దేవతల సమూహం అంతా నా నోటి నుండి ఒకే స్వరంతో పలికింది: ‘‘బ్రాహ్మణుని మాంసం బూడిదగా మారకూడదు.’’ ఈ ఆలోచనతో, ఆ దివ్యమైన ఏడు జ్వాలలతో కూడిన అగ్నిదేవుడు, ఒక ప్రకాశవంతమైన రూపాన్ని ధరించి, వాక్పతిని తలపించే వెలుగుతో నా ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ అగ్నిదేవుడు ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఓ మహానుభావా! నీవు కోరుకున్న వరాన్ని స్వీకరించు. అది సిద్ధంగా, స్థిరంగా ఉంది. నీవు ఆభరణాన్ని పెట్టె నుంచి తీసుకున్నట్టు తీసుకో.’’ అగ్నిదేవుడు పుష్పాలు, నీటితో అలంకరించబడిన నివేదనతో మాట్లాడినప్పుడు, ఆ యువ బ్రాహ్మణుడు అగ్నిదేవుని స్తుతులతో పూజించి, ఇలా ప్రతివదించాడు: ‘‘ఓ ప్రభూ! ఈ భూమి సజీవులతో నిండి పవిత్రంగా ఉంది. కానీ నేను దాన్ని చేరలేను. కాబట్టి, నా నివాసం వృక్షాలపై ఉండాలని వరమివ్వండి.’’ ఈ విధంగా ఆ ఋషిపుత్రుడు కోరినప్పుడు, దేవతల ముఖముగా ఉన్న శిఖీ ‘‘అలా జరుగుతుంది’’ అని అనుమతిని ఇచ్చి, ఆ వెంటనే అదృశ్యమయ్యాడు. ఆ దేవుడు కనుమరుగైన తరువాత, ఆ బాలుడు తన కోరిక నెరవేరిన ఆనందంతో, సాయంత్రపు మేఘాన్ని తొలగిస్తున్న పూర్ణచంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు. తాను కోరుకున్న వరాన్ని పొందిన ఆనందంతో, అతని ముఖం సంతోషపు వెలుగుతో మెరిపింది; అతను ముద్దుగా నవ్వాడు, పూర్ణచంద్రుని చుట్టూ ఉన్న కళలతో, వికసించిన తెల్ల పద్మంతో, మెరిసే పళ్ళతో కూడిన చిరునవ్వుతో అందంగా కనిపించాడు. అప్పుడు, ఆ అడవిలో—మేఘాల వలయాలు తాకిన చోట, మధ్యాహ్నపు సూర్యరశ్ములు అలసిపోయి వృక్షాల కాండాల కింద నీడలో విశ్రాంతి తీసుకున్న సమయంలో—అక్కడి వృక్షాలు తమ పొడవైన, కొమ్మల వంటి చేతులతో దిశలను కొలుస్తున్నట్టు, వికసిస్తున్న పూల కన్నులతో ప్రక్కల్ని తిలకించాయి. గాలి తాకినప్పుడు వృక్షాల కిరీటాలు చిలిపిగా అలజడి చెంది, చలికీటలు వాటిపై జలపాతం లాగా విహరించాయి; ఆకుల చేతులతో ఆకాశాన్ని తుడుస్తున్నట్టు కనిపించింది. పొడవైన పసుపు పుష్పాల సముదాయాలు, తాజా తాంబూలంతో అలంకరించిన నోరులా, తేనెటీగలు కదిలిస్తుండగా, వృక్షాలు నవ్వుతున్నట్టు కనిపించాయి. లతల పుష్పాల నుండి తుడిపాటి రేణు వలయాలు, పూర్ణచంద్రుని ప్రకాశాన్ని తలపిస్తూ, అక్కడి ప్రకృతి మెరిసింది. శ్రేణిగా కూర్చున్న వృక్షాల కొమ్మలు, చిలిపి పిట్టల కూసులతో, కిన్నరుల పాటలతో, ఆ అడవి సిద్ధుల దివ్య మార్గంలా ఎత్తుగా లేచింది. పచ్చని ఆకులపై కూర్చున్న నీలగొడుగులు, ఆకాశాన్ని ఇంద్రధనస్సులతో, మేఘాల అందంతో అలంకరించాయి. ప్రతి అంచున తెల్ల చౌరీలు పైకిందా ఊగుతూ, పిట్టలు పూర్ణచంద్రుని వెంట నడుస్తున్నట్టు, ఏడాది అంతా చంద్రునితో నిండినట్టు ప్రకాశించింది. పిట్టల చిలిపి మాటలు, కోయిలల మధుర గానాలు, జీవజీవ పక్షుల గంభీరమైన అరుపులతో, ఆ అడవి పరిపూర్ణ స్వరంతో పాడుతున్నట్టు అనిపించింది. కడంబ పక్షుల గుంపులు తమ గూళ్లలో ఆడుతూ, సిద్ధులు ఆకాశపు గుహల్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, ప్రపంచమే చుట్టూ ఉన్నట్టు కనిపించింది. ఇక్కడ అక్కడ, ముంచిన పుష్పాల సముదాయాలు, ముత్తు-రెడ్డిచెట్ల కండలు, తేనెటీగల కన్నులతో, ఆకాశాన్ని అప్సరసలతో అలంకరించినట్టు కనిపించింది. చలికీటల ఊపుతో, పుష్పరేణు ఇంద్రధనస్సుతో, పుష్పాల మేఘం మెరుస్తూ, వర్షమేఘంలో మెరుపు లాగా కనిపించింది. వెయ్యి చేతుల కొమ్మలు ఆకాశాన్ని నింపుతూ, చంద్రుని, సూర్యుని కుండలతో అలంకరించిన విశ్వరూపం నాట్యం చేస్తున్నట్టు కనిపించింది. అడవి అడుగున మహా పర్వత రాజు కూర్చుంటే, పైభాగంలో నక్షత్రాలు మెరిపించాయి; మధ్యలో పుష్పలతలతో మరో భూమి నడుముగా కనిపించింది. అన్ని వృక్షాల, అడవుల పెద్దపెద్ద తాతగారిలా, అది భూమిపై ఫలాలు, కొత్త మొక్కలు, పుష్పాల నిల్వగా నిలిచింది. పుష్పరేణుతో కప్పబడిన క buds సముదాయాలు, నది ఒడ్డున సూర్యకిరణాలు, నక్షత్రాలు కమ్మిన ఆకాశంలా కనిపించాయి. పిట్టలు ఊగుతూ, గూళ్లు కూర్చున్న కొమ్మలు, భూమి పల్లెలు జనాలతో నిండినట్టు, జీవంతో కదిలించాయి. పుష్పాల జెండాలు, లతల మంటపాలు, తెల్ల పుష్పాల సముదాయాలు, పుష్పాల గుంపులతో నిండిపోయి, ప్రకాశించింది. చిలిపి పిట్టలు, మృగాలు, గంగరెలు, కోయిలలు, మైనాలు అరుపులతో, కొమ్మల గుహలు పుష్పాల సముదాయాల కింద దాచిన కిటికీలుగా కనిపించాయి. ఆ గుహలు, పిట్టల మత్తుతో, అడవి దేవతల అంతర్గృహాల్లా కనిపించాయి. తేనెటీగల గుంపులు, పరిమళపు అలలు, పుష్పరేణు గుంపులతో, పర్వతాల మీద నీళ్ల ప్రవాహంలా ప్రకాశించింది. గాలి తాకిన పుష్పాలు, ముద్దుగా వర్షిస్తూ, ప్రకృతి మెరిసింది; తెల్ల మేఘాల మధ్య పర్వతం నడుముగా కనిపించింది. ఏనుగులు అడుగు, వెనుక భాగాలు అడవి అడుగున నొక్కుతూ, పర్వతం తన యతికి నిలబడినట్టు, వృక్షం నిలకడగా నిలిచింది. రంగురంగు రెక్కల పిట్టలు, కొమ్మల గుహల్లో కదిలిపోతూ, పర్వతం జంతువులతో నిండినట్టు కనిపించింది. కొమ్మల సముదాయాలు ఊగుతూ, అడవి గాలులు లతలకు నాట్యం చేయిస్తున్నట్టు, వృక్షం చేతులతో సంకేతాలు ఇస్తున్నట్టు కనిపించింది. కోరికలు లేని వాడు సంతోషంగా వెళ్లిపోతాడు; పుష్పాల హారాలు, లతల వలయాలు నాట్యం చేస్తున్నట్టు వృక్షం మెరిపించింది. లతలే దానిని ప్రేమించడంతో, అది ప్రేమ పరిమళంతో నిండిపోయింది; మత్తు తేనెటీగల అరుపులతో మధురంగా పాడుతున్నట్టు అనిపించింది. దూరంగా, కొత్తగా వికసించిన పుష్పాలతో, ఆకాశంలో ప్రయాణించే సిద్ధులను, కోయిలల అరుపులు, తేనెటీగల గుంపులతో ఆహ్వానించింది. వృక్షాలు ఫలాలు, పుష్పాలు వికసిస్తూ, తమ సమృద్ధిలో ఆనందంగా నవ్వుతున్నట్టు, పూల, buds ప్రకాశంతో మెరిపించాయి. పారిజాత వృక్షం ఆకాశాన్ని చేరాలని ప్రయత్నించినట్టు, కొమ్మలు, పుష్ప సముదాయాలు పైకి ఎగిసిపోతూ, దాని కాండం ధైర్యంగా పైకి లేచింది. తేనెటీగలు మధ్యలో గుంపులుగా గూకుతూ, దట్టమైన పుష్పాల సముదాయాలు, ఇంద్రుడి వెయ్యికళ్ళు లాంటి ప్రకాశంతో, అతనిని పోటీకి సిద్ధంగా ఉన్నట్టు కనిపించింది. మెరిసే పుష్పాల సముదాయాలు, నాగరాజు శేషుని కుండల లాగా, భూమి నుంచి పైకి లేచి, ఆకాశాన్ని తిలకించాలనే తపనతో కనిపించింది. ఈ విధంగా, బ్రాహ్మణ యువకుడు వరాన్ని పొందిన ఆనందంతో ప్రకాశిస్తూ, వృక్షాలపై నివాసం ఏర్పరచుకున్నాడు. ఆ అడవి, ప్రకృతి, పక్షులు, జంతువులు, పుష్పాలు—all కలిసి, ఆ యువకుని సంతోషాన్ని, దివ్య వరాన్ని, ప్రకృతి వైభవాన్ని మహిమగా ఆవిష్కరించాయి.