దలయిష్యతి బాష్పశ్రీర్ నాసురీకర్ణమఞ్జరీమ్ । వనరాజీమ్ ఇవౌఘోత్థా సరిత్ తారతరఙ్గిణీ
సంపద కన్నీళ్లు అసురుల చెవుల గుచ్చెలను తొలగిస్తాయి, అది అలలు ఎగిసిపడే నది అడవి తోటను ఎలా ముంచేస్తుందో అలాగే.
అద్యప్రభృతి సంశాన్తదానవామరసఙ్గరమ్ । నిర్మన్దరామ్భోనిధివజ్ జగత్ స్వస్థమ్ అవస్థితమ్
ఈ రోజు నుండి దేవతలు, దానవుల మధ్య యుద్ధాలు పూర్తిగా శాంతించాయి. ఇప్పుడు ఈ లోకం, మందర పర్వతం లేకుండా సముద్రం ఎలా ప్రశాంతంగా ఉంటుందో, అలాగే సుఖంగా నిలిచింది.
దేవాసురకుటుమ్బిన్యో భర్తృష్వ్ అన్తఃపురేషు చ । స్వేష్వ్ ఏవ యాన్తు విశ్వాసమ్ అపరస్పరమ్ ఆహృతాః
దేవతలు, దానవుల భార్యలు అందరూ కలిసినప్పుడు, ఒక్కొక్కరు తమ భర్తలపైనే నమ్మకం ఉంచాలి, ఒకరినొకరు నమ్మకూడదు. వారు తమ అంతఃపురాల్లో సంతోషంగా ఉండాలి.
భవ బహులనిశానితాన్తనిద్రాతిమిరమ్ అపాస్య సదోదితాశయశ్రీః । దనుసుత వనితావిలాసరమ్యాం చిరమ్ అజితామ్ ఉపభుఙ్క్ష్వ రాజ్యలక్ష్మీమ్
ఈ జన్మలోని పొడవైన రాత్రిలా ఉండే మాయా నిద్ర చీకటిని పూర్తిగా తొలగించు. ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండి, దానవ కుమార్తెల సౌందర్యంతో అలరించే, ఎవ్వరూ జయించలేని రాజ్య భాగ్యాన్ని చాలా కాలం ఆనందించు.
ఇత్య్ ఉక్త్వా పుణ్డరీకాక్షస్ సనరామరకిన్నరః । ద్వితీయ ఇవ సంసారశ్ చచాలాసురమన్దిరాత్
ఇలా చెప్పిన తరువాత, పద్మనేత్రుడు దేవతలు, ఋషులు, కిన్నరులతో కలిసి, రెండవ లోకం వలె, ఆ దానవుల మందిరాన్ని విడిచిపోయాడు.
ప్రహ్లాదాదివినిర్ముక్తైః పశ్చాత్ పుష్పాఞ్జలివ్రజైః । పూర్యమాణవిహఙ్గేశపాశ్చాత్యాఙ్గరుహోత్కరః
ప్రహ్లాదుడు మరియు ఇతరులు విముక్తులై, ఆయన వెనక వెంట వచ్చారు. వారు పుష్పములతో కూడిన అంజలులను చల్లుతూ, పశ్చిమ ఆకాశాన్ని పక్షుల గుంపులతో, చెట్ల సమూహాలతో నింపారు.
క్రమాత్ క్షీరోదమ్ ఆసాద్య విసృజ్య సురవాహినీమ్ । భోగిభోగాసనే తస్థౌ శ్వేతాబ్జ ఇవ షట్పదః
అతడు క్రమంగా పాలసముద్రాన్ని చేరి, దేవనదిని విడిచిపెట్టి, నాగుని పై తిరుగులపై కూర్చున్నాడు. అది తెల్ల పద్మంపై తేనెటీగ కూర్చున్నట్టుగా ఉంది.
భోగిభోగాసనే విష్ణుశ్ శక్రస్ స్వర్గే సహామరైః । పాతాలే దానవాధీశ ఇతి తస్థుర్ గతజ్వరాః
నాగుని తిరుగులపై విష్ణువు కూర్చున్నాడు. ఇంద్రుడు దేవతలతో కలిసి స్వర్గంలో ఉన్నాడు. దానవాధిపతి పాతాళంలో ఉన్నాడు. అందరూ బాధలేని స్థితిలో ఉన్నారు.
ఏషా తే కథితా రామ నిశ్శేషమలనాశినీ । ప్రాహ్లాదీ బోధసమ్ప్రాప్తిర్ ఐన్దవద్రవశీతలా
రామా, నీకు ఈ కథను చెప్పాను. ఇది అన్ని మలినాలను తొలగిస్తుంది. ప్రహ్లాదుని కథ చంద్రకాంతి లా చల్లగా, జ్ఞానాన్ని పొందే మార్గాన్ని చూపుతుంది.
య ఏతాం మానవా లోకే బహుదుష్కృతినో ఽపి హి । ధియా విచారయిష్యన్తి తే ప్రాప్స్యన్త్య్ అచిరాత్ పదమ్
ఈ లోకంలో ఎంతటి పాపాలు చేసినవారు అయినా, ఈ బోధను మనస్ఫూర్తిగా ఆలోచిస్తే, వారు త్వరలోనే పరమపదాన్ని పొందుతారు.
సామాన్యేన విచారేణ క్షయమ్ ఆయాతి దుష్కృతమ్ । యోగవాక్యవిచారేణ కో న యాతి పరం పదమ్
సాధారణంగా ఆలోచించినా పాపం తగ్గిపోతుంది. యోగవాక్యాలను మనసులో వేసుకుని ఆలోచిస్తే, ఎవరు పరమపదాన్ని పొందరు చెప్పండి!
అజ్ఞానమ్ ఉచ్యతే పాపం తద్ విచారేణ నశ్యతి । పాపమూలచ్ఛిదం తస్మాద్ విచారం న పరిత్యజేత్
అజ్ఞానమే పాపమని అంటారు. దాన్ని ఆలోచనతో పోగొట్టవచ్చు. అందుకే, పాపానికి మూలాన్ని తొలగించే ఆలోచనను ఎప్పుడూ వదలకూడదు.
ఇమాం ప్రహ్లాదసంసిద్ధిం ప్రవిచారయతాం నృణామ్ । సప్తజన్మకృతం పాపం క్షయమ్ ఆప్నోత్య్ అసంశయమ్
ఈ ప్రహ్లాదుని సిద్ధిని ఎవరు మనస్ఫూర్తిగా ఆలోచిస్తారో, వారికి ఏ సందేహం లేకుండా ఏడు జన్మల పాపం కూడా నశిస్తుంది.
పరే పదే పరిణతం పాఞ్చజన్యస్వనైర్ మనః । కథం ప్రబుద్ధం భగవన్ ప్రహ్లాదస్య మహాత్మనః
ప్రభువా, పరమ స్థితిలో పరిపక్వమై, పాంచజన్య శబ్దంతో నిండిన మహాత్ముడు ప్రహ్లాదుని మనస్సు ఎలా జాగృతమైంది?
ద్వివిధా ముక్తతా లోకే సమ్భవత్య్ అనఘాకృతే । సదేహైకా విదేహాన్యా విభాగో ఽయం తయోశ్ శృణు
ఈ లోకంలో కలుషరహితులకు రెండు విధాల ముక్తి కలుగుతాయి. ఒకటి శరీరంతో, మరొకటి శరీరం లేకుండా. వాటి మధ్య తేడాను విను.
అసంసక్తమతేర్ యస్య త్యాగాదానేషు కర్మణామ్ । నైషణా తత్స్థితిం విద్ధి త్వం జీవన్ముక్తతామ్ ఇహ
ఎవరికి త్యాగం, స్వీకరణ వంటి కార్యాలలో మనస్సు అసక్తిగా ఉంటుందో, ఆ స్థితినే ఇక్కడ జీవన్ముక్తి అని తెలుసుకో.
సైవ దేహక్షయే రామ పునర్జననవర్జితా । విదేహముక్తతా ప్రోక్తా తత్స్థా నాయాన్తి దృశ్యతామ్
రామా, శరీరం నశించిన తరువాత అదే స్థితి పునర్జన్మ లేకుండా ఉంటుంది. దానిని వేదాంతులు విడేహముక్తి అంటారు. ఆ స్థితిలో ఉన్నవారు మళ్లీ కనిపించరు.
భృష్టబీజోపమా భూయోజన్మాఙ్కురవివర్జితా । హృది జీవద్విముక్తానాం శుద్ధా భవతి వాసనా
వేపిన విత్తనం మళ్లీ మొలకెత్తదు కదా, అలాగే జీవన్ముక్తుల హృదయంలో ఉన్న వాసనలు పుట్టుకలకు కారణం కాకుండా, పూర్తిగా పవిత్రంగా మారిపోతాయి.
పావనీ పరమోదారా సత్త్వమాత్రానుపాతినీ । ఆత్మధ్యానమయీ నిత్యం సుషుప్తస్థేవ తిష్ఠతి
ఆ వాసనలు పవిత్రమైనవి, అత్యంత ఉదాత్తమైనవి, కేవలం శుద్ధమైన సత్త్వంతోనే ఉండేలా మారతాయి. అవి ఎప్పుడూ ఆత్మధ్యానంలో లీనమై, గాఢ నిద్రలో ఉన్నట్టు నిశ్శబ్దంగా ఉంటాయి.
అపి వర్షసహస్రాన్తే తే తయైవాన్తరస్థయా । సతి దేహే ప్రబుధ్యన్తే జీవన్ముక్తా రఘూద్వహ
ఓ రఘువంశశ్రేష్ఠా, శరీరం ఉన్నంతవరకూ, ఆ అంతరంగ పవిత్రతతో జీవన్ముక్తులు వేల సంవత్సరాలు గడిచినా, ఒక రోజు అవగాహనకు వచ్చెదరు.
ప్రహ్లాదో ఽన్తస్స్థయా శుద్ధసత్త్వవాసనయా స్వయా । బోధమ్ ఆప మహాబాహో శఙ్ఖశబ్దావబుద్ధయా
ఓ మహాబాహో, ప్రహ్లాదుడు తన అంతరంగంలో ఉన్న శుద్ధమైన సత్త్వవాసన వల్ల, శంఖనాదం విని మేలుకొనినట్టు, జ్ఞానాన్ని పొందాడు.
హరిర్ ఆత్మా హి భూతానాం తస్య యత్ ప్రతిభాసతే । తత్ తథైవ భవత్య్ ఆశు సర్వత్రాత్మైవ కారణమ్
హరి అన్నవాడు అన్ని జీవులలోని ఆత్మ. ఆయనకు ఏది కనిపిస్తే అది వెంటనే నిజమవుతుంది. ఎందుకంటే, అన్ని చోట్ల కూడా ఆత్మే కారణం.
ప్రబోధమ్ ఏతు ప్రహ్లాదో యదైవేతి విచిన్తితమ్ । నిమేషాద్ వాసుదేవేన తదైవ తద్ ఉపస్థితమ్
ప్రహ్లాదుడు జ్ఞానాన్ని పొందాలని ఆలోచించిన వెంటనే, ఓ వాసుదేవా, ఆ క్షణంలోనే అది జరిగిపోయింది.
ఆత్మన్య్ అకారణేనైవ భూతానాం కారణేన చ । సృష్ట్యర్థం వపుర్ ఆత్తం తద్ వాసుదేవీయమ్ ఆత్మనా
సృష్టి కోసం, వాసుదేవుని శరీరాన్ని ఆత్మ స్వీకరించింది. ఆ ఆత్మకి తాను కారణం కాదు కానీ అన్ని జీవులకు కారణం.
ఆత్మావలోకనేనాశు మాధవః పరిదృశ్యతే । మాధవారాధనేనాశు స్వయమ్ ఆత్మావలోక్యతే
మన ఆత్మను మనం చూసినప్పుడు మాధవుడు త్వరగా దర్శనమిస్తాడు. మాధవుణ్ణి భక్తితో సేవించినప్పుడు మన ఆత్మను మనమే త్వరగా తెలుసుకోగలం.
ఏతాం దృష్టిమ్ అవష్టభ్య రాఘవాత్మావలోకనే । విహరాశు విరాడాత్మా పదం ప్రాప్స్యసి శాశ్వతమ్
ఈ దృష్టిని పట్టుకుని, రాఘవా, నీవు నీ ఆత్మను పరిశీలిస్తూ ఉండగా, త్వరగా సమస్తాన్ని వ్యాపించే ఆ శాశ్వత స్థితిని చేరుకుంటావు.
సుఖాసారవతీ రామ సంసారప్రావృడ్ ఆతతా । జాడ్యం దదాతి పరమం విచారార్కమ్ అపశ్యతః
రామా, ఈ లోకంలో ఉండే తాత్కాలిక సుఖాల వర్షకాలం, విచారణ అనే సూర్యుడిని చూడని వారికి, పరమమైన మాంద్యాన్ని కలిగిస్తుంది.
ప్రసాదాద్ ఆత్మనో విష్ణోర్ మాయేయమ్ అతిభాసురా । ప్రబాధతే న ధీరాంస్ తు యక్షీ మన్త్రవతో యథా
ఆత్మ అయిన విష్ణువు కృప వల్ల, ఈ ప్రకాశవంతమైన మాయా, జ్ఞానులను ప్రభావితం చేయదు; మంత్రాన్ని తెలిసినవారిని యక్షిణి ఎలా హానిచేయలేకపోతుందో అలా.
ఆత్మేచ్ఛయైవ ఘనతాం సముపాగతాన్తర్ ఆత్మేచ్ఛయైవ తనుతామ్ ఉపయాతి కాలే । సంసారజాలరచనేయమ్ అనన్తమాయా జ్వాలేవ వాతకలయానఘ పావకస్య
పాపరహితుడా, ఈ అంతర్మాయా ఆత్మ సంకల్పంతోనే కొన్నిసార్లు ఘనంగా, మరికొన్ని సందర్భాల్లో సూత్రముగా మారుతుంది; ఈ అనంతమైన సంసారపు జాలం, అగ్నికి గాలివాటం తగిలినట్టు ఉంటుంది.
భగవన్ సర్వధర్మజ్ఞ శుద్ధైస్ త్వద్వచనాంశుభిః । నిర్వృతాస్ స్మశ్ శశాఙ్కస్య కరైర్ ఓషధయో యథా
భగవంతుడా, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవాడవు నీవు. నీ పవిత్రమైన మాటల కాంతితో మేము తృప్తిపొందాము. అది చంద్రుని కిరణాలతో ఔషధాలు ఆనందపడినట్టు ఉంది.