అఙ్గమ్ అఙ్గేన సమ్పీడ్య మాంసం మాంసేన చ స్త్రియాః । పురాహమ్ అభవం ప్రీతో యత్ తన్ మోహవిజృమ్భితమ్
ఒకప్పుడు, స్త్రీతో అవయవాలు అవయవాలతో, మాంసం మాంసంతో కలిసిన ఆనందంలో మునిగిపోయాను. కానీ అది మాయే.
దృష్టాన్తదృష్టయో దృష్టా భుక్తం భోక్తవ్యమ్ అక్షతమ్ । ఆక్రాన్తమ్ అఖిలం భూతజాతం కిమ్ ఇవ శోభనమ్
ఏం చూడాలో చూశాను, ఏం అనుభవించాలో అనుభవించాను, ఈ లోకంలోని అన్ని జీవుల మధ్య తిరిగాను. మరి నిజంగా ఆనందించదగినది ఏముంది?
పునస్ తాన్య్ ఏవ తాన్య్ ఏవ తత్రేహాన్యత్ర చాత్ర చ । ఇతశ్ చేతశ్ చ వస్తూని నాపూర్వం నామ కిఞ్చన
ఇక్కడా, అక్కడా, ఎక్కడ చూసినా అదే విషయాలు, అదే వస్తువులు తిరిగి తిరిగి వస్తూనే ఉన్నాయి. కొత్తగా ఏమీ లేదు.
సర్వమ్ ఏవ పరిత్యజ్య పరిహృత్య ధియా స్వయమ్ । స్వచ్ఛ ఏవావతిష్ఠే ఽహం పూర్ణో ఽర్ణవ ఇవాత్మని
నేను నా బుద్ధితో అన్నిటినీ వదిలేసి, పూర్తిగా స్వచ్ఛంగా, సముద్రం తనలో ఎలాంటి కలుషత లేకుండా ఉన్నట్టు, నాలోనే నిండుగా నిలిచాను.
పాతాలే భూతలే స్వర్గే స్త్రియో రత్నోపలాదయః । సారం తద్ అపి తుచ్ఛేన కాలేనాశు నిగీర్యతే
పాతాళంలో, భూమిపై, స్వర్గంలో—even there, women, gems, and other such things—even their true worthను కూడా, అల్పమైన కాలం తక్కువ సమయంలోనే మింగేస్తుంది.
ఏతావన్తమ్ అహం కాలం భృశం బాలో ఽభవం పురా । యః కుర్వన్ ద్వేషమ్ అమరైస్ తుచ్ఛయా జగదిచ్ఛయా
ఇంతకాలం క్రితం నేను నిజంగా పిల్లవాడిలా ఉండేవాడిని—జగత్తు పట్ల చిన్న ఆశతో, అమరుల పట్ల ద్వేషాన్ని పెంచుకున్నాను.
మనోనిర్మాణమాత్రేణ జగన్నామ్నా మహాధినా । త్యక్తేనాత్తేన వార్థస్ స్యాత్ క ఉదారో మహాత్మనః
మనస్సు కల్పనతోనే ఈ ప్రపంచాన్ని గొప్పదని అంటారు. దాన్ని వదిలినా, అనుభవించినా, మహాత్ముడికి దానివల్ల ఏమి ప్రయోజనం?
కష్టం చిరతరం కాలమ్ అనర్థో ఽర్థధియా మయా । అజ్ఞానమదమత్తేన బాలేన శ్వేవ సేవితః
ఓహో, చాలా కాలంగా నేను బయట లాభాల కోసం మాయలో పడి, అజ్ఞానం, అహంకారం వల్ల మూర్ఖుడిలా, పిల్లవాడిలా, కుక్కలా దురదృష్టాన్ని వెంబడించాను.
తరత్తరలతృష్ణేన కిమ్ ఇవాస్మిఞ్ జగత్త్రయే । మయా న కృతమ్ అజ్ఞేన పశ్చాత్తాపాభివృద్ధయే
ఈ మూడు లోకాలలో త్వరగా మారిపోతున్న కోరికలు, అజ్ఞానం నన్ను నడిపించగా, నేను ఏం చేయలేదో చెప్పండి? చివరికి వాటి వల్ల నాకు మరింత పశ్చాత్తాపమే పెరిగింది.
ఏతయా తద్ అలం మే ఽస్తు తుచ్ఛయా పూర్వచిన్తయా । పౌరుషం యాతి సాఫల్యం వర్తమానచికిత్సయా
ఇప్పుడు ఈ వ్యర్థమైన పాత ఆలోచనలు నాకు చాలును. మనుష్య ప్రయత్నం ప్రస్తుత పరిష్కారాలతోనే ఫలిస్తుంది.
అద్యాపరిమితాకారకారణైకతయాత్మనః । సర్వతస్ సుఖమ్ అభ్యేమి రసాయన ఇవార్ణవే
ఈ రోజు నుండి పరిమితి లేని ఆత్మే కారణం, ఫలితమని తెలుసుకొని, సముద్రంలో అమృతంలా అన్ని వైపులా ఆనందాన్ని పొందుతున్నాను.
కో ఽయం తావద్ అహం కిం స్యాద్ ఆత్మేత్య్ ఆత్మావలోకనమ్ । పృచ్ఛామ్య్ ఉశనసం నాథం నూనమ్ అజ్ఞానశాన్తయే
నేను ఎవరు? ఆత్మ అంటే ఏమిటి? ఈ ఆత్మను తెలుసుకోవాలంటే, నా అజ్ఞానం పోవడానికి, ప్రభూ, ఉశనసుని అడగాలి అనుకుంటున్నాను.
సఞ్చిన్తయామి పరమేశ్వరమ్ ఆశు శుక్రమ్ ఉద్యత్ప్రసాదమ్ అథ తేన గిరోపదిష్టః । తిష్ఠామ్య్ అనన్తవిభవే స్వయమ్ ఆత్మనాత్మన్య్ అక్షీణమ్ అర్థమ్ ఉపదేశగిరః ఫలన్తి
నేను వెంటనే కరుణతో నిండిన పరమేశ్వరుడైన శుక్రుని ధ్యానించాను. ఆయన చెప్పిన మాటలు వినగానే, ఆత్మలోని అనంతమైన ఐశ్వర్యంలో స్థిరమై, ఆ ఉపదేశాలు నాలో ఫలించాయి.
ఇతి సఞ్చిన్త్య భగవాన్ బడిర్ ఆమీలితేక్షణః । దధ్యౌ కమలపత్త్రాక్షం శుక్రమ్ ఆకాశమన్దిరమ్
ఈ విధంగా ఆలోచించిన భగవంతుడు బఢి, కన్నులు మూసి, కమలదళాల వంటివైన కళ్లున్న శుక్రుని, ఆకాశంలో నివసించే వానిని ధ్యానించాడు.
సర్వస్థచిన్మయానన్తనిత్యధ్యానో ఽథ భార్గవః । చేతన్తం జ్ఞాతవాఞ్ శిష్యం బడిం గుర్వర్థినం పురే
అంతట భార్గవుడు, ఎక్కడైనా ఉన్న అనంతమైన చైతన్య స్వరూపాన్ని ఎల్లప్పుడూ ధ్యానిస్తూ, గురువు కోసం తపస్సు చేస్తున్న తన శిష్యుడైన బఢిని తెలుసుకున్నాడు.
అథ సర్వగతానన్తచిదాత్మా భార్గవః ప్రభుః । ఆనినాయ స దేహం స్వం రత్నవాతాయనం బడేః
అప్పుడూ అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, అనంతమైన, చైతన్యస్వరూపుడైన భార్గవుడు తన మణులతో అలంకరించిన శరీరాన్ని బడికి తీసుకొచ్చాడు.
గురుదేహప్రభాజాలపరిమృష్టతనుర్ బడిః । బుబుధే ప్రాతర్ అర్కాంశుసమ్బోధితమ్ ఇవామ్బుజమ్
గురువు శరీర కాంతి తనను తాకినప్పుడు, బడి ఉదయపు సూర్యకిరణాలతో మెలకువైన కమలంలా చైతన్యంతో నిండిపోయాడు.
తత్ర రత్నార్ఘదానేన మన్దారకుసుమోత్కరైః । పాదాభివన్దనేనైనం పూజయామ్ ఆస భార్గవమ్
అక్కడ బడి విలువైన రత్నాలను, మందారపువ్వుల మాలలను సమర్పించి, భక్తితో పాదాలకు నమస్కరించి భార్గవుని పూజించాడు.
రత్నార్ఘపరికీర్ణాఙ్గం కృతమన్దారశేఖరమ్ । మహార్హాసనవిశ్రాన్తమ్ అథోవాచ గురుం బడిః
రత్నాలతో అలంకరించిన అవయవాలు, మందారపువ్వులతో అలంకరించిన తల, అత్యంత విలువైన ఆసనంపై కూర్చున్న తన గురువును బడి ఇలా సంభోదించాడు.
భగవంస్ త్వత్ప్రసాదోత్థా ప్రతిభేయం పురస్ తవ । నియోజయతి మాం వక్తుం కార్యం కర్తుమ్ ఇవార్కభాః
భగవంతుడా, మీ కృప వల్ల నాకు ఈ జ్ఞానం మీ ముందే ఉద్భవించింది. ఇది నన్ను మాట్లాడమని ప్రేరేపిస్తోంది, ఎలాగో సూర్యకిరణాలు మనల్ని పని చేయమని ప్రేరేపించినట్టు.
భోగాన్ ప్రతి విరక్తో ఽస్మి మహాసమ్మోహదాయినః । తత్త్వం విజ్ఞాతుమ్ ఇచ్ఛామి మహాసమ్మోహహారి యత్
నేను అనుభవాల పట్ల ఆసక్తి లేకుండా ఉన్నాను, అవి గొప్ప మాయను కలిగిస్తాయి. ఆ మహామాయను తొలగించే నిజమైన తత్వాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
కిమ్ ఇహాస్తి కియన్మాత్రమ్ ఇదం కిమ్మయమ్ ఏవ వా । కో ఽహం కస్ త్వం కిమ్ ఏతే వా లోకా ఇతి వదాశు మే
ఇక్కడ ఏముంది? ఇది ఎంత ఉంది? ఇది ఏది కలిసివుంది? నేను ఎవరు? మీరు ఎవరు? ఈ లోకాలు ఏమిటి? ఇవన్నీ నాకు త్వరగా చెప్పండి.
బహునాత్ర కిమ్ ఉక్తేన ఖం గన్తుం యత్నవాన్ అహమ్ । సర్వం దానవరాజేన్ద్ర సారం సఙ్క్షేపతశ్ శృణు
ఇక్కడ ఎక్కువగా చెప్పడం ఎందుకు? నేను ఆకాశాన్ని చేరాలని పట్టుదలగా ఉన్నాను. దానవ రాజా, సమస్త విషయాల సారం సంక్షిప్తంగా వినండి.
చిద్ ఇహాస్తి హి చిన్మాత్రమ్ ఇదం చిన్మయమ్ ఏవ చ । చిత్ త్వం చిద్ అహమ్ ఏతే చ లోకాశ్ చిద్ ఇతి సఙ్గ్రహః
ఈ లోకంలో ఉన్నది కేవలం చైతన్యమే. ఇది పూర్తిగా చైతన్యమే. నువ్వు చైతన్యమే, నేను చైతన్యమే, ఈ లోకాలన్నీ కూడా చైతన్యమే. ఇదే సంగ్రహంగా చెప్పిన సారాంశం.
చితం నిశ్చయమ్ ఆదాయ విలోకయ ధియేద్ధయా । స్వయమ్ ఏవాత్మనాత్మానమ్ అనన్తం పదమ్ ఆప్స్యసి
ఈ నిశ్చయాన్ని స్పష్టమైన మనస్సుతో గ్రహించి, బుద్ధితో పరిశీలించు. నువ్వే నీ ద్వారా, ఆ అనంత స్థితిని చేరుకుంటావు.
భవ్యో ఽసి చేత్ తద్ ఏతస్మాత్ సర్వమ్ ఆప్నోషి నిశ్చయాత్ । నో చేత్ తద్ బహ్వ్ అపి ప్రోక్తం త్వయి భస్మని హూయతే
నువ్వు స్వీకరించగలిగితే, ఈ నిశ్చయంతో అన్నీ పొందగలవు. లేకపోతే, ఎంత చెప్పినా అది బూడిదలో వేసిన హోమంలా వ్యర్థమవుతుంది.
చిచ్చేత్యకలనా బన్ధస్ తన్ముక్తిర్ ముక్తిర్ ఉచ్యతే । చిద్ అచేత్యా కిలాత్మేతి సర్వసిద్ధాన్తసఙ్గ్రహః
విషయాన్ని, అవగాహనను కలిగి ఉండటం బంధనం. అది లేకపోవడమే ముక్తి. చైతన్యమే, అది ఏ విషయాన్ని కలిగి లేనప్పుడు, అదే నిజమైన ఆత్మ. ఇదే అన్ని సిద్ధాంతాల సారాంశం.
ఏతం నిశ్చయమ్ ఆదాయ విలోకయ ధియేద్ధయా । స్వయమ్ ఏవాత్మనాత్మానమ్ అనన్తం పదమ్ ఆప్స్యసి
ఈ నిశ్చయాన్ని హృదయంలో ఉంచుకుని, స్పష్టమైన మనసుతో పరిశీలించు. అప్పుడు నీవే నీ ద్వారా, అనంతమైన స్థితిని చేరుకుంటావు.
ఖం వ్రజామ్య్ అహమ్ అత్రైతే మునయస్ సప్త సఙ్గతాః । కేనాపి సురకార్యేణ వర్తవ్యం తత్ర ఖే మయా
నేను ఇప్పుడు ఆకాశానికి వెళ్తున్నాను. ఇక్కడ ఈ ఏడుగురు మునులు కూడి ఉన్నారు. ఏదో దేవతల పనికోసం, నాకు అక్కడ ఆకాశంలో ఉండాల్సి ఉంది.
రాజన్ యావద్ అయం దేహస్ తావన్ ముక్తధియామ్ అపి । యథాప్రాప్తార్థసన్త్యాగో రోచతే న స్వభావతః
ఓ రాజా, ఈ శరీరం ఉన్నంతవరకూ, ముక్తచిత్తులకైనా, దక్కిన వస్తువులను వదిలిపెట్టడం సహజంగా కాక, వచ్చినప్పుడు మాత్రమే ఇష్టంగా ఉంటుంది.