జన్మాన్తరశతాభ్యస్తే ఽప్య్ ఆగతే సౌహృదం పరమ్ । అనాత్మభూతే దృశ్యే ఽస్మిన్ నాయమ్ ఆత్మా ప్రసీదతి
వందల జన్మల్లో పెరిగిన మిత్రభావం వచ్చినా, ఈ బయటి ప్రపంచంలో, మనసుకు సంబంధించినది కానిది చూసినప్పుడు, నిజమైన ఆత్మ ఆనందపడదు.
అత్యన్తగుప్తే ఽప్య్ అమృతే భోజనస్థే నను స్మృతిః । రాజతే రజనీ మేఘచ్ఛన్నే ఽపీవ నిశాకరే
అమృతాన్ని ఎంత బాగా ఆహారంలో దాచిపెట్టినా, దాని జ్ఞాపకం మాత్రం మెరిసిపోతుంది. అది రాత్రి మేఘాలు చంద్రుడిని కప్పినట్లే, అయినా చంద్రుని వెలుగు కనిపించడంలా ఉంటుంది.
నిత్యే సత్యే తథాభూత ఆత్మాత్మన్య్ ఏవ హృష్యతి । నానాతాచిరగుప్తే ఽపి లుప్తే ఽపి కలనామలైః
శాశ్వతమైన, నిజమైన ఆత్మకు స్వభావం ఇదే — అది తనలోనే ఆనందిస్తుంది; ఎంతకాలమైనా దాచిన, లేదా పోయిన తక్కువతనపు కలుషిత భావాల్లో కాదు.
తావద్ ఆత్మాత్మనా యత్నాత్ ప్రక్షాల్యేదం మలం మలైః । దుర్భావనమలశ్ శాస్త్రైశ్ శోధ్యో యావద్ భవేత్ సితః
తప్పు ఆలోచనల మలినత మనలో ఉన్నంతవరకూ, ఆ మలాన్ని మన ఆత్మతోనే శ్రద్ధగా తుడిచిపెట్టాలి. అది పూర్తిగా పవిత్రంగా మారేంతవరకూ, శాస్త్రాల బోధనతో శుద్ధి చేయాలి.
శాన్తదుర్వాసనే జ్ఞానం పుణ్యం లగతి చేతసి । నిష్కలఙ్కే సితే వస్త్రే యథా కుఙ్కుమరఞ్జనమ్
మనసు ప్రశాంతంగా, చెడు అలవాట్లు లేని సమయంలో, జ్ఞానం మరియు పుణ్యం మనసులో నిలుస్తాయి. ఇది పచ్చబొట్టు లేని తెల్లని వస్త్రాన్ని కుంకుమ రంగు ఎలా పట్టు పడుతుందో అలా.
సర్వం సకలనిర్మాణం కాలేషు త్రిష్వ్ అపి స్థితమ్ । నిత్యమ్ ఏకం సమం శుద్ధం బ్రహ్మైవేతి సునిశ్చయః
మూడు కాలాలలో ఉన్న అన్ని రకాల సృష్టులూ నిజానికి ఒక్కటే, శాశ్వతమైనది, సమంగా, పవిత్రంగా ఉన్నది — అది బ్రహ్మం మాత్రమే అని నాకు పక్కా నమ్మకం.
సర్వథా సర్వదా సార్వం సర్వం ఘటపటాదిమత్ । జగజ్జనితవిస్తారం బ్రహ్మేదమ్ ఇతి వేద్మ్య్ అహమ్
ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా, ఏ వస్తువులోనైనా — గడ, బట్టలు లేదా మరేదైనా — ఈ ప్రపంచ విస్తారమంతా బ్రహ్మమే అని నేను తెలుసు.
న మే దుఃఖం న కర్మాణి న మమేహా న వాఞ్ఛితమ్ । సమస్ స్వస్థో విశోకో ఽస్మి బ్రహ్మాహమ్ ఇతి సత్యతా
నాకు బాధ లేదు, నాకు కర్మలు లేవు, నాకు ఇక్కడ ఏదీ కావాలి అనిపించదు, నాకు కోరికలు లేవు. నేను సమంగా, ఆరోగ్యంగా, దుఃఖం లేని వాడిని — నిజంగా నేను బ్రహ్మం.
అహం రక్తమ్ అహం మాంసమ్ అహమ్ అస్థీన్య్ అహం వపుః । చిద్ అహం చేతనం చాహం బ్రహ్మాహమ్ ఇతి సత్యతా
నేనే రక్తం, నేనే మాంసం, నేనే ఎముకలు, నేనే ఈ శరీరం. నేనే చైతన్యం, నేనే జ్ఞానం. నిజంగా నేనే పరబ్రహ్మం.
అహం తృణమ్ అహం వల్లీ గుల్మో ఽహం కాననాన్య్ అహమ్ । శైలసాగరసార్థో ఽహం బ్రహ్మైవేత్థం కిల స్థితమ్
నేనే గడ్డి, నేనే లత, నేనే పొద, నేనే అడవులు. నేనే పర్వతాలు, నేనే సముద్రాల సమూహం. ఇలా నేనే పరబ్రహ్మంగా స్థిరంగా ఉన్నాను.
ఆదానదానసఙ్కోచపూర్వికా భూతశక్తయః । సర్వమ్ ఏవ చిదాత్మాస్మి బ్రహ్మ వ్యాతతరూపధృత్
ఏదైనా వస్తువు పుట్టడం, ఇవ్వడం, లయమవడం—ఇవి అన్నీ నా చైతన్యమే. నేను పరబ్రహ్మం, విస్తృతమైన రూపాన్ని ధరించినవాడిని.
లతాగుల్మాఙ్కురాదీనామ్ అహమ్ ఉద్భావనైషణాః । చిదాత్మాన్తర్గతం శాన్తం పరం బ్రహ్మ రసాత్మకమ్
లతలు, పొదలు, మొక్కలు మొలకెత్తే తపన నా లోపలే ఉంది. ఆ పరబ్రహ్మం శాంతంగా, ఆనందస్వరూపంగా నా చైతన్యంలో అంతర్లీనంగా వుంది.
యస్మిన్ సర్వం యతస్ సర్వం యస్ సర్వం సర్వతశ్ చ యః । సో ఽయం చిద్ అహమ్ ఏకాత్మా పరం బ్రహ్మేతి నిశ్చయః
అందులోనే అన్నీ ఉన్నాయి, అందులో నుంచే అన్నీ ఉద్భవించాయి, అదే అన్నీ, అది ఎక్కడైనా ఉంది — ఈ చైతన్యమే ఒక్కటే ఆత్మ, ఇది పరబ్రహ్మం అని నిశ్చయంగా తెలుసుకోవాలి.
చిద్ ఆత్మా బ్రహ్మ సత్ సత్యమ్ ఋతం జ్ఞ ఇతి నామభిః । ప్రోచ్యతే సర్వగం తత్త్వం చిన్మాత్రం చేత్యవర్జితమ్
చైతన్య స్వరూపమైన ఆత్మ, బ్రహ్మం, సత్యం, నిజం, జ్ఞానం — ఇవన్నీ పేర్లతో పిలవబడే ఆ సర్వవ్యాప్త తత్త్వం, అది కేవలం చైతన్యమే, దానికి ఎలాంటి వస్తువుల సంబంధం లేదు.
ఆభాసమాత్రమ్ అమలం సర్వభూతావబోధకమ్ । సర్వత్రావస్థితం శాన్తం చిద్బ్రహ్మేత్య్ అనుభూయతే
కేవలం ప్రతిబింబంలా కనిపించే, మలినతలేని, అన్నీ జీవులను వెలిగించే, ఎక్కడైనా ఉండే, శాంతమైనదైన ఈ చైతన్య బ్రహ్మం అనుభవించబడుతుంది.
మనోబుద్ధీన్ద్రియవ్రాతసమస్తకలనాచితమ్ । భేదం త్యక్త్వా స్వమ్ ఆభాసం చిద్బ్రహ్మాహమ్ అనామయమ్
మనస్సు, బుద్ధి, ఇంద్రియ సమూహం కల్పించిన భేదాలను వదిలేసి, నేను నా స్వప్రతిబింబమైన, చైతన్య బ్రహ్మంగా, ఎలాంటి బాధలు లేని స్వరూపంగా ఉన్నాను.
శబ్దాదీనామ్ అశేషాణాం కారణానాం జగత్స్థితేః । తత్త్వావభాసకం స్వచ్ఛం చిద్బ్రహ్మాస్మి న మే క్షయః
శబ్దం మొదలైన అన్ని కారణాలకు, ఈ జగత్తు నిలిచే కారణాలకు, అసలు తత్వాన్ని స్పష్టంగా చూపించే స్వచ్ఛమైన చైతన్యబ్రహ్మనే నేను. నాకు ఎప్పుడూ హాని ఉండదు.
అనారతగలత్స్వచ్ఛచిద్ధారావహనాత్మకమ్ । ఆలోకస్ సమనోమౌనం చిద్బ్రహ్మాస్మ్య్ అమృతం పరమ్
ఎప్పటికీ ఆగని స్వచ్ఛమైన చైతన్య ప్రవాహంలా, వెలుగులా ప్రకాశించే, మౌనంతో సమానమైన, అమరమైన పరమమైన చైతన్యబ్రహ్మనే నేను.
అనారతగలద్రూపం నిత్యం చానుభవామృతమ్ । అహర్నిశం కచత్కాన్తి చిద్బ్రహ్మాహమ్ అలేపకః
ఎప్పటికీ ఆగని రూపంగా, నిత్యమైన అనుభూతి అమృతంలా, పగలు రాత్రి మెరుస్తూ ప్రకాశించే, ఎలాంటి మచ్చలేని చైతన్యబ్రహ్మనే నేను.
సుషుప్తసదృశం శాన్తమ్ ఆలోకవిమలాత్మకమ్ । సమ్భోగాన్తసమాభాసం చిద్బ్రహ్మాస్మి వివాసనః
సూక్ష్మ నిద్రలా ప్రశాంతంగా, స్వచ్ఛమైన వెలుగు స్వరూపంగా, అన్ని అనుభవాల చివర కనిపించే, ఎలాంటి మిగిలింపులేని చైతన్యబ్రహ్మనే నేను.
ఖణ్డాదిస్వాదుసంవిత్తిర్ ఈషద్ యత్రానుతిష్ఠతి । చిత్తాదిష్వ్ అప్య్ అబుద్ధేషు తచ్ చిద్బ్రహ్మాహమ్ అచ్యుతః
భాగాలుగా తీయని రుచిని మనస్సులో లేదా ఇతర ఇంద్రియాల్లో స్పష్టంగా తెలియని స్థితిలో కూడా, ఆ చైతన్యం అమరమైన బ్రహ్మస్వరూపం. నేనే ఆ అచ్యుతుడు.
కాన్తాసంసక్తచిత్తస్య చన్ద్రే సముదితే సతి । చన్ద్రప్రత్యయసత్తాత్మ చిద్బ్రహ్మాహమ్ అనామయమ్
ప్రియమైనవారిలో మనస్సు లీనమై, చంద్రుడు ఆకాశంలో వెలిగినప్పుడు, మనసుకు చంద్రుని జ్ఞానం కలిగించే ఆ చైతన్యమే బ్రహ్మస్వరూపం. నేను ఆ నిత్యమైన, బాధలేని బ్రహ్మస్వరూపుడిని.
భూమిష్ఠనరదృష్టీనాం లగ్నానాం ఖే నిశాకరే । యా ఖస్థా తన్తువచ్ ఛక్తిస్ తచ్ చిద్బ్రహ్మాస్మి నిర్మలమ్
భూమిపై ఉన్నవారు చంద్రుని వైపు దృష్టిని నిలిపినప్పుడు, ఆకాశంలో దారంలా ఉన్న శక్తి ఏదైతే ఉందో, అదే స్వచ్ఛమైన బ్రహ్మచైతన్యం. నేను ఆ స్వచ్ఛమైన బ్రహ్మస్వరూపుడిని.
సుఖదుఃఖాదికలనావికలం నిర్మనస్ తథా । సత్యానుభవరూపాత్మ చిద్బ్రహ్మాత్మాస్మి శాశ్వతమ్
సుఖం, దుఃఖం వంటి లెక్కలు లేకుండా, మనస్సు లేని స్థితిలో, సత్యానుభూతి స్వరూపుడిగా నేను శాశ్వతమైన బ్రహ్మచైతన్యమే.
అసంస్తుతాధ్వగాలోకే మనస్య్ అన్యత్ర సంస్థితే । యా ప్రతీతిర్ అనాగస్కా తచ్ చిద్బ్రహ్మాస్మి సర్వగః
ప్రశంసించని మార్గదీపంలో, మనస్సు వేరే చోట నిలిచినపుడు, కలుషరహితమైన ఆ జ్ఞానం ఉద్భవించునప్పుడు — నేను ఆ పరిపూర్ణమైన బ్రహ్మచైతన్యమే.
భూవార్యనిలబీజానాం సమ్బన్ధే ఽఙ్కురకర్మసు । శక్తిర్ ఉద్గమనీ యాన్తస్ తచ్ చిద్బ్రహ్మాహమ్ ఆతతమ్
భూమి, నీరు, గాలి, విత్తనం కలిసినప్పుడు, మొలకెత్తే కార్యంలో, ఎదుగుదలకు ప్రేరణనిచ్చే శక్తి — అదే నేను, ఆ విస్తృతమైన బ్రహ్మచైతన్యమే.
ఖర్జూరనిమ్బబిమ్బానాం స్వయమ్ ఆత్మని తిష్ఠతామ్ । యాస్వాదసత్తా లీనాన్తస్ తద్ బ్రహ్మ చిద్ అహం సమమ్
ఎండు ఖర్జూరం, వేపపండు లాంటి వాటిలో, అవి తాము తాముగా ఉండగా, లోపల కలిసిపోయిన రుచి సారం — అదే నేను, సమంగా ఉన్న బ్రహ్మచైతన్యమే.
ఖేదానన్దవిముక్తాన్తస్ సంవిన్ నిర్మననోదయా । లాభాలాభవిధౌ తుల్యా చిద్బ్రహ్మాస్మి నిరామయమ్
బాధ, ఆనందం ముగిసిన చోట, మనస్సు లేని స్వచ్ఛమైన జ్ఞానం, లాభనష్టాల్లో సమంగా ఉండే ఆ బ్రహ్మచైతన్యం — అదే నేను, వ్యాధిలేని స్వరూపం.
యావద్ భూమేర్ ధ్రువస్ తావద్ దృష్టిసూత్రం యద్ ఆతతమ్ । తన్మధ్యసదృశం శాన్తం నిర్మలం చిద్ అహం తతమ్
ఈ భూమి ఎంతకాలం నిలిచియుంటుందో అంతవరకూ మన దృష్టి సాగిపోతుంది. ఆ మధ్యలో, నిశ్శబ్దంగా, నిర్మలంగా వ్యాపించి ఉన్న ఆ చైతన్యమే నేనునని తెలుసుకో.
జాగ్రత్య్ అపి సుషుప్తే ఽపి స్వప్నే ఽపి సతతోదితమ్ । తుర్యరూపమ్ అనాద్యన్తం చిద్బ్రహ్మాహమ్ అనామయః
జాగ్రత్తలోనైనా, నిద్రలోనైనా, కలలోనైనా ఎప్పుడూ ఉండే, ఆది అంతం లేని, బాధలేని, నాల్గవ స్థితి అయిన ఆ చైతన్యబ్రహ్మమే నేనునని తెలుసుకో.