తద్ అత్ర తావన్ మాంసాస్థి నాహమ్ ఏతద్ అచేతనం । న చైతన్ మమ సంశ్లేషమ్ ఏత్య్ అబ్జస్య యథా జలమ్
ఇక్కడ ఉన్న మాంసం, ఎముకలు — ఇవి చైతన్యం లేని పదార్థాలు, ఇవి నేను కాదు. ఇవి నాకవి కూడా కావు. పద్మపువ్వు మీద నీళ్లు అంటుకోని ఉండినట్లే, ఇవి నాతో కలిసిపోవు.
మాంసం జడం న తద్ అహం నైవాహం రక్తమ్ అప్య్ అలమ్ । జడాన్య్ అస్థీని నైవాహం న చైతాని మమ క్వచిత్
నేను ఈ మాంసం కాదు, అది జడమైనది. రక్తం కూడా నేను కాదు. ఎముకలు కూడా జడమైనవే, అవి నేను కాదు. ఇవేవీ ఎప్పుడూ నాది కావు.
కర్మేన్ద్రియాణి నైవాహం న చ కర్మేన్ద్రియాణి మే । జడం యత్ కిల దేహే ఽస్మింస్ తద్ అహం నైవ చేతనః
ఈ శరీరంలో ఉన్న క్రియేంద్రియాలు నేను కాదు, అవి నాదీ కావు. శరీరంలో ఉన్న ఏదైనా జడమైనది నేను కాదు, ఎందుకంటే నేను చైతన్యస్వరూపిని.
నాహం భోగా న మే భోగా న మే బుద్ధీన్ద్రియాణి చ । జడాన్య్ అసత్స్వరూపాణి న చ బుద్ధీన్ద్రియాణ్య్ అహమ్
నేను అనుభవాలు కాదు, అవి నాది కావు. బుద్ధీంద్రియాలు కూడా నాది కావు. అవన్నీ జడమైనవే, అసత్య స్వభావం కలవే. నేను బుద్ధీంద్రియాలు కూడా కాదు.
మూలం సంసృతిదోషస్య మనో నాహం జడం హి తత్ । అథ బుద్ధిర్ అహఙ్కార ఇతి దృష్టిర్ మనోమయీ
సంసార దోషానికి మూలం మనస్సే. అది జడమైనది, కాబట్టి నేను కాదు. అలాగే, బుద్ధి, అహంకారం అన్న దృష్టి కూడా మనస్సు వల్లే కలుగుతుంది.
మనోబుద్ధీన్ద్రియాద్యన్తో భూతకోశశ్ చ తద్ వపుః । నాహమ్ ఏవం శరీరాది శిష్టమ్ ఆలోకయామ్య్ అహమ్
నేను మనస్సు, బుద్ధి, ఇంద్రియాలు, వాటి విషయాలు, భూతాలు, ఈ శరీరం — ఇవేవీ కాదు. ఇవన్నీ గానీ, మిగిలినదేమైనా గానీ, నన్ను నేను అలా చూడను.
శేషస్ తు చేతనాజీవస్ స చ చేత్యేన చేతతి । అన్యేన బోధ్యమానో ఽసౌ నాత్మతత్త్వవపుర్ భవేత్
మిగిలినది చైతన్యమయమైన జీవాత్మ. అది జ్ఞానం ద్వారా తెలుసుకుంటుంది. కానీ అది ఇంకొకదానివల్ల గ్రహించబడితే, అది నిజమైన ఆత్మస్వరూపం కాదు.
ఏవం త్యజామి సంవేద్యం చేత్యం నాహం హి తత్ కిల । శేషో వికల్పరహితో విశుద్ధా చిద్ అహం స్థితః
అందువల్ల అనుభవించదగినదాన్ని, తెలిసినదాన్ని వదిలేస్తాను. ఎందుకంటే నేను అవి కాదు. మిగిలినది, సంకల్పాలు లేని, నిర్మలమైన చైతన్యమే అయిన నేను.
చిత్రమ్ ఏషో ఽస్మి లబ్ధాత్మా జాతః కాలేన కార్యవిత్ । ఏష సో ఽహమ్ అనన్తాత్మా క్వాన్తో ఽస్య పరమాత్మనః
నేనే ఈ అద్భుతమైన, స్వయంగా తెలుసుకున్నవాడిని. కాలంతో కలసి పుట్టి, కార్యాల రహస్యాలు తెలిసినవాడిని. నేను ఆ అనంతమైన ఆత్మ. ఈ పరమాత్మకు ఎక్కడ ముగింపు ఉంది?
బ్రహ్మణీన్ద్రే యమే వాయౌ సర్వభూతగణే తథా । స ఏష భగవాన్ ఆత్మా తన్తుర్ ముక్తాస్వ్ ఇవ స్థితః
బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, యముడు, వాయువు మరియు అన్ని జీవుల్లోనూ ఇదే పరమాత్మ, అందరినీ కలిపే దారంలా ఉంటాడు.
చిచ్ఛక్తిర్ అమలా సైషా చేత్యామయవివర్జితా । భరితాశేషదిక్కుఞ్జా భైరవాకారధారిణీ
ఇది నిర్మలమైన చైతన్యశక్తి, వస్తువుల భావనల బాధల నుండి విముక్తి, అన్నీ దిక్కులలో వ్యాపించి, భయంకరమైన రూపాన్ని ధరించింది.
సర్వభావగతా సూక్ష్మా భావాభావవివర్జితా । ఆబ్రహ్మభువనాన్తస్థా సర్వశక్తిసముద్గికా
అది అన్ని వస్తువుల్లోనూ ఉండే సూక్ష్మమైనది, ఉండడమూ లేకపోవడమూ లేని స్వరూపం, బ్రహ్మలోకాంతం వ్యాపించి, అన్ని శక్తులకు మూలమైనది.
సర్వసౌన్దర్యసుభగా సర్వప్రాకాశ్యదీపికా । సర్వసంసారముక్తానాం తన్తుర్ ఆతతరూపిణీ
అది అన్ని అందాలకూ మూలం, అన్నీ ప్రకాశాలకూ దీపం, సంసార బంధనాల నుండి విముక్తులందరినీ కలిపే దారం, అన్ని రూపాల్లోనూ వెలిగే స్వరూపం.
సర్వాకారవికారాఢ్యా సర్వాకారవివర్జితా । సర్వభూతౌఘతాం యాతా సర్వదా సర్వతాం గతా
అన్ని రూపాలు, మార్పులు కలిగినదై, అయినా ఏ రూపం లేని దానిగా, అన్ని జీవుల సమూహంగా మారి, ఎప్పుడూ అన్నిటిలోనూ నిండిపోయి ఉంటుంది.
చతుర్దశవిధాన్య్ ఏషా భూతాని భువనోదరే । ఏతన్మయీయం కలనా జాగతీ వేదనాత్మికా
ఈ పద్నాలుగు రకాల జీవులు ప్రపంచ గర్భంలో ఉంటాయి. వీటితో ఏర్పడిన ఊహే, మన జగత్తు అనుభూతి, అనుభవాల రూపంలో ఉంటుంది.
మిథ్యావభాసమాత్రం తు సర్వదుఃఖదశాగతిః । నానాకారమయాభాసం సర్వమ్ ఆత్మైవ చిత్ పరా
అయితే, ఇది అన్నీ కేవలం అబద్ధమైన కనిపించడమే, అన్ని బాధల స్థితుల ప్రవాహం. ఈ విభిన్న రూపాలన్నీ కూడా పరమమైన చైతన్యమే, అదే ఆత్మ.
సేయమ్ ఆత్మా మమ వ్యాపీ సేయం మదవబోధనమ్ । సేయమ్ ఆకలితాఙ్గేహా కరోతి నృపతిభ్రమమ్
ఈ ఆత్మ నా అంతటా వ్యాపించి ఉంది. ఇదే నా జ్ఞానం. ఇదే నా శరీర అవయవాల రూపంలో కనిపించి, రాజు అనే మాయను కలిగిస్తుంది.
అస్యా ఏవ ప్రసాదేన మనో దేహరథస్థితమ్ । సంసారజాలలీలాసు యాతి వల్గతి నృత్యతి
ఈ దయ వల్లే మనస్సు, ఈ శరీరరథంలో కూర్చొని, సంసారపు మాయాజాలంలో తిరుగుతూ, ఎగిరిపడుతూ, ఆనందంగా నాట్యం చేస్తుంది.
ఇదం మనశ్ శరీరాది న కిఞ్చిత్ అపి వస్తుతః । నష్టే న కిఞ్చిత్ అప్య్ అస్మిన్ పరినశ్యతి పేలవే
ఈ మనస్సు, శరీరం మొదలైనవి నిజంగా ఏమీ కావు; ఈ సూక్ష్మమైనది పోయినప్పుడు, మరేదీ నశించదు.
జగజ్జాలమయం నృత్తమ్ ఇదం చిత్తనటైస్ తతమ్ । ఏతయైవైకయా పఙ్క్త్యా దృశ్యతే దీపలేఖయా
ఈ జగత్తు అనే జాలంతో నిండిన నాట్యం, మనస్సు నటుల ద్వారా వ్యాపించింది; దీన్ని ఒక్క దీపరేఖలా చూస్తారు.
కష్టం ముధైవ మే చిన్తా నిగ్రహానుగ్రహస్థితౌ । బభూవ దేహనిష్ఠైవ న కిఞ్చిద్ అపి దేహకః
అయ్యో, నియంత్రణ, అనుగ్రహాల గురించి నా ఆందోళన వృథా అయింది; అవి శరీరానికి మాత్రమే సంబంధించినవి, కానీ శరీరమే అసలు ఏమీ కాదు.
నన్వ్ అహో సమ్ప్రబుద్ధో ఽస్మి గతం దుర్దర్శనం మమ । దృష్టం ద్రష్టవ్యం అఖిలం ప్రాప్తం ప్రాప్యమ్ ఇదం మయా
నిజంగా, ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా మేల్కొన్నాను. నాకు గ్రహించడానికి కష్టమైనది పోయింది. చూడవలసినదంతా చూశాను, పొందవలసినదంతా పొందాను.
సర్వం కిఞ్చిత్ ఇదం దృశ్యం దృశ్యతే యజ్ జగద్గతమ్ । చిన్నిష్ష్యన్దాంశమాత్రం తన్ నాన్యత్ కిఞ్చన శాశ్వతమ్
ఈ లోకంలో కనిపించే ప్రతిదీ, ఉన్నదంతా, చైతన్య కాంతికి ఒక చిన్న భాగమే. నిజంగా శాశ్వతమైనదేమీ వేరుగా లేదు.
క్వ తౌ కీదృగ్విధౌ వాపి కింనిష్ఠౌ వా కిమాత్మకౌ । నిగ్రహానుగ్రహౌ లోకే హర్షామర్షక్రమౌ తథా
ఈ లోకంలో నియంత్రణ, అనుగ్రహం అనే రెండూ ఎక్కడ ఉన్నాయి? అవి ఎలా ఉన్నాయి? అవి ఏమీ ఆధారపడినవి? అవి ఏ స్వభావం కలవి? అలాగే ఆనందం, కోపం ఇలా మారుతూ ఉండే వాటి స్థితి ఏమిటి?
కిం సుఖం కిం చ వా దుఃఖం సర్వం బ్రహ్మేదమ్ ఆతతమ్ । అహమ్ ఆసం ముధా మూఢో దిష్ట్యామూఢో ఽస్మ్య్ అహం స్థితః
ఏది సుఖం? ఏది దుఃఖం? ఈ సమస్తం బ్రహ్మంతో నిండిపోయింది. నేను వృథాగా మూర్ఖుడిగా ఉన్నాను, అదృష్టవశాత్తు ఇప్పుడు మాయ పోయి స్పష్టంగా నిలబడ్డాను.
కిమ్ అస్మిన్న్ ఏవమ్ ఆలోకే శోచ్యతే కిం విముహ్యతే । కిం ప్రేక్ష్యతే కిమ్ క్రియతే స్థీయతే క్వ క్వ గమ్యతే
ఈ ప్రకాశంలో ఎవరు ఎందుకు బాధపడాలి? ఎవరు ఎందుకు అయోమయంగా ఉండాలి? ఇక్కడ చూడడానికి ఏముంది? చేయడానికి ఏముంది? నిలబడడానికి లేదా ఎక్కడికైనా వెళ్లడానికి ఏముంది?
కిఞ్చిత్ ఇత్థమ్ ఇదం నామ చిదాభాసం విరాజతే । నమో నమస్ తే నిస్తత్త్వ దృష్టదృశ్యో ఽసి సున్దర
ఇది ఇలా ఒకటి, చైతన్యపు ప్రతిబింబంగా వెలుగుతోంది. ఓ అందమైనవాడా, నీవే చూడువాడవు, నీవే కనిపించేవాడవు, నీకు అసలు స్థితి లేదు — నీకు నా వందనాలు.
అహో ను సమ్ప్రబుద్ధో ఽస్మి సమ్యగ్ జ్ఞాతమ్ అలం మయా । నమో మహ్యమ్ అనన్తాయ సమ్యగ్జ్ఞానోదయాయ చ
ఓహో, ఇప్పుడు నేను నిజంగా మేలుకున్నాను; నాకు సరిపడే జ్ఞానం పూర్తిగా వచ్చింది. నా అనంత స్వరూపానికి, నిజమైన జ్ఞానం కలిగిన ఈ స్థితికి నా నమస్కారాలు.
విగతరఞ్జననిర్విషయస్థితిర్ గతభవభ్రమ ఈహితవర్జితః । స్థిరసుషుప్తకలాతిగతస్ తతస్ సమసమం నివసామ్య్ అహమ్ ఆత్మని
ఆకర్షణలు పోయాయి, విషయాల పట్ల ఆసక్తి లేకుండా నిలిచాను, జనన మరణ భ్రమలు తొలగిపోయాయి, ఏదైనా సాధించాలనే తపన లేదు, మేల్కొనడం, నిద్ర అన్నీ దాటి, సమంగా నా ఆత్మలో స్థిరంగా ఉన్నాను.
ఇతి హేమజటాధీశో లేభే పదమ్ అనుత్తమమ్ । వివేకాధ్యవసాయేన బ్రాహ్మణ్యమ్ ఇవ గాధిజః
ఇలా బంగారు జటలు కలిగిన ప్రభువు వివేకంతో, దృఢనిశ్చయంతో, గాధిపుత్రుడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందినట్టు, పరమస్థితిని పొందాడు.