విభాగం తు పరిత్యజ్య సత్తైకాత్మతయా తతమ్ । సామాన్యేనైవ సత్తాయా రూపమ్ ఏకమ్ ఉదాహృతమ్
భేదాన్ని పూర్తిగా వదిలేసి, అన్ని చోట్ల వ్యాపించి ఉన్న ఒకటే ఉన్నట్టు చూస్తే, అది సర్వసాధారణమైన ఉన్నట్టు చెప్పబడుతుంది.
విశేషం సమ్పరిత్యజ్య సన్మాత్రం యద్ అలేపకమ్ । ఏకరూపం మహారూపం సత్తాయాస్ తత్ పరం విదుః
ప్రత్యేకతలు అన్నీ పూర్తిగా విడిచిపెట్టినప్పుడు, కలుషితం కాని, ఏకరూపంగా, విస్తారంగా ఉన్న ఆ సత్త్వాన్ని పరమ స్థితిగా తెలుసుకుంటారు.
రూపం నానాకృతిత్వేన సత్తాయా న కదాచన । అసంవేద్యం సమ్భవతి తస్మాద్ ఏతద్ అవస్తుకమ్
ఉన్నది అనేక రూపాల్లో కనిపించినా, నిజంగా అది ఎప్పుడూ అనుభవించబడదు. అందుకే దాన్ని అసత్యంగా భావిస్తారు.
ఏకరూపం తు యద్ రూపం సత్తాయా విమలాత్మకమ్ । న కదాచన తద్ యాతి నాశం నాపి చ విస్మృతిమ్
ఒకే రూపంలో, నిర్మలమైన ఆ సత్త్వం ఎప్పుడూ నశించదు, మరువబడదు కూడా.
కాలసత్తా కలాసత్తా వస్తుసత్తేయమ్ ఇత్య్ అపి । విభాగకలనాం త్యక్త్వా సన్మాత్రైకపరో భవ
కాలం ఉన్నదని, ఆకాశం ఉన్నదని, వస్తువులు ఉన్నాయని అనుకోవడం అన్నీ వదిలిపెట్టి, నీవు కేవలం శుద్ధమైన సత్తలోనే నిలుచు.
కాలసత్తా ఖసత్తా చ ప్రోన్ముక్తకలనా సతీ । యద్య్ అప్య్ ఉత్తమసద్రూపా తథాప్య్ ఏషా న వాస్తవీ
కాలం ఉన్నదీ, ఆకాశం ఉన్నదీ అన్న భావనలు పూర్తిగా పోయినప్పుడు, అవి ఎంత గొప్పవిగా కనిపించినా, నిజంగా అవి వాస్తవం కావు.
విభాగకలనా యత్ర విభిన్నమతదాయినీ । నానాతాకారణం దృష్టా తత్ కథం పావనం భవేత్
ఎక్కడైనా భేదభావన వల్ల వేర్వేరు అభిప్రాయాలు, నానాత్వం కనిపిస్తాయో, అది ఎలా పవిత్రమైనదిగా చెప్పగలం?
సత్తాసామాన్యమ్ ఏవైకం భావయన్ కేవలం వపుః । పరిపూర్ణః పరానన్దీ తిష్ఠాభరితదిగ్భరః
ఒక్కటే ఉన్న సత్తా స్వరూపాన్ని మాత్రమే మనసులో ఉంచు. అలా ఉంటే నీవు సంపూర్ణంగా తృప్తిగా, పరమానందంతో, అన్ని దిక్కులూ నిండినవాడవుతావు.
సత్తాసామాన్యమాత్రస్య యా కోటిః కోవిదేశ్వర । సైవాస్య బీజతాం యాతా తత ఏష ప్రవర్తతే
ఓ జ్ఞానీ, ఉన్నదనిపించే ఆ పరిమితి ఏదైతే ఉందో, అదే దీనికి విత్తనంగా మారుతుంది. ఆ విత్తనం నుంచే ఈ సర్వం ఉద్భవిస్తుంది.
సత్తాసామాన్యపర్యన్తం యత్ తత్ కలనయోజ్ఝితమ్ । పదమ్ ఆద్యమ్ అనాద్యన్తం తస్య బీజం న విద్యతే
ఉన్నదనిపించే స్థితి వరకు, ఆలోచనలన్నీ దాటి ఉండే స్థితి, అది మొదటిది, అది ఆది అంతం లేనిది, దానికి విత్తనం ఉండదు.
సంవిల్ లయం యాతి తత్ర నిర్వికారం చ తిష్ఠతి । భూయో నావర్తతే దుఃఖే తత్ర లబ్ధవతీ పదమ్
అక్కడ చైతన్యం లయమై, మార్పులేని స్థితిలో నిలుస్తుంది. అది మళ్లీ బాధలోకి తిరిగి రాదు, ఎందుకంటే అది ఆ స్థితిని పొందింది.
తద్ ధేతుస్ సర్వహేతూనాం తస్య హేతుర్ న విద్యతే । స సారస్ సర్వసారాణాం తస్మాత్ సారో న విద్యతే
అది అన్ని కారణాలకు మూలం, కానీ దానికి కారణం లేదు. అది అన్ని సారాల సారం, అందువల్ల దానికి మించి ఇంకో సారం లేదు.
తస్మింశ్ చిద్దర్పణే స్ఫారే సమగ్రా వస్తుదృష్టయః । ఇమాస్ తాః ప్రతిబిమ్బన్తి సరసీవ తటద్రుమాః
ఆ విస్తారమైన చైతన్యమనే అద్దంలో అన్ని వస్తువుల దృశ్యాలు ప్రతిబింబిస్తాయి, ఎలాగో సరస్సు ఒడ్డున ఉన్న చెట్లు నీటిలో ప్రతిబింబించునట్లు.
సర్వే భావా ఇమే తత్ర స్వదన్తే స్వాదధారిణి । షడ్రసా ఇవ జిహ్వాయాం ప్రకటత్వం ప్రయాన్తి చ
ఈ భావాలన్నీ అక్కడ, రుచుల మూలమైన ఆ స్థలంలో ఆనందిస్తాయి; అవి నాలుకపై ఆరు రుచులు ఎలా ప్రత్యక్షమవుతాయో అలాగే స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి.
తత్ ఖాద్ అచ్ఛతరస్యాపి చిదాకాశస్య వై పదమ్ । సర్వేషాం స్వాదజాతానామ్ అలమ్ ఆస్వాదనం చ తత్
అది మరింత స్వచ్ఛమైన ఆ చైతన్యాకాశంలో ఉన్న స్థానం; రుచితో కలిగిన అన్ని వస్తువులకు నిజమైన ఆనందాన్ని అది మాత్రమే ఇస్తుంది.
జాయతే వర్తతే చైవ వర్ధతే దృశ్యతే తథా । సన్తిష్ఠతే విగలతి తత్రాఙ్గ జగతాం గణః
అక్కడే లోక సమూహం జన్మిస్తుంది, స్థిరంగా ఉంటుంది, పెరుగుతుంది, కనిపిస్తుంది, నిలిచి ఉంటుంది, చివరికి కలిసిపోతుంది.
తత్ తద్ గురు గరిష్ఠానాం తత్ తల్ లఘు లఘీయసామ్ । తత్ తత్ స్థూలం స్థవిష్ఠానామ్ అణీయస్ తద్ అణీయసామ్
అక్కడ, బరువు ఎక్కువగా ఉన్నది ఎక్కువ బరువైనదానికి, తేలికగా ఉన్నది తేలికైనదానికి, పొడవుగా ఉన్నది పొడవైనదానికి, సూక్ష్మంగా ఉన్నది సూక్ష్మమైనదానికి చెందుతుంది.
దవిష్ఠానాం దవిష్ఠం తద్ అన్తికానాం తద్ అన్తికమ్ । కనిష్ఠానాం కనిష్ఠం తజ్ జ్యేష్ఠం తజ్ జ్యాయసామ్ అపి
అక్కడ, దూరంగా ఉన్నది ఎక్కువ దూరమైనదానికి, దగ్గరగా ఉన్నది దగ్గరైనదానికి, చిన్నదైనది చిన్నదానికి, పెద్దదైనది పెద్దదానికి చెందుతుంది.
తేజసామ్ అపి తత్ తేజస్ తమసామ్ అపి తత్ తమః । వస్తూనామ్ అపి తద్ వస్తు దృశామ్ అప్య్ అఙ్గ దృక్ పరా
అక్కడ, ప్రకాశం ప్రకాశవంతమైనదానికి, చీకటి చీకటైనదానికి, పదార్థం పదార్థస్వరూపమైనదానికి, చూపు చూచేవాడికే చెందుతుంది, సఖీ.
తత్ తత్ కిఞ్చిన్ నకిఞ్చిచ్ చ తత్ తద్ అస్తి చ నాస్తి చ । తత్ తద్ దృశ్యం అదృశ్యం చ తత్ తద్ అస్మి న చాస్మి చ
అక్కడ, ప్రతి వస్తువు కొంతగా కూడా ఉంటుంది, లేనట్టుగా కూడా ఉంటుంది, కనిపించేదిగా కూడా ఉంటుంది, కనిపించనట్టుగా కూడా ఉంటుంది, నేననిపించేదిగా కూడా ఉంటుంది, నేనుకాదనిపించేదిగా కూడా ఉంటుంది.
రామ సర్వప్రయత్నేన తస్మిన్ పరమపావనే । పదే స్థితిమ్ ఉపాయాసి యథా కురు తథానఘ
రామా, పరమ పవిత్రమైన ఆ స్థితిలో నీవు అన్ని విధాలా ప్రయత్నించి నిలబడాలి. ఏ మార్గంలో సాధ్యమవుతుందో, అలా ప్రయత్నించు, పాపరహితుడా.
తద్ అమలమ్ అజరం తద్ ఆత్మతత్త్వం తదవగతావ్ ఉపశాన్తిమ్ ఏతి చేతః । అవగతవితతైకతత్స్వరూపో భవ భవముక్త సదోదితశ్ చిరాయ
ఆ మలినతలేని, వృద్ధాప్యముక్తమైన ఆత్మస్వరూపాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడు మనస్సు ప్రశాంతతను పొందుతుంది. నీవు ఎప్పుడూ ఆ ఒకటే, అన్నింటిలో వ్యాపించిన స్వరూపంలో స్థిరంగా ఉండి, జనన మరణాల బంధనాలనుండి విముక్తుడవై ఉండు.
ఏతాని తాని ప్రోక్తాని త్వయా బీజాని మానద । కతమస్య ప్రయోగేణ శీఘ్రం తత్ ప్రాప్యతే పదమ్
మానదా, నీవు వివిధ రకాల విత్తనాలను వివరించావు. వాటిలో ఏది ఉపయోగిస్తే ఆ పరమ స్థితిని త్వరగా పొందవచ్చో చెప్పు.
ఏతేషాం దుఃఖబీజానాం ప్రోక్తం యద్ యన్ మయోత్తరమ్ । తస్య తస్య ప్రయోగేణ శీఘ్రమ్ ఆసాద్యతే పదమ్
ఈ బాధల విత్తనాల్లో, నేను ఏదిని శ్రేష్ఠంగా వివరించానో, దాని దానిని అనుసరించి ఆ స్థితిని త్వరగా పొందవచ్చు.
సత్తాసామాన్యకోటిస్థే ఝగిత్య్ ఏవ పదే యది । పౌరుషేణ ప్రయత్నేన బలాత్ సన్త్యజ్య వాసనాః
నీకు ఉన్న వ్యక్తిగత శ్రమతో, వాంఛలను బలవంతంగా వదిలిపెట్టి, జీవన సారమైన స్థితిలో త్వరగా నిలబడగలిగితే,
స్థితిం బధ్నాసి తత్త్వజ్ఞ క్షణమ్ అప్య్ అక్షయాత్మికామ్ । క్షణే ఽస్మిన్న్ ఏవ తత్ సాధు పదమ్ ఆసాదయస్య్ అలమ్
ఓ తత్త్వాన్ని తెలిసినవాడా, నీవు ఒక్క క్షణమైనా ఆ నశించని స్థితిలో నిలబడగలిగితే, అదే క్షణంలో ఆ పరమ స్థితిని చేరుకుంటావు—ఇంతే!
సత్తాసామాన్యరూపే వా కరోషి స్థితిమ్ అఙ్గ చేత్ । తత్ కిఞ్చిదధికేనేహ యత్నేనాప్నోషి తత్ పదమ్
లేక, ప్రియమైనవాడా, నీవు ఆ సర్వసాధారణమైన జీవన రూపంలో నిలబడితే, ఇక్కడ కొద్దిగా ఎక్కువ శ్రమతో ఆ పరమ స్థితిని పొందగలవు.
సంవిత్తత్త్వే కృతజ్ఞానో యది తిష్ఠసి వానఘ । తద్ యత్నేనాధికేనోచ్చైర్ ఆసాదయసి తత్ పదమ్
పాపరహితుడా, నీవు జ్ఞానంతో ఆ చైతన్య తత్త్వంలో నిలబడితే, ఇంకా ఎక్కువ శ్రమతో ఆ పరమ స్థితిని చేరుకోగలవు.
సంవేద్యే కేవలే ధ్యానం న సమ్భవతి రాఘవ । సర్వత్ర సమ్భవాద్ అస్యాస్ సంవిత్తేర్ ఏవ సర్వదా
ఓ రాఘవా, కేవలం తెలుసుకోవాల్సిన వస్తువుపైన ధ్యానం చేయడం సాధ్యపడదు. ఎందుకంటే, ఆ చైతన్యం ఎప్పుడూ, ఎక్కడైనా ఉండిపోతుంది.
యచ్ చిన్తయసి యద్ యాసి యత్ తిష్ఠసి కరోషి వా । తత్ర తత్ర స్థితా సంవిత్ సంవిద్ ఏవ తద్ ఏవ వా
నీవు ఏది ఆలోచించినా, ఎక్కడికి వెళ్లినా, ఎక్కడ నిలిచినా, ఏ పని చేసినా—ప్రతి చోటా ఆ చైతన్యమే ఉంటుంది; నిజానికి అదే చైతన్యం.