శాన్తేన్ద్రియోగ్రగ్రాహాయ క్షీణచిత్తౌర్వవహ్నయే । ఆనన్దామ్బుధయే తుభ్యం మహ్యమ్ ఆత్మన్ నమో నమః
ఇంద్రియాలు శాంతించినవి, మనస్సులోని అగ్ని తగ్గిపోయిన ఆనంద సముద్రమైన నా స్వరూపా! నీకు మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కారం.
ప్రఫుల్తానన్దపద్మాయ శాన్తచిన్తామహోర్మయే । మహ్యమ్ ఉన్మానసాయాత్మంస్ తుభ్యమ్ అన్తర్ నమో నమః
పుష్పించిన ఆనంద పద్మమువలె, ప్రశాంతమైన ఆలోచనల అలలతో నిండిన నా అంతరాత్మా, నీకు నేను మళ్లీ మళ్లీ వందనం చేస్తున్నాను.
సంవిదాభాసపక్షాయ పద్మకోటరవాసినే । సర్వమానసహంసాయ స్వాత్మనే ఽన్తర్ నమో నమః
బోధకిరణాలు రెక్కలుగా, హృదయ పద్మంలో నివసిస్తూ, అన్ని మనసులలో హంసవలె విహరిస్తున్న నా అంతరాత్మా, నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
కలాకలితరూపాయ నిష్కలాయామితాత్మనే । సదోదితాతిపూర్ణాత్మశశినే తే నమో నమః
కళలతో అలంకరించబడిన రూపముతో, విభాగం లేని, అపారమైన, ఎప్పుడూ ప్రకాశించే, సంపూర్ణమైన ఆత్మచంద్రుడైన నీకు మళ్లీ మళ్లీ వందనం.
సదోదితాయ శీతాయ మహాహృద్ధ్వాన్తహారిణే । సర్వగాయాప్య్ అదృశ్యాయ చిత్సూర్యాయ నమో నమః
ఎప్పుడూ వెలిగే, చల్లని, హృదయంలోని గొప్ప చీకటిని తొలగించే, అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, కనిపించని, చైతన్య సూర్యుడైన నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
అస్నేహస్నేహదీప్రాయ వర్త్యతిక్రాన్తవర్తినే । స్వభావాధారధీరాయ చిద్దీపాయ నమో నమః
తైలమూ లేకుండా వెలిగే దీపంలా, వత్తి కూడా వట్టి స్థితిని దాటి, తన స్వభావంలోనే నిలిచిపోయిన ఆ చైతన్య దీపానికి నేను మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరిస్తున్నాను.
మననానలసన్తప్తం శీతేన మనసా మనః । ఛిన్నమ్ అన్తర్ మయా తప్తమ్ అయసేవ బలాద్ అయః
ఆలోచనల అగ్నిలో కాలిన నా మనసు, అదే మనసుతో చల్లబడింది. లోపల నేను దాన్ని కోసి, ఇనుపాన్ని ఇనుపంతో దెబ్బతీయడంలా బలవంతంగా మృదువుగా చేసుకున్నాను.
ఇన్ద్రియైర్ ఇన్ద్రియం ఛిత్త్వా ఛిత్త్వా చ మనసా మనః । అహఙ్కృతిమ్ అహఙ్కృత్యా ఛిత్త్వా శేషో జయామ్య్ అహమ్
ఇంద్రియాలను ఇంద్రియాలతో, మనసును మనసుతో, అహంకారాన్ని అహంకారంతో తొలగించి, చివరికి మిగిలినవాడిగా నేను విజయం సాధించాను.
భావేన భావమ్ ఆమృద్య చ్ఛిత్త్వా తృష్ణామ్ అతృష్ణయా । నిష్పిష్య ప్రజ్ఞయాప్రజ్ఞాం జ్ఞే ఽజ్ఞస్ సంయోజితో మయా
ఒక భావాన్ని ఇంకొక భావంతో అదుపుచేసి, తృష్ణను తృష్ణ లేని స్థితితో తొలగించి, అజ్ఞానాన్ని జ్ఞానంతో నూరిపోసి, జ్ఞానాన్ని అజ్ఞానంతో కలిపి నేను నా లోపల ఏకమయ్యాను.
మనసా మనసి చ్ఛిన్నే నిరహఙ్కారతాం గతే । భావేన గలితే భావే స్వస్థస్ తిష్ఠామి కేవలః
మనస్సు మనసుతోనే ఆపబడినప్పుడు, అహంకారం పోయినప్పుడు, ఒక భావం మరొక భావంలో కలిసిపోయినప్పుడు, నేను నా సహజ స్వరూపంలో ఒంటరిగా నిలిచుంటాను.
నిర్భావం నిరహఙ్కారమ్ అమనస్కమ్ అనీహితమ్ । కేవలస్పన్దశుద్ధాత్మ యన్త్రం తిష్ఠతి మే వపుః
నా శరీరం ఇప్పుడు ఒక యంత్రంలా ఉంది — దాని లోపల భావాలు లేవు, అహంకారం లేదు, మనస్సు లేదు, సంకల్పం లేదు; కేవలం ఒక స్వచ్ఛమైన చైతన్యం మాత్రమే ఉంది.
హేలానుకల్పితానన్తవిశ్వైకవ్యవసాయినీ । పరమోపశమోపేతా జాతేయం మమ నిర్వృతిః
ఈ పరమ శాంతి, నా మోక్షం, సహజంగా ఏర్పడింది. అది అనంత విశ్వంలో ఒక్క సంకల్పంతో నడుస్తూ, అత్యున్నత ప్రశాంతతతో నిండింది.
ప్రశాన్తమోహవేతాలో గతాహఙ్కారరాక్షసః । కదాశారూపికాముక్తో జాతో ఽస్మి విగతజ్వరః
మాయ అనే పిశాచం శాంతించిపోయింది, అహంకార రాక్షసం పోయింది; ఆశ రూపం నుండి విముక్తుడై, నేను ఇప్పుడు జ్వరం లేని స్వస్థతతో పుట్టాను.
తృష్ణారజ్జుగణం ఛిత్త్వా మచ్ఛరీరకపఞ్జరాత్ । న జానే క్వ గతోడ్డీయ దురహఙ్కృతిపక్షిణీ
తృష్ణ అనే బంధాలను తెంచి, నా శరీర రూపమైన పంజరంనుంచి ఆ గర్వపు పక్షి ఎక్కడికో ఎగిరిపోయింది. అది ఎక్కడికి పోయిందో నాకు తెలియదు.
ఉద్ధూలితే ఘనాజ్ఞానకులాయే కాయపాదపాత్ । న జానే గత ఉడ్డీయ క్వాహమ్భావవిహఙ్గమః
మందమైన అజ్ఞానపు గూడు, శరీరమనే వృక్షం మీద నుంచి చెదరిపోయినప్పుడు, 'నేను' అనే పక్షి ఎక్కడికి ఎగిరిపోయిందో నాకు తెలియదు.
దురాశాదీర్ఘదౌరాత్మ్యా ధూసరా భోగభస్మనా । భయభోగిహతా దిష్ట్యా వయస్యా వాసనా మృతా
దురాశ వల్ల కలిగిన దీర్ఘమైన దురదృష్టంతో మసకబారిపోయి, అనుభవాల బూడిదతో కాలిపోయి, ఆనందం పట్ల భయంతో నాశనమై, అదృష్టవశాత్తు 'వాసన' అనే స్నేహితుడు మరణించాడు.
ఏతావన్తమ్ అహం కాలం కో ఽభూవం చిత్తమ్ ఈదృశమ్ । యేనాహమ్ ఏవ మిథ్యైవ దృఢాహఙ్కారతాం గతః
ఇంత కాలం నేను ఎవరు? ఈ మనస్సు ఏది? దాని వల్లనే నేను అసత్యమైన భావనతో గట్టి అహంకారాన్ని ఎలా పొందాను?
అద్యాహమ్ అస్మి జాతో ఽయమ్ అహమ్ అద్య మహామతిః । అహఙ్కారమహాభ్రేణ యః కృష్ణేనాలమ్ ఉజ్ఝితః
ఈ రోజు నేను పుట్టాను; ఈ రోజు నాకు గొప్ప జ్ఞానం కలిగింది. ఎందుకంటే, నా మనస్సును కమ్ముకున్న అహంకారమనే చీకటి మబ్బు పూర్తిగా తొలగిపోయింది.
దృష్టో ఽయమ్ ఆత్మా భగవాన్ అన్తశ్ చాధిగతో మయా । ఆలబ్ధశ్ చానుభూతో ఽఙ్గే సానుభూతిర్ నియోజితః
ఈ ఆత్మను, పరమేశ్వరుడైన ఆత్మను, నేను లోపల చూడగలిగాను; దాన్ని పొందాను, శరీరంలో అనుభవించాను, స్పష్టమైన జ్ఞానంతో స్థిరపరిచాను.
గతాస్పదం గతమననం గతైషణం తిరస్కృతం నిపుణమ్ అహఙ్కృతిభ్రమే । నిరీహితం వ్యపగతరాగరఞ్జనం వికౌతుకం ప్రశమమ్ ఇదం గతం మనః
నా మనస్సు పూర్తిగా శాంతిని పొందింది; దానికి ఆధారం లేదు, ఆలోచనలు లేవు, కోరికలు లేవు, అహంకారమనే మాయ నుండి చాకచక్యంగా విముక్తమైంది, ఆశలు లేవు, రాగద్వేషాల మచ్చలు పోయాయి, విచిత్రతలు లేవు.
దురుత్తరాస్ సమవిషమా మహాపదస్ సుదుస్సహాః ప్రభవనదీర్ఘదోషదాః । గతాః క్షయం సమధిగతో మహేశ్వరశ్ చిదవ్యయో వ్యపగతచిత్తమ్ అన్తరే
తీరనిర్వచనమైన, దాటలేని, భరించలేని, దీర్ఘకాల దోషాలను కలిగించే పెద్ద అడ్డంకులు అంతా నశించిపోయాయి; మనస్సు లీనమై, లోపల అమరమైన పరమాత్మను నేను పొందాను.
ఆత్మన్ సర్వపదాతీత చిరాత్ సంస్మృతిమ్ ఆగతః । దిష్ట్యా లబ్ధో ఽసి భగవన్ నమస్ తే ఽస్తు చిదాత్మనే
ఓ ఆత్మా, నీవు అన్ని స్థితులకూ అతీతుడవై, చాలా కాలం తర్వాత మళ్లీ గుర్తుకు వచ్చావు. అదృష్టవశాత్తు నిన్ను నేను కనుగొన్నాను. ఓ మహానుభావా, చైతన్యస్వరూపుడవైన నీకు నా నమస్కారాలు.
అభివన్ద్యావలోక్యాయమ్ అలమ్ ఆలిఙ్గ్యసే మయా । కో ఽన్యస్ స్యాద్ భగవన్ బన్ధుస్ త్వదృతే భువనత్రయే
నీకు నమస్కరించి, నిన్ను చూసిన తరువాత, ఇక చాలనిపిస్తోంది—నిన్ను హృదయంతో ఆలింగనం చేసుకుంటున్నాను. ఓ భగవంతుడా, ఈ మూడు లోకాలలో నీవు తప్ప ఇంకెవరు నాకు బంధువయ్యేవారు?
హంసి పాసి దదాసి త్వం స్తౌషి యాసి వివల్గసి । అయం ప్రాప్తో ఽసి దృష్టో ఽసి కిం కరోషి క్వ గచ్ఛసి
నీవు హత్య చేస్తావు, రక్షిస్తావు, ఇస్తావు, పొగడ్తలు చెబుతావు, వెళ్తావు, ఆనందిస్తావు. ఇప్పుడు నీవు వచ్చావు, కనబడుతున్నావు—ఏం చేస్తున్నావు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?
స్వసత్తాపూరితాశేషవిశ్వ విశ్వజనీన హే । సర్వత్ర లక్ష్యసే నిత్యమ్ అధునా క్వ పలాయసే
సర్వప్రాణులకు మూలమైనవాడా, నీ సత్తతో ఈ విశ్వాన్ని నిండుగా ఉంచినవాడా, నీవు ఎప్పుడూ ప్రతిచోటా కనిపిస్తావు—ఇప్పుడు ఎక్కడికి పారిపోతున్నావు?
ఆవయోర్ అన్తరం భూరిజన్మవ్యవహితాన్తరమ్ । అదూరమ్ అద్య సమ్పన్నం దిష్ట్యా దృష్టో ఽసి బాన్ధవ
మనిద్దరిమధ్య ఎన్నో జన్మల వల్ల ఏర్పడిన దూరం, ఈరోజు అదృష్టవశాత్తు తొలగిపోయింది. బంధువా! నిన్ను చూడటం నాకు ఎంతో ఆనందంగా ఉంది.
నమస్ తే కృతకృత్యాయ కర్త్రే హర్త్రే నమో ఽస్తు తే । నమస్ సంసారనృత్యాయ నిత్యాయ విమలాత్మనే
నీవు అన్నీ సాధించినవాడవు, సృష్టికర్తవు, సంహారకుడవు — నీకు నమస్కారం. ఈ లోకనాట్యంలో నిత్యుడవు, నిర్మలాత్ముడవు — నీకు వందనం.
నమశ్ చక్రాబ్జహస్తాయ నమశ్ చన్ద్రార్ధధారిణే । నమో విబుధనాథాయ నమస్ తే పద్మజన్మనే
చక్రం, పద్మం చేతుల్లో ధరించినవాడవు — నీకు నమస్కారం. అర్ధచంద్రాన్ని మస్తకంపై ధరించినవాడవు — నీకు నమస్కారం. జ్ఞానుల అధిపతివు, పద్మంలో జన్మించినవాడవు — నీకు వందనం.
వాచ్యవాచకదృష్ట్యైవ భేదో యో ఽయమ్ ఇహావయోః । అసత్యా కల్పనైవైషా వీచివీచ్యమ్భసోర్ ఇవ
మనిద్దరిమధ్య మాట్లాడేవాడు, మాట్లాడబడేది అనే తేడా వాస్తవానికి లేదు. ఇది అలలు, సముద్రపు నీటిలో తేడా లేనట్టే — కేవలం ఊహ మాత్రమే.
త్వమ్ ఏవానన్తయానన్తవస్తువైచిత్ర్యరూపయా । భావాభావవిలాసిన్యా నిత్యయేహ విజృమ్భసే
అనంతమైన, అపారమైన వాస్తవం అనేక రూపాల్లో, ఉన్నదీ లేనిదీ అన్నీ కలిపి, నిత్యం ఇక్కడ నీవే విస్తరించి కనిపిస్తున్నావు.