దేహపుష్పే త్వమ్ ఆమోదో దేహేన్దౌ త్వ్ అమృతామృతమ్ । రసస్ త్వం దేహవిటపే శైత్యం దేహహిమే భవాన్
శరీరపుష్పంలో నీవే పరిమళం, శరీరచంద్రునిలో అమృతం, విషం రెండూ నీవే; శరీరవృక్షంలో నీవే రుచి, శరీరహిమంలో నీవే చల్లదనం.
త్వయ్య్ అస్తి చిన్మయస్ స్నేహశ్ శరీరక్షీరసర్పిషి । త్వమ్ అన్తర్ అస్య దేహస్య దారుణ్య్ అగ్నిర్ ఇవ స్థితః
నీలోనే చైతన్యమయమైన ప్రేమ శరీరపు పాలలో, నెయ్యిలో ఉంటుంది; నువ్వు ఈ శరీరంలో, మంట కట్టలో ఎలా ఉంటుందో అలా ఉంటావు.
త్వమ్ అపామ్ ఉత్తమాస్వాదః ప్రాకాశ్యం తేజసామ్ అపి । అవగన్తా త్వమ్ అర్థానాం త్వం భాసామ్ అవభాసకః
నీటిలో ఉన్న అత్యుత్తమ రుచి నీవే, వెలుగుల్లో ప్రకాశం నీవే; వస్తువుల్ని గ్రహించేది నువ్వే, అన్ని వెలుగులకు వెలుగు నీవే.
స్పన్దస్ త్వం సర్వవాయూనాం త్వం మనోహస్తినో మదః । ప్రజ్ఞానలశిఖాయాస్ త్వం ప్రాకాశ్యం తైక్ష్ణ్యమ్ ఏవ చ
నీవే అన్ని గాలుల కదలిక, నీవే మనస్సు అనే ఏనుగు ఉల్లాసం, నీవే జ్ఞానాగ్ని జ్వాల యొక్క ప్రకాశం, నీవే దాని తీవ్రత.
త్వద్వశాద్ దీపవన్ మాయా క్వాపి సమ్ప్రవిలీయతే । దీపవత్ పునర్ అన్యత్ర సముదేతి కుతో ఽపి సా
నీ శక్తితో మాయ ఎక్కడో దీపం లా కలిసిపోతుంది, మళ్లీ అదే దీపంలా ఇంకెక్కడో ఏదో మూలం నుంచి వెలుగుతుంది.
త్వయి సంసారవర్తిన్యః పదార్థావలయస్ తథా । కటకాఙ్గదకేయూరయుక్తయః కనకే యథా
నీవే ఈ సంసార చక్రంగా తిరుగుతున్నవాడవు, అందులోని వస్తువులన్నీ బంగారంలో కంకణాలు, వడగళ్ళు, పాదబందాలు ఉన్నట్టు నీవే ఆధారం.
భవాన్ అయమ్ అయం చాహం త్వం శబ్దైర్ ఏవమాదిభిః । స్వయమ్ ఏవాత్మనాత్మానం లీలయా స్తౌషి వక్షి చ
ఇది నీవు, ఇది నేను అని ఇలా పదాలతో, నీవే నీ గురించి నీతో ఆటగా పొగడుతూ మాట్లాడుకుంటావు.
మన్దానిలవినున్నో ఽబ్దో గజాశ్వనరదృష్టిభిః । యథా సంలక్ష్యతే వ్యోమ్ని తథా త్వం భూతదృష్టిభిః
ఎలాగైతే మృదువైన గాలి తాకితే మేఘం ఆకాశంలో ఏనుగులు, కుదిరాళ్లు, మనుష్యులు లాంటి రూపాల్లో కనిపిస్తుందో, అలాగే నీవు కూడా భూతాల దృష్టికి అనేక రూపాల్లో కనిపిస్తావు.
యథా హయగజాకారైర్ జ్వాలా లసతి వహ్నిషు । తథైవావ్యతిరిక్తస్ త్వం దృశ్యైర్ వససి సృష్టిషు
ఎలాగైతే అగ్నిలో జ్వాలలు ఎప్పుడూ ఏనుగులు, కుదిరాళ్లు లాంటి ఆకారాల్లో మెరుస్తాయో, అలాగే నీవు ఏ మార్పు లేకుండా, అన్ని సృష్టిలోని వస్తువుల రూపాల్లో నివసిస్తున్నావు.
త్వం బ్రహ్మాణ్డకముక్తానామ్ అచ్ఛిన్నస్ తన్తుర్ ఆతతః । క్షేత్రం త్వం భూతసస్యానాం చిద్రసాయనసేకినామ్
నీవే బ్రహ్మాండాల ముత్యాల మధ్యలో విరివిగా ఉన్న తుడిపాటు తంతువువంటివాడవు; నీవే భూతాల పంటలకు భూమివంటివాడవు, చైతన్యామృతాన్ని పోసే వాడవు.
అసత్ తద్ అనభివ్యక్తం పదార్థానాం ప్రకాశ్యతే । త్వయా తత్త్వం యథా పక్త్రా మాంసానాం స్వాదవేదనమ్
ఏది అసత్యమో, ఇంకా వ్యక్తం కాలేదో, అది నీ వల్లే స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. మాంసానికి నిజమైన రుచి నాలుక వల్ల తెలుస్తుందిలా, పదార్థాల సత్య స్వరూపం నీ వల్లే తెలిసిపోతుంది.
విద్యమానాపి వస్తుశ్రీర్ న స్థితా త్వయి న స్థితే । వనితారూపలావణ్యసత్తేవ గతచక్షుషః
ఒక వస్తువు అందం ఉన్నా, నీవు లేకపోతే అది నిలవదు. చూపు పోయినవాడికి ఒక యువతీ అందం, ఆకర్షణ ఎలా కనిపించదో, అలాగే నీ లేని చోట ఆ వస్తువు మహిమ ఉండదు.
సద్ అపీహ న సత్తాయై వస్తు నాకలితం త్వయా । తుష్టయే న స్వలావణ్యం మకురాప్రతిబిమ్బితమ్
ఇక్కడ ఏదైనా ఉన్నా, నీవు గుర్తించకపోతే దానికి నిజమైన స్థితి ఉండదు. మన అందం అద్దంలో ప్రతిబింబించకపోతే మనకు ఆనందం కలగదని ఎలా ఉంటుందో, అలాగే నీ దృష్టి లేక ఏ వస్తువుకీ సంతృప్తి ఉండదు.
లుఠతి త్వాం వినా దేహః కాష్ఠలోష్టసమః క్షితౌ । సన్న్ అప్య్ అసత్తయైవాత్తో యామాస్వ్ ఇవ రవిం వినా
నీవు లేకపోతే ఈ దేహం నేలపై దూలుతున్న మట్టికట్ట లేదా దుంగలా మారిపోతుంది. అది ఉన్నా లేనట్టే అవుతుంది. రాత్రి పూట సూర్యుడు లేక చీకటి ఎలా ఉంటుందో, అలాగే నీవు లేనప్పుడు ఈ దేహానికి జీవం ఉండదు.
సుఖదుఃఖక్రమః ప్రాప్య భవన్తం పరినశ్యతి । ప్రాకాశ్యమ్ ఆసాద్య యథా తమస్ తేజో ఽథ వా హిమమ్
సుఖదుఃఖాల పరంపర నీకు చేరినప్పుడు అంతా కరిగిపోతుంది. వెలుగు వచ్చినప్పుడు చీకటి పోయినట్టు, సూర్యుడు ఉదయించినప్పుడు మంచు కరిగినట్టు, నీ సానిధ్యంలో బాధలు, ఆనందాలు అంతా అంతరించిపోతాయి.
త్వదాలోకనయైవైతే స్థితిం యాన్తి సుఖాదయః । సూర్యాలోకనయా ప్రాతర్ వర్ణాశ్ శుక్లాదయో యథా
నీను దర్శించగానే సుఖం మొదలైనవి కలుగుతాయి. ఉదయం సూర్యుని వెలుతురు వచ్చినప్పుడు తెలుపు మొదలైన రంగులు కనిపించటంలా ఇది జరుగుతుంది.
లబ్ధాత్మానో వినశ్యన్తి సమ్బన్ధక్షణ ఏవ తే । తే తమాంసీవ దీపస్య దృష్టావ్ ఏవ వ్రజన్త్య్ అలమ్
వాటి స్వరూపాన్ని పొందిన వెంటనే, వాటి సంబంధం కలిగిన క్షణంలోనే అవి నశించిపోతాయి. దీపాన్ని చూచినప్పుడు చీకటి వెంటనే పోయినట్టే.
తమస్తా తమసో దీపాసత్తాయాం స్ఫుటతాం గతా । దీపసమ్బన్ధసమయే సా చోత్పత్య వినశ్యతి
దీపం లేనప్పుడు చీకటి తన అసలైన రూపంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. దీపం వెలిగినప్పుడు ఆ చీకటి పుట్టి వెంటనే పోయిపోతుంది.
తథైవ సుఖదుఃఖశ్రీర్ దృష్ట్వైవ త్వామ్ అనామయమ్ । జాయతే జాతమాత్రైవ సర్వనాశేన నశ్యతి
అదే విధంగా, నీవు అనారోగ్యం లేని వాడివని చూసిన వెంటనే సుఖం, దుఃఖం, మహిమ మొదలైనవి కలిగి, వెంటనే అంతా నశించిపోతుంది.
భఙ్గురత్వాద్ ఇహ స్థాతుం కాలం నాణుమ్ అపి క్షమా । నిమేషలక్షభాగాఖ్యా తన్వీ కాలకలా యథా
ఈ లోకంలో ఏదీ స్థిరంగా ఉండదు, ఎంత చిన్న క్షణమైనా నిలవదు. కనుబొమ్మ మూసే వేళలో లక్షవంతుల వంతు కాలాన్ని కూడా నిలిపే శక్తి లేదు. అంత సున్నితమైనది, అంత నాజూకైనది ఈ కాల పరిమాణం.
గత్వరీ నశ్వరీ తన్వీ సుఖదుఃఖాదిభావనా । స్ఫురతి త్వత్ప్రసాదేన త్వయి దృష్టే విలీయతే
సుఖం, దుఃఖం వంటి భావనలు చాలా త్వరగా పోయేవి, నశించిపోవేవి, చాలా సున్నితమైనవి. నీ అనుగ్రహంతో అవి మెరుపులా కనబడతాయి, నిన్ను చూచిన వెంటనే అంతా కలిసిపోతుంది.
త్వదాలోకక్షణోద్భూతా త్వదాలోకక్షణక్షయా । మృతైవ జాతా జాతైవ మృతా కేనోపలక్ష్యతే
నీ దర్శనం కలిగిన క్షణంలోనే అవి పుడతాయి, అదే క్షణంలోనే అంతమవుతాయి. అవి పుట్టినట్టే, మరణించినట్టే ఉంటాయి. దీన్ని ఎవరు గుర్తించగలరు?
క్షణమ్ అప్య్ అస్థిరం వస్తు కథం కార్యకరం భవేత్ । తరఙ్గైర్ ఉత్పలాకారైర్ మాలా కథమ్ ఇవోమ్భ్యతే
ఒక క్షణమైనా స్థిరంగా లేని వస్తువు, ఎలా పని చేయగలదు? కమలాకారమైన అలలతో ఎలా పువ్వుల హారం తయారవుతుంది?
యది జాతవినిర్నష్టం క్రియాం వస్త్వ్ అకరిష్యత । తదారంస్యత లోకో ఽయం మాలాం కృత్వా తడిద్గుణైః
ఒక వస్తువు పుట్టి, మళ్లీ నశించిన తర్వాత కూడా పనులు చేయగలదని అయితే, ఈ లోకం మెరుపు తాడులతో హారాన్ని తయారు చేసేదే.
ఇమాం సుఖాదికాం లక్ష్మీం వివేకిజనచేతసి । స్థితస్ సన్ నైవ గృహ్ణాసి న జహాసి సమస్థితే
నీవు వివేకం కలిగినవాడివై, సుఖాది లక్ష్మి నీ మనసులో ఉన్నా, నీవు స్థిరంగా ఉండగా దానిని పట్టుకోవు, వదిలిపెట్టవు కూడా.
అవివేకిని యో ఽసి త్వం స భవాత్మన్ యదృచ్ఛయా । తద్రూపకథనేనాలం మమామలపదాస్పద
నీవు వివేకం లేని వాడివై యదృచ్ఛగా భవాత్మగా ఉన్నావు. అలాంటి స్వభావాన్ని వివరించాల్సిన అవసరం నాకు లేదు, అది నా నిర్మల స్థితికి చాలా దూరంగా ఉంది.
నిరీహేణ నిరంశేన నిరహఙ్కృతినా త్వయా । సతైవాప్య్ అసతేవాపి కర్తృత్వమ్ ఉరరీకృతమ్
నీవు కోరికలేని, భాగాలేని, అహంకారములేని వాడివై ఉన్నా, ఉన్నట్టు కానట్టు అయినా, కర్తృత్వాన్ని స్వీకరించావు.
జయ ప్రోడ్డామరాకార జయ శాన్తిపరాయణ । జయ సర్వాగమాతీత జయ సర్వాగమాస్పద
ఓ పరాక్రమశాలి, నీకు విజయము! ఓ శాంతిని ఆశ్రయించినవాడా, నీకు విజయము! అన్ని శాస్త్రాలకు అవతల ఉన్నవాడా, నీకు విజయము! అన్ని శాస్త్రాలకు ఆధారమైనవాడా, నీకు విజయము!
జయ జాత జయాజాత జయ క్షత జయాక్షత । జయ భావ జయాభావ జయ జేయ జయాజయ
పుట్టినవాడికి విజయము! పుట్టని వాడికి విజయము! గాయపడినవాడికి విజయము! గాయపడని వాడికి విజయము! ఉన్నదానికి విజయము! లేనదానికి విజయము! గెలిచినవాడికి విజయము! గెలవని వాడికి విజయము!
ఉల్లసామ్య్ ఉపశామ్యామి తిష్ఠామ్య్ అతిగతో ఽస్మి చ । జయీ జయామి జీవామి నమో మహ్యం నమో ఽస్తు తే
నేను ప్రకాశిస్తున్నాను, నేను శాంతిగా ఉన్నాను, నేను నిలిచినవాడిని, నేను దాటి పోయాను. నేను విజేతను, నేను గెలుస్తున్నాను, నేను జీవిస్తున్నాను. నాకు నమస్కారం, నీకు నమస్కారం.