నమో ద్రష్ట్రే నమస్ త్వష్ట్రే నమో ఽనన్తవికాసినే । నమస్ సర్వస్వభావాయ నమస్ తే సర్వగామినే
నీకు నమస్కారం, చూచేవాడవైన నీకు నమస్కారం, సృష్టికర్తవైన నీకు నమస్కారం, అనంతంగా విస్తరించేవాడవైన నీకు నమస్కారం, అన్నిటిలోనూ స్వభావంగా ఉన్న నీకు నమస్కారం, ఎక్కడికైనా వెళ్ళే నీకు నమస్కారం.
ప్రతిజన్మ చిరం బహ్వ్యో దీర్ఘదుఃఖవతా మయా । త్వయా మాయోపదగ్ధేన దిగ్ధేన మహతైనసా
ప్రతి జన్మలో, చాలా కాలంగా, ఎన్నో దీర్ఘమైన బాధలను నేను అనుభవించాను. నీ మాయ వల్ల, పెద్ద పాపంతో కలుషితుడై, బాధపడుతూ వచ్చాను.
ఆలోకితా లోకదశా దృష్టా దృష్టాన్తదృష్టయః । న ప్రాప్తస్ త్వం త్వయా యేన కిఞ్చిద్ ఆసాదితం భవేత్
లోకంలో ఉన్న పరిస్థితులను చూశాను, అనేక ఉదాహరణలు, దృక్కోణాలు చూశాను. అయినా, నీ వల్ల ఏదీ సంపాదించబడలేదు, ఏదీ పొందలేదు.
సర్వం మృత్కాష్ఠపాషాణవారిమాత్రమ్ ఇదం జగత్ । నేహాస్తి త్వదృతే దేవ యత్ప్రాప్తౌ నాభివాఞ్ఛ్యతే
ఈ లోకమంతా మట్టి, కలప, రాయి, నీరు మాత్రమే. ప్రభూ! మీరే తప్ప, ఇక్కడ పొందదగినదేమీ లేదు.
దేవాయమ్ అద్య లబ్ధో ఽసి దృష్టో ఽస్య్ అధిగతో ఽసి చ । సమ్ప్రాప్తో ఽసి గృహీతో ఽసి నమస్ తే ఽస్తు న ముచ్యసే
ప్రభూ! ఈ రోజు మిమ్మల్ని పొందాను, చూశాను, చేరుకున్నాను, పట్టుకున్నాను. మీకు వందనం. మీరు ఎప్పటికీ నన్ను విడిచిపోకండి.
యో ఽక్ష్ణోః కనీనికారశ్మిజాలప్రోతవపుస్ స్థితః । దేవో దర్శనరూపేణ కథం సో ఽన్తర్ న దృశ్యతే
కళ్లలోని ముద్దు భాగంలో కాంతిరశ్ములతో నిండిన రూపంగా ఉన్న దేవుడు, దర్శనరూపంగా ఉండి కూడా లోపల ఎందుకు కనిపించడు?
యస్ త్వక్పుష్పే స్పృశన్ స్పర్శగన్ధం తైలం తిలే యథా । స్పర్శమ్ అన్తః కరోత్య్ ఏష స కథం నానుభూయతే
పువ్వు తొక్కలో స్పర్శను, వాసనను, నువ్వులలో నూనెను ఎలా ఉంచాడో, అదే విధంగా ఈయన అంతర్లీనంగా ఉన్నాడు. అలాంటప్పుడు ఆయన అనుభవించరాదా?
యశ్ శబ్దశ్రవణాద్ అన్తశ్ శబ్దశక్తిం పరామృశన్ । రోమాఞ్చం జనయత్య్ అఙ్గే స దూరస్థః కథం భవేత్
ఒకడు ఏదైనా శబ్దాన్ని విని, ఆ శబ్దంలో ఉన్న అంతర్లీన శక్తిని తనలోనే అనుభవించి, తన శరీరంలో రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటే, అలాంటి వాడిని ఆ శబ్దానికి దూరంగా ఉన్నవాడని ఎలా చెప్పగలం?
జిహ్వాపల్లవలగ్నాని స్వతీతస్యాఙ్గతో ఽపి చ । స్వదన్తే యస్య వస్తూని స్వదతే స న కస్య వా
జిహ్వ చివర అంటుకున్నవి, అవి ఎవరికి చెందినవైనా సరే, ఎవడు వాటిని రుచి చూస్తాడో, అతనికి వాటి రుచి రాకపోయే వాడెవడు?
పుష్పగన్ధాన్ ఉపాదాయ ఘ్రాణహస్తేన దేహకమ్ । య ఆలేపయతి ప్రీత్యా కస్యాసౌ న ముఖే స్థితః
పువ్వుల సువాసనను ముక్కు చేతితో తీసుకుని, ఆనందంగా తన శరీరానికి పూస్తున్నవాడు, అతడు నోటిలో లేనివాడని ఎలా చెప్పగలం?
వేదవేదాన్తసిద్ధాన్తతర్కపౌరాణగీతిభిః । యో గీతస్ స కథం హ్య్ ఆత్మా విజ్ఞాతో యాతి విస్మృతిమ్
వేదాలు, వేదాంతం, తర్కం, పురాణాలు, గీతలు—ఇవి అన్నింటి తాత్పర్యాన్ని పాడుతూ, ఆత్మను తెలుసుకున్నవాడు, అతడు మర్చిపోవడం ఎలా సాధ్యం?
సైవేహ దేవ భోగాలీ సుభగాపీయమ్ అద్య మే । అన్తర్ న స్వదతే స్వచ్ఛే త్వయి దృష్టే పరాపరే
ఓ దేవతా, ఈ రకరకాల ఆనందాలు నేడు నాకు ఎంతో మధురంగా అనిపిస్తున్నా, నీ వంటి పవిత్రమైన పరమాత్మను చూసిన తర్వాత, నా హృదయంలో ఇవి అసలు తీపిగా అనిపించడం లేదు.
త్వయా విమలదీపేన భానుః ప్రకటతాం గతః । త్వయా శీతతుషారేణ చన్ద్రశ్ శిశిరతాం గతః
నీ వల్లే, పవిత్రత అనే దీపంతో సూర్యుడు వెలుగునిచ్చాడు; నీ వల్లే, మంచు చల్లదనంతో చంద్రుడు శీతలంగా మారాడు.
త్వయైతే గురవశ్ శైలాస్ త్వయైతే ద్యుచరా ధృతాః । త్వయైవేయం ధరా ధీరా త్వయైవామ్బరమ్ అమ్బరమ్
నీ వల్లే ఈ గొప్ప పర్వతాలు నిలబడ్డాయి; నీ వల్లే ఆకాశంలో ఉన్నవారు నిలిచారు; నీ వల్లే ఈ భూమి స్థిరంగా ఉంది; నీ వల్లే ఆకాశం నిజంగా ఆకాశంగా ఉంది.
దిష్ట్యా మత్తామ్ అసి ప్రాప్తో దిష్ట్యా త్వత్తామ్ అహం గతః । అహం త్వం త్వమ్ అహం దేవ దిష్ట్యా భేదో ఽస్తి నావయోః
అదృష్టవశాత్తు నీవు ఆనందంలో మునిగిపోయావు; అదృష్టంతోనే నేను నిన్ను పొందాను. నేను నీవే, నువ్వు నేనే, ఓ దేవా; మనిద్దరిమధ్య ఎలాంటి భేదం లేదు, ఇదీ అదృష్టం.
అహం త్వమ్ ఇతి శబ్దాభ్యాం పర్యాయాభ్యాం మహాత్మనః । తవ వా మమ వా సాధో సమ్పృక్తాభ్యాం నమో నమః
ఓ మహాత్మా, 'నేను', 'నీవు' అనే మాటలతో, అవి కలిసిపోయినప్పుడు, అవి నా దైనమైనా, నీ దైనమైనా, ఆ పరమాత్మకు పునః పునః నమస్కారం.
నమో మహ్యమ్ అనన్తాయ నిరహఙ్కారరూపిణే । నమో మహ్యమ్ అరూపాయ నమశ్ శమనసద్మనే
అహంకారం లేని అనంత స్వరూపుడైన నన్ను నేను నమస్కరిస్తున్నాను. రూపం లేని నన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. శాంతి నిలయమైన నన్ను నమస్కరిస్తున్నాను.
మయ్య్ ఆత్మని సమే స్వచ్ఛే సాక్షిభూతే నిరాకృతౌ । దిక్కాలాద్యనవచ్ఛిన్నే స్వాత్మన్య్ ఏవేహ తిష్ఠతి
నాలో, సమమైన, నిర్మలమైన, సాక్షిలా ఉన్న, రూపం లేని, దిక్కు, కాలం మొదలైన వాటితో పరిమితం కాని ఆత్మలో, ఇక్కడ నా స్వయమైన ఆత్మ మాత్రమే నిలిచిఉంది.
మనః ప్రక్షోభమ్ ఆయాతి స్ఫురన్తీన్ద్రియసంవిదః । శక్తిర్ ఉల్లసతి స్ఫారా ప్రాణాపానప్రవాహినీ
మనస్సు కలవరపడుతుంది; ఇంద్రియాల జ్ఞానం మెరుస్తుంది; ప్రాణం, అపాన ప్రవాహాన్ని నడిపించే శక్తి విస్తృతంగా ప్రకాశిస్తుంది.
వహన్తి దేహయన్త్రాణి కృష్టాన్య్ ఆశావరత్రయా । చర్మమాంసాస్థిదిగ్ధాని మనస్సారథిమన్తి చ
ఈ శరీర యంత్రాలు, కోరికల మూడుసార్లు బలంగా లాగబడుతూ, చర్మం, మాంసం, ఎముకలతో పూతపడి, మనస్సు అనే రథసారధిని కలిగి ముందుకు పోతున్నాయి.
అయం సంవిద్వపుర్ అహం న క్వచిన్ న కృతాస్పదః । దేహః పతతు వోదేతు స్వయాభిమతయేచ్ఛయా
ఈ 'నేను' అనే జ్ఞానం ఎక్కడా స్థిరంగా ఉండదు; శరీరం తన ఇష్టానుసారం పడిపోవాలన్నా, లేచిపోవాలన్నా, అది తన ఇష్టానుసారమే జరుగుతుంది.
చిరాద్ అహమ్ అహం జాతస్ స్వాత్మలాభశ్ చిరాద్ అయమ్ । చిరాద్ ఉపశమం యామి కల్పస్యాన్తే జగద్ యథా
చాలా కాలం తర్వాత నేననే నేను అయ్యాను; చాలా కాలం తర్వాత నా స్వరూపాన్ని పొందాను; చాలా కాలం తర్వాత ప్రశాంతతను పొందుతున్నాను, యుగాంతంలో జగత్తు ఎలా నిశ్శబ్దమవుతుందో అలా.
చిరాత్ సంసారగామిత్వాద్ దీర్ఘసంసారవర్త్మని । విశ్రాన్తో ఽస్మి చిరశ్రాన్తః కల్పస్యాన్త ఇవానిలః
చాలా కాలం సంసార మార్గంలో తిరుగుతూ, ఎంతో అలసిపోయి, చివరకు విశ్రాంతి పొందాను; యుగాంతంలో గాలి ఆగిపోవడంలా.
సర్వాతీతాయ సర్వాయ తుభ్యం మహ్యం నమో నమః । తేభ్యో ఽపి చ నమో ఽస్త్వ్ ఏవ యే త్వాం మాం ప్రవదన్తి వా
అందరిని మించి, అందరిలోనూ ఉన్నవాడవైన నీకు, నాకు, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. నిన్ను గానీ, నన్ను గానీ పలికేవారికీ నమస్కారం.
అఖిలానన్తసమ్భోగా న స్పృష్టా దోషదృష్టిభిః । జయత్య్ అకృతసమ్భారా సాక్షితా పరమాత్మనః
అఖండమైన అనేక ఆనందాలను అనుభవించని, లోపాలు లేవని చూడని, ఏ సిద్ధాంతాలు లేకుండా ఉన్న పరమాత్మస్వరూపమైన సాక్షి విజయవంతమవుతుంది.
ఆత్మన్ పుష్ప ఇవామోదశ్ శస్త్రపిణ్డ ఇవానలః । తిలే తైలమ్ ఇవాస్మింస్ త్వం సర్వత్ర వపుషి స్థితః
పువ్వులో సువాసన ఎలా ఉంటుందో, కట్టలో అగ్ని ఎలా ఉంటుందో, నువ్వులలో నూనె ఎలా ఉంటుందో, అలాగే నీవు ప్రతి శరీరంలోనూ ఉన్నావు.
హంసి పాసి దదాసి త్వమ్ అవస్ఫూర్జసి వల్గసి । అనహఙ్కృతిరూపో ఽపి చిత్రేయం తవ మాయితా
నీవు హతముచేయవు, రక్షించవు, ఇస్తావు, గర్జించవు, ఉల్లాసంగా కదిలిపోతావు—అహంకారం లేని స్వరూపమైనా, నీ ఈ అద్భుతమైన మాయ కనిపిస్తుంది.
జయసీశ జ్వలద్దీప్తిస్ సర్వమ్ ఉన్మీలయఞ్ జగత్ । జయస్య్ అపగతారమ్భం జగద్ భూయో నిమీలయన్
ఓ ప్రభూ, ప్రకాశవంతమైన తేజంతో వెలిగిపోతూ ఈ జగత్తును తెరిచే వాడవు, నీకు విజయము. మళ్ళీ, అన్ని కార్యాలను ఉపసంహరించి, జగత్తును మూసివేసే నీవు కూడా విజయవంతుడవు.
పరమాణోస్ తవైవాన్తర్ ఇదం సంసారమణ్డలమ్ । వటశ్ చ వటధానాయాం బభూవాస్తి భవిష్యతి
నీ చిన్న అణువులో కూడా ఈ సర్వ సృష్టి వలయమంతా ఉంది. వటవృక్షం విత్తనంలో ఎలా ఉన్నదో, అలాగే అది గతంలోనూ, ఇప్పుడూ, భవిష్యత్తులోనూ ఉంటుంది.
హయద్విపరథాకారైర్ యద్వత్ ఖే దృశ్యతే ఽమ్బుదః । తద్వద్ ఆలక్ష్యసే దేవ పదార్థశతవిభ్రమైః
ఆకాశంలో మేఘం ఎప్పుడూ గుర్రాలు, ఏనుగులు, రథాల రూపాల్లో కనిపించునట్లు, దేవా, నువ్వు అనేక వస్తువుల భ్రమల ద్వారా అనేక విధాలుగా దర్శించబడుతావు.