దృష్ట ఏవ త్వయీశానే పలాయనపరాయణః । సమ్పన్నో మదహమ్భావశ్ చౌరస్ సూర్యోదయే యథా
ప్రభూ, నీవు కనబడగానే, గర్వం, అహంకారం అనే దొంగ, ఉదయించె సూర్యుడి వెలుగులో దొంగ పారిపోతాడిలా, వెంటనే పారిపోతుంది.
అసదభ్యుత్థితే తస్మిన్న్ అహఙ్కారపిశాచకే । శాన్తే తిష్ఠామ్య్ అతిస్వస్థో నిర్గోనాస ఇవ ద్రుమః
ఆ అహంకార పిశాచం, అసత్యమైనదిగా లయమైపోయినప్పుడు, నేను పూర్తిగా ప్రశాంతంగా, కొమ్మలు లేని చెట్టు లాగ నిశ్చలంగా ఉంటాను.
శామ్యామి పరినిర్వామి జాగర్మ్య్ అస్మి ప్రబోధవాన్ । తస్కరేణావముక్తో ఽస్మి నిర్వృతో ఽస్మి చిరాద్ అయమ్
నేను శాంతిగా ఉన్నాను, పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాను, మేలుకొని ఉన్నాను; దొంగ విడిచిపెట్టిన తర్వాత, చాలా కాలం తరువాత నాకు ప్రశాంతత లభించింది.
శైత్యమ్ అభ్యాగతో ఽస్మ్య్ అన్తశ్ శాన్తాశామృగతృష్ణికః । ప్రావృడమ్బుభరస్నాతశ్ శాన్తదావ ఇవాచలః
నా హృదయంలో చల్లదనం నిండింది; మాయా తాపత్రయాల పిపాస తీరిపోయింది. వర్షాకాలంలో వాన జల్లుతో స్నానం చేసిన పర్వతంలా, నా అంతరంగంలో అగ్ని శాంతించింది.
ప్రమార్జితే ఽహమ్ ఇత్య్ అస్మిన్ పదే సార్థే విచారతః । కో మోహః కాని దుఃఖాని కాః కదాశాః క ఆతపః
నేను శుద్ధుడినని, ఈ స్థితిని ఆలోచిస్తూ ఉన్నవాడికి ఎలాంటి మాయ లేదు, ఎలాంటి బాధలు లేవు, ఎలాంటి ఆశలు ఉండవు, ఎలాంటి వేడి అనిపించదు.
నరకస్వర్గమోక్షాదిభ్రమాస్ సత్యామ్ అహఙ్కృతౌ । భిత్తావ్ ఏవ ప్రవర్తన్తే చిత్రేహా న నభస్తలే
నరకం, స్వర్గం, మోక్షం లాంటి భ్రమలు మన ఆహంకారం ఉన్నప్పుడే కలుగుతాయి; అవి గోడపై కనిపించే చిత్రాల్లా, ఆకాశంలో మాత్రం కనిపించవు.
అహఙ్కారకలాపీనే చిత్తే సారచమత్కృతిః । న రాజతే ఽంశుకే మ్లానే యథా కుఙ్కుమరఞ్జనా
ఆహంకారం పొంగిపొర్లిన మనసులో అసలైన ఆనందం మెరుపు కనిపించదు; ముదిరిన వస్త్రంపై కుంకుమ రంగు ఎలా మెరిపించదో, అలాగే.
నిరహఙ్కారజలదే తృష్ణాసారవివర్జితే । భాతి చిత్తశరద్వ్యోమ్ని స్వచ్ఛతా కాన్తిశాలినీ
అహంకారపు నీరు ఎక్కడా లేక, తృష్ణ అనే దాహానికి ఆధారం లేని మనస్సు ఆకాశం శరదృతువులోని ఆకాశంలా నిర్మలంగా, ప్రకాశవంతంగా మెరిసిపోతుంది.
నిరహఙ్కారపఙ్కాయ సమ్ప్రసన్నాన్తరాయ చ । మహ్యమ్ ఆనన్దసరసే తుభ్యమ్ ఆత్మన్ నమో నమః
అహంకారపు మట్టి లేని, లోపల ప్రశాంతత కలిగిన ఆనంద సరస్సు అయిన నా స్వరూపా! నీకు మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కారం.
గతాహఙ్కారమేఘాయ శాన్తాశాదావవహ్నయే । మహ్యమ్ ఆనన్దశైలాయ విశ్రాన్తాయ నమో నమః
అహంకారపు మేఘాలు తొలగిపోయిన, ఆశ అనే అగ్ని శాంతమై విశ్రాంతిగా ఉన్న ఆనంద పర్వతమైన నా స్వరూపా! నీకు పునఃపునః నమస్కారం.
శాన్తేన్ద్రియోగ్రగ్రాహాయ క్షీణచిత్తౌర్వవహ్నయే । ఆనన్దామ్బుధయే తుభ్యం మహ్యమ్ ఆత్మన్ నమో నమః
ఇంద్రియాలు శాంతించినవి, మనస్సులోని అగ్ని తగ్గిపోయిన ఆనంద సముద్రమైన నా స్వరూపా! నీకు మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కారం.
ప్రఫుల్తానన్దపద్మాయ శాన్తచిన్తామహోర్మయే । మహ్యమ్ ఉన్మానసాయాత్మంస్ తుభ్యమ్ అన్తర్ నమో నమః
పుష్పించిన ఆనంద పద్మమువలె, ప్రశాంతమైన ఆలోచనల అలలతో నిండిన నా అంతరాత్మా, నీకు నేను మళ్లీ మళ్లీ వందనం చేస్తున్నాను.
సంవిదాభాసపక్షాయ పద్మకోటరవాసినే । సర్వమానసహంసాయ స్వాత్మనే ఽన్తర్ నమో నమః
బోధకిరణాలు రెక్కలుగా, హృదయ పద్మంలో నివసిస్తూ, అన్ని మనసులలో హంసవలె విహరిస్తున్న నా అంతరాత్మా, నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
కలాకలితరూపాయ నిష్కలాయామితాత్మనే । సదోదితాతిపూర్ణాత్మశశినే తే నమో నమః
కళలతో అలంకరించబడిన రూపముతో, విభాగం లేని, అపారమైన, ఎప్పుడూ ప్రకాశించే, సంపూర్ణమైన ఆత్మచంద్రుడైన నీకు మళ్లీ మళ్లీ వందనం.
సదోదితాయ శీతాయ మహాహృద్ధ్వాన్తహారిణే । సర్వగాయాప్య్ అదృశ్యాయ చిత్సూర్యాయ నమో నమః
ఎప్పుడూ వెలిగే, చల్లని, హృదయంలోని గొప్ప చీకటిని తొలగించే, అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, కనిపించని, చైతన్య సూర్యుడైన నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
అస్నేహస్నేహదీప్రాయ వర్త్యతిక్రాన్తవర్తినే । స్వభావాధారధీరాయ చిద్దీపాయ నమో నమః
తైలమూ లేకుండా వెలిగే దీపంలా, వత్తి కూడా వట్టి స్థితిని దాటి, తన స్వభావంలోనే నిలిచిపోయిన ఆ చైతన్య దీపానికి నేను మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరిస్తున్నాను.
మననానలసన్తప్తం శీతేన మనసా మనః । ఛిన్నమ్ అన్తర్ మయా తప్తమ్ అయసేవ బలాద్ అయః
ఆలోచనల అగ్నిలో కాలిన నా మనసు, అదే మనసుతో చల్లబడింది. లోపల నేను దాన్ని కోసి, ఇనుపాన్ని ఇనుపంతో దెబ్బతీయడంలా బలవంతంగా మృదువుగా చేసుకున్నాను.
ఇన్ద్రియైర్ ఇన్ద్రియం ఛిత్త్వా ఛిత్త్వా చ మనసా మనః । అహఙ్కృతిమ్ అహఙ్కృత్యా ఛిత్త్వా శేషో జయామ్య్ అహమ్
ఇంద్రియాలను ఇంద్రియాలతో, మనసును మనసుతో, అహంకారాన్ని అహంకారంతో తొలగించి, చివరికి మిగిలినవాడిగా నేను విజయం సాధించాను.
భావేన భావమ్ ఆమృద్య చ్ఛిత్త్వా తృష్ణామ్ అతృష్ణయా । నిష్పిష్య ప్రజ్ఞయాప్రజ్ఞాం జ్ఞే ఽజ్ఞస్ సంయోజితో మయా
ఒక భావాన్ని ఇంకొక భావంతో అదుపుచేసి, తృష్ణను తృష్ణ లేని స్థితితో తొలగించి, అజ్ఞానాన్ని జ్ఞానంతో నూరిపోసి, జ్ఞానాన్ని అజ్ఞానంతో కలిపి నేను నా లోపల ఏకమయ్యాను.
మనసా మనసి చ్ఛిన్నే నిరహఙ్కారతాం గతే । భావేన గలితే భావే స్వస్థస్ తిష్ఠామి కేవలః
మనస్సు మనసుతోనే ఆపబడినప్పుడు, అహంకారం పోయినప్పుడు, ఒక భావం మరొక భావంలో కలిసిపోయినప్పుడు, నేను నా సహజ స్వరూపంలో ఒంటరిగా నిలిచుంటాను.
నిర్భావం నిరహఙ్కారమ్ అమనస్కమ్ అనీహితమ్ । కేవలస్పన్దశుద్ధాత్మ యన్త్రం తిష్ఠతి మే వపుః
నా శరీరం ఇప్పుడు ఒక యంత్రంలా ఉంది — దాని లోపల భావాలు లేవు, అహంకారం లేదు, మనస్సు లేదు, సంకల్పం లేదు; కేవలం ఒక స్వచ్ఛమైన చైతన్యం మాత్రమే ఉంది.
హేలానుకల్పితానన్తవిశ్వైకవ్యవసాయినీ । పరమోపశమోపేతా జాతేయం మమ నిర్వృతిః
ఈ పరమ శాంతి, నా మోక్షం, సహజంగా ఏర్పడింది. అది అనంత విశ్వంలో ఒక్క సంకల్పంతో నడుస్తూ, అత్యున్నత ప్రశాంతతతో నిండింది.
ప్రశాన్తమోహవేతాలో గతాహఙ్కారరాక్షసః । కదాశారూపికాముక్తో జాతో ఽస్మి విగతజ్వరః
మాయ అనే పిశాచం శాంతించిపోయింది, అహంకార రాక్షసం పోయింది; ఆశ రూపం నుండి విముక్తుడై, నేను ఇప్పుడు జ్వరం లేని స్వస్థతతో పుట్టాను.
తృష్ణారజ్జుగణం ఛిత్త్వా మచ్ఛరీరకపఞ్జరాత్ । న జానే క్వ గతోడ్డీయ దురహఙ్కృతిపక్షిణీ
తృష్ణ అనే బంధాలను తెంచి, నా శరీర రూపమైన పంజరంనుంచి ఆ గర్వపు పక్షి ఎక్కడికో ఎగిరిపోయింది. అది ఎక్కడికి పోయిందో నాకు తెలియదు.
ఉద్ధూలితే ఘనాజ్ఞానకులాయే కాయపాదపాత్ । న జానే గత ఉడ్డీయ క్వాహమ్భావవిహఙ్గమః
మందమైన అజ్ఞానపు గూడు, శరీరమనే వృక్షం మీద నుంచి చెదరిపోయినప్పుడు, 'నేను' అనే పక్షి ఎక్కడికి ఎగిరిపోయిందో నాకు తెలియదు.
దురాశాదీర్ఘదౌరాత్మ్యా ధూసరా భోగభస్మనా । భయభోగిహతా దిష్ట్యా వయస్యా వాసనా మృతా
దురాశ వల్ల కలిగిన దీర్ఘమైన దురదృష్టంతో మసకబారిపోయి, అనుభవాల బూడిదతో కాలిపోయి, ఆనందం పట్ల భయంతో నాశనమై, అదృష్టవశాత్తు 'వాసన' అనే స్నేహితుడు మరణించాడు.
ఏతావన్తమ్ అహం కాలం కో ఽభూవం చిత్తమ్ ఈదృశమ్ । యేనాహమ్ ఏవ మిథ్యైవ దృఢాహఙ్కారతాం గతః
ఇంత కాలం నేను ఎవరు? ఈ మనస్సు ఏది? దాని వల్లనే నేను అసత్యమైన భావనతో గట్టి అహంకారాన్ని ఎలా పొందాను?
అద్యాహమ్ అస్మి జాతో ఽయమ్ అహమ్ అద్య మహామతిః । అహఙ్కారమహాభ్రేణ యః కృష్ణేనాలమ్ ఉజ్ఝితః
ఈ రోజు నేను పుట్టాను; ఈ రోజు నాకు గొప్ప జ్ఞానం కలిగింది. ఎందుకంటే, నా మనస్సును కమ్ముకున్న అహంకారమనే చీకటి మబ్బు పూర్తిగా తొలగిపోయింది.
దృష్టో ఽయమ్ ఆత్మా భగవాన్ అన్తశ్ చాధిగతో మయా । ఆలబ్ధశ్ చానుభూతో ఽఙ్గే సానుభూతిర్ నియోజితః
ఈ ఆత్మను, పరమేశ్వరుడైన ఆత్మను, నేను లోపల చూడగలిగాను; దాన్ని పొందాను, శరీరంలో అనుభవించాను, స్పష్టమైన జ్ఞానంతో స్థిరపరిచాను.
గతాస్పదం గతమననం గతైషణం తిరస్కృతం నిపుణమ్ అహఙ్కృతిభ్రమే । నిరీహితం వ్యపగతరాగరఞ్జనం వికౌతుకం ప్రశమమ్ ఇదం గతం మనః
నా మనస్సు పూర్తిగా శాంతిని పొందింది; దానికి ఆధారం లేదు, ఆలోచనలు లేవు, కోరికలు లేవు, అహంకారమనే మాయ నుండి చాకచక్యంగా విముక్తమైంది, ఆశలు లేవు, రాగద్వేషాల మచ్చలు పోయాయి, విచిత్రతలు లేవు.