దేవ ద్వారి మహాతేజా బాలభాస్కరభాస్వరః । జ్వాలారుణజటాజూటః పుమాఞ్ శ్రీమాన్ అవస్థితః
ప్రభూ, ద్వారంలో ఒక మహాతేజోవంతుడు, పసిప్రభ సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, అగ్నివర్ణపు జటామండలంతో, మహిమాన్వితుడై నిలబడి ఉన్నాడు.
సచామరపతాకాఢ్యం సాశ్వేభపురుషాయుధమ్ । కృతవాంస్ తం ప్రదేశం యస్ తేజోభిః కీర్ణకాఞ్చనమ్
ఆయన అక్కడను చామరాలు, జెండాలు, కుదిరిన గుర్రాలు, ఏనుగులు, మనుషులు, ఆయుధాలతో అలంకరించి, తన తేజంతో ఆ ప్రదేశాన్ని బంగారంలా మెరిపించాడు.
వక్త్య్ అస్మాన్ ఆశు యాష్టీకా నివేదయత రాజని । విశ్వామిత్రో మునిః ప్రాప్త ఇత్య్ అనుద్ధతయా గిరా
మీరు వెంటనే వెళ్లి వినయంగా రాజుగారికి 'విశ్వామిత్రుడు మహర్షి వచ్చారు' అని తెలియజేయండి.
ఇతి యాష్టీకవచనమ్ ఆకర్ణ్య నృపసత్తమః । స సమన్త్రీ ససామన్తః ప్రోత్తస్థే హేమవిష్టరాత్
ఆ యాష్టీకుడు చెప్పిన మాటలు విని, మహారాజు తన మంత్రులతో, సామంతులతో కలిసి బంగారు ఆసనంమీద నుంచి లేచి నిలబడ్డాడు.
పదాతిర్ ఏవ మహతాం రాజ్ఞాం వృన్దేన పాలితః । వసిష్ఠవామదేవాభ్యాం సహ సామన్తసంస్తుతః
అతడు వసిష్ఠుడు, వామదేవుడు తోడుగా, అనేక రాజుల బృందం మధ్యలో, సామంతులందరి ప్రశంసలతో కాలినడకన ముందుకు వెళ్లాడు.
జగామ తత్ర యత్రాసౌ విశ్వామిత్రో మహామునిః । దదర్శ మునిశార్దూలం ద్వారభూమావ్ అధిష్ఠితమ్
అతడు విశ్వామిత్రుడు అనే మహర్షి ఉన్న చోటికి వెళ్లి, మునులలో సింహుడైన ఆయనను ద్వారంలో నిలబడి ఉన్నట్లు చూశాడు.
కేనాపి కారణేనోర్వీతలమ్ అర్కమ్ ఇవాగతమ్ । బ్రాహ్మేణ తేజసాక్రాన్తం క్షాత్రేణ చ మహౌజసా
ఏదో ఒక కారణంతో, బ్రాహ్మణుడి తేజస్సు మరియు క్షత్రియుని మహా శక్తితో నిండినవాడిగా, ఆ వ్యక్తి భూమిపైకి సూర్యుడు వచ్చినట్టు వచ్చాడు.
జరాజరఢయా నిత్యం తపఃప్రసరరూక్షయా । జటావల్ల్యా వృతస్కన్ధం ససన్ధ్యాభ్రమ్ ఇవాచలమ్
తపస్సు వల్ల ఎప్పుడూ పొడిబారిన, వృద్ధాప్యంతో మరింత గడ్డిగా మారిన జటలు అతని భుజాలను చుట్టుకున్నాయి. అవి సంధ్యాకాల మేఘాలు పర్వతాన్ని ఆవరించినట్టు కనిపించేవి.
ఉపశాన్తం చ కాన్తం చ దీప్తమ్ అప్రతిఘం తథా । నిభృతం చోర్జితాకారం దధానం భాస్వరం వపుః
అతడు ప్రశాంతంగా, అందంగా, ప్రకాశవంతంగా, ఎలాంటి అడ్డంకులు లేకుండా, నిశ్శబ్దంగా, గంభీరంగా, వెలుగు వెదజల్లే శరీరంతో కనిపించాడు.
పేశలేనాతిభీమేన ప్రసన్నేనాకులేన చ । గమ్భీరేణాతిపూర్ణేన తేజసా రఞ్జితప్రజమ్
అతని రూపం మృదువుగా, భయానకంగా, ప్రశాంతంగా, ఉత్సాహంగా ఉండి, లోతైన, అపూర్వమైన తేజస్సుతో ప్రజల మనసులను ఆకర్షించింది.
అనన్తజీవితదశాసఖీమ్ ఏకామ్ అనిన్దితామ్ । ధారయన్తం కరే శ్లక్ష్ణాం వీణామ్ అమ్లానమానసమ్
తన చేతిలో మృదువైన వీణను పట్టుకుని, మనస్సు ఎప్పుడూ వికసించునట్లుగా ఉండగా, అపరిమితమైన ఆయుష్షు అనే నిందలేని స్నేహితురాలితో కలిసి ఉన్నాడు.
కరుణాక్రాన్తచేతస్త్వాత్ ప్రసన్నమధురేక్షితైః । ఈక్షణైర్ అమృతేనేవ సంసిఞ్చన్తమ్ ఇమాః ప్రజాః
కరుణతో నిండిన హృదయంతో, ప్రసన్నమైన మధురమైన చూపులతో, తన చూపుతోనే ఈ ప్రజలపై అమృతాన్ని చల్లుతున్నట్టు కనిపించాడు.
సితాసితతతాపాఙ్గం ధవలప్రోన్నతభ్రువమ్ । ఆనన్దం చ భయం చాన్తః ప్రయచ్ఛన్తమ్ అవేక్షితుః
వెన్నెలలాంటి, చీకటి వంటి చూపులతో, తెల్లగా మెరిసే ఎత్తైన కనుబొమ్మలతో, తనను చూసినవారి హృదయాల్లో ఆనందాన్ని కూడా, భయాన్ని కూడా కలిగించాడు.
మునిమ్ ఆలోక్య భూపాలో దూరాద్ ఏవానతాకృతిః । ప్రణనామ గలన్మౌలిమణిమాలితభూతలమ్
ఆ మునిని దూరం నుంచే చూసిన రాజు, తన శరీరాన్ని వంచి, తలలోని రత్నమకుటం నేలపై తాకేలా నమస్కరించాడు.
మునిర్ అప్య్ అవనేర్ ఈశం భాస్వాన్ ఇవ శతక్రతుమ్ । తత్రాభివాదయాం చక్రే మధురోదారయా గిరా
ఆ ముని కూడా భూమి పాలకుని అక్కడ మధురంగా, ఉదారంగా పలికిన మాటలతో, సూర్యుడు ఇంద్రునికి నమస్కరించినట్లు, నమస్కరించాడు.
తతో వసిష్ఠప్రముఖాస్ సర్వ ఏవ ద్విజాతయః । స్వాగతాదిక్రమేణైనం పూజయామ్ ఆసుర్ ఆదృతాః
అప్పుడే వసిష్ఠుడు ముందుండి, అందరు ద్విజులు, అతనికి సాదరంగా స్వాగతం చెప్పి, గౌరవంగా ఆతిథ్యం చేశారు.
అశఙ్కితోపనీతేన భాస్వతా దర్శనేన తే । సాధో స్వనుగృహీతాస్ స్మో రవిణేవామ్బుజాకరాః
మీరు ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, ప్రకాశవంతంగా వచ్చి కనిపించడం వల్ల, మహానుభావా, మేము సూర్యుని వల్ల కమలాలు ఆనందపడినట్లు, మీ దయతో ధన్యులమయ్యాము.
యద్ అనాది యద్ అక్షుబ్ధం యద్ అపాయవివర్జితమ్ । తద్ ఆనన్దసుఖం ప్రాప్తా అద్య త్వద్దర్శనాన్ మునే
ఆది లేని, అశాంతి రాని, నాశనం లేని, ఆ ఆనందమైన సుఖాన్ని మేము ఈ రోజు మునివరా, మిమ్మల్ని దర్శించడం వల్ల పొందాము.
అద్య వర్తామహే నూనం ధర్మ్యాణాం ధురి ధర్మతః । భవదాగమనస్యేమే యద్ వయం లక్ష్యతాం గతాః
ఈ రోజు మనం ధర్మబద్ధమైనవారిలో అగ్రస్థానంలో ఉన్నట్టు భావించబడుతున్నాం. ఎందుకంటే, మీ రాక వల్ల మనం ఇంత గౌరవం పొందగలిగాం.
ఏవం ప్రకథయన్తో ఽత్ర రాజానో ఽథ మహర్షయః । ఆసనేషు సభాస్థానమ్ ఆస్థాయ సముపావిశన్
ఇలా పరస్పరం మాట్లాడుకుంటూ, రాజులు మరియు మహర్షులు సభలోని తమ తమ ఆసనాల్లో కూర్చున్నారు.
స దృష్ట్వా జ్వలితం లక్ష్మ్యా భీతస్ తమ్ ఋషిమ్ ఆగతమ్ । ప్రహృష్టవదనో రాజా స్వయమ్ అర్ఘ్యం న్యవేదయత్
ఆ మహర్షి లక్ష్మితో ప్రకాశిస్తూ, కొంత భయంతో వచ్చినదాన్ని చూసి, రాజు ఆనందంతో ముఖం వెలిగిస్తూ స్వయంగా అతనికి అర్ఘ్యం సమర్పించాడు.
స రాజ్ఞః ప్రతిగృహ్యార్ఘ్యం శాస్త్రదృష్టేన కర్మణా । ప్రదక్షిణం ప్రకుర్వన్తం రాజానం పర్యపూజయత్
ఆ మహర్షి రాజు ఇచ్చిన అర్ఘ్యాన్ని శాస్త్రోక్తంగా స్వీకరించి, రాజు తన చుట్టూ ప్రదక్షిణగా తిరుగుతుండగా అతన్ని గౌరవంగా పూజించాడు.
స రాజ్ఞా పూజితస్ తేన ప్రహృష్టవదనస్ తదా । కుశలం చాప్యయం చైవ పర్యపృచ్ఛన్ నరాధిపమ్
ఆ రాజు మహర్షిని గౌరవంగా ఆహ్వానించగా, ఆ ముని ఆనందంగా చిరునవ్వుతో రాజును చూచి, రాజు క్షేమంగా ఉన్నాడా, సుఖంగా ఉన్నాడా అని అడిగాడు.
వసిష్ఠేన సమాగమ్య ప్రహస్య మునిపుఙ్గవః । యథార్హం చార్చయిత్వైనం పప్రచ్ఛానామయం తతః
వశిష్ఠుడు వంటి మునులలో శ్రేష్ఠుడిని కలిసిన తరువాత, చిరునవ్వుతో సాదరంగా ఆహ్వానించి, అతని ఆరోగ్యం ఎలా ఉందో అడిగాడు.
క్షణం యథార్హమ్ అన్యోఽన్యం పూజయిత్వా సమేత్య చ । తే సర్వే హృష్టమనసో మహారాజనివేశనే
తరువాత, ఒకరిని ఒకరు యథావిధిగా గౌరవించి, కొంతసేపు కలసి, అందరూ ఆనందంతో మహారాజు ప్రాసాదంలోకి ప్రవేశించారు.
యథోచితాసనగతా మిథస్ సంవృద్ధతేజసః । పరస్పరేణ పప్రచ్ఛుస్ సర్వే ఽనామయమ్ ఆదరాత్
ప్రతి ఒక్కరు తగిన ఆసనాల్లో కూర్చొని, పరస్పరం మహిమ పెరిగినట్లు కనిపిస్తూ, ఒకరినొకరు ఆప్యాయంగా ఆరోగ్యం ఎలా ఉందని అడిగారు.
ఉపవిష్టాయ తస్మై స విశ్వామిత్రాయ ధీమతే । పాద్యమ్ అర్ఘ్యం చ గాశ్ చైవ భూయో భూయో న్యవేదయత్
ఆ ధ్యానశీలుడైన విశ్వామిత్రుడు కూర్చున్న వెంటనే, అతనికి రాజు పాద్యాన్ని, అర్ఘ్యాన్ని, గోవులను మరెన్నోసార్లు వినయంగా సమర్పించాడు.
అర్చయిత్వా చ విధివద్ విశ్వామిత్రమ్ అభాషత । ప్రాఞ్జలిః ప్రయతో వాక్యమ్ ఇదం ప్రీతమనా నృపః
విధిగా విశ్వామిత్రుని సత్కరించిన తరువాత, రాజు చేతులు జోడించి, శుద్ధమైన హృదయంతో ఆనందంగా ఇలా అన్నాడు.
యథామృతస్య సమ్ప్రాప్తిర్ యథా వర్షమ్ అవర్షకే । యథాన్ధస్యేక్షణప్రాప్తిర్ భవదాగమనం తథా
అమృతం లభించినట్టు, ఎండిన భూమికి వాన పడినట్టు, అంధుడికి చూపు వచ్చినట్టు, భగవంతుడా! మీ రాక కూడా అలాగే ఆనందాన్ని ఇస్తోంది.
యథేష్టధనసమ్పర్కః పుత్రజన్మాప్రజావతః । స్వప్నదృష్టార్థలాభశ్ చ భవదాగమనం తథా
ఇష్టమైన ధనం లభించినట్టు, సంతానం లేని వారికి కొడుకు పుట్టినట్టు, కలలో చూసినదాన్ని నిజంగా పొందినట్టు, ప్రభూ! మీ రాక కూడా అంతే సంతోషాన్ని కలిగిస్తోంది.