ఈహానీహామయైర్ అన్తర్ యా చిద్ ఆవలితా మలైః । సా హి నోత్పతితుం శక్తా పాశబద్ధేవ పక్షిణీ
ఇష్ట, అనిష్టాల మలినాలతో లోపల నిండిపోయిన ఆ చైతన్యం, నిజంగా పైకి లేవలేను. అది బంధనంలో ఉన్న పక్షిలా అశక్తిగా ఉంటుంది.
సఙ్కల్పకలనేనైవ యే కేచన జనా ఇమే । పతితా మోహజాలేషు వినేత్రా ఇవ పక్షిణః
ఈ లోకంలోని ప్రజలు ఊహాజాలంలో చిక్కుకుని, దృష్టి లేని పక్షులు ఎలా మాయాజాలంలో పడిపోతారో అలాగే మోహబంధంలో పడిపోయారు.
సఙ్కల్పజాలవలితైర్ విషయావటపాతిభిః । పదవీ గతబాధేయం న దృష్టా మత్పితామహైః
ఈ మార్గం ఊహాజాలపు ఉచ్చు, ఇంద్రియవిషయాల కాపలాదారుల వల్ల అడ్డుపడింది. నా పూర్వీకులు ఈ మార్గాన్ని చూడలేకపోయారు.
దినైః కతిపయైర్ ఏవ స్ఫురిత్వా ధరణీతలే । వరాకాస్ తేన తే నష్టా మషకాః కుహరేష్వ్ ఇవ
ఈ భూమిపై కొన్ని రోజులు మాత్రమే మెరిపి, ఆ మోహం వల్ల ఆ దురదృష్టులు గుహల్లో పోయిన దోమలవలె కనపడకుండా పోయారు.
అజ్ఞాస్యన్ యది తే తత్త్వం భోగదుఃఖార్థినస్ తతః । భావాభావాన్ధకూపేషు నాపతిష్యన్ హతాశయాః
ఆ అనుభూతి, బాధల కోసం తపించే వారు నిజాన్ని తెలుసుకుని ఉంటే, వారి ఆశలు నశించి, భావాభావాల అంధకూపాల్లో పడిపోలేరు.
ఇచ్ఛాద్వేషసముత్థేన ద్వన్ద్వమోహేన జన్తవః । ధరావివరమగ్నానాం కీటానాం సమతాం గతాః
ఇచ్చా, ద్వేషాల వల్ల కలిగే ద్వంద్వమూ మాయలో పడి, జీవులు భూమిలో రంధ్రంలో పడిపోయిన పురుగుల్లా అయిపోతారు.
ఈహితానీహితాకారా కలనామృగతృష్ణికా । సత్యావబోధమేఘేన యస్య శాన్తా స జీవతి
ఏ మనిషికి చేసిన పనులు, చేయని పనులు, ఊహలు అన్నీ నిజమైన జ్ఞానమనే మేఘంతో శాంతించిపోతాయో, వాడే నిజంగా జీవిస్తున్నాడు.
కుతః కిలాస్యాశ్ శుద్ధాయా అవిచ్ఛిన్నామలాకృతేః । చన్ద్రికాయా రుచః కోష్ణాః కలఙ్కకలనాశ్ చితః
ఈ నిర్మలమైన, నిరంతరమైన, మచ్చలేని ప్రకాశంలో ఎలాంటి మచ్చలు, ఊహించిన లోపాల వేడి ఎలా ఉండగలదు? ఇది చంద్రకాంతిలా స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది.
ఆత్మనే ఽస్తు నమో మహ్యమ్ అవిచ్ఛిన్నచిదాత్మనే । లోకాలోకమణే దేవ చిరేణాధిగతో ఽస్య్ అహో
నా స్వంత ఆత్మకు, నిరంతర చైతన్య స్వరూపుడైన నాకే నమస్కారం. లోకాలకు, లోకాంతరాలకు మణిగా ఉన్న దేవా! నిన్ను చివరకు పొందాను – ఎంత ఆశ్చర్యం!
పరామృష్టో ఽసి లబ్ధో ఽసి ప్రోదితో ఽసి చిరాయ చ । ఉద్ధృతో ఽసి వికల్పేభ్యో యో ఽసి సో ఽసి నమో ఽస్తు తే
నీవు నాకు తాకినవాడివి, కనుగొన్నవాడివి, బయటపడినవాడివి, ఎన్నో కాలాల తర్వాత సందేహాలన్నింటినుంచి బయటపడినవాడివి. నీవు నీవే. నీకు నమస్కారం.
మహ్యం తుభ్యమ్ అనన్తాయ తుభ్యం మహ్యం శివాత్మనే । నమో దేవాతిదేవాయ పరాయ పరమాత్మనే
నాకు, నీకు, అనంతమైన నీకు, నీకు, నాకు, శివస్వరూపుడైన నీకు నమస్కారం. దేవతలకంటే ఉన్నతుడైన పరమాత్మా, నీకు నమస్కారం.
గతఘనమ్ ఇవ పూర్ణమ్ ఇన్దుబిమ్బం గతకలనావరణం స్వమ్ ఏవ రూపమ్ । స్వవపుషి ముదితం స్వయం స్వసంస్థం స్వయమ్ ఉదితం స్వరసం స్వయం నమామి
మేఘం లేని పూర్ణ చంద్రబింబంలా, కళలు లేక అసలు రూపంలో, తన శరీరంలో ఆనందంగా, తానే నిలిచి, తానే వెలిగిన, తన స్వభావంతో ఉన్న ఆ పరమాత్మకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
ఓం ఇత్య్ ఆకారితాకారో వికారపరివర్జితః । ఆత్మైవాయం ఇదం సర్వం యత్ కిఞ్చిజ్ జగతీగతమ్
ఓం అనే ధ్వనితో రూపం దాల్చిన, మార్పులు లేని, ఈ జగత్తులో ఉన్న ప్రతిదీ ఆత్మే. ఇది అంతా ఆత్మయే.
మేదోఽస్థిమాంసమజ్జాసృగతీతో ఽప్య్ ఏష చేతనః । అన్తరస్థో ఽపి సూర్యాదీన్ ప్రకాశయతి దీపకః
ఈ చైతన్యం కొవ్వు, ఎముక, మాంసం, మజ్జలన్నిటిని దాటి లోపల ఉండి, సూర్యుడు మొదలైనవాటిని దీపంలా వెలిగిస్తుంది.
ఉష్ణీకరోతి దహనం రసయత్య్ అమృతో రసం । ఇన్ద్రియానుభవాన్ భుఙ్క్తే భోగాన్ ఇవ మహీపతిః
ఇది అగ్నిలా వేడిని ఇస్తుంది, అమృతాన్ని రుచి చూస్తుంది, రాజు సుఖాలను అనుభవించినట్టు ఇంద్రియానుభవాలను ఆస్వాదిస్తుంది.
తిష్ఠన్న్ అపి హి నాసీనో గచ్ఛన్న్ అపి న గచ్ఛతి । శాన్తో ఽపి వ్యవహారస్థః కుర్వన్న్ అపి న లిప్యతే
నిలబడి ఉన్నా అది నిజంగా నిలబడదు; కూర్చున్నా కూర్చోదు; నడిచినా నడవదు. శాంతంగా ఉన్నా పనుల్లో పాల్గొంటుంది; పనులు చేసినా అంటుకోదు.
పూర్వమ్ అద్య తథేదానీమ్ ఇహాముత్రోభయత్ర చ । పిహితో ఽపిహితో ఽప్య్ ఏష సమస్ సర్వాసు వృత్తిషు
మునుపు, ఇప్పుడూ, తర్వాతా; ఇక్కడా, అక్కడా, రెండింటిలోనైనా; దాచిపెట్టినా, బయటపెట్టినా — ఇది అన్ని స్థితులలో సమానంగా ఉంటుంది.
ఉద్భవన్యగ్భవాభావభావనాభిర్ ఇతస్ తతః । బ్రహ్మాదితృణపర్యన్తం జగద్ ఆవర్తయన్ స్థితః
ఈ జీవుడు ఉద్భవం, లయము, లేనితనము అనే భావాలతో, బ్రహ్మ నుండి గడ్డి వరకు ఈ జగత్తును తిరుగుతూ నిలిచియుంటాడు.
నిత్యస్పన్దమయో నిత్యమ్ అపి దేవాత్ సదాగతేః । స్థాణోర్ అప్య్ అక్రియో నిత్యమ్ ఆకాశాద్ అప్య్ అలేపకః
ఇది ఎప్పుడూ కదలికతో నిండినదే అయినా, ఎప్పుడూ అచలంగా ఉంటుంది; ఎప్పుడూ క్రియలేని వాడే, ఆకాశానికన్నా మరింత కలుషరహితుడు.
మనాంసి క్షోభయత్య్ ఏష పల్లవాన్ ఇవ మారుతః । వాహయత్య్ అక్షపఙ్క్తిం వా స్వాశ్వాలీమ్ ఇవ సారథిః
ఇది మనస్సులను గాలివీచే ఆకుల్లా కదిలిస్తుంది, ఇంద్రియాలను సారథి తన కుదురులను నడిపినట్టు నడిపిస్తుంది.
అతిదుఃఖితవద్ దేహగేహే కర్మకరస్ సదా । సమ్రాడ్ ఇవాత్మని స్వాస్థ్యసంస్థితో భోగభుగ్ విభుః
ఇది శరీరమనే ఇంట్లో ఎప్పుడూ బాధపడే పనివాడిలా ఉండినా, తనలోనే రాజుగా, సుఖంగా స్థిరంగా ఉండి, పరిపూర్ణంగా అనుభవించేవాడవుతుంది.
ఏష ఏవ సదాన్వేష్యస్ స్తుత్యో ధ్యాతవ్య ఏవ చ । జరామరణసమ్మోహాద్ అనేనోత్తీర్య గమ్యతే
ఈ ఒక్కటే ఎప్పుడూ వెతకవలసింది, పొగడవలసింది, ధ్యానించవలసింది. దీని ద్వారా మానవుడు ముసలితనం, మరణం అనే మాయను దాటి వెళ్ళగలడు.
సులభశ్ చాయమ్ అత్యన్తం సుజ్ఞేయశ్ చాప్తబన్ధువత్ । శరీరపద్మకుహరే సర్వేషామ్ ఏవ షట్పదః
ఇది చాలా సులభంగా లభిస్తుంది, స్నేహితుడిలా సులభంగా అర్థమవుతుంది. ప్రతి ఒక్కరి శరీరంలో ఉన్న పద్మపు గుహలో తేనెటీగలా నివసిస్తుంది.
అనాకృష్టో ఽప్య్ అనాహూతస్ స్వదేహాద్ ఏవ లభ్యతే । మనాగ్ ఏవోపహూతో ఽపి క్షణాద్ భవతి సమ్ముఖః
ఇది ఆకర్షించకపోయినా, పిలవకపోయినా, మన శరీరంలోనే దొరుకుతుంది. కొంచెం పిలిస్తే చాలు, వెంటనే మన ముందుకు వస్తుంది.
నాస్య సంసేవ్యమానస్య సర్వసమ్పత్తిశాలినః । ధనానామ్ ఈశ్వరస్యేవ స్మయో గర్వో ఽథ వా భవేత్
ఇది సంపూర్ణ ఐశ్వర్యంతో నిండినదిగా సేవించినవారికి, ధనవంతుడికి ఉండే అహంకారం, గర్వం లాంటివి ఉండవు.
ఆమోద ఇవ పుష్పేషు తైలం తిలకణేష్వ్ ఇవ । రసజాతిష్వ్ ఇవాస్వాదో దేవో దేహేషు సంస్థితః
పువ్వుల్లో పరిమళం ఉన్నట్టు, నువ్వులలో నూనె ఉన్నట్టు, రుచులలో రుచి ఉన్నట్టు, దేవుడు శరీరాల్లో నివసిస్తాడు.
అవిచారవశాద్ ఏష హృదయస్థో ఽపి చేతనః । న జ్ఞాయతే చిరాద్ దృష్ట ఇష్టబన్ధుర్ ఇవాగ్రగః
ఆలోచన లేకపోవడం వల్ల, ఈ చైతన్యం మన హృదయంలో ఉన్నా, అది చాలా కాలం తెలియదు; మన ముందు ఉన్న ప్రియమైన మిత్రుడిని మనం చూడకపోయినట్టు.
విచారణాత్ పరిజ్ఞాతే ఏతస్మిన్ పరమేశ్వరే । అభ్యుదేతి పరానన్దో లబ్ధే ప్రియజనే యథా
ఆలోచన ద్వారా ఈ పరమేశ్వరుడు పూర్తిగా తెలిసినప్పుడు, ప్రియమైన వ్యక్తిని కనుగొన్నప్పుడు కలిగే ఆనందంలా, పరమానందం కలుగుతుంది.
అస్మిన్ దృష్టే పరే బన్ధావ్ ఉద్దామానన్దదాయిని । ఆయాన్తి దృష్టయస్ తాస్ తా యాభిర్ బన్ధో విలీయతే
ఈ పరమానందాన్ని ఇచ్చే సత్యమైన మిత్రుడిని చూసినప్పుడు, బంధనాన్ని తొలగించే ఆ దృష్టులు కలుగుతాయి.
త్రుట్యన్తి సర్వతః పాశాః క్షీయన్తే సర్వశత్రవః । న కృన్తన్తి మనాంస్య్ ఆశా గృహాణీవ దురాఖవః
ప్రతి వైపు బంధాలు తెగిపోతాయి, శత్రువులు అంతా నశించిపోతారు. కానీ ఆశలు మనసును కోయలేవు, ఎందుకంటే బాగా కట్టని ఇల్లు ఎలా పట్టుకోలేదో అలాగే.