దురుత్తరాస్ సమవిషమా మహాపదస్ సుదుస్సహాః ప్రభవనదీర్ఘదోషదాః । గతాః క్షయం సమధిగతో మహేశ్వరశ్ చిదవ్యయో వ్యపగతచిత్తమ్ అన్తరే
తీరనిర్వచనమైన, దాటలేని, భరించలేని, దీర్ఘకాల దోషాలను కలిగించే పెద్ద అడ్డంకులు అంతా నశించిపోయాయి; మనస్సు లీనమై, లోపల అమరమైన పరమాత్మను నేను పొందాను.
ఆత్మన్ సర్వపదాతీత చిరాత్ సంస్మృతిమ్ ఆగతః । దిష్ట్యా లబ్ధో ఽసి భగవన్ నమస్ తే ఽస్తు చిదాత్మనే
ఓ ఆత్మా, నీవు అన్ని స్థితులకూ అతీతుడవై, చాలా కాలం తర్వాత మళ్లీ గుర్తుకు వచ్చావు. అదృష్టవశాత్తు నిన్ను నేను కనుగొన్నాను. ఓ మహానుభావా, చైతన్యస్వరూపుడవైన నీకు నా నమస్కారాలు.
అభివన్ద్యావలోక్యాయమ్ అలమ్ ఆలిఙ్గ్యసే మయా । కో ఽన్యస్ స్యాద్ భగవన్ బన్ధుస్ త్వదృతే భువనత్రయే
నీకు నమస్కరించి, నిన్ను చూసిన తరువాత, ఇక చాలనిపిస్తోంది—నిన్ను హృదయంతో ఆలింగనం చేసుకుంటున్నాను. ఓ భగవంతుడా, ఈ మూడు లోకాలలో నీవు తప్ప ఇంకెవరు నాకు బంధువయ్యేవారు?
హంసి పాసి దదాసి త్వం స్తౌషి యాసి వివల్గసి । అయం ప్రాప్తో ఽసి దృష్టో ఽసి కిం కరోషి క్వ గచ్ఛసి
నీవు హత్య చేస్తావు, రక్షిస్తావు, ఇస్తావు, పొగడ్తలు చెబుతావు, వెళ్తావు, ఆనందిస్తావు. ఇప్పుడు నీవు వచ్చావు, కనబడుతున్నావు—ఏం చేస్తున్నావు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?
స్వసత్తాపూరితాశేషవిశ్వ విశ్వజనీన హే । సర్వత్ర లక్ష్యసే నిత్యమ్ అధునా క్వ పలాయసే
సర్వప్రాణులకు మూలమైనవాడా, నీ సత్తతో ఈ విశ్వాన్ని నిండుగా ఉంచినవాడా, నీవు ఎప్పుడూ ప్రతిచోటా కనిపిస్తావు—ఇప్పుడు ఎక్కడికి పారిపోతున్నావు?
ఆవయోర్ అన్తరం భూరిజన్మవ్యవహితాన్తరమ్ । అదూరమ్ అద్య సమ్పన్నం దిష్ట్యా దృష్టో ఽసి బాన్ధవ
మనిద్దరిమధ్య ఎన్నో జన్మల వల్ల ఏర్పడిన దూరం, ఈరోజు అదృష్టవశాత్తు తొలగిపోయింది. బంధువా! నిన్ను చూడటం నాకు ఎంతో ఆనందంగా ఉంది.
నమస్ తే కృతకృత్యాయ కర్త్రే హర్త్రే నమో ఽస్తు తే । నమస్ సంసారనృత్యాయ నిత్యాయ విమలాత్మనే
నీవు అన్నీ సాధించినవాడవు, సృష్టికర్తవు, సంహారకుడవు — నీకు నమస్కారం. ఈ లోకనాట్యంలో నిత్యుడవు, నిర్మలాత్ముడవు — నీకు వందనం.
నమశ్ చక్రాబ్జహస్తాయ నమశ్ చన్ద్రార్ధధారిణే । నమో విబుధనాథాయ నమస్ తే పద్మజన్మనే
చక్రం, పద్మం చేతుల్లో ధరించినవాడవు — నీకు నమస్కారం. అర్ధచంద్రాన్ని మస్తకంపై ధరించినవాడవు — నీకు నమస్కారం. జ్ఞానుల అధిపతివు, పద్మంలో జన్మించినవాడవు — నీకు వందనం.
వాచ్యవాచకదృష్ట్యైవ భేదో యో ఽయమ్ ఇహావయోః । అసత్యా కల్పనైవైషా వీచివీచ్యమ్భసోర్ ఇవ
మనిద్దరిమధ్య మాట్లాడేవాడు, మాట్లాడబడేది అనే తేడా వాస్తవానికి లేదు. ఇది అలలు, సముద్రపు నీటిలో తేడా లేనట్టే — కేవలం ఊహ మాత్రమే.
త్వమ్ ఏవానన్తయానన్తవస్తువైచిత్ర్యరూపయా । భావాభావవిలాసిన్యా నిత్యయేహ విజృమ్భసే
అనంతమైన, అపారమైన వాస్తవం అనేక రూపాల్లో, ఉన్నదీ లేనిదీ అన్నీ కలిపి, నిత్యం ఇక్కడ నీవే విస్తరించి కనిపిస్తున్నావు.
నమో ద్రష్ట్రే నమస్ త్వష్ట్రే నమో ఽనన్తవికాసినే । నమస్ సర్వస్వభావాయ నమస్ తే సర్వగామినే
నీకు నమస్కారం, చూచేవాడవైన నీకు నమస్కారం, సృష్టికర్తవైన నీకు నమస్కారం, అనంతంగా విస్తరించేవాడవైన నీకు నమస్కారం, అన్నిటిలోనూ స్వభావంగా ఉన్న నీకు నమస్కారం, ఎక్కడికైనా వెళ్ళే నీకు నమస్కారం.
ప్రతిజన్మ చిరం బహ్వ్యో దీర్ఘదుఃఖవతా మయా । త్వయా మాయోపదగ్ధేన దిగ్ధేన మహతైనసా
ప్రతి జన్మలో, చాలా కాలంగా, ఎన్నో దీర్ఘమైన బాధలను నేను అనుభవించాను. నీ మాయ వల్ల, పెద్ద పాపంతో కలుషితుడై, బాధపడుతూ వచ్చాను.
ఆలోకితా లోకదశా దృష్టా దృష్టాన్తదృష్టయః । న ప్రాప్తస్ త్వం త్వయా యేన కిఞ్చిద్ ఆసాదితం భవేత్
లోకంలో ఉన్న పరిస్థితులను చూశాను, అనేక ఉదాహరణలు, దృక్కోణాలు చూశాను. అయినా, నీ వల్ల ఏదీ సంపాదించబడలేదు, ఏదీ పొందలేదు.
సర్వం మృత్కాష్ఠపాషాణవారిమాత్రమ్ ఇదం జగత్ । నేహాస్తి త్వదృతే దేవ యత్ప్రాప్తౌ నాభివాఞ్ఛ్యతే
ఈ లోకమంతా మట్టి, కలప, రాయి, నీరు మాత్రమే. ప్రభూ! మీరే తప్ప, ఇక్కడ పొందదగినదేమీ లేదు.
దేవాయమ్ అద్య లబ్ధో ఽసి దృష్టో ఽస్య్ అధిగతో ఽసి చ । సమ్ప్రాప్తో ఽసి గృహీతో ఽసి నమస్ తే ఽస్తు న ముచ్యసే
ప్రభూ! ఈ రోజు మిమ్మల్ని పొందాను, చూశాను, చేరుకున్నాను, పట్టుకున్నాను. మీకు వందనం. మీరు ఎప్పటికీ నన్ను విడిచిపోకండి.
యో ఽక్ష్ణోః కనీనికారశ్మిజాలప్రోతవపుస్ స్థితః । దేవో దర్శనరూపేణ కథం సో ఽన్తర్ న దృశ్యతే
కళ్లలోని ముద్దు భాగంలో కాంతిరశ్ములతో నిండిన రూపంగా ఉన్న దేవుడు, దర్శనరూపంగా ఉండి కూడా లోపల ఎందుకు కనిపించడు?
యస్ త్వక్పుష్పే స్పృశన్ స్పర్శగన్ధం తైలం తిలే యథా । స్పర్శమ్ అన్తః కరోత్య్ ఏష స కథం నానుభూయతే
పువ్వు తొక్కలో స్పర్శను, వాసనను, నువ్వులలో నూనెను ఎలా ఉంచాడో, అదే విధంగా ఈయన అంతర్లీనంగా ఉన్నాడు. అలాంటప్పుడు ఆయన అనుభవించరాదా?
యశ్ శబ్దశ్రవణాద్ అన్తశ్ శబ్దశక్తిం పరామృశన్ । రోమాఞ్చం జనయత్య్ అఙ్గే స దూరస్థః కథం భవేత్
ఒకడు ఏదైనా శబ్దాన్ని విని, ఆ శబ్దంలో ఉన్న అంతర్లీన శక్తిని తనలోనే అనుభవించి, తన శరీరంలో రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటే, అలాంటి వాడిని ఆ శబ్దానికి దూరంగా ఉన్నవాడని ఎలా చెప్పగలం?
జిహ్వాపల్లవలగ్నాని స్వతీతస్యాఙ్గతో ఽపి చ । స్వదన్తే యస్య వస్తూని స్వదతే స న కస్య వా
జిహ్వ చివర అంటుకున్నవి, అవి ఎవరికి చెందినవైనా సరే, ఎవడు వాటిని రుచి చూస్తాడో, అతనికి వాటి రుచి రాకపోయే వాడెవడు?
పుష్పగన్ధాన్ ఉపాదాయ ఘ్రాణహస్తేన దేహకమ్ । య ఆలేపయతి ప్రీత్యా కస్యాసౌ న ముఖే స్థితః
పువ్వుల సువాసనను ముక్కు చేతితో తీసుకుని, ఆనందంగా తన శరీరానికి పూస్తున్నవాడు, అతడు నోటిలో లేనివాడని ఎలా చెప్పగలం?
వేదవేదాన్తసిద్ధాన్తతర్కపౌరాణగీతిభిః । యో గీతస్ స కథం హ్య్ ఆత్మా విజ్ఞాతో యాతి విస్మృతిమ్
వేదాలు, వేదాంతం, తర్కం, పురాణాలు, గీతలు—ఇవి అన్నింటి తాత్పర్యాన్ని పాడుతూ, ఆత్మను తెలుసుకున్నవాడు, అతడు మర్చిపోవడం ఎలా సాధ్యం?
సైవేహ దేవ భోగాలీ సుభగాపీయమ్ అద్య మే । అన్తర్ న స్వదతే స్వచ్ఛే త్వయి దృష్టే పరాపరే
ఓ దేవతా, ఈ రకరకాల ఆనందాలు నేడు నాకు ఎంతో మధురంగా అనిపిస్తున్నా, నీ వంటి పవిత్రమైన పరమాత్మను చూసిన తర్వాత, నా హృదయంలో ఇవి అసలు తీపిగా అనిపించడం లేదు.
త్వయా విమలదీపేన భానుః ప్రకటతాం గతః । త్వయా శీతతుషారేణ చన్ద్రశ్ శిశిరతాం గతః
నీ వల్లే, పవిత్రత అనే దీపంతో సూర్యుడు వెలుగునిచ్చాడు; నీ వల్లే, మంచు చల్లదనంతో చంద్రుడు శీతలంగా మారాడు.
త్వయైతే గురవశ్ శైలాస్ త్వయైతే ద్యుచరా ధృతాః । త్వయైవేయం ధరా ధీరా త్వయైవామ్బరమ్ అమ్బరమ్
నీ వల్లే ఈ గొప్ప పర్వతాలు నిలబడ్డాయి; నీ వల్లే ఆకాశంలో ఉన్నవారు నిలిచారు; నీ వల్లే ఈ భూమి స్థిరంగా ఉంది; నీ వల్లే ఆకాశం నిజంగా ఆకాశంగా ఉంది.
దిష్ట్యా మత్తామ్ అసి ప్రాప్తో దిష్ట్యా త్వత్తామ్ అహం గతః । అహం త్వం త్వమ్ అహం దేవ దిష్ట్యా భేదో ఽస్తి నావయోః
అదృష్టవశాత్తు నీవు ఆనందంలో మునిగిపోయావు; అదృష్టంతోనే నేను నిన్ను పొందాను. నేను నీవే, నువ్వు నేనే, ఓ దేవా; మనిద్దరిమధ్య ఎలాంటి భేదం లేదు, ఇదీ అదృష్టం.
అహం త్వమ్ ఇతి శబ్దాభ్యాం పర్యాయాభ్యాం మహాత్మనః । తవ వా మమ వా సాధో సమ్పృక్తాభ్యాం నమో నమః
ఓ మహాత్మా, 'నేను', 'నీవు' అనే మాటలతో, అవి కలిసిపోయినప్పుడు, అవి నా దైనమైనా, నీ దైనమైనా, ఆ పరమాత్మకు పునః పునః నమస్కారం.
నమో మహ్యమ్ అనన్తాయ నిరహఙ్కారరూపిణే । నమో మహ్యమ్ అరూపాయ నమశ్ శమనసద్మనే
అహంకారం లేని అనంత స్వరూపుడైన నన్ను నేను నమస్కరిస్తున్నాను. రూపం లేని నన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. శాంతి నిలయమైన నన్ను నమస్కరిస్తున్నాను.
మయ్య్ ఆత్మని సమే స్వచ్ఛే సాక్షిభూతే నిరాకృతౌ । దిక్కాలాద్యనవచ్ఛిన్నే స్వాత్మన్య్ ఏవేహ తిష్ఠతి
నాలో, సమమైన, నిర్మలమైన, సాక్షిలా ఉన్న, రూపం లేని, దిక్కు, కాలం మొదలైన వాటితో పరిమితం కాని ఆత్మలో, ఇక్కడ నా స్వయమైన ఆత్మ మాత్రమే నిలిచిఉంది.
మనః ప్రక్షోభమ్ ఆయాతి స్ఫురన్తీన్ద్రియసంవిదః । శక్తిర్ ఉల్లసతి స్ఫారా ప్రాణాపానప్రవాహినీ
మనస్సు కలవరపడుతుంది; ఇంద్రియాల జ్ఞానం మెరుస్తుంది; ప్రాణం, అపాన ప్రవాహాన్ని నడిపించే శక్తి విస్తృతంగా ప్రకాశిస్తుంది.
వహన్తి దేహయన్త్రాణి కృష్టాన్య్ ఆశావరత్రయా । చర్మమాంసాస్థిదిగ్ధాని మనస్సారథిమన్తి చ
ఈ శరీర యంత్రాలు, కోరికల మూడుసార్లు బలంగా లాగబడుతూ, చర్మం, మాంసం, ఎముకలతో పూతపడి, మనస్సు అనే రథసారధిని కలిగి ముందుకు పోతున్నాయి.