త్వచా క్షణవినాశిన్యా ప్రాప్యమ్ అప్రాప్యమ్ అన్యథా । చిత్ప్రసాదోపలబ్ధాత్మ స్పర్శనం నాస్మ్య్ అచేతనమ్
ఒక్క క్షణంలోనే నశించే చర్మంతో కలిగే లేదా కలగని స్పర్శ నేను కాను. నేను చైతన్య స్పష్టత ద్వారా తెలిసే స్వరూపాన్ని కలవాడిని, జడమైనవాడిని కాదు.
లబ్ధాత్మా జిహ్వయా తుచ్ఛో లోలయా లోలసత్తయా । స్వల్పస్పన్దో ద్రవ్యనిష్ఠో రసో నాహమ్ అచేతనః
చంచలంగా కదిలే నాలుకతో పొందే, తక్కువ విలువైన, పదార్థంపై ఆధారపడే రుచి నేను కాను. నేను జడమైనవాడిని కాదు.
దృశ్యదర్శనయోర్ లీనం క్షయి క్షణవినాశినోః । కేవలే ద్రష్టరి క్షీణం రూపం నాహమ్ అచేతనమ్
ఒక్క క్షణంలోనే నశించే దర్శించేవాడు, దర్శించబడేది రెండింటిలో లీనమై పోయే రూపం నేను కాను. శుద్ధమైన సాక్షిలో రూపం లయమైపోతుంది. నేను జడమైనవాడిని కాదు.
నాసయాత్యన్తజడయా క్షయిణ్యా పరికల్పితః । పేలవో ఽనియతాధారో గన్ధో నాహమ్ అచేతనః
పూర్ణంగా జడమైన, నశించిపోతున్న ముక్కు ఊహించుకునే, స్థిరమైన ఆధారం లేని, బలహీనమైన వాసన నేను కాదు. నేను జడమైనదాన్ని కాదు.
నిర్మమో ఽమననశ్ శాన్తో గతపఞ్చేన్ద్రియభ్రమః । శుద్ధశ్ చేతన ఏవాహం కలాకలనవర్జితః
నాకు ఏదిపైనా మమకారం లేదు, ఆలోచన లేదు, నేను ప్రశాంతుడిని, ఐదు ఇంద్రియాల మాయ నుండి విముక్తుడిని. నేను శుద్ధమైన చైతన్యమే, ఏవైనా భేదాలు, విభాగాలు లేని వాడిని.
చేత్యవర్జితచిన్మాత్రమ్ అహమ్ ఏషో ఽవభాసకః । సబాహ్యాభ్యన్తరవ్యాపీ నిష్కలామలసన్మయః
నేను బాహ్య, అంతర్గతంగా వ్యాపించిన, ఏవైనా విషయాలు లేని, క్షుణ్ణమైన, మలినములేని, సత్యస్వరూపమైన, ప్రకాశించే శుద్ధ చైతన్యమే.
ఆ ఇదానీం స్మృతం సత్యమ్ ఏతత్ తద్ అఖిలం మయా । నిర్వికల్పచిదాభాస ఏష ఆత్మాస్మి సర్వగః
ఇప్పటివరకు నేను ఈ సత్యాన్ని గుర్తు చేసుకున్నాను: నేను ఈ నిర్వికల్ప చైతన్య స్వరూపమైన, అన్నింటినీ వ్యాపించిన ఆత్మనే.
అనేన చేతనేనేమే సర్వే ఘటపటాదయః । సూర్యాన్తా అవభాసన్తే దీపేనోత్తమతేజసా
ఈ చైతన్యంతోనే ఈ మట్టికుండలు, బట్టలు మొదలైనవి, సూర్యుడు వరకు ఉన్న ప్రతిదీ ప్రకాశిస్తాయి. ఇది గొప్ప వెలుతురు ఉన్న దీపంతో వస్తువులు వెలిగినట్టే.
అనేనైతాస్ స్ఫురన్తీహ విచిత్రేన్ద్రియవృత్తయః । తేజసాన్తః ప్రకాశేన యథాగ్నికణపఙ్క్తయః
ఈ చైతన్యంతోనే ఇక్కడ ఈ విచిత్రమైన ఇంద్రియాల క్రియలు వెలుగుతాయి. ఇది లోపల ఉన్న తేజస్సుతో, అగ్నిలో నుండి చిమ్మే మంటల వరుసల వలె.
అనేనైతాస్ స్ఫురన్త్య్ అన్తర్ మనోమననశక్తయః । సర్వగేన నిదాఘేన యథా మరుమరీచయః
ఈ చైతన్యంతోనే మనస్సు, ఆలోచనల శక్తులు లోపల వెలుగుతాయి. ఇది ఎండలో ఎడారిలో కనబడే మాయమయమైన నీటి ప్రతిబింబాల వలె.
అనేనైతత్ పదార్థానాం వస్తుత్వం ప్రతిపాద్యతే । శుక్లాదిగుణవత్త్వం స్వం ప్రదీపేనేవ వాససామ్
ఈ చైతన్యంతోనే పదార్థాలకు నిజమైన స్వరూపం లభిస్తుంది. వాటి తెలుపు మొదలైన లక్షణాలు, మనదైన వెలుతురు వల్ల, బట్టలకు దీపం చూపించే రంగుల వలె తెలుస్తాయి.
అసావ్ ఏవ హి భూతానాం సర్వేషామ్ ఏవ జాగ్రతామ్ । సర్వానుభవితా భూమావ్ ఆత్మా మకురవత్ స్థితః
ఈ ఆత్మే అన్ని జీవులలో, మెలకువగా ఉన్నవారందరిలో అనుభవించేవాడిగా, ఈ భూమిపై అద్దంలా నిలిచి ఉంటుంది.
అస్య తస్యావికల్పస్య చిద్దీపస్య ప్రసాదతః । ఉష్ణో ఽర్కశ్ శిశిరశ్ చన్ద్రో ఘనో ఽద్రిర్ విద్రుతం పయః
ఈ ఏకరూపమైన జ్ఞానదీపం యొక్క స్పష్టత వల్లే సూర్యుడు వేడిగా, చంద్రుడు చల్లగా, మేఘం దట్టంగా, పర్వతం గట్టిగా, నీరు ప్రవాహంగా ఉంటాయి.
సాతత్యేనానుభూతానాం పదార్థానామ్ అనేన తత్ । పదార్థత్వమ్ ఉదేత్య్ ఉచ్చైః ప్రతాపేనేవ తప్తతా
ఈ ఆత్మ ద్వారా పదార్థాలను ఎప్పటికప్పుడు అనుభవించడంవల్ల వాటికి పదార్థత్వం స్పష్టంగా కలుగుతుంది; అగ్నిలో వేడి ఎలా ఉద్భవించునో అలాగే.
బ్రహ్మవిష్ణ్విన్ద్రరుద్రాణాం కారణానాం జగత్స్థితౌ । ఏతత్ కారణమ్ ఆద్యం తత్ కారణం నాస్య విద్యతే
బ్రహ్మ, విష్ణు, ఇంద్రుడు, రుద్రుడు వంటి జగత్తు నిలిపే కారణాలకు ఇది మొదటి కారణం; దీనికి మాత్రం ఎలాంటి కారణం లేదు.
అకారణాద్ అకరణాత్ సర్వకారణకారణాత్ । ఏతస్మాజ్ జగద్ ఉత్పన్నమ్ ఇదం శైత్యం హిమాద్ ఇవ
కారణం లేకుండా, చేయకూడని దానికి, అన్ని కారణాలకు మూలమైనదానిలోంచి ఈ జగత్తు పుట్టింది. ఇది మంచులోంచి చలివాతావరణం పుట్టినట్లు.
చిచ్చేత్యద్రష్టృదృశ్యాదినామభిర్ వర్జితాత్మనే । సతే సకృద్విభాతాయ మహ్యమ్ అస్మై నమో నమః
‘చైతన్యం’, ‘విషయం’, ‘దృష్టికర్త’, ‘దృష్టం’ అనే పేర్లకు అతీతమైన, ఒక్కసారి సత్యంగా వెలిగే ఆ పరమార్థానికి నాకు పునఃపునః నమస్సులు.
ఏతస్మిన్ సర్వభూతాని నిర్వికల్పచిదాత్మని । గుణభూతాని భూతేశే తిష్ఠన్తి చ విశన్తి చ
ఈ మార్పులేని చైతన్యస్వరూపంలో, భూతాల అధిపతీ, అన్ని జీవులు వాటి లక్షణాలతో కలసి నిలిచి, చివరకు ఇందులోనే లయమవుతాయి.
యత్ కిలానేన కలితం చేతనేనాన్తర్ ఆత్మనా । తత్ తద్ భవతి సర్వత్ర నేతరత్ సద్ అపి స్థితమ్
ఈ అంతరాత్మ అయిన చైతన్యం ఏది ఊహిస్తే, అదే ప్రతిచోటా ప్రబలంగా కనిపిస్తుంది; మిగతావి ఉన్నా, అవి కనిపించవు.
యచ్ చితా కలితం కిఞ్చిత్ తద్ ఆప్నోతి నిజం పదమ్ । యచ్ చితా కలితం నేహ తత్ సద్ అప్య్ అస్తమ్ ఆగతమ్
మనసు తాకినదంతా తన స్వరూపాన్ని పొందుతుంది. మనసు తాకని దానికీ ఈ లోకంలో స్థానం ఉండదు, అది ఉన్నా కూడా కనుమరుగవుతుంది.
ఇమా ఘటపటాకారపదార్థశతపఙ్క్తయః । జాగత్యో విపులాదర్శే హ్య్ అస్మిన్ వ్యోమని బిమ్బితాః
ఈ ప్రపంచంలో ఉన్న గడులు, బట్టలు వంటి వందలాది వస్తువుల వరుసలు ఈ విస్తారమైన అద్దంలాంటి ఆకాశంలో ప్రతిబింబిస్తుంటాయి.
అదృశ్యం సర్వభూతానాం ప్రాప్యం గలితచేతసామ్ । ఏతత్ తద్ దృశ్యతే సద్భిః పరం వ్యోమేతి తన్మయైః
అన్ని జీవులకు కనిపించని, మనస్సు లీనమైనవారికి మాత్రమే అందుబాటులో ఉండే దానిని, జ్ఞానులు పరమాకాశంగా, తాము దానిలోనే లీనమై ఉన్నట్టు చూస్తారు.
ఏతద్ వృద్ధం వృద్ధిమతి క్షయి క్షయిణి జాగతే । పదార్థే సద్ అసచ్ చాపి ప్రతిబిమ్బార్కవత్ స్థితమ్
పాతదానిలో పాతదిగా, నశించేదానిలో నశించేదిగా, లోకవస్తువుల్లో నిజమైనదిగా, అబద్ధమైనదిగా ఉండే ఇది, సూర్యుని ప్రతిబింబంలా నిలిచిఉంటుంది.
ఇయమ్ అభ్యుదయం యాతి నానాతా దృశ్యమఞ్జరీ । ఆచారచఞ్చరీకాఢ్యా ఏతస్మాద్ కారణద్రుమాద్
ఈ అనేక రూపాల సమూహం, మంచితనపు తేనెటీగలతో అలంకరించబడి, ఈ కారణాల వృక్షం నుండి పుట్టుకొస్తుంది.
అస్మాద్ ఇయమ్ ఉదేత్య్ ఉచ్చైస్ సంసారరచనా చలా । విచిత్రతరుగుల్మాఢ్యా శైలాద్ ఇవ వనావలీ
ఈ కారణం వల్లనే, రకరకాల చెట్ల పొదలతో నిండిన, స్థిరంగా లేని ఈ సంసార నిర్మాణం, కొండపై నుండి అడవి విస్తరించునట్లు, వెలువడుతుంది.
సర్వేషామ్ అవిభిన్నో ఽసౌ త్రైలోక్యోదరవర్తినామ్ । బ్రహ్మాదీనాం తృణాన్తానాం చిదాత్మా సమ్ప్రకాశకః
బ్రహ్మ నుండి గడ్డి దాకా, మూడు లోకాలలో ఉన్న అందరికీ, ఈ చైతన్యం విడిపోని ప్రకాశాన్ని ప్రసరిస్తుంది.
ఏషో ఽసావ్ అహమ్ ఆద్యన్తరహితస్ సర్వగాకృతిః । చరాచరాణామ్ భూతానామ్ అన్తస్ స్వానుభవస్ స్థితః
ప్రారంభమూ అంతమూ లేని, అన్ని రూపాలుగా వ్యాపించిన ఈ 'నేను', చలించేవారిలోనూ నిలిచేవారిలోనూ, అంతర్లీన అనుభూతిగా ఉన్నాడు.
అస్య తస్య మమేమాని స్థావరాణి చరాణి చ । పరిసఙ్ఖ్యావిహీనాని శరీరాణి బహూని చ
ఈ లోకంలో నాది, నీది, వేరేవారి అయినా, స్థిరమైనవి, చలించేవి అన్నీ లెక్కించలేనంతగా ఎన్నో శరీరాలు ఉన్నాయి.
ఏషో ఽసావ్ అహమ్ ఏకాత్మా స్వానుభూతివశాత్ స్వయమ్ । సర్వదృగ్ద్రష్టృదృశ్యత్వాత్ సహస్రకరలోచనః
ఈ నేనే, ఒకే ఆత్మగా, నా అనుభవశక్తితో, అన్నింటిని చూడగలవాడిని, చూసేవాడిని, చూడబడేవాడిని; నాకు వెయ్యి చేతులు, కన్నులు ఉన్నట్లుగా అన్నింటిలోనూ ఉన్నాను.
ఏషో ఽసావ్ అహమ్ ఆకాశే సూర్యదేహేన చారుణా । విహరామీతరేణాపి వాయుదేహేన వాహినా
ఈ నేనే, ఆకాశంలో సూర్యుని ప్రకాశవంతమైన శరీరంతో విహరిస్తాను, లేదా వాయువు శరీరంతో సంచరిస్తాను.