త్రిభువనభవనాభిరామకోశం సకలకలఙ్కహరం పరం ప్రకాశమ్ । అశరణశరణం శరణ్యమ్ ఈశం హరిమ్ అజమ్ ఈశ్వరమ్ అచ్యుతం ప్రపద్యే
మూడు లోకాల గృహాలకు ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడిని, అన్ని మలినాలను తొలగించేవాడిని, పరమ ప్రకాశమైనవాడిని, ఆశ్రయం లేనివారికి ఆశ్రయమైనవాడిని, శరణు కోరినవారికి రక్షకుడిని, జనన రహితుడిని, నశించని పరమేశ్వరుడిని అయిన హరిని నేను శరణు వేడుతున్నాను.
కువలయదలశైలసన్నికాశం శరదమలామ్బరకోటరోపమానమ్ । భ్రమరతిమిరకజ్జలాఞ్జనాభం సరసిజచక్రగదాధరం ప్రపద్యే
నీలకువ్వలయదళం లేదా కొండను పోలినవాడిని, శరదృతువులోని నిర్మలమైన ఆకాశపు వస్త్రాన్ని ధరించినవాడిని, తేనెటీగల గుంపు చీకటి లేదా కాజలుకు సమానమైన వర్ణాన్ని కలిగినవాడిని, పద్మం, చక్రం, గదను పట్టుకున్న వాడిని నేను శరణు వేడుతున్నాను.
విచలదలికలాపకోమలాఙ్గం సితదలపఙ్కజకుట్మలాభశఙ్ఖమ్ । శ్రుతిరణితవిరిఞ్చచఞ్చరీకం స్వహృదయపద్మజలాశయం ప్రపద్యే
కదులుతున్న తేనెటీగల రెక్కలవంటి మృదువైన అవయవాలు కలిగినవాడిని, తెల్లని పద్మపు మొగ్గను పోలిన శంఖాన్ని పట్టుకున్నవాడిని, వేదాల మధురధ్వని తన చెవుల్లో ప్రతిధ్వనించే వాడిని, నా హృదయ పద్మంలోని నీటిలో నివసించేవాడిని నేను శరణు వేడుతున్నాను.
సితమణిగణతారకావకీర్ణం స్మితధవలాననపీవరేన్దుబిమ్బమ్ । హృదయమణిమరీచిజాలగఙ్గం హరిశరదమ్బరమ్ ఆతతం ప్రపద్యే
వెండితెరల మణిపుష్పాల తారలు మెరిసే ఆ విస్తారమైన శరదాకాశాన్ని, నవ్వుతో మెరిసే చంద్రబింబంలా ప్రకాశించే ముఖాన్ని, హృదయపు మణిరశ్ముల నదిని నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను.
త్రిభువననలినీసితారవిన్దం తిమిరసమానవిమోహదీపమ్ అగ్ర్యమ్ । జడతరమ్ అజడం చిదాత్మతత్త్వం జగదఖిలార్తిహరం హరిం ప్రపద్యే
మూడు లోకాల పద్మానికి శ్వేతకమలంలా వెలిగే, అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగించే అగ్రదీపమైన, స్థూలమైనా చైతన్యస్వరూపమైన, జగత్తు అంతటినీ బాధల నుంచి విడిపించే హరిని నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను.
నవవికసితపద్మరేణుగౌరం స్ఫుటకమలావపుషోపరూషితాఙ్గమ్ । దినగమసమయారుణామ్బరాభం కనకనిభామ్బరసున్దరం ప్రపద్యే
కొత్తగా వికసించిన పద్మరేణువులతో మెరిసే, స్పష్టమైన కమలంపై విశ్రాంతమైన దేహాన్ని, సాయంత్రపు ఆకాశంలా అరుణవర్ణమైన వస్త్రాన్ని, బంగారంలా అందమైన రూపాన్ని నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను.
అవిరతహతసృష్టసర్గలీలం సతతమ్ అజాతమ్ అవర్ధనం విశాలమ్ । యుగశతజరఢాభిజాతదేహం తరుతలశాయినమ్ అర్భకం ప్రపద్యే
అనంతంగా సృష్టి లీలలో నిమగ్నమైన, ఎప్పుడూ జన్మించని, మారని, విస్తృతమైన, యుగాల వయస్సు కలిగిన శరీరంతో, చెట్టు నీడలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న బాలుడిని నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను.
దితిసుతనలినీతుషారపాతం సురనలినీసతతోదితార్కబిమ్బమ్ । కమలజనలినీజలావపూరం హృది నలినీనిలయం విభుం ప్రపద్యే
హృదయంలోని పద్మసరోవరంలా విస్తరించి ఉన్న పరిపూర్ణుడిని ఆశ్రయిస్తున్నాను. ఆయన రాక్షసుల హృదయాలలోని పద్మాన్ని మంచు వర్షంలా శాంతింపజేస్తాడు, దేవతల హృదయాలలోని పద్మానికి ఎప్పుడూ ఉదయించే సూర్యునిలా వెలుగునిస్తుంది, బ్రహ్మదేవుడి హృదయంలోని పద్మానికి నీటి ప్రవాహంలా జీవాన్ని ఇస్తాడు.
ఇతి గుణబహులాభిర్ వాగ్భిర్ అభ్యర్చితో ఽసౌ హరిర్ అసురవినాశశ్ శ్రీనిషణ్ణాంసదేశః । జలద ఇవ మయూరం ప్రీతిమాన్ ప్రీయమాణం కువలయదలదేహః ప్రత్యువాచాసురేన్ద్రమ్
ఇలా ఎన్నో గొప్ప గుణాలతో కూడిన వాక్యాలతో స్తుతించబడిన హరి, రాక్షసులను సంహరించేవాడు, లక్ష్మీదేవి పక్కన కూర్చున్నాడు. ఆయన శరీరం నీలపద్మపు ఆకుల్లా నలుపుగా మెరిసింది. మేఘాన్ని చూసి ఆనందించే నెమలి లాగానే, హరి ఎంతో సంతోషంతో రాక్షసాధిపతిని ఉల్లాసంగా ఉద్దేశించి పలికాడు.
వరం గుణనిధే దైత్యకులచూడామహామణే । గృహాణాభిమతం భూయోజన్మదుఃఖోపశాన్తయే
గుణాల సముద్రమయినవాడా, రాక్షసకులపు మణులలో అగ్రగణ్యుడా, పునర్జన్మ బాధలు తొలగిపోవడానికి నీవు కోరిన వరాన్ని ఎంచుకో. నీకు ఇష్టమైనదాన్ని స్వీకరించు.
సర్వసఙ్కల్పఫలద సర్వలోకాన్తరస్థిత । యద్ ఉదారతమం వేత్సి తద్ ఏవాదిశ దేవ మే
అన్ని లోకాలలో ఉండి, అన్నీ సంకల్పాలను ఫలించేవాడా, దేవా! నీవు అత్యంత శ్రేష్ఠమని భావించే దానిని నాకు ఆజ్ఞాపించు. నేను దానిని స్వీకరిస్తాను.
సర్వసమ్భ్రమసంశాన్త్యై పరమాయ ఫలాయ చ । బ్రహ్మవిశ్రాన్తిపర్యన్తో వివేకో ఽస్తు తవానఘ
అఖండమైన ఆనందాన్ని పొందేందుకు, అన్ని కలవరాలు పూర్తిగా శాంతించేందుకు, పరమఫలాన్ని అందుకోవడానికీ, నీవు నిర్దోషుడవు గనుక, నీకు పరబ్రహ్మంలో విశ్రాంతి కలిగించే వివేకం కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఇత్య్ ఉక్త్వా దితిపుత్రేన్ద్రం విష్ణుర్ అన్తరధీయత । కృతఘర్ఘరనిర్హ్రాదస్ తరఙ్గస్ తోయధేర్ ఇవ
ఇలా చెప్పిన వెంటనే, దితిపుత్రుల అధిపతిని ఉద్దేశించి విష్ణువు సముద్రపు అలలు మోగినట్టు ఘనమైన శబ్దంతో అంతర్ధానమయ్యాడు.
విష్ణావ్ అన్తర్హితే దేవే పూజాయాః కుసుమాఞ్జలిమ్ । పాశ్చాత్యం దానవస్ త్యక్త్వా మణిరత్నపరిష్కృతమ్
విష్ణువు కనబడకుండా పోయిన తర్వాత, ఆ దానవుడు పూజ కోసం పశ్చిమ దిశలో ఉంచిన మణులు, రత్నాలతో అలంకరించిన పుష్పాంజలిని పక్కన పెట్టాడు.
పద్మాసనస్థో ఽథ మృదావ్ ఉపవిశ్య వరాసనే । స్తోత్రపాఠవిధావ్ అత్ర చిన్తయామ్ ఆస చిన్తయా
తర్వాత, పద్మాసనంలో కూర్చుని, మృదువుగా ఒక మంచి ఆసనంపై ఆసీనమై, స్తోత్రపఠన విధానంలో లోతుగా ఆలోచించసాగాడు.
విచారవాన్ ఏవ భవాన్ భవత్వ్ ఇతి భవారిణా । దేవేనోక్తో ఽస్మి తేనాన్తః కరోమ్య్ ఆశు విచారణామ్
ఈ భవసముద్రాన్ని నాశనం చేసే దేవుడు, "నీవు విచారణతో కూడినవాడవు కావాలి" అని చెప్పాడు. అందుకే నేను వెంటనే లోపల ఆలోచనలో నిమగ్నమవుతాను.
కిమ్ అహం నామ తావత్ స్యాం యో ఽస్మిన్ భువనడమ్బరే । వచ్మి గచ్ఛామి తిష్ఠామి ప్రయతే చాహరామి చ
ఈ విస్తృతమైన లోకంలో నేను ఎవరు? మాట్లాడేది, పోయేది, నిలిచేది, ప్రయత్నించేది, తినేది ఎవరు?
జగత్ తావద్ ఇదం నాహం సవృక్షవనపర్వతమ్ । యద్ బాహ్యం జడమ్ అత్యన్తం తత్ స్యాం కథమ్ అహం కిల
ఈ ప్రపంచం, చెట్లు, అడవులు, పర్వతాలతో కూడినది, నేను కాదు. బయట ఉన్నదీ, జడమైనదీ, పూర్తిగా చైతన్యరహితమైనదీ నేను ఎలా అవుతాను?
అసన్న్ అభ్యుత్థితో మూకః పవనైస్ స్ఫురతి క్షణమ్ । కాలేనాల్పేన విలయీ దేహో నాహమ్ అచేతనః
ఈ శరీరం చైతన్యంలేనిది, పుట్టి, మౌనంగా ఉండి, గాలితో క్షణకాలం కదిలి, తక్కువ సమయంలో నశిస్తుంది. అలాంటి జడమైనదాన్ని నేను కాదు.
జడయా కర్ణశష్కుల్యా కల్ప్యమానః క్షణస్థయా । శూన్యాకృతిశ్ శూన్యభవశ్ శబ్దో నాహమ్ అచేతనః
ఒక్క క్షణం నిలిచే, ప్రాణం లేని చెవి పొరతో ఏర్పడే, ఆకారం లేని, శూన్యమైన శబ్దం నేను కాను. నేను జడమైనవాడిని కాదు.
త్వచా క్షణవినాశిన్యా ప్రాప్యమ్ అప్రాప్యమ్ అన్యథా । చిత్ప్రసాదోపలబ్ధాత్మ స్పర్శనం నాస్మ్య్ అచేతనమ్
ఒక్క క్షణంలోనే నశించే చర్మంతో కలిగే లేదా కలగని స్పర్శ నేను కాను. నేను చైతన్య స్పష్టత ద్వారా తెలిసే స్వరూపాన్ని కలవాడిని, జడమైనవాడిని కాదు.
లబ్ధాత్మా జిహ్వయా తుచ్ఛో లోలయా లోలసత్తయా । స్వల్పస్పన్దో ద్రవ్యనిష్ఠో రసో నాహమ్ అచేతనః
చంచలంగా కదిలే నాలుకతో పొందే, తక్కువ విలువైన, పదార్థంపై ఆధారపడే రుచి నేను కాను. నేను జడమైనవాడిని కాదు.
దృశ్యదర్శనయోర్ లీనం క్షయి క్షణవినాశినోః । కేవలే ద్రష్టరి క్షీణం రూపం నాహమ్ అచేతనమ్
ఒక్క క్షణంలోనే నశించే దర్శించేవాడు, దర్శించబడేది రెండింటిలో లీనమై పోయే రూపం నేను కాను. శుద్ధమైన సాక్షిలో రూపం లయమైపోతుంది. నేను జడమైనవాడిని కాదు.
నాసయాత్యన్తజడయా క్షయిణ్యా పరికల్పితః । పేలవో ఽనియతాధారో గన్ధో నాహమ్ అచేతనః
పూర్ణంగా జడమైన, నశించిపోతున్న ముక్కు ఊహించుకునే, స్థిరమైన ఆధారం లేని, బలహీనమైన వాసన నేను కాదు. నేను జడమైనదాన్ని కాదు.
నిర్మమో ఽమననశ్ శాన్తో గతపఞ్చేన్ద్రియభ్రమః । శుద్ధశ్ చేతన ఏవాహం కలాకలనవర్జితః
నాకు ఏదిపైనా మమకారం లేదు, ఆలోచన లేదు, నేను ప్రశాంతుడిని, ఐదు ఇంద్రియాల మాయ నుండి విముక్తుడిని. నేను శుద్ధమైన చైతన్యమే, ఏవైనా భేదాలు, విభాగాలు లేని వాడిని.
చేత్యవర్జితచిన్మాత్రమ్ అహమ్ ఏషో ఽవభాసకః । సబాహ్యాభ్యన్తరవ్యాపీ నిష్కలామలసన్మయః
నేను బాహ్య, అంతర్గతంగా వ్యాపించిన, ఏవైనా విషయాలు లేని, క్షుణ్ణమైన, మలినములేని, సత్యస్వరూపమైన, ప్రకాశించే శుద్ధ చైతన్యమే.
ఆ ఇదానీం స్మృతం సత్యమ్ ఏతత్ తద్ అఖిలం మయా । నిర్వికల్పచిదాభాస ఏష ఆత్మాస్మి సర్వగః
ఇప్పటివరకు నేను ఈ సత్యాన్ని గుర్తు చేసుకున్నాను: నేను ఈ నిర్వికల్ప చైతన్య స్వరూపమైన, అన్నింటినీ వ్యాపించిన ఆత్మనే.
అనేన చేతనేనేమే సర్వే ఘటపటాదయః । సూర్యాన్తా అవభాసన్తే దీపేనోత్తమతేజసా
ఈ చైతన్యంతోనే ఈ మట్టికుండలు, బట్టలు మొదలైనవి, సూర్యుడు వరకు ఉన్న ప్రతిదీ ప్రకాశిస్తాయి. ఇది గొప్ప వెలుతురు ఉన్న దీపంతో వస్తువులు వెలిగినట్టే.
అనేనైతాస్ స్ఫురన్తీహ విచిత్రేన్ద్రియవృత్తయః । తేజసాన్తః ప్రకాశేన యథాగ్నికణపఙ్క్తయః
ఈ చైతన్యంతోనే ఇక్కడ ఈ విచిత్రమైన ఇంద్రియాల క్రియలు వెలుగుతాయి. ఇది లోపల ఉన్న తేజస్సుతో, అగ్నిలో నుండి చిమ్మే మంటల వరుసల వలె.
అనేనైతాస్ స్ఫురన్త్య్ అన్తర్ మనోమననశక్తయః । సర్వగేన నిదాఘేన యథా మరుమరీచయః
ఈ చైతన్యంతోనే మనస్సు, ఆలోచనల శక్తులు లోపల వెలుగుతాయి. ఇది ఎండలో ఎడారిలో కనబడే మాయమయమైన నీటి ప్రతిబింబాల వలె.