విజహార యథాకామం త్రిలోకీమఠికామ్ ఇమామ్ । సిద్ధసాధ్యైస్ సమం సాధో సహంసో ఽలిర్ ఇవాబ్జినీమ్
ఆ మహాత్ముడు, ఈ మూడు లోకాలలో తనకు ఇష్టమైనట్లు, సిద్ధులు మరియు సాధ్యులతో కలిసి, హంసలు పద్మపుష్కరిణిలో తేనెటీగలతో కలిసి తిరిగినట్లు విహరించాడు.
ఏకదా తస్య సదనం హేమచూడమహీపతేః । ప్రాప రత్నవినిర్మాణం మేరోశ్ శృఙ్గమ్ ఇవాపరమ్
ఒకసారి హేమచూడ మహారాజు యొక్క రత్నాలతో అలంకరించబడిన మహాప్రాసాదం, మరొక మెరు పర్వత శిఖరంలా కనిపించింది.
తే తత్ర ప్రాక్తనే మిత్రే పూజామ్ అకురుతాం మిథః । పూర్ణాం విజ్ఞాతవిజ్ఞేయౌ మౌర్ఖ్యగర్తాద్ వినిర్గతే
ఆ ఇద్దరు పాత మిత్రులు అక్కడ పరస్పరం గౌరవంతో పూజలు చేసుకున్నారు. ఇద్దరూ పూర్తిగా జ్ఞానం పొందినవారు, అజ్ఞానపు గుహ నుంచి బయటపడ్డవారు.
అహో ను మమ కల్యాణైః ఫలితం బత పావనైః । సమ్ప్రాప్తవాన్ అహం యత్ త్వామ్ ఇత్య్ అన్యోఽన్యమ్ అథోచతుః
నిజంగా నా సద్గుణాలు, పుణ్యాలు ఫలించాయి; నిన్ను కలవడం నాకు లభించింది అని వారు పరస్పరం ఆనందంగా అన్నారు.
ఆలిఙ్గితశరీరౌ తావ్ అన్యోఽన్యానిన్దితాకృతీ । ఏకాసనే వివిశతుశ్ చన్ద్రార్కావ్ ఇవ భూధరే
వారు ఒకరిని ఒకరు ఆలింగనం చేసుకుని, నిందించదగిన瑠 రూపం లేకుండా, ఒకే ఆసనంపై చంద్రుడు, సూర్యుడు పర్వతంపై కూర్చున్నట్టు కూర్చున్నారు.
పరమానన్దమ్ ఆయాతం చేతస్ త్వద్దర్శనేన మే । చన్ద్రబిమ్బ ఇవోన్మగ్నమ్ అన్తశ్శీతలతాం గతమ్
నిన్ను చూచిన వెంటనే నా మనసు పరమానందాన్ని పొందింది. అది నీ చూపుతో చంద్రమండలం నీటిలో మునిగిపోయినా లోపల చల్లదనం పొందినట్లైంది.
అకృత్రిమం సుహృత్ప్రేమ వియోగే శతశాఖతామ్ । ప్రయాతి పల్వలతటే ఛిన్నరూఢ ఇవ ద్రుమః
నిజమైన స్నేహం దూరమైనప్పుడు, అది నది ఒడ్డున నరికిన చెట్టు కొత్త కొమ్మలు వేయడంలా, వంద దారుల్లో విస్తరిస్తుంది.
విస్రబ్ధాంస్ తాన్ కథాలాపాంస్ తా లీలాస్ తచ్ చ చేష్టితమ్ । సంస్మృత్య ప్రాక్తనం సాధో హృష్యామ్య్ ఏవ పునః పునః
ఆ స్వేచ్ఛగా సాగిన మాటలు, ఆ ఆటపాటలు, పూర్వంలో జరిగిన పనులు గుర్తు చేసుకుంటూ, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా, నేను మళ్లీ మళ్లీ ఆనందిస్తున్నాను.
జ్ఞానమ్ ఏతన్ మయా ప్రాప్తం త్వయా జ్ఞానం యథానఘ । మాణ్డవ్యస్య ప్రసాదేన పరమాత్మప్రసాదజమ్
ఈ జ్ఞానాన్ని నేను నీవల్ల పొందాను. నీవు మాండవ్యుని కృపతో, అది పరమాత్మ కృప వల్ల కలిగిన జ్ఞానాన్ని పొందినట్లే.
అద్య కచ్చిద్ అదుఃఖస్ త్వం కచ్చిద్ విశ్రాన్తవాన్ అసి । పరమే కారణే మేరావ్ ఇవ భూమణ్డలాధిప
ఈ రోజు నీవు బాధల నుంచి విముక్తుడవై, పరమ కారణమైన మేరు పర్వతంపై భూమండలాధిపతి లాగా విశ్రాంతి పొందినావా?
కచ్చిత్ పరమకల్యాణ స్వాత్మారామతయా తవ । ప్రసాదో జాయతే చిత్తే శరదీవ సరోఽమ్భసి
పరమ మంగళకరుడవైన నీవు, నీ మనసు నీ స్వరూపానందంలో శాంతిగా, శరదృతువులో సరస్సు నీళ్ళలా ప్రశాంతంగా ఉందా?
కచ్చిత్ కరోషి సమయా సుప్రసన్నగభీరయా । దృష్ట్యా సుభగ కార్యాణి కార్యాణ్య్ ఏవ నరాధిప
అదృష్టశాలి రాజా! నీవు నీ దృష్టి నిర్మలంగా, లోతుగా ఉంచి, సమయానికి అనుగుణంగా శుభకార్యాలు చేస్తున్నావా?
నిరాధివ్యాధయో ధీరాః కచ్చిత్ సమ్పన్నశాలయః । జనతాస్ తవ దేశేషు తిష్ఠన్తి విగతజ్వరమ్
నీ దేశాల్లో ధీరులు వ్యాధులూ, బాధలూ లేకుండా, వారి ఇళ్ళు సుఖసంపన్నంగా, ప్రజలు ఆందోళన లేకుండా జీవిస్తున్నారా?
కచ్చిద్ ఉద్దామఫలినీ ఫలినీవ లతానతా । ధరా తవ ఫలాపూరైర్ భృశం ధారయతి ప్రజాః
నీ భూమి, పండ్లతో నిండిన ఒక విలాసవంతమైన తాడిపండు లతలా, తన ఫలసంపదతో ప్రజలను సమృద్ధిగా పోషిస్తున్నదా?
కచ్చిత్ తవ దిగన్తేషు చన్ద్రస్యేవాంశుపఞ్జరమ్ । తుషారనికరాకారం ప్రసృతం పావనం యశః
నీ పవిత్రమైన కీర్తి, చంద్రుని కాంతిరశ్ముల్లా, మంచుతుళ్ల వలె ప్రకాశిస్తూ, దిక్కుల చివరల వరకూ వ్యాపించి ఉందా?
కచ్చిద్ గుణశతైర్ ఏతా దిశో నిర్వివరీకృతాః । త్వయా సరోఽమ్భసా బన్ధో బిసానామ్ ఇవ భిత్తయః
నీ శతగుణాలతో, సరస్సులోని నీరు కమలాల కాండాల్లోని ఖాళీలను నింపినట్టు, నీవు అన్ని దిక్కులను నీ మహత్తుతో నింపేశావా?
కచ్చిత్ కలమకేదారకోణస్థాణుషు హర్షులాః । ప్రతిగ్రామం కుమార్యస్ తే గాయన్త్య్ ఆనన్దదం యశః
పుష్పించిన కలమల పొలల మూలల్లో నిలబడి, ప్రతి ఊరిలో ఆనందంగా ఉన్న యువతులు, సంతోషాన్ని పంచే నీ కీర్తిని పాడుతున్నారా?
కుశలం తవ ధాన్యేషు ధనేషు విభవేషు చ । భృత్యేష్వ్ అథ కలత్రేషు పుత్రేషు నగరేషు చ
నీ ధాన్యాలలో, ధనంలో, ఐశ్వర్యంలో, పనివారిలో, భార్యలో, పిల్లల్లో, పట్టణంలో అన్నీ బాగున్నాయా?
ఆధివ్యాధివిహీనేయం కచ్చిత్ కాయలతా తవ । ఫలం ఫలతి పుణ్యాఖ్యం యద్ ఇహాముత్ర చోదితమ్
నీ శరీరం బాధలు, వ్యాధులు లేకుండా ఉంది కదా? ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ చెప్పిన పుణ్యఫలాన్ని అది పొందుతోందా?
ఆపాతరమణీయేషు పర్యన్తాత్యన్తవైరిషు । కచ్చిద్ విషయసర్పేషు సవిరాగం మనస్ తవ
మొదట ఆకర్షణగా అనిపించి, చివరికి గొప్ప శత్రువులుగా మారే ఇంద్రియవిషయాల మధ్య నీ మనసు విరక్తంగా ఉందా?
అహో బత చిరం కాలమ్ ఆవాం విశ్లేషమ్ ఆగతౌ । కాలేన శ్లేషితౌ భూయో వసన్తాద్రితటావ్ ఇవ
ఓహో! చాలా కాలం తర్వాత మనిద్దరం వేరుపడ్డాం. ఇప్పుడు కాలానుగుణంగా మళ్లీ కలుసుకున్నాం, వసంతం పర్వతపు ఒడ్డున చేరినట్లు.
న తా జగతి విద్యన్తే సుఖదుఃఖదశాస్ సఖే । జీవద్భిర్ యా న దృశ్యన్తే సంయోగజవియోగజాః
సఖా, ఈ లోకంలో జీవులు చూడని, కలిసినప్పుడు లేదా విడిపోయినప్పుడు కలిగే సుఖదుఃఖాలు లేవు.
తథైతాస్వ్ అతిదీర్ఘాసు దశాస్వ్ అన్యత్వమ్ ఆగతాః । భూయో వయమ్ అపి శ్లిష్టాశ్ చిత్రా హి నియతిర్ విధేః
ఇంత కాలంగా వేరు వేరు స్థితుల్లో ఉన్నా, ఇప్పుడు మళ్లీ కలిసాం. విధి ఎంత విచిత్రంగా ఉంటుందో చూడు.
భగవన్ నియతేర్ అస్యా గతిం దీపగతేర్ ఇవ । దైవిక్యాః కో హి జానాతి గమ్భీరాం విస్మయప్రదామ్
భగవన్, ఈ దైవీయమైన విధి గమనం ఎంత లోతుగా, ఆశ్చర్యంగా ఉంటుందో దీపం జ్వాలలా ఎవరికీ తెలియదు.
త్వమ్ అహం చ వియోజ్యాతిదూరే దూరదశాసు చ । అద్య సఙ్ఘటితౌ భూయః కిమ్ అసాధ్యమ్ అహో విధేః
నీవు నేను చాలా దూరంగా వేరుగా ఉన్నా, ఈ రోజు మళ్లీ కలిసాం. విధికి అసాధ్యం అనేదేమీ లేదని ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
వయం త్వ్ అద్య మహాసత్త్వ భృశం కుశలినస్ స్థితాః । త్వదాగమనపుణ్యేన పరాం పావనతాం గతాః
మహానుభావా! ఈ రోజు మేము నిజంగా సుఖంగా, స్థిరంగా ఉన్నాము. మీరు ఇక్కడికి వచ్చిన పుణ్యఫలంతో మేము అత్యంత పవిత్రతను పొందాము.
ఈషత్ త్వదాగమక్షీణపాపానాం పుణ్యపాదపైః । తథా ఫలితమ్ అస్మాకం న యథా వయమ్ ఆకులాః
మీ రాకతో మా పాపాలు కొంత తగ్గిపోయాయి. అందువల్ల మా పుణ్యఫలాలు మాకు బాధ కలిగించకుండా మేము సంతోషంగా ఉన్నాము.
సర్వాస్ సమ్పత్తయో ఽస్మాకం రాజర్షే సంస్థితాః పురే । భవదాగమనేనాద్య ప్రయాతాశ్ శతశాఖతామ్
రాజర్షీ! మునుపు అన్ని సంపదలు మా ఊరిలోనే ఉండేవి. కానీ ఈ రోజు మీరు వచ్చిన తరువాత అవి వందల దిశల్లో విస్తరించాయి.
వికిరతి పరితో రసాయనానామ్ ఇవ నికరం మధురం మహానుభావ । తవ వచనమ్ అవేక్షణం చ పుణ్యం పరమపదప్రతిమో హి సాధుసఙ్గః
మహానుభావా! మీ మాటలు, మీ సాన్నిధ్యం చుట్టూ అమృతంలా మధురమైన ఆనందాన్ని పంచుతున్నాయి. ఎందుకంటే సద్గుణుల సాంగత్యం నిజంగా పరమపదంతో సమానం.
అథైవమ్ప్రాయయా తత్ర విశ్రమ్భకథయా చిరమ్ । ప్రాక్తనస్నేహగర్భిణ్యా స్థిత్వోవాచాయుధాభిధః
అలా అక్కడ పాత అనుబంధంతో, స్నేహపూర్వకంగా చాలా సేపు మాట్లాడిన తరువాత, ఆయుధాభిధుడు మాట్లాడాడు.