిండిపోయి, దేవతల మూడు వేదాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నదిగా నేను గుర్తు.
చతుర్యుగార్ధం చరమం నీరన్ధ్రాం ఘనపాదపైః । అదృష్టనరనిర్మాణాం సంస్మరామి ధరామ్ ఇమామ్
ఈ భూమి, అరచేతుర్యుగం పాటు, పొడవాటి చెట్లతో పూర్తిగా నిండిపోయి, ఎక్కడా మనుషుల నిర్మాణం కనిపించని విధంగా ఉన్నదిగా నాకు గుర్తు.
ఏవం చతుర్యుగం సాగ్రం నీరన్ధ్రైర్ అచలైర్ యుతామ్ । అప్రవృత్తజనాచారాం సంస్మరామి ధరామ్ ఇమామ్
ఇలాగే, ఒక పూర్తి చతుర్యుగం పాటు, ఎక్కడ చూసినా కొండలతో నిండిపోయి, మనుషుల ఆచారాలు ఇంకా ప్రారంభం కాలేని భూమిని నేను గుర్తు.
అజాతషణ్ముఖాం మత్తతారకోద్వాసితామరామ్ । దైత్యపక్షజయోద్రిక్తాం సంస్మరామి జగత్కుటీమ్
అరుణుడు జన్మించకముందు, మత్తులో ఉన్న తారకుడు దేవతలను తరిమివేసినప్పుడు, దానవుల వంశం గెలుపుతో ఉల్లాసంగా ఉన్నప్పుడు, ఈ లోకాన్ని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
చతుర్యుగాని త్రీణ్య్ అమ్బుపూరప్లుతకకుమ్ముఖీమ్ । మేరుదణ్డాఙ్కితాం మధ్యే సంస్మరామి ధరామ్ ఇమామ్
మూడు చతుర్యుగాల పాటు, నీటితో నిండిపోయిన భూమి, మధ్యలో మెరు పర్వతం గుర్తుగా ఉన్న ఈ భూమిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
భయాద్ అన్తర్హితాశేషవైమానికనభశ్చరామ్ । ద్యాం నిరృక్షనిశేశార్కాం సంస్మరామి తమోమయీమ్
భయంతో ఆకాశంలో ఉన్న అందరు దేవతలు, గంధర్వులు కనబడకుండా పోయినప్పుడు, సూర్యుడు కూడా కనిపించని, చీకటితో నిండిన ఆకాశాన్ని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
అనగస్త్యామ్ అగస్త్యాశామ్ ఏకపర్వతతాం గతాం । మత్తే విన్ధ్యమహాశైలే సంస్మరామి జగత్కుటీమ్
దక్షిణ దిశలో ఒకే ఒక పర్వతం మిగిలి, మత్తులో ఉన్న వింధ్యపర్వతం ఉన్నప్పుడు, ఈ లోకాన్ని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
ఏతాంశ్ చాన్యాంశ్ చ వృత్తాన్తాన్ సంస్మరామి బహూన్ అపి । కిం తేన బహునోక్తేన సారం సఙ్క్షేపతశ్ శృణు
ఈ కథలు, ఇంకా అనేక సంగతులు నాకు గుర్తున్నాయి. అయితే, ఇంత చెప్పడం వల్ల ప్రయోజనం ఏముంది? అసలు విషయాన్ని సంక్షిప్తంగా విను.
అసఙ్ఖ్యాతాన్ మనూన్ బ్రహ్మన్ స్మరామి శతశో గతాన్ । సర్గాన్ ఆరమ్భబహులాంశ్ చతుర్యుగశతాని చ
ఓ బ్రహ్మన్, వందలాది గతించిన అనేక మను వంశాలను, ఆరంభాలతో నిండిన అనేక సృష్టులను, నాలుగు యుగాల వందల చక్రాలను నేను గుర్తు చేసుకోగలను.
ఏకదేవమయం శుద్ధం పురుషాసురవర్జితమ్ । అలోకత్రితయం చైకస్వర్గం సర్గం స్మరామ్య్ అహమ్
ఒకప్పుడు కేవలం ఒక దేవుడితో, పవిత్రంగా, అక్కడ మనుషులు లేక, రాక్షసులు లేక, మూడు లోకాలు లేక, ఒకే ఒక స్వర్గం మాత్రమే ఉన్న సృష్టిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
సురాపబ్రాహ్మణం మత్తం నిషిద్ధసురశూద్రకమ్ । బహునాథసతీకం చ కఞ్చిత్ సర్గం స్మరామ్య్ అహమ్
ఒక సృష్టిలో బ్రాహ్మణులు మద్యం తాగి మత్తులో ఉండేవారు, నిషిద్ధ దేవతలు, శూద్రులు ఉండేవారు, అనేక భర్తలు, భార్యలు ఉండే ఆ సృష్టిని కూడా నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
వృక్షనీరన్ధ్రభూలోకమ్ అకల్పితమహార్ణవమ్ । స్వర్గసఞ్జాతపురుషం కఞ్చిత్ సర్గం స్మరామ్య్ అహమ్
ఒక సృష్టిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను. ఆ లోకంలో భూమి చెట్టు గుండ్రంగా ఖాళీగా ఉండేది, ఎక్కడా పెద్ద సముద్రాలు లేవు, ప్రజలు స్వర్గంలోనే పుట్టేవారు.
అపర్వతమ్ అభూమిం చ వ్యోమస్థామరమానవమ్ । అచన్ద్రార్కప్రకాశాఢ్యం కఞ్చిత్ సర్గం స్మరామ్య్ అహమ్
మరొక సృష్టిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను. అక్కడ పర్వతాలు లేవు, భూమి లేదు, దేవతలు మానవులు ఆకాశంలోనే నివసించేవారు. అక్కడ వెలుగు చంద్రుడి, సూర్యుడి వల్ల కాదు, స్వయంగా ప్రకాశించేది.
అనిన్ద్రమ్ అమహీపాలమ్ అమధ్యస్థాధమోత్తమమ్ । సమసర్వకకుబ్భూతం కఞ్చిత్ సర్గం స్మరామ్య్ అహమ్
ఇంకొక సృష్టిని నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను. అక్కడ ఇంద్రుడు లేడు, రాజులు లేరు, మధ్య, తక్కువ, ఎక్కువ అనే తేడా లేదు. అన్ని దిశలు సమానంగా ఉండేవి, అన్నీ ఒకేలా ఉండేవి.
సర్గప్రారమ్భకలనావిభాగే భువనత్రయే । దేవాసురవినిర్మాణం ద్వీపాబ్ధివలయోదయః
సృష్టి ప్రారంభంలో, మూడు లోకాలు విడిపోయినప్పుడు, దేవతలు, అసురులు ఏర్పడారు. ద్వీపాలు, సముద్రాలు కూడా అప్పుడే ఉద్భవించాయి.