అపునస్సఙ్గమాయాశు జగజ్జాలమ్ అవేక్ష్య సః । బద్ధపద్మాసనం స్థిత్వా తత్రోవాచాత్మనాత్మని
ఈ లోక మాయాజాలాన్ని ఇక ఎప్పటికీ తాకదు అనే భావంతో, అక్కడ పద్మాసనంలో కూర్చొని, తనలో తానే మాట్లాడుకున్నాడు.
రాగ నీరాగతాం గచ్ఛ ద్వేష నిర్ద్వేషతాం వ్రజ । భవద్భ్యాం సుచిరం కాలమ్ ఇహ ప్రక్రీడితం మయా
ఆసక్తి, నీవు నిరాసక్తత వైపు పోవు; ద్వేషం, నీవు ద్వేషం లేని స్థితిని పొందు. మీ ఇద్దరితో నేను చాలా కాలం ఇక్కడ ఆటలాడాను.
భోగా నమో ఽస్తు యుష్మభ్యం జన్మకోటిశతాన్య్ అహమ్ । భవద్భిర్ లాలితో లోకే లాలకైర్ ఇవ బాలకః
ఓ అనుభవాలారా, మీకు నా వందనాలు. ఈ లోకంలో లక్షల జన్మలుగా మీరు నన్ను చిన్నపిల్లాడిలా ప్రేమగా, కాపాడుతూ పోషించారు.
ఇమామ్ అపి పరాం పుణ్యాం నిర్వాణపదవీమ్ అహమ్ । యేన విస్మారితస్ తస్మై సుఖాయాస్తు నమో నమః
ఈ పరమ పవిత్రమైన విముక్తి స్థితిని నేను పొందాను. దానివల్ల ఆనందం కోసం మరిచిపోయే స్థితి కలిగింది. ఆ దయకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
త్వదుత్తప్తేన హే దుఃఖ మయాత్మాన్విష్ట ఆదరాత్ । తస్మాత్ త్వదుపదిష్టో ఽయం మార్గో మమ నమో ఽస్తు తే
ఓ బాధా, నీ తాపంతో నేను నా అసలైన స్వరూపాన్ని earnestగా వెతికాను. అందుకే నీవు చూపిన ఈ మార్గానికి నా నమస్కారం.
త్వత్ప్రసాదేన లబ్ధేయం శీతలా పదవీ మయా । దుఃఖ నామ్నైవ దుఃఖం త్వం సుఖదాత్మన్ నమో ఽస్తు తే
నీ దయ వల్లనే నేను ఈ చల్లని స్థితిని పొందాను. బాధ అనే పేరు మాత్రమే బాధ, నిజంగా నీవే ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడివి. నీకు నా వందనాలు.
కల్యాణమ్ అస్తు తే మిత్ర సంసారాసారజీవితా । దేహ స్థితిర్ ఇయం యామో వయమ్ ఆత్మీయమ్ ఆస్పదమ్
నీకు మంగళం కలుగుగాక మిత్రమా! నీవు సంసారపు మాయలో లీనమవకుండా జీవిస్తున్నావు. ఈ శరీరం మనకు ఒక నివాసంగా ఉంది, మనం మన స్వరూపంలో స్థిరంగా ఉన్నాము.
ప్రాయో జడానాం జన్తూనామ్ అహో ను విషమా గతిః । దేహేనాపి వియుజ్యే ఽహం భూత్వా జన్మశతాన్య్ అపి
ఓహో, మూర్ఖ జీవుల పరిస్థితి ఎంత కఠినంగా ఉంటుందో! శరీరం విడిచిపెట్టిన తర్వాత కూడా, నేను వందల జన్మలు అనుభవించాను.
మిత్ర కాయ మయా న త్వం త్యజ్యసే చిరబాన్ధవ । త్వయైవాత్మన్య్ ఉపానీతా స్వాత్మజ్ఞానవశాత్ క్షతిః
మిత్రమా శరీరమా, నిన్ను నేను ఎన్నడూ వదలలేదు, నీవు నా చిరకాల స్నేహితివి. నీవే నాకు స్వీయజ్ఞానం కలిగించావు, దాని వలననే నా లోపల హాని కలిగింది.
అధిగమ్యాత్మవిజ్ఞానమ్ ఆత్మనాశః కృతస్ త్వయా । దేహే నాన్యేన భగ్నో ఽసి త్వయైవైతద్ ఉపాసితమ్
స్వీయజ్ఞానం పొందిన తర్వాత, నీవే నీ స్వంత నాశనాన్ని చేసుకున్నావు. ఈ శరీరంలో నిన్ను మరెవ్వరూ దెబ్బతీయలేదు, నీవే నీ ఆరాధనతో ఇలా చేసుకున్నావు.
ఏకాకిన్యైవ శుష్యన్త్యా ప్రశాన్తే మయి దీనయా । త్వయా దుఃఖం న కర్తవ్యం మాతస్ తృష్ణే వ్రజామ్య్ అహమ్
ఒంటరిగా కూర్చొని, అంతా వాడిపోయి, మనసు ప్రశాంతంగా ఉన్న నాకు, అమ్మ తృష్ణా, నువ్వు ఇక నాకు బాధ కలిగించకూడదు. నేను ఇప్పుడు వెళ్ళిపోతున్నాను.
క్షన్తవ్యాః కామ భగవన్ విపరీతాపరాధజాః । దోషా ఉపశమైకాన్తం వ్రజామ్య్ ఆదిశ మామ్ అలమ్
ప్రభు కామా, తప్పుగా చేసిన పనుల వల్ల వచ్చిన నా తప్పులను క్షమించు. నేను పూర్తిగా శాంతిలోకి అడుగుపెడుతున్నాను. ఇక నన్ను ఆదేశించు, చాలు.
చిరాచ్ చిరాయ చేదానీమ్ అమ్బ తృష్ణే కిలావయోః । వియోగో యోగదోషేణ ప్రణామో ఽయమ్ అపశ్చిమః
అమ్మ తృష్ణా, చాలా కాలం తర్వాత, ఇప్పుడు మనిద్దరి మధ్య యోగబలంతో విడిపోవడం జరుగుతుంటే, ఇదే నా చివరి నమస్కారం.
నమస్ సుకృత సేవ్యాయ భవతే ఽస్తు త్వయా పురా । నరకేభ్యస్ సముత్తార్య స్వర్గే ఽహమ్ అభియోజితః
మంచి పనులకు పాత్రమైనవాడివి నీవు, నీకు నమస్కారం. నీవు నన్ను నరకాల నుంచి బయటకు తీసి, స్వర్గంలో చేర్చావు.
కుకార్యక్షేత్రరూఢాయ నరకస్కన్ధవాహినే । శాసనాపుష్పభారాయ నమో దుష్కృతశాఖినే
దుష్కార్యాల విత్తనంగా ఉండి, నరకాల భారాన్ని మోయుచూ, ఆజ్ఞల పువ్వులతో అలంకరించబడిన, పాపపు కొమ్మవంటి నీకు నమస్కారం.
యేన సార్ధం చిరం బహ్వ్యో భుక్తా దుష్కృతయోనయః । అద్య ప్రభృత్య్ అదృశ్యాయ తస్మై మోహాయ తే నమః
నీవు ఉండగా ఎన్నో జన్మల్లో పాపఫలితాలు అనుభవించాను. ఈ రోజు నుంచి కనబడకుండా పోయే మోహమా! నీకు నా వందనం.
ప్రధ్వనద్వంశమధురవచసే పత్త్రవాససే । నమో గుహాతపస్విన్యై వయస్యాయై సమాధిషు
నశింపజేసే మధురమైన మాటలు పలికేవాడివి, ఆకుల మధ్య నివసించేవాడివి, లోపల దాగిన తపస్వివి, ధ్యానాలలో స్నేహితుడివి — నీకు నమస్కారం.
సంసారాధ్వని ఖిన్నస్య త్వం సమాశ్వాసకారణమ్ । ఆసీర్ వయస్యా సుస్నిగ్ధా సర్వశోకాపహారిణీ
సంసార మార్గంలో అలసిపోయిన నాకు నీవు ఆత్మీయంగా ఓదార్పు ఇచ్చావు. ప్రియమైన స్నేహితివి, ఎంతో మృదువుగా ఉండి, నా బాధలన్నీ తొలగించావు.
సర్వసఙ్కటఖిన్నేన దోషేభ్యో ద్రవతా మయా । త్వమ్ ఏకా శోకనాశార్థమ్ ఆశ్రితా పరమా సఖీ
ప్రతి కష్టం వల్ల బాధపడుతూ, తప్పుల వల్ల మనసు కరిగిపోతూ, నేను నా దుఃఖం పోవాలని నిన్ను మాత్రమే ఆశ్రయించాను, నా ప్రియమైన స్నేహితురాలివి.
వార్ద్ధకైకాన్తసుహృదే దణ్డకాష్ఠాయ తే నమః
వృద్ధాప్యంలో ఒక్క నిజమైన తోడుగా ఉండే దండానికి నా వందనాలు.
అస్థిపఞ్జరమ్ ఆత్మీయం తథా రక్తాన్త్రతన్తుకమ్ । ఏతావన్మాత్రసారైక గృహీత్వా గచ్ఛ దేహక
ఈ శరీరం ఎముకల పంజరం, రక్తం, నరాల జాలం మాత్రమే. దీనిలో అంతే మిగిలింది. ఇది తీసుకొని, శరీరమా, వెళ్లిపో.
పయఃక్షోభప్రకారేభ్యస్ స్నానేభ్యో ఽపి నమో నమః । నమో ఽస్తు వ్యవహారేభ్యస్ సంసృతిభ్యో నమో ఽస్తు వః
నీటిని కలిపి స్నానం చేసే ఎన్నో విధానాలకు పదే పదే నమస్కారం. లోకవ్యవహారాలకు, జనన మరణ చక్రాలకు కూడా నమస్కారం.
ఏతే భవన్తస్ సహజాః ప్రాక్తనాస్ సుహృదో మయా । క్రమేణ జ్యోత్కృతాః ప్రాణాస్ స్వస్తి వో ఽస్తు వ్రజామ్య్ అహమ్
మీరు అందరూ నా సహజమైన, పూర్వకాల మిత్రులు. మీరు ఒక్కొక్కరుగా ప్రాణాలుగా మారిపోయారు. మీకు శుభం కలగాలి. ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతున్నాను.
భవద్భిస్ సహ చిత్రాసు మయా బహ్వీషు యోనిషు । విశ్రాన్తం గిరికుఞ్జేషు భ్రాన్తం లోకాన్తరేషు చ
మీతో పాటు నేను అనేక జన్మల్లో విశ్రాంతి పొందాను, కొండల అడవుల్లో తిరిగాను, ఇంకా ఇతర లోకాల్లో కూడా సంచరించాను.
క్రీడితం పురపీఠాన్తర్ ఉషితం పర్వతేషు చ । స్థితం కార్యవిలాసేషు ప్రస్థితం వివిధాధ్వసు
మీతో కలిసి పట్టణ గోడల మధ్య ఆడుకున్నాను, పర్వతాలపై నివసించాను,色色 పనుల్లో పాల్గొన్నాను, ఎన్నో మార్గాల్లో ప్రయాణించాను.
న తద్ అస్తి జగత్కోశే భవద్భిస్ సహ యన్ మయా । న కృతం న హృతం నాత్తం న దత్తం నావలమ్బితమ్
ఈ లోకంలో మీతో కలిసి నేను చేయని పని లేదు, తినని, ఇవ్వని, తీసుకోని, ఆధారపడని విషయం లేదు.
ఇదానీం స్వాం దిశం యాన్తు భవన్తో యామ్య్ అహం ప్రియాః । సంయోగా విప్రయోగాన్తాస్ సర్వే సంసారవర్త్మని
ఇప్పుడు నా ప్రియులారా, మీరు మీ మీ దిశలకు వెళ్ళండి. నేను వెళ్ళిపోతున్నాను. ఈ లోకంలో కలిసిన ప్రతి సంబంధం చివరికి విడిపోవడమే.
అయం చాక్షుష ఆలోకో విశత్వ్ ఆదిత్యమణ్డలమ్ । విశన్తు వనపుష్పాణి సౌగన్ధ్యానన్దసంవిదః
ఈ కనబడే వెలుగు సూర్యుని వలయంలో కలిసిపోవాలి. అడవి పువ్వులు తమ సువాసనతో ఆనందంగా తమ అసలైన స్వరూపంలో కలవాలి.
ప్రాణానిలాస్ తథా స్పర్శా విశన్త్వ్ అద్య ప్రభఞ్జనమ్ । విశన్త్వ్ ఆకాశకుహరం శబ్దశ్రవణపఙ్క్తయః
ప్రాణవాయువు, స్పర్శలు ఇవన్నీ ఇప్పుడు గాలిలో కలవాలి. శబ్దాలు, వినికిడి ఇవి ఆకాశపు ఖాళీలో లీనమవాలి.
గలత్వ్ అగ్నౌ ఘృతమ్ ఇవ చన్ద్రే క్షీణవపుర్ మనః
క్షీణించిన మనస్సు నెమ్మదిగా నెయ్యి మంటలో కరిగిపోవడం లాగా, లేక చంద్రునిలో అమృతంలా కరిగిపోవాలి.