జనకుడు తనలోతు ఆలోచనలతో, ప్రతి ఉదయానికి సూర్యుడు ఎలా నిర్లిప్తంగా ఉద్భవిస్తాడో, అలాగే వచ్చిన కార్యాన్ని నిర్లిప్తంగా చేయడానికి లేచాడు. తన మనస్సుతో, ఇష్టమైనదానికైనా, అనిష్టమైనదానికైనా ఆకాంక్షలను విడిచిపెట్టి, పరిస్థితులు ఎలా వచ్చినా, అవి ఎదుర్కొంటూ, లోతైన నిద్రలో ఉన్నట్టు ఉండి, అప్రమత్తంగా ఉండేవాడు. ఆ రోజు విధులను, గౌరవపూర్వక పూజతో ప్రారంభించి, పూర్తి చేసిన తరువాత, రాత్రిని ఒంటరిగా గడిపాడు; ధ్యానం యొక్క ఆటలో ఆమడంగా మునిగిపోయాడు. తన మనస్సును ప్రశాంతంగా, ఏకాగ్రంగా చేసుకొని, విషయాల పట్ల ఆకర్షణను నిగ్రహించి, రాత్రి ముగిసే సమయంలో, తన అవగాహనను మేల్కొల్పాడు. "ఓ మనసా, నీ అశాంతి, విస్తరణలు ఆత్మకు ఆనందాన్ని ఇవ్వవు; శాంతిని పొందు, ఎందుకంటే శాంతి నుంచే నిజమైన ఆనందాన్ని పొందవు," అని జనకుడు తన మనసుతో మాట్లాడాడు. "నీవు ఆలోచనల తరంగాలను ఎలా స్వీకరిస్తావో, అలాగే నీ లోకిక స్థితి విస్తరిస్తుంది. ఒక ప్రవాహం వృక్షాన్ని నూర branchingలు కలిగించ듯, నీవు అనుభవాల ఆకాంక్షతో అనంతమైన సంక్లిష్టతను పొందుతావు." "ఈ సృష్టి, ఆలోచనల వలల ఆట నుండి ఉద్భవిస్తుంది; కాబట్టి, విభిన్నమైన ఆలోచనలను విడిచి, శాంతిని పొందు. ఈ లోకిక సృష్టి క్షణికమైనదిగా పరిగణించు; దాని సారాన్ని కనుగొంటే, దానిపై ఆధారపడు. దీనిపట్ల అనురాగాన్ని, విషయాల పట్ల ఆకాంక్షను విడిచి, 'ఇది నా' అనే భావనను పట్టుకో. శుద్ధత కోసం తపనతో ఉండు." "ఈ ప్రపంచం నిజమా, అబద్ధమా, ఉద్భవించిందా, లేక అంతరించిందా అన్నది పరవాలేదు; దాని గుణాలు, లోపాలు నిన్ను ప్రభావితం చేయనివ్వకు. నీవు చూసే విషయాలతో నీకు సంబంధం లేదు; వాటి స్వరూపమే నిజంగా లేనప్పుడు, సంబంధం ఎలా ఉంటుంది?" "నీవు అబద్ధం కాదు, ఇది నిజం కాదు; నిజం-అబద్ధం మధ్య సంబంధం అనేది విచిత్రమైన మాటలు మాత్రమే. ఇది అబద్ధమైతే, నీవు నిజమైతే, నిజం-అబద్ధం మధ్య సంబంధం ఎలా ఉంటుంది? జీవుడు-మృతుడు మధ్య సంబంధం లేనట్టే. నీవు, చూసిన వస్తువు రెండూ నిజమైతే, రెండూ శాశ్వతమైతే, ఆనందం, దుఃఖం వంటి చలనం ఎలా వస్తుంది?" "అందుకే, మోసపోవద్దు, ఉల్లాసానికి లోనవ్వద్దు; అపరాజితమైన మనస్సుతో, లోకిక స్థితిని విడిచిపెడు. తిందుక వృక్షఫలం వంటి మాయ కలుషాన్ని నీలో కలిగనివ్వకు; వ్యర్థంగా దహించనివ్వకు, మూర్ఖత్వంలో పడిపోకు." "ఇక్కడ ఎటువంటి గొప్పదనం లేదు, దాన్ని పొందితే పరిపూర్ణతకు చేరుతావు; దానిపై ఆధారపడి, చంచలతను బలవంతంగా విడిచిపెట్టి, ధైర్యాన్ని పొందు, ఓ మోసపోయిన మనసా." ఈ విధంగా తన రాజ్యాధికారంలో ఆలోచిస్తూ, జనకుడు తన అన్ని విధులను నిర్వర్తించాడు; అతని బుద్ధి స్థిరంగా ఉండి, ఎప్పుడూ మోసపోలేదు. అతని మనస్సు ఎప్పుడూ సుఖాలలో ఉల్లాసంగా మారలేదు; ఎప్పుడూ స్థిరంగా, స్పష్టంగా ఉండేది. ఆ సమయంనుంచి, కనిపించినదాన్ని విడిచిపెట్టలేదు, అధికంగా పట్టుకోలేదు; సందేహరహితంగా, ప్రస్తుతంలో స్థిరంగా ఉండేవాడు. అతను నిరంతర విచారణతో, ఆ మనస్సుతో, మళ్లీ ఎటువంటి మచ్చను పొందలేదు; రాజకీయం ఆకాశం మచ్చలేని విధంగా. తన స్వంత విచారణతో, ఆ రాజు యొక్క మనస్సు పరిపూర్ణమైన, అపారమైన, శుద్ధమైన జ్ఞానాన్ని పొందింది. అబద్ధ భావనలు, వ్యాధి కలుషం లేని అతని చైతన్యం, తన హృదయాకాశంలో సూర్యుడు లాగా ఉదయించింది. అతను తనలోని అన్ని భావాలను, మణుల్లా వ్యాపించిన వాటిని, తన స్వరూపంగా, అన్ని జీవుల సారాన్ని తెలిసిన పరిమితిలేని ఆత్మగా తెలుసుకున్నాడు. అతను ఎప్పుడూ ఉల్లాసంగా, దుఃఖంగా ఉండలేదు; సహజంగా లోకిక వ్యవహారాల్లో నిమగ్నమై, సమమైన మనస్సుతో ఉండేవాడు. ఆ క్షణం నుండి, ఓ గౌరవనీయుడా, జనకుడు జీవన్ముక్తుడయ్యాడు; పరిపక్వమైన జ్ఞానంతో, ప్రజల అంతరంగాన్ని, బాహ్యంగాన్ని తెలుసుకున్నాడు. విదేహులను పరిపాలిస్తూ, ప్రజల జీవితాలను పోషిస్తూ, జనకుడు ఆనందం, దుఃఖం ద్వారా ప్రభావితుడవలేదు; ఎప్పుడూ కలతకు లోనవ్వలేదు. అతను ఉదయించడు, అస్తమించడు; అన్ని గుణాలు, లోపాల నుండి విముక్తుడయ్యాడు; తన రాజ్యంలో లాభాలు, నష్టాలు వచ్చినా, అతను దుఃఖంగా, ఉల్లాసంగా ఉండడు. అతను చోదించడంలో ఉన్నా, ఎక్కడా ఏదీ చేయడు; ఎప్పుడూ జీవన్ముక్తుడిగా స్థిరంగా ఉంటాడు. ఒక రాజు లోతైన నిద్రలో ఉన్నప్పుడు, అన్ని విషయాలపై భావనలు ఎలా అస్తమించుతాయో, అలాగే జనకుడిలో అన్ని భావనలు పూర్తిగా అస్తమించాయి. అతను భవిష్యత్తును ఆలోచించడు, గతాన్ని తలపించడు; ప్రస్తుత క్షణంలో నవ్వుతూ స్థిరంగా ఉంటాడు. "ఓ కమలనయనా, అతను పొందవలసినది, తన స్వంత విచారణతో మాత్రమే పొందాడు, ఓ రామా! ఇతర ఆకాంక్షల ద్వారా కాదు. ఇంతవరకు, inquiry చివరి సరిహద్దు వరకు మాత్రమే, మనసుతో ఆలోచించాలి." "ఆ స్థితి గురువుతో, శాస్త్రార్థంతో, పుణ్యంతో రాదు; అది సద్గురువు సాంగత్యం, మనస్సు స్పష్టమైన విచారణ ద్వారా వస్తుంది. రామా, ఆ స్థితి నిజమైన, సహజమైన, affectionate wisdom ద్వారా మాత్రమే వస్తుంది; ఇతర పేరుతో, క్రియతో కాదు." "బలమైన జ్ఞానదీపం ఉన్నవాడికి, గత-భవిష్యత్తును పరిశీలించినా, చీకటి అతన్ని వెంటాడదు. ఆపదలు, దుఃఖ తరంగాలతో కూడినవి, జ్ఞానంతో దాటగలవు, ఓ జ్ఞానవంతుడా! నౌక నీళ్లను దాటి పోయినట్టు." "సామాన్యమైన దురదృష్టం కూడా, జ్ఞానం లేని మూర్ఖుడిని బాధిస్తుంది; బలహీనమైన గాలి ఖాళీ రీడును కదిలించినట్టు. సహాయం లేకపోయినా, శాస్త్రాలు లేకపోయినా, స్నేహితులు లేకపోయినా, జ్ఞానవంతుడు, రామా, ప్రపంచ సముద్రాన్ని నౌకలా దాటి పోగలడు." ఈ విధంగా జనకుడు తనలోతు విచారణ ద్వారా, నిర్లిప్తంగా, స్థిరంగా, జీవన్ముక్తుడిగా, పరిపూర్ణ జ్ఞానాన్ని పొందాడు; లోకంలో ఉండి, లోకాన్ని దాటి, తన పరిమితిలేని ఆత్మను తెలుసుకున్నాడు.