వేదవేదాన్తసిద్ధాన్తతర్కపౌరాణగీతిభిః । యో గీతస్ స కథం హ్య్ ఆత్మా విజ్ఞాతో యాతి విస్మృతిమ్
వేదాలు, వేదాంతం, తర్కం, పురాణాలు, గీతలు—ఇవి అన్నింటి తాత్పర్యాన్ని పాడుతూ, ఆత్మను తెలుసుకున్నవాడు, అతడు మర్చిపోవడం ఎలా సాధ్యం?
సైవేహ దేవ భోగాలీ సుభగాపీయమ్ అద్య మే । అన్తర్ న స్వదతే స్వచ్ఛే త్వయి దృష్టే పరాపరే
ఓ దేవతా, ఈ రకరకాల ఆనందాలు నేడు నాకు ఎంతో మధురంగా అనిపిస్తున్నా, నీ వంటి పవిత్రమైన పరమాత్మను చూసిన తర్వాత, నా హృదయంలో ఇవి అసలు తీపిగా అనిపించడం లేదు.
త్వయా విమలదీపేన భానుః ప్రకటతాం గతః । త్వయా శీతతుషారేణ చన్ద్రశ్ శిశిరతాం గతః
నీ వల్లే, పవిత్రత అనే దీపంతో సూర్యుడు వెలుగునిచ్చాడు; నీ వల్లే, మంచు చల్లదనంతో చంద్రుడు శీతలంగా మారాడు.
త్వయైతే గురవశ్ శైలాస్ త్వయైతే ద్యుచరా ధృతాః । త్వయైవేయం ధరా ధీరా త్వయైవామ్బరమ్ అమ్బరమ్
నీ వల్లే ఈ గొప్ప పర్వతాలు నిలబడ్డాయి; నీ వల్లే ఆకాశంలో ఉన్నవారు నిలిచారు; నీ వల్లే ఈ భూమి స్థిరంగా ఉంది; నీ వల్లే ఆకాశం నిజంగా ఆకాశంగా ఉంది.
దిష్ట్యా మత్తామ్ అసి ప్రాప్తో దిష్ట్యా త్వత్తామ్ అహం గతః । అహం త్వం త్వమ్ అహం దేవ దిష్ట్యా భేదో ఽస్తి నావయోః
అదృష్టవశాత్తు నీవు ఆనందంలో మునిగిపోయావు; అదృష్టంతోనే నేను నిన్ను పొందాను. నేను నీవే, నువ్వు నేనే, ఓ దేవా; మనిద్దరిమధ్య ఎలాంటి భేదం లేదు, ఇదీ అదృష్టం.
అహం త్వమ్ ఇతి శబ్దాభ్యాం పర్యాయాభ్యాం మహాత్మనః । తవ వా మమ వా సాధో సమ్పృక్తాభ్యాం నమో నమః
ఓ మహాత్మా, 'నేను', 'నీవు' అనే మాటలతో, అవి కలిసిపోయినప్పుడు, అవి నా దైనమైనా, నీ దైనమైనా, ఆ పరమాత్మకు పునః పునః నమస్కారం.
నమో మహ్యమ్ అనన్తాయ నిరహఙ్కారరూపిణే । నమో మహ్యమ్ అరూపాయ నమశ్ శమనసద్మనే
అహంకారం లేని అనంత స్వరూపుడైన నన్ను నేను నమస్కరిస్తున్నాను. రూపం లేని నన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. శాంతి నిలయమైన నన్ను నమస్కరిస్తున్నాను.
మయ్య్ ఆత్మని సమే స్వచ్ఛే సాక్షిభూతే నిరాకృతౌ । దిక్కాలాద్యనవచ్ఛిన్నే స్వాత్మన్య్ ఏవేహ తిష్ఠతి
నాలో, సమమైన, నిర్మలమైన, సాక్షిలా ఉన్న, రూపం లేని, దిక్కు, కాలం మొదలైన వాటితో పరిమితం కాని ఆత్మలో, ఇక్కడ నా స్వయమైన ఆత్మ మాత్రమే నిలిచిఉంది.
మనః ప్రక్షోభమ్ ఆయాతి స్ఫురన్తీన్ద్రియసంవిదః । శక్తిర్ ఉల్లసతి స్ఫారా ప్రాణాపానప్రవాహినీ
మనస్సు కలవరపడుతుంది; ఇంద్రియాల జ్ఞానం మెరుస్తుంది; ప్రాణం, అపాన ప్రవాహాన్ని నడిపించే శక్తి విస్తృతంగా ప్రకాశిస్తుంది.
వహన్తి దేహయన్త్రాణి కృష్టాన్య్ ఆశావరత్రయా । చర్మమాంసాస్థిదిగ్ధాని మనస్సారథిమన్తి చ
ఈ శరీర యంత్రాలు, కోరికల మూడుసార్లు బలంగా లాగబడుతూ, చర్మం, మాంసం, ఎముకలతో పూతపడి, మనస్సు అనే రథసారధిని కలిగి ముందుకు పోతున్నాయి.
అయం సంవిద్వపుర్ అహం న క్వచిన్ న కృతాస్పదః । దేహః పతతు వోదేతు స్వయాభిమతయేచ్ఛయా
ఈ 'నేను' అనే జ్ఞానం ఎక్కడా స్థిరంగా ఉండదు; శరీరం తన ఇష్టానుసారం పడిపోవాలన్నా, లేచిపోవాలన్నా, అది తన ఇష్టానుసారమే జరుగుతుంది.
చిరాద్ అహమ్ అహం జాతస్ స్వాత్మలాభశ్ చిరాద్ అయమ్ । చిరాద్ ఉపశమం యామి కల్పస్యాన్తే జగద్ యథా
చాలా కాలం తర్వాత నేననే నేను అయ్యాను; చాలా కాలం తర్వాత నా స్వరూపాన్ని పొందాను; చాలా కాలం తర్వాత ప్రశాంతతను పొందుతున్నాను, యుగాంతంలో జగత్తు ఎలా నిశ్శబ్దమవుతుందో అలా.
చిరాత్ సంసారగామిత్వాద్ దీర్ఘసంసారవర్త్మని । విశ్రాన్తో ఽస్మి చిరశ్రాన్తః కల్పస్యాన్త ఇవానిలః
చాలా కాలం సంసార మార్గంలో తిరుగుతూ, ఎంతో అలసిపోయి, చివరకు విశ్రాంతి పొందాను; యుగాంతంలో గాలి ఆగిపోవడంలా.
సర్వాతీతాయ సర్వాయ తుభ్యం మహ్యం నమో నమః । తేభ్యో ఽపి చ నమో ఽస్త్వ్ ఏవ యే త్వాం మాం ప్రవదన్తి వా
అందరిని మించి, అందరిలోనూ ఉన్నవాడవైన నీకు, నాకు, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. నిన్ను గానీ, నన్ను గానీ పలికేవారికీ నమస్కారం.
అఖిలానన్తసమ్భోగా న స్పృష్టా దోషదృష్టిభిః । జయత్య్ అకృతసమ్భారా సాక్షితా పరమాత్మనః
అఖండమైన అనేక ఆనందాలను అనుభవించని, లోపాలు లేవని చూడని, ఏ సిద్ధాంతాలు లేకుండా ఉన్న పరమాత్మస్వరూపమైన సాక్షి విజయవంతమవుతుంది.
ఆత్మన్ పుష్ప ఇవామోదశ్ శస్త్రపిణ్డ ఇవానలః । తిలే తైలమ్ ఇవాస్మింస్ త్వం సర్వత్ర వపుషి స్థితః
పువ్వులో సువాసన ఎలా ఉంటుందో, కట్టలో అగ్ని ఎలా ఉంటుందో, నువ్వులలో నూనె ఎలా ఉంటుందో, అలాగే నీవు ప్రతి శరీరంలోనూ ఉన్నావు.
హంసి పాసి దదాసి త్వమ్ అవస్ఫూర్జసి వల్గసి । అనహఙ్కృతిరూపో ఽపి చిత్రేయం తవ మాయితా
నీవు హతముచేయవు, రక్షించవు, ఇస్తావు, గర్జించవు, ఉల్లాసంగా కదిలిపోతావు—అహంకారం లేని స్వరూపమైనా, నీ ఈ అద్భుతమైన మాయ కనిపిస్తుంది.
జయసీశ జ్వలద్దీప్తిస్ సర్వమ్ ఉన్మీలయఞ్ జగత్ । జయస్య్ అపగతారమ్భం జగద్ భూయో నిమీలయన్
ఓ ప్రభూ, ప్రకాశవంతమైన తేజంతో వెలిగిపోతూ ఈ జగత్తును తెరిచే వాడవు, నీకు విజయము. మళ్ళీ, అన్ని కార్యాలను ఉపసంహరించి, జగత్తును మూసివేసే నీవు కూడా విజయవంతుడవు.
పరమాణోస్ తవైవాన్తర్ ఇదం సంసారమణ్డలమ్ । వటశ్ చ వటధానాయాం బభూవాస్తి భవిష్యతి
నీ చిన్న అణువులో కూడా ఈ సర్వ సృష్టి వలయమంతా ఉంది. వటవృక్షం విత్తనంలో ఎలా ఉన్నదో, అలాగే అది గతంలోనూ, ఇప్పుడూ, భవిష్యత్తులోనూ ఉంటుంది.
హయద్విపరథాకారైర్ యద్వత్ ఖే దృశ్యతే ఽమ్బుదః । తద్వద్ ఆలక్ష్యసే దేవ పదార్థశతవిభ్రమైః
ఆకాశంలో మేఘం ఎప్పుడూ గుర్రాలు, ఏనుగులు, రథాల రూపాల్లో కనిపించునట్లు, దేవా, నువ్వు అనేక వస్తువుల భ్రమల ద్వారా అనేక విధాలుగా దర్శించబడుతావు.
భవానాం భూరిభఙ్గానామ్ అభావాయ భవాధిపః । భవ భావవిముక్తాత్మా భావాభావబహిష్కృతః
భావాలన్నింటి రూపాల నాశనానికి నీవు సృష్టికి అధిపతివి. నీవు అన్ని భావాలనుండి విముక్తుడై, భావమూ, అభావమూ లేని స్వరూపంగా ఉండుము.
జహి మానం మదం కోపం కాలుష్యం క్రూరతాం తథా । న మహాన్తో నిమజ్జన్తి ప్రాకృతే గుణసఙ్కటే
అహంకారం, గర్వం, కోపం, మలినత, క్రూరత వంటి వాటిని విడిచిపెట్టు. గొప్ప మనుషులు ఈ సాధారణ లక్షణాల మడుగులో మునిగిపోరు.
ప్రాక్తనీర్ దీర్ఘదౌరాత్మ్యదశాస్ స్మృత్వా పునః పునః । కో ఽహం కిం తద్ బభూవేతి హస ముక్తాచ్ఛటాసితమ్
మునుపటి చెడ్డ పరిస్థితులను మళ్లీ మళ్లీ గుర్తు చేసుకుంటూ, 'నేను ఎవరు? అది ఏమిటి?' అని నీవు నీకు నీమే అడిగి, నిజమైన విముక్తుడిలా చిరునవ్వుతో నవ్వు.
తే ప్రయాతాస్ సమారమ్భా గతాస్ తే దగ్ధవాసరాః । యేషు చిన్తానలజ్వాలాజాలజీర్ణో భవాన్ అభూత్
ఆ ప్రయత్నాలు గతించిపోయాయి, ఆ రోజులు కాలిపోయాయి. వాటిలో నీవు ఆందోళనల అగ్నిలో, చింతల వలలో చిక్కుకుని ఉండేవాడవు.
అద్య త్వం దేహనగరే రాజా స్ఫారమనోరథః । న దుఃఖైర్ గృహ్యసే నాపి సుఖైర్ వ్యోమ కరైర్ ఇవ
ఇప్పుడే నీవు ఈ శరీరనగరానికి రాజువై, విస్తారమైన ఆశయాలతో ఉన్నావు. నిన్ను బాధలు గానీ, సుఖాలు గానీ తాకలేవు. ఆకాశాన్ని సూర్య చంద్రుల కిరణాలు తాకలేనట్లు.
అద్యేన్ద్రియదురశ్వాంస్ త్వం జిత్వా జితమనోగజః । భోగారీన్ అభితో భఙ్క్త్వా సామ్రాజ్యమ్ అధితిష్ఠసి
ఇవాళ నీవు ఇంద్రియాలనే అశ్వాలను కట్టడి చేసి, మనస్సు అనే ఏనుగును జయించి, అన్ని వైపులా ఉన్న భోగాల శత్రువులను చూరగొట్టి, రాజ్యాన్ని స్థిరంగా పాలిస్తున్నావు.
అపారామ్బరపాన్థస్ త్వమ్ అజస్రాస్తమయోదయః । అవభాసకరో నిత్యం బహిర్ అన్తశ్ చ భాస్కరః
నీవు అంతులేని ఆకాశంలో ప్రయాణించే వాడవు, ఎప్పుడూ ఉదయం, సాయంత్రం మారుతూ వెలిగే వాడవు, నిత్యం వెలుగునిచ్చే సూర్యుడివి, లోపల బయటా ప్రకాశించే వాడవు.
సర్వదైవాసి సంసుప్తశ్ శక్త్యా సంవేద్యసే విభో । భోగాలోకనలీలార్థం కామిన్యా కాముకో యథా
ప్రభువా! దేవతలు అందరూ నిద్రలో ఉన్నా నీవు ఎప్పుడూ ఉన్నవాడివి. నీ శక్తితో నిన్ను తెలుసుకోగలుగుతారు. భోగాల ఆట కోసం, ప్రియురాలు తన ప్రియుడిని గుర్తించునట్లు నిన్ను తెలుసుకుంటారు.
దృక్క్షుద్రాభిర్ ఉపానీతం దూరాద్ రూపమధు త్వయా । పీయతే స్వీకృతం శక్త్యా నేత్రవాతాయనస్థయా
దృష్టి అనే తేనెటీగలు దూరం నుంచి తీసుకొచ్చిన రూపాల తేనెను, నీవు కళ్ల జానల దగ్గర కూర్చుని, నీ శక్తితో ఆ తేనెను ఆస్వాదిస్తున్నావు.
బ్రహ్మాణ్డకోటరోద్వాన్తాః ప్రాణాపానచరాస్ త్వయా । గతాగతైర్ బ్రహ్మపురే సమ్ప్రేక్ష్యన్తే ప్రతిక్షణమ్
ఎన్నో బ్రహ్మాండాల అంచులను, ఊపిరి పోసే, తీసే కదలికలతో నువ్వు ప్రతి క్షణం బ్రహ్మపురిలో చూసుకుంటూ ఉంటావు.