ఏకాకిన్యైవ శుష్యన్త్యా ప్రశాన్తే మయి దీనయా । త్వయా దుఃఖం న కర్తవ్యం మాతస్ తృష్ణే వ్రజామ్య్ అహమ్
ఒంటరిగా కూర్చొని, అంతా వాడిపోయి, మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్న నాకు, అమ్మ తృష్ణా, నువ్వు ఇక నాకు బాధ కలిగించకూడదు. నేను ఇప్పుడు వెళ్ళిపోతున్నాను.
క్షన్తవ్యాః కామ భగవన్ విపరీతాపరాధజాః । దోషా ఉపశమైకాన్తం వ్రజామ్య్ ఆదిశ మామ్ అలమ్
ప్రభు కామా, తప్పుగా చేసిన పనుల వల్ల వచ్చిన నా తప్పులను క్షమించు. నేను పూర్తిగా శాంతిలోకి అడుగుపెడుతున్నాను. ఇక నన్ను ఆదేశించు, చాలు.
చిరాచ్ చిరాయ చేదానీమ్ అమ్బ తృష్ణే కిలావయోః । వియోగో యోగదోషేణ ప్రణామో ఽయమ్ అపశ్చిమః
అమ్మ తృష్ణా, చాలా కాలం తర్వాత, ఇప్పుడు మనిద్దరి మధ్య యోగబలంతో విడిపోవడం జరుగుతుంటే, ఇదే నా చివరి నమస్కారం.
నమస్ సుకృత సేవ్యాయ భవతే ఽస్తు త్వయా పురా । నరకేభ్యస్ సముత్తార్య స్వర్గే ఽహమ్ అభియోజితః
మంచి పనులకు పాత్రమైనవాడివి నీవు, నీకు నమస్కారం. నీవు నన్ను నరకాల నుంచి బయటకు తీసి, స్వర్గంలో చేర్చావు.
కుకార్యక్షేత్రరూఢాయ నరకస్కన్ధవాహినే । శాసనాపుష్పభారాయ నమో దుష్కృతశాఖినే
దుష్కార్యాల విత్తనంగా ఉండి, నరకాల భారాన్ని మోయుచూ, ఆజ్ఞల పువ్వులతో అలంకరించబడిన, పాపపు కొమ్మవంటి నీకు నమస్కారం.
యేన సార్ధం చిరం బహ్వ్యో భుక్తా దుష్కృతయోనయః । అద్య ప్రభృత్య్ అదృశ్యాయ తస్మై మోహాయ తే నమః
నీవు ఉండగా ఎన్నో జన్మల్లో పాపఫలితాలు అనుభవించాను. ఈ రోజు నుంచి కనబడకుండా పోయే మోహమా! నీకు నా వందనం.
ప్రధ్వనద్వంశమధురవచసే పత్త్రవాససే । నమో గుహాతపస్విన్యై వయస్యాయై సమాధిషు
నశింపజేసే మధురమైన మాటలు పలికేవాడివి, ఆకుల మధ్య నివసించేవాడివి, లోపల దాగిన తపస్వివి, ధ్యానాలలో స్నేహితుడివి — నీకు నమస్కారం.
సంసారాధ్వని ఖిన్నస్య త్వం సమాశ్వాసకారణమ్ । ఆసీర్ వయస్యా సుస్నిగ్ధా సర్వశోకాపహారిణీ
సంసార మార్గంలో అలసిపోయిన నాకు నీవు ఆత్మీయంగా ఓదార్పు ఇచ్చావు. ప్రియమైన స్నేహితివి, ఎంతో మృదువుగా ఉండి, నా బాధలన్నీ తొలగించావు.
సర్వసఙ్కటఖిన్నేన దోషేభ్యో ద్రవతా మయా । త్వమ్ ఏకా శోకనాశార్థమ్ ఆశ్రితా పరమా సఖీ
ప్రతి కష్టం వల్ల బాధపడుతూ, తప్పుల వల్ల మనసు కరిగిపోతూ, నేను నా దుఃఖం పోవాలని నిన్ను మాత్రమే ఆశ్రయించాను, నా ప్రియమైన స్నేహితురాలివి.
వార్ద్ధకైకాన్తసుహృదే దణ్డకాష్ఠాయ తే నమః
వృద్ధాప్యంలో ఒక్క నిజమైన తోడుగా ఉండే దండానికి నా వందనాలు.
అస్థిపఞ్జరమ్ ఆత్మీయం తథా రక్తాన్త్రతన్తుకమ్ । ఏతావన్మాత్రసారైక గృహీత్వా గచ్ఛ దేహక
ఈ శరీరం ఎముకల పంజరం, రక్తం, నరాల జాలం మాత్రమే. దీనిలో అంతే మిగిలింది. ఇది తీసుకొని, శరీరమా, వెళ్లిపో.
పయఃక్షోభప్రకారేభ్యస్ స్నానేభ్యో ఽపి నమో నమః । నమో ఽస్తు వ్యవహారేభ్యస్ సంసృతిభ్యో నమో ఽస్తు వః
నీటిని కలిపి స్నానం చేసే ఎన్నో విధానాలకు పదే పదే నమస్కారం. లోకవ్యవహారాలకు, జనన మరణ చక్రాలకు కూడా నమస్కారం.
ఏతే భవన్తస్ సహజాః ప్రాక్తనాస్ సుహృదో మయా । క్రమేణ జ్యోత్కృతాః ప్రాణాస్ స్వస్తి వో ఽస్తు వ్రజామ్య్ అహమ్
మీరు అందరూ నా సహజమైన, పూర్వకాల మిత్రులు. మీరు ఒక్కొక్కరుగా ప్రాణాలుగా మారిపోయారు. మీకు శుభం కలగాలి. ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతున్నాను.
భవద్భిస్ సహ చిత్రాసు మయా బహ్వీషు యోనిషు । విశ్రాన్తం గిరికుఞ్జేషు భ్రాన్తం లోకాన్తరేషు చ
మీతో పాటు నేను అనేక జన్మల్లో విశ్రాంతి పొందాను, కొండల అడవుల్లో తిరిగాను, ఇంకా ఇతర లోకాల్లో కూడా సంచరించాను.
క్రీడితం పురపీఠాన్తర్ ఉషితం పర్వతేషు చ । స్థితం కార్యవిలాసేషు ప్రస్థితం వివిధాధ్వసు
మీతో కలిసి పట్టణ గోడల మధ్య ఆడుకున్నాను, పర్వతాలపై నివసించాను,色色 పనుల్లో పాల్గొన్నాను, ఎన్నో మార్గాల్లో ప్రయాణించాను.
న తద్ అస్తి జగత్కోశే భవద్భిస్ సహ యన్ మయా । న కృతం న హృతం నాత్తం న దత్తం నావలమ్బితమ్
ఈ లోకంలో మీతో కలిసి నేను చేయని పని లేదు, తినని, ఇవ్వని, తీసుకోని, ఆధారపడని విషయం లేదు.
ఇదానీం స్వాం దిశం యాన్తు భవన్తో యామ్య్ అహం ప్రియాః । సంయోగా విప్రయోగాన్తాస్ సర్వే సంసారవర్త్మని
ఇప్పుడు నా ప్రియులారా, మీరు మీ మీ దిశలకు వెళ్ళండి. నేను వెళ్ళిపోతున్నాను. ఈ లోకంలో కలిసిన ప్రతి సంబంధం చివరికి విడిపోవడమే.
అయం చాక్షుష ఆలోకో విశత్వ్ ఆదిత్యమణ్డలమ్ । విశన్తు వనపుష్పాణి సౌగన్ధ్యానన్దసంవిదః
ఈ కనబడే వెలుగు సూర్యుని వలయంలో కలిసిపోవాలి. అడవి పువ్వులు తమ సువాసనతో ఆనందంగా తమ అసలైన స్వరూపంలో కలవాలి.
ప్రాణానిలాస్ తథా స్పర్శా విశన్త్వ్ అద్య ప్రభఞ్జనమ్ । విశన్త్వ్ ఆకాశకుహరం శబ్దశ్రవణపఙ్క్తయః
ప్రాణవాయువు, స్పర్శలు ఇవన్నీ ఇప్పుడు గాలిలో కలవాలి. శబ్దాలు, వినికిడి ఇవి ఆకాశపు ఖాళీలో లీనమవాలి.
గలత్వ్ అగ్నౌ ఘృతమ్ ఇవ చన్ద్రే క్షీణవపుర్ మనః
క్షీణించిన మనస్సు నెమ్మదిగా నెయ్యి మంటలో కరిగిపోవడం లాగా, లేక చంద్రునిలో అమృతంలా కరిగిపోవాలి.
సుఖదుఃఖాదయస్ సర్వే ప్రయాన్తు స్వామ్ అవస్థితిమ్ । తృష్ణా శుష్యతు సారమ్భా హేమన్త ఇవ పద్మినీ
సుఖం, దుఃఖం వంటి అనుభవాలన్నీ వాటి స్వస్థితికి వెళ్ళిపోవాలి. తృష్ణ కూడా, దాని కలవరం సహా, హేమంత కాలంలో కమలపువ్వు ఎండిపోతున్నట్లే, పూర్తిగా ఎండిపోవాలి.
దగ్ధేన్ధన ఇవార్చిష్మాన్ నిస్స్నేహ ఇవ దీపకః । నిర్మన్దర ఇవామ్భోధిర్ గతార్క ఇవ వాసరః
ఇంధనం కాలిపోయిన అగ్ని మంటలా, నూనె అయిపోయిన దీపంలా, మందర పర్వతం లేని సముద్రంలా, సూర్యుడు అస్తమించిన తర్వాతి పగటిలా—
శరదీవ ఘనస్ స్వైరం ప్రాప్తసర్గాన్తకల్పవత్ । ఓఙ్కారాన్తే ఽస్తమననం ప్రశామ్యామ్య్ ఆత్మనాత్మని
శరదృతువులోని మేఘం లాగా, సృష్టి ముగిసినప్పుడు స్వేచ్ఛగా కరిగిపోతూ, ఓంకార ధ్వని చివర ప్రశాంతంగా, నేను నా ఆత్మను ఆత్మలో కలిపి శాంతించిపోతాను.
వ్యపగతాఖిలకార్యపరమ్పరస్ సకలదృశ్యదశాతిగతస్థితిః । ప్రణవశాన్త్యనుసంసృతిశాన్తధీర్ విగతమోహమలో ఽయమ్ అహం స్థితః
అన్ని క్రియల పరంపరలు తొలగిపోయి, కనబడే దాని దాటి నిలిచి, ఓంకార శాంతితో మనసు ప్రశాంతమై, మోహమూ మలినత కూడా పోయి, నేను ఇక్కడ స్థిరంగా ఉన్నాను.
ఏవం కలితవాన్ అన్తః ప్రశాన్తమననైషణః । శనైర్ ఉచ్చారయంశ్ చారు ప్రణవప్రాప్తిభూమికః
అంతరంగా మనస్సు ప్రశాంతంగా, ఆశలు లేకుండా స్థిరపడి, మెల్లగా పవిత్రమైన ఓంకారాన్ని ఉచ్చరించాడు; ఆ విధంగా ఓంకార స్థితిని పొందాడు.
సబాహ్యాభ్యన్తరాన్ సర్వాన్ సూక్ష్మాన్ స్థూలతరాన్ అపి । త్రైలోక్యకల్పితాంస్ త్యక్త్వా సఙ్కల్పాన్ కల్పకల్పితాన్
బాహ్యంగా, అంతర్గతంగా ఉన్న అన్ని సూక్ష్మమైనవి, స్థూలమైనవి, త్రిలೋಕంలో మనసు ఊహించిన అన్ని భావనలను కూడా పూర్తిగా వదిలిపెట్టాడు.
తిష్ఠన్న్ అక్షుభితాకారశ్ చిన్తామణిర్ ఇవాత్మని । సమ్పూర్ణ ఇవ శీతాంశుర్ విశ్రాన్త ఇవ మన్దరః
తనలోనే ఉండి, ఏదీ కలవరపరచని రూపంతో, మనస్సులోని మనోరథ రత్నంలా, పూర్ణ చంద్రుడిలా, విశ్రాంతమైన మందర పర్వతంలా నిలిచిపోయాడు.
కుమ్భకారగృహే చక్రం సంరోధితమ్ ఇవ భ్రమాత్ । అమ్భోధిర్ ఇవ సమ్పూర్ణస్ స్తిమితస్ఫారనిర్మలః
కుంభకారుడి ఇంట్లో చక్రం ఆగిపోయినట్లుగా, కదలకుండా, సముద్రం పూర్ణంగా, నిశ్చలంగా, ఉప్పొంగుతూ, నిర్మలంగా ఉన్నట్లుగా ఉన్నాడు.
శాన్తతేజస్తమఃపుఞ్జం విగతార్కేన్దుతారకమ్ । అధూమాభ్రరజస్ స్వచ్ఛమ్ అనన్తం శరదీవ ఖమ్
అది శాంతమైన వెలుగు, చీకటి రెండింటి సమాహారం లాగా ఉంది. అక్కడ సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు లేవు. పొగ, మేఘం, ధూళి కూడా లేవు. అది శరదృతువులో ఆకాశంలా నిర్మలంగా, అనంతంగా ఉంది.
సహ ప్రణవపర్యన్తదీర్ఘనిస్స్వనతన్తునా । జహావ్ ఇన్ద్రియతన్మాత్రజాలం గన్ధమ్ ఇవానిలః
ఓం ధ్వని ఎడతెగకుండా సాగిపోతున్నట్టు, అతడు ఇంద్రియాల ద్వారా కలిగే అనుభూతులన్నింటినీ, వాటి సూక్ష్మ స్వభావాన్ని గాలిలో పరిమళం మిగిలిపోకుండా పోయినట్టు వదిలేశాడు.