మహ్యం తుభ్యమ్ అనన్తాయ తుభ్యం మహ్యం శివాత్మనే । నమో దేవాతిదేవాయ పరాయ పరమాత్మనే
నాకు, నీకు, అనంతమైన నీకు, నీకు, నాకు, శివస్వరూపుడైన నీకు నమస్కారం. దేవతలకంటే ఉన్నతుడైన పరమాత్మా, నీకు నమస్కారం.
గతఘనమ్ ఇవ పూర్ణమ్ ఇన్దుబిమ్బం గతకలనావరణం స్వమ్ ఏవ రూపమ్ । స్వవపుషి ముదితం స్వయం స్వసంస్థం స్వయమ్ ఉదితం స్వరసం స్వయం నమామి
మేఘం లేని పూర్ణ చంద్రబింబంలా, కళలు లేక అసలు రూపంలో, తన శరీరంలో ఆనందంగా, తానే నిలిచి, తానే వెలిగిన, తన స్వభావంతో ఉన్న ఆ పరమాత్మకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
ఓం ఇత్య్ ఆకారితాకారో వికారపరివర్జితః । ఆత్మైవాయం ఇదం సర్వం యత్ కిఞ్చిజ్ జగతీగతమ్
ఓం అనే ధ్వనితో రూపం దాల్చిన, మార్పులు లేని, ఈ జగత్తులో ఉన్న ప్రతిదీ ఆత్మే. ఇది అంతా ఆత్మయే.
మేదోఽస్థిమాంసమజ్జాసృగతీతో ఽప్య్ ఏష చేతనః । అన్తరస్థో ఽపి సూర్యాదీన్ ప్రకాశయతి దీపకః
ఈ చైతన్యం కొవ్వు, ఎముక, మాంసం, మజ్జలన్నిటిని దాటి లోపల ఉండి, సూర్యుడు మొదలైనవాటిని దీపంలా వెలిగిస్తుంది.
ఉష్ణీకరోతి దహనం రసయత్య్ అమృతో రసం । ఇన్ద్రియానుభవాన్ భుఙ్క్తే భోగాన్ ఇవ మహీపతిః
ఇది అగ్నిలా వేడిని ఇస్తుంది, అమృతాన్ని రుచి చూస్తుంది, రాజు సుఖాలను అనుభవించినట్టు ఇంద్రియానుభవాలను ఆస్వాదిస్తుంది.
తిష్ఠన్న్ అపి హి నాసీనో గచ్ఛన్న్ అపి న గచ్ఛతి । శాన్తో ఽపి వ్యవహారస్థః కుర్వన్న్ అపి న లిప్యతే
నిలబడి ఉన్నా అది నిజంగా నిలబడదు; కూర్చున్నా కూర్చోదు; నడిచినా నడవదు. శాంతంగా ఉన్నా పనుల్లో పాల్గొంటుంది; పనులు చేసినా అంటుకోదు.
పూర్వమ్ అద్య తథేదానీమ్ ఇహాముత్రోభయత్ర చ । పిహితో ఽపిహితో ఽప్య్ ఏష సమస్ సర్వాసు వృత్తిషు
మునుపు, ఇప్పుడూ, తర్వాతా; ఇక్కడా, అక్కడా, రెండింటిలోనైనా; దాచిపెట్టినా, బయటపెట్టినా — ఇది అన్ని స్థితులలో సమానంగా ఉంటుంది.
ఉద్భవన్యగ్భవాభావభావనాభిర్ ఇతస్ తతః । బ్రహ్మాదితృణపర్యన్తం జగద్ ఆవర్తయన్ స్థితః
ఈ జీవుడు ఉద్భవం, లయము, లేనితనము అనే భావాలతో, బ్రహ్మ నుండి గడ్డి వరకు ఈ జగత్తును తిరుగుతూ నిలిచియుంటాడు.
నిత్యస్పన్దమయో నిత్యమ్ అపి దేవాత్ సదాగతేః । స్థాణోర్ అప్య్ అక్రియో నిత్యమ్ ఆకాశాద్ అప్య్ అలేపకః
ఇది ఎప్పుడూ కదలికతో నిండినదే అయినా, ఎప్పుడూ అచలంగా ఉంటుంది; ఎప్పుడూ క్రియలేని వాడే, ఆకాశానికన్నా మరింత కలుషరహితుడు.
మనాంసి క్షోభయత్య్ ఏష పల్లవాన్ ఇవ మారుతః । వాహయత్య్ అక్షపఙ్క్తిం వా స్వాశ్వాలీమ్ ఇవ సారథిః
ఇది మనస్సులను గాలివీచే ఆకుల్లా కదిలిస్తుంది, ఇంద్రియాలను సారథి తన కుదురులను నడిపినట్టు నడిపిస్తుంది.
అతిదుఃఖితవద్ దేహగేహే కర్మకరస్ సదా । సమ్రాడ్ ఇవాత్మని స్వాస్థ్యసంస్థితో భోగభుగ్ విభుః
ఇది శరీరమనే ఇంట్లో ఎప్పుడూ బాధపడే పనివాడిలా ఉండినా, తనలోనే రాజుగా, సుఖంగా స్థిరంగా ఉండి, పరిపూర్ణంగా అనుభవించేవాడవుతుంది.
ఏష ఏవ సదాన్వేష్యస్ స్తుత్యో ధ్యాతవ్య ఏవ చ । జరామరణసమ్మోహాద్ అనేనోత్తీర్య గమ్యతే
ఈ ఒక్కటే ఎప్పుడూ వెతకవలసింది, పొగడవలసింది, ధ్యానించవలసింది. దీని ద్వారా మానవుడు ముసలితనం, మరణం అనే మాయను దాటి వెళ్ళగలడు.
సులభశ్ చాయమ్ అత్యన్తం సుజ్ఞేయశ్ చాప్తబన్ధువత్ । శరీరపద్మకుహరే సర్వేషామ్ ఏవ షట్పదః
ఇది చాలా సులభంగా లభిస్తుంది, స్నేహితుడిలా సులభంగా అర్థమవుతుంది. ప్రతి ఒక్కరి శరీరంలో ఉన్న పద్మపు గుహలో తేనెటీగలా నివసిస్తుంది.
అనాకృష్టో ఽప్య్ అనాహూతస్ స్వదేహాద్ ఏవ లభ్యతే । మనాగ్ ఏవోపహూతో ఽపి క్షణాద్ భవతి సమ్ముఖః
ఇది ఆకర్షించకపోయినా, పిలవకపోయినా, మన శరీరంలోనే దొరుకుతుంది. కొంచెం పిలిస్తే చాలు, వెంటనే మన ముందుకు వస్తుంది.
నాస్య సంసేవ్యమానస్య సర్వసమ్పత్తిశాలినః । ధనానామ్ ఈశ్వరస్యేవ స్మయో గర్వో ఽథ వా భవేత్
ఇది సంపూర్ణ ఐశ్వర్యంతో నిండినదిగా సేవించినవారికి, ధనవంతుడికి ఉండే అహంకారం, గర్వం లాంటివి ఉండవు.
ఆమోద ఇవ పుష్పేషు తైలం తిలకణేష్వ్ ఇవ । రసజాతిష్వ్ ఇవాస్వాదో దేవో దేహేషు సంస్థితః
పువ్వుల్లో పరిమళం ఉన్నట్టు, నువ్వులలో నూనె ఉన్నట్టు, రుచులలో రుచి ఉన్నట్టు, దేవుడు శరీరాల్లో నివసిస్తాడు.
అవిచారవశాద్ ఏష హృదయస్థో ఽపి చేతనః । న జ్ఞాయతే చిరాద్ దృష్ట ఇష్టబన్ధుర్ ఇవాగ్రగః
ఆలోచన లేకపోవడం వల్ల, ఈ చైతన్యం మన హృదయంలో ఉన్నా, అది చాలా కాలం తెలియదు; మన ముందు ఉన్న ప్రియమైన మిత్రుడిని మనం చూడకపోయినట్టు.
విచారణాత్ పరిజ్ఞాతే ఏతస్మిన్ పరమేశ్వరే । అభ్యుదేతి పరానన్దో లబ్ధే ప్రియజనే యథా
ఆలోచన ద్వారా ఈ పరమేశ్వరుడు పూర్తిగా తెలిసినప్పుడు, ప్రియమైన వ్యక్తిని కనుగొన్నప్పుడు కలిగే ఆనందంలా, పరమానందం కలుగుతుంది.
అస్మిన్ దృష్టే పరే బన్ధావ్ ఉద్దామానన్దదాయిని । ఆయాన్తి దృష్టయస్ తాస్ తా యాభిర్ బన్ధో విలీయతే
ఈ పరమానందాన్ని ఇచ్చే సత్యమైన మిత్రుడిని చూసినప్పుడు, బంధనాన్ని తొలగించే ఆ దృష్టులు కలుగుతాయి.
త్రుట్యన్తి సర్వతః పాశాః క్షీయన్తే సర్వశత్రవః । న కృన్తన్తి మనాంస్య్ ఆశా గృహాణీవ దురాఖవః
ప్రతి వైపు బంధాలు తెగిపోతాయి, శత్రువులు అంతా నశించిపోతారు. కానీ ఆశలు మనసును కోయలేవు, ఎందుకంటే బాగా కట్టని ఇల్లు ఎలా పట్టుకోలేదో అలాగే.
అస్మిన్ దృష్టే జగద్ దృష్టం శ్రుతే ఽస్మిన్ సకలం శ్రుతమ్ । స్పృష్టే చాస్మిఞ్ జగత్ స్పృష్టం స్థితే ఽస్మిన్ సంస్థితం జగత్
ఇది కనిపిస్తే, ప్రపంచం కనిపించినట్లే. ఇది వినిపిస్తే, అన్నీ విన్నట్లే. ఇది తాకితే, ప్రపంచాన్ని తాకినట్లే. ఇది నిలిచుంటే, ప్రపంచం కూడా నిలిచినట్లే.
ఏష జాగర్తి సుప్తానాం ప్రహరత్య్ అవివేకినామ్ । హరత్య్ ఆపదమ్ ఆర్తానాం వితరత్య్ అమహాత్మనామ్
ఇతడు నిద్రలో ఉన్నవారిలో మేల్కొని ఉంటాడు, వివేకం లేనివారిని సంహరిస్తాడు, బాధపడేవారి బాధను తొలగిస్తాడు, మహత్త్వం లేనివారికి గొప్పతనాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
విచరత్య్ ఏష లోకేషు దీప ఏవ జగత్స్థితౌ । విలసత్య్ ఏష భోగేషు ప్రస్ఫురత్య్ ఏష వస్తుషు
ఇతడు లోకాలలో దీపంలా సంచరిస్తాడు, సృష్టిలో వెలుగునిస్తుంది. అనుభవాల్లో ఆనందిస్తాడు, వస్తువులలో ప్రకాశిస్తాడు.
ఆత్మనాత్మానమ్ ఏవాన్తశ్ శాన్తేనానుభవన్ భవీ । స్థితస్ సర్వేషు దేహేషు తిక్తత్వం మరిచేష్వ్ ఇవ
తనంతట తాను, అంతరంగా శాంతంగా అనుభవిస్తూ, అన్ని శరీరాల్లో ఉండేలా స్థిరంగా ఉంటాడు. ఇది చేదు పదార్థాల్లో చేదు ఎలా ఉంటుందో అలా.
చేతనాకలనారూపీ సబాహ్యాభ్యన్తరాశ్రితః । జగత్పదార్థసమ్భారసత్తాసామాన్యమ్ ఆస్థితః
ఆయన చైతన్యం, ఆలోచనల స్వరూపుడై, బయటపైనా లోపలపైనా ఉండి, ప్రపంచంలోని అన్ని వస్తువుల సమాహారానికి సాధారణమైన జీవితం లాంటి వాడిగా నిలిచివుంటాడు.
ఏష శూన్యత్వమ్ ఆకాశే స్పన్ద ఏష సదాగతౌ । ప్రకాశశ్ చైష తేజస్సు పయస్య్ ఏష రసః పరః
ఆయనే ఆకాశంలో శూన్యత, కదలికలో అలికలు, అగ్నిలో ప్రకాశం, నీటిలో అత్యుత్తమ రసం.
కాఠిన్యమ్ అవనావ్ ఏష ఔష్ణ్యమ్ ఏష హుతాశనే । శైత్యమ్ ఏష నిశానాథే సత్తా చైష జగద్గణే
ఆయనే భూమిలో గట్టితనం, అగ్నిలో వేడి, చంద్రునిలో చల్లదనం, జగత్తు సమూహంలో జీవితం.
మషీపిణ్డే యథా కార్ష్ణ్యం శౌక్ల్యం హిమకణే యథా । యథా పుష్పేషు సౌగన్ధ్యం దేహే దేహపతిస్ తథా
ఎలా మషి ముద్దలో నలుపు ఉంటుంది, మంచు తునకలో తెలుపు ఉంటుంది, పువ్వుల్లో సువాసన ఉంటుంది, అలాగే శరీరంలో శరీరాధిపతి ఉంటాడు.
యథా సర్వగతా సత్తా కాలస్ సర్వగతో యథా । యథా సర్వగతం వ్యోమ విభుస్ సర్వగతస్ తథా
ఎలా సర్వత్రా ఉనికిని, కాలం అన్నిచోట్లా ఉండటం, ఆకాశం అన్నిచోట్లా వ్యాపించటం, అలాగే ఆత్మ కూడా అన్నిచోట్లా ఉంటుంది.
ప్రభుశక్తిర్ మహీపస్య సర్వదేశగతా యథా । రూపాలోకమనస్కారముక్తం సత్త్వం తథాత్మనః
ఎలా రాజు శక్తి తన రాజ్యంలో అంతటా వ్యాపించి ఉంటుంది, అలాగే ఆత్మ యొక్క స్వరూపం రూపం, దృష్టి, మనస్సు లేని స్వతంత్రమైనది, అన్నిచోట్లా ఉంటుంది.