సర్వం యత్రేదమ్ అస్త్య్ ఏవ నాస్త్య్ ఏవ చ మనాగ్ అపి । సదసద్భూతమ్ ఏకం తచ్ చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
ఈ సమస్తం ఇందులో ఉంది, లేదనిపించడమూ ఇందులోనే — సత్, అసత్ రెండింటి స్వరూపమైన ఏకైకమైన ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని మనం ధ్యానించుదాం.
పరమం ప్రత్యయం పూర్ణమ్ ఆస్పదం సర్వసంవిదామ్ । సర్వాకారవిహారస్థం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
అన్ని జ్ఞానాలకు ఆధారంగా, పరిపూర్ణమైన పరమ నమ్మకంగా, అన్ని రూపాల ఆటలో విహరిస్తున్న ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని మనం ధ్యానించుదాం.
చర్మమర్మసిరాబద్ధదేహదుర్యన్త్రవాహకమ్ । అకలం సకలాధారం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
చర్మం, మర్మాలు, నరాలు కలిగి ఉన్న ఈ లోపభూయిష్టమైన శరీరాన్ని వాహనంగా ధరించినా, అన్నిటికీ ఆధారమైన, అఖండమైన ఆ చైతన్యస్వరూపుణ్ణి మనం ధ్యానిస్తాం.
నిష్కలం షోడశకలం కలనాకారవర్జితమ్ । సర్వాకారం నకిఞ్చిచ్ చ చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
అఖండమైనా, పదహారు భాగాలుగా కనిపించే, లెక్కల రూపాలు లేనిది, అన్ని రూపాలుగా ఉండి, ఏ రూపం లేనట్టు కూడా ఉండే ఆ చైతన్యస్వరూపుణ్ణి మనం ధ్యానిస్తాం.
హృత్కణ్ఠతాలుమధ్యస్థం భ్రూనాసాపుటకోటిగమ్ । గమాగమోత్కప్రాణస్థం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
హృదయం, గొంతు, నోటి పై భాగం మధ్యలో ఉండి, నాసికా రంధ్రాల చివరకు, కనుబొమ్మల మధ్య వరకు వ్యాపించి, ఊపిరి పోయే, వచ్చే స్థితిలో ఉండే ఆ చైతన్యస్వరూపుణ్ణి మనం ధ్యానిస్తాం.
హృత్పద్మకోటరాన్తస్స్థం సర్వావయవకోశగమ్ । భువనాడమ్బరాదర్శం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
హృదయ పద్మపు గర్భంలో నివసించి, శరీరంలోని అన్ని అవయవాలలో వ్యాపించి, ప్రపంచాల విస్తృతిని ప్రతిబింబించే ఆ చైతన్యస్వరూపుణ్ణి మనం ధ్యానిస్తాం.
అశిరస్కహకారాన్తమ్ ఆభాస్వరమ్ అఖణ్డితమ్ । భూషణం సర్వభూతీనాం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
మేము అన్ని జీవులకు అలంకారంగా ఉన్న, తేజోవంతమైన, విభిన్నత లేకుండా ఎప్పుడూ ఒకటిగా ఉన్న, 'హ' ధ్వనితో ముగిసే తల లేని ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తున్నాము.
స్నేహాధారదశాశాన్తిముఖవాతాహతిభ్రమైః । యుక్తం ముక్తం చ చిద్దీపం బహిర్ అన్తర్ ఉపాస్మహే
ప్రేమ, శాంతి, కలవరాల గాలులతో కలిగే గందరగోళం నుండి విడిపోని, లోపల బయట ఎక్కడైనా వెలిగే ఆ చైతన్య దీపాన్ని మేము ధ్యానిస్తున్నాము.
హృత్సరఃపద్మినీకన్దతన్తుం సర్వాఙ్గరఞ్జకమ్ । జనతాజీవితోపాయం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
హృదయ సరస్సులోని పద్మపు మూలంలో ఉన్న తంతువులా, అన్ని అవయవాలకు రంగు పూసేలా, సమస్త ప్రజలకు జీవనాధారంగా ఉన్న ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని మేము ధ్యానిస్తున్నాము.
అక్షీరార్ణవసమ్భూతమ్ అశశాఙ్కాశయస్థితమ్ । అహార్యమ్ అమృతం సత్యం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
పాల సముద్రం నుంచి ఉద్భవించి, చంద్రుని హృదయంలో నిలిచిన, ఎవరూ తీసుకోలేని, అమరమైన, నిజమైన ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని మేము ధ్యానిస్తున్నాము.
శబ్దరూపరసస్పర్శగన్ధైర్ ఆభాసమ్ ఆగతమ్ । తేనైవ రహితం శాన్తం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
శబ్దం, రూపం, రుచి, స్పర్శ, వాసనల ద్వారా కనిపించే, కానీ వాటిలో ఏదీ లేని, శాంతమైన ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని మనం ధ్యానిస్తాము.
మహామహిమ్నా సహితమ్ అహతం సర్వకర్తృభిః । కర్తృత్వేనాప్య్ అకర్తారం చిదాత్మానమ్ ఉపాస్మహే
అత్యున్నతమైన మహిమతో కూడిన, అన్ని కార్యాలను చేయగలవాడిగా కనిపించినా, నిజంగా ఏ పనికీ కారణం కాని ఆ చైతన్య స్వరూపాన్ని మనం ధ్యానిస్తాము.
అఖిలమ్ ఇదమ్ అహం మమైవ సర్వం త్వ్ అహమ్ అపి నాహమ్ అథేతరచ్ చ నాహమ్ । ఇతి విదితవతో జగత్ క్షతం మే స్థిరమ్ అథ వాస్తు గతజ్వరో భవామి
ఈ లోకం అంతా నేనే, అన్నీ నాదే అయినా, నేను ఇవి కాదు, మరేదీ కూడా కాదు అని తెలిసినవానికి, ఈ జగత్తు బాగుపడింది—ఇది ఉండినా, లేకపోయినా, నాకు ఇక చింత లేదు.
ఇతి నిశ్చయవన్తస్ తే మహాన్తో విగతైనసః । సత్యాసత్యపదే శాన్తే సమే సుఖమ్ అవస్థితాః
ఇలా నిశ్చయంతో, పాపములేని ఆ మహానుభావులు, నిజం అబద్ధం అనే భావాలకు అతీతంగా, శాంతంగా, సమంగా, సుఖంగా ఉంటారు.
ఇతి పూర్ణధియో ధీరాస్ సమనీరాగచేతసః । న నిన్దన్తి న నన్దన్తి జీవితం మరణం తథా
అందువల్ల, పరిపూర్ణమైన మనస్సు కలిగి, రాగద్వేషాలు లేని జ్ఞానులు జీవితం గానీ మరణం గానీ నిందించరు, ఆనందించరు కూడా.
ఇత్య్ అలఙ్ఘ్యచమత్కారా నారాయణభుజా ఇవ । రేజుర్ అస్ఖలితాకారా అపరా ఇవ మేరవః
ఇలా, అపూర్వమైన ఆశ్చర్యంతో, నారాయణుని భుజాలవలె లేదా మరేరు పర్వతాలవలె, వారు అచంచలమైన రూపంతో ప్రకాశించారు.
రేమిరే వనషణ్డేషు ద్వీపేషు నగరేషు చ । దేవోపవనమాలాసు స్వర్గేషు చ సురా ఇవ
వారు అడవి తోటల్లో, ద్వీపాల్లో, పట్టణాల్లో, దేవతల ఉద్యానవనాలలో, స్వర్గాల్లో దేవతలవలె ఆనందంగా విహరించారు.
భ్రేముః కుసుమపూర్ణాసు దోలాలీలాబిలాసు చ । విచిత్రవనలేఖాసు మేరుశృఙ్గశిలాసు చ
వారు పుష్పాలతో నిండిన ఊయలల్లో, గుహల్లో, విచిత్రమైన అడవి మార్గాల్లో, మరేరు శిఖరాలపై, శిలలపై సంచరించారు.
చక్రుర్ విజితశత్రూణి చామరచ్ఛత్రవన్తి చ । విచిత్రార్థాని రాజ్యాని చిత్రాచారమయాని చ
వారు శత్రువులను జయించి, విజయపతాకలు, చామరాలు అలంకరించిన రాజ్యాలను స్థాపించారు. ఆ రాజ్యాలు ఎన్నో ఆశ్చర్యకరమైన సంపదలతో, విచిత్రమైన ఆచారాలతో నిండిపోయి ఉండేవి.
అనుజగ్ముర్ ఇమాం సర్వాం నానారసవిచేష్టితామ్ । శ్రుతిస్మృత్యుదితారమ్భామ్ ఇతికర్తవ్యతామ్ ఇహ
వారు ఈ లోకంలోని అనేక రకాల పనులను అనుసరించారు. శాస్త్రాలు, స్మృతులు చెప్పిన విధంగా, ఇక్కడ చేయవలసిన ధర్మకార్యాలను నిర్వర్తించారు.
విలేసూ రమణీయేషు లలనాలాస్యహారిషు । విహారాహారరమ్యేషు భోగాభోగేషు భూషితాః
వారు అందమైన ప్రదేశాల్లో ఆనందించేవారు. సుందరాంగనల నృత్యాలతో మంత్రముగ్ధులై, వినోదాలు, భోజనాలు, అనేక రకాల భోగాలు, అలంకారాలతో అలంకరించబడి సుఖంగా గడిపారు.
విచేరుశ్ చారుచూతాసు మన్దారవలితాసు చ । అప్సరోగీతపూర్ణాసు నన్దనోద్యానభూమిషు
వారు మధురమైన మామిడి తోటల్లో, మందార వృక్షాలతో కూడిన ప్రదేశాల్లో, అప్సరసల పాటలతో మారుమోగే నందనవనాల్లో సంచరించారు.
ఊషుర్ ఆచారపూతేషు విశ్రాన్తాఖిలజన్తుషు । యజ్ఞక్రియాకరాలేషు గార్హస్థ్యేషు యథాక్రమమ్
వారు ధర్మబద్ధమైన ఆచారాలతో పవిత్రమైన ఇంట్లో నివసించేవారు. అక్కడ అన్ని జీవులు విశ్రాంతి పొందేవి, యజ్ఞకర్మలు సరైన క్రమంలో నిర్వహించబడేవి.
తేరుర్ హతగజేన్ద్రాసు భ్రాన్తభూరిశరాసు చ । భేరీభాఙ్కారభీమాసు సఙ్గ్రామార్ణవవీచిషు
వారు చనిపోయిన ఏనుగులతో, అనేక బాణాలతో నిండిన యుద్ధభూములను, భయంకరమైన బేరి మ్రోగులతో, యుద్ధపు అలల మధ్య దాటి వెళ్లారు.
తస్థుః పురుషచిన్తాసు హృతచిత్తోద్ధతాసు చ । సంరమ్భక్షోభరౌద్రాసు సర్వాసు ద్వన్ద్వనీతిషు
వారు మానవుల ఆందోళనల్లో, కలవరపడి అశాంతమైన మనసుల్లో, అన్ని రకాల ద్వంద్వ సంగర్షాల్లో ధైర్యంగా నిలిచారు.
మనస్ తేషాం తు నీరాగమ్ అనుపాధి గతభ్రమమ్ । అసక్తమ్ ఉత్తమం శాన్తం పరం సత్త్వపదం గతమ్
అయితే వారి మనస్సు ఎలాంటి ఆశక్తి లేకుండా, మాయా భ్రమలు లేకుండా, పరిమితులు లేకుండా, అత్యుత్తమంగా, ప్రశాంతంగా, పరమ సత్త్వ స్థితిలో స్థిరంగా ఉండేది.
న మమజ్జ క్వచిద్ అపి సఙ్కటేషు మహత్సు చ । ముహుర్ అప్య్ ఉపయాతేషు కులశైలస్ సరస్స్వ్ ఇవ
ఎన్ని పెద్ద కష్టాలు వచ్చినా, పర్వతం లేదా సరస్సు ఎప్పుడూ మునిగిపోని విధంగా, నేను కూడా ఎప్పుడూ కష్టాలలో మునిగిపోలేదు.
నోల్లలాస విలాసిన్యా శ్రియా పరమకాన్తయా । పరిపూర్ణేన్దులక్ష్మ్యేవ జలరాశీ రఘూద్వహ
రఘువంశంలో పుట్టిన రామా, పూర్ణచంద్రుని కాంతి సముద్రాన్ని అలంకరించినా, అది ఆనందించదు. అలాగే, ఆడుబడులైన ఐశ్వర్యంలో నేను ఆనందించలేదు.
న మమ్లౌ దుఃఖశోషేణ గ్రీష్మేణేవ వనస్థలమ్ । జహర్ష చ న భోగౌఘైర్ అవశ్యాయైర్ ఇవౌషధిః
వేసవిలో అడవి ఎండిపోయినట్టు నేను బాధతో క్షీణించలేదు. వానకాలంలో ఔషధులు తడిచినట్టు, అనుభవాల సంతోషంలో కూడా నేను ఉల్లాసపడలేదు.
తే హి కేవలమ్ అవ్యగ్రాః కుర్వన్తః కార్యపఞ్జరమ్ । ఇష్టానిష్టఫలం రామ నాభిలేషుర్ న తత్యజుః
రామా, వారు ఏ మాత్రం కలవరపడకుండా, తమ కర్తవ్యాలను మాత్రమే చేశారు. ఇష్టమైనా, అనిష్టమైనా ఫలితాన్ని కోరలేదు, వదల్లేదు కూడా.