రామా, సృష్టి యొక్క ఈ పరంపరలు ఎప్పుడు మొదలయ్యాయో, ఎందుకు వచ్చాయో ఎవరికీ తెలియదు. అవి ఆరంభం లేని, ఎప్పటికీ వస్తూ పోతూ ఉండే అలల వలె నిరంతరం ఉత్పన్నమై, లయమవుతుంటాయి. ఒకటి తర్వాత మరొకటి, మరొకటి తర్వాత మరొకటి ఇలా ఎప్పటికీ కొనసాగుతాయి. దేవతలు, రాక్షసులు, మనుషులు, ఇతర జీవరాశులు—all these classes of beings—నదిలో అలలు ఎలా వస్తూ పోతాయో, అలాగే నిరంతరం ఉత్పన్నమై, లయమవుతుంటాయి. బ్రహ్మ యొక్క ఈ బ్రహ్మాండం మాత్రమే కాదు, వేలాది సంవత్సరాల్లో ప్రవాహంలో గడ్డి మొక్కలు ఎలా కలిసిపోతాయో, అలాగే అనేక బ్రహ్మాండాలు సమాప్తమవుతుంటాయి. ఇప్పుడు, బ్రహ్మ నగరానికి అటు వైపు, పరమాత్మ యొక్క విస్తారంలో, ఇతరులు శరీరాలతో ఉన్నారు. భవిష్యత్తులో బ్రహ్మ నగరానికి అనేక మహిమలు ఉత్పన్నమవుతాయి; గతంలో అవి నశించాయి—పలుకుబడి మాటల వలె అవి వస్తూ పోతుంటాయి. పరమాత్మలో, ఇతర సృష్టి పరంపరలు ఉత్పన్నమై, నిలుస్తాయి—మట్టి గుంపు నుండి పళ్ళు తయారయ్యేలా, మొక్క నుండి కొమ్మలు, ఆకులు పుట్టేలా. సముద్రంలో నీరు ఉన్నంత కాలం, అలలు నీటితోనే ఉంటాయి; అలాగే, చైతన్యంలో బ్రహ్మన్ ఉన్నంత కాలం, మూడు లోకాల మహిమలు బ్రహ్మన్ ద్వారా వెలుగుతాయి. ఈ లోకాలు ఎంత విస్తృతంగా, ఎంత అద్భుతంగా కనిపించినా, పరిశీలిస్తే అవి అసలు ఏమీ కాదు—వచ్చి పోయే, నిజంగా ఉన్నవి కాదు, పూర్తిగా లేనివి కూడా కాదు. అవి నిశ్చలమైనవి, గుణాలతో కూడినవి, శేవల మొక్క కాండం లాంటి పలుచటి రూపాలు, అలల వలె స్వభావం, అవి కనిపించి మాయమవుతాయి. అనేక సృష్టి లోకాలు అద్భుతమైన కదలికలు, మార్పులు, విభిన్న రూపాల్లో కనిపిస్తాయి. రామా, ఈ సృష్టి దర్శనాలు పరమాత్మతో వేరుగా లేవు; అవి సత్యాన్ని తెలిసినవానికి, నీటిలో వర్షం ఎలా కలుస్తుందో అలాగే ఉంటాయి. సృష్టి పరమాత్మ నుండి ఉత్పన్నమవుతుంది—మేఘాల నుండి వర్షం వస్తున్నట్లు, వెలుగులో దర్శనాలు పుట్టినట్లు, అన్నీ ఆ పరమాత్మ నుండి వస్తాయి. ఈ సృష్టి దర్శనాలు పరమాత్మతో వేరుగా లేవు, కానీ అవి వేరుగా కనిపిస్తాయి—సిల్క్-కాటన్ చెట్టు మీద ముల్లు ఎలా వేరుగా కనిపిస్తాయో, అలాగే. ఈ సృష్టుల్లో, రాఘవా, కొన్ని ఉత్తమమైనవి, కొన్ని తక్కువైనవి; కానీ పరమాత్మ స్వల్పమైన ఆకాశ మలినాన్ని మాత్రమే తాకి, అప్రభావితంగా ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు, మొదట ఆకాశం స్థిరత్వాన్ని పొందుతుంది; అప్పుడు బ్రహ్మ ఆకాశం నుండి పుట్టాడు. మరికొన్నిసార్లు, గాలి స్థిరత్వాన్ని పొందుతుంది; అప్పుడు బ్రహ్మ గాలి నుండి పుట్టాడు. మరికొన్నిసార్లు, నీరు పరిపూర్ణతను పొందుతుంది; అప్పుడు బ్రహ్మ నీటిలోంచి పుట్టాడు. మరికొన్నిసార్లు, భూమి విస్తృతమవుతుంది; అప్పుడు బ్రహ్మ భూమి నుంచి పుట్టాడు. నాలుగు మూలకాలు కుదించబడి, ఐదవది పెరిగితే, ఆ శక్తితో, ప్రభువు లోక కృత్యాన్ని నిర్వహిస్తాడు. కొన్నిసార్లు, నీటిలో లేదా గాలిలో, లేదా విస్తృతమైన అగ్నిలో, ఏదో వ్యక్తి ఆ మూలకంలో నుంచే సహజంగా పుట్టాడు. ఆ వ్యక్తి నోటి నుంచి, కొన్నిసార్లు పాదం పుడుతుంది; కొన్నిసార్లు భుజం లేదా వెనుక నుంచి, కొన్నిసార్లు కన్ను లేదా చేతి నుంచి పుడుతుంది. కొన్నిసార్లు, ఆ వ్యక్తి నాభి నుంచి కమలం పుడుతుంది; అందులో బ్రహ్మ సంచరిస్తాడు—అతను కమల జన్ముడు అని పిలవబడతాడు. ఇది మాయ, కలలోని మోసం, తప్పుడు చక్రం, మనస్సులోని రాజ్యం ఎంత అందంగా ఉంటుందో, నీటి ఆట ఎంత మోహకంగా ఉంటుందో, అంతే చంచలమైనది. ఈ చైతన్యంలో నిజంగా ఏమి ఉంది? అది ఎలా ఉత్పన్నమవుతుంది? లేకపోతే, ఇది చిన్న పిల్లల ఊహను వెంబడించడం మాత్రమే. కొన్నిసార్లు, స్వచ్ఛమైన ఆకాశంలో, మనస్సు రంగుతో, స్వయంగా బంగారు బ్రహ్మాండం—బ్రహ్మ యొక్క గర్భం—ఎదురుగా వస్తుంది. మరికొన్నిసార్లు, ఆ వ్యక్తి తన శక్తిని నీటిలో విడుదల చేస్తాడు; దానిలో కమలం పుడుతుంది, అది బ్రహ్మాండం లేదా మహా తత్త్వంగా మారుతుంది. దానిలో బ్రహ్మ పుడతాడు; కొన్నిసార్లు అతను సూర్యుడు, కొన్నిసార్లు వరుణుడు బ్రహ్మగా ఉంటాడు, కొన్నిసార్లు కమలం నుంచి వాయువు పుడుతుంది. ఇలా, రామా, అంతర్గత ఏకత్వం లేని, విభిన్నతతో కూడిన ఈ సృష్టుల్లో, బ్రహ్మ పుట్టుకలు అనేక రూపాలు తీసుకున్నాయి. ఉదాహరణకోసం, ఈ ఒక ప్రజాపతి పుట్టుకను వివరించాను; ఇతరుల పుట్టుక కూడా, పాపరహితుడా, ఇదే విధంగా జరుగుతుంది. మనస్సు విస్తరణను 'సంసారం' అని పండితులు పిలుస్తారు; సృష్టి ప్రక్రియను నీకు అవగాహన కోసం వివరించాను. సాత్వికమైన పుట్టుకలతో మొదలైన జననాలు ఇలా వచ్చాయి; సృష్టి ప్రక్రియను నీ బోధ కోసం చెప్పాను. మళ్లీ సృష్టి, మళ్లీ లయ, మళ్లీ దుఃఖం, మళ్లీ ఆనందం; మళ్లీ అజ్ఞానం, మళ్లీ ఆ జ్ఞానం, మళ్లీ బంధం, మళ్లీ విముక్తి. మళ్లీ మళ్లీ, సృష్టికర్తలు, ప్రేమలో లీనమైన స్థితిలో, వెలుగు వెలిగించిన దీపాలు ఎలా ఆరిపోతాయో, అలాగే ఆరిపోయి, మళ్లీ పుట్టుతారు. శరీరాలు, దీపాలు, దేవతలు—all arise and dissolve—కాలం తన ఆధిపత్యాన్ని వదిలిపెట్టినప్పుడు, వారి నాశనంలో ఏ విధమైన భేదం ఉండదు. మళ్లీ కృతయుగ, మళ్లీ త్రేతాయుగ, మళ్లీ ద్వాపర, మళ్లీ కలియుగ; ప్రపంచం చక్రంలో తిరుగుతూ, అన్నీ మళ్లీ వస్తాయి. మళ్లీ మన్వంతరాలు, మళ్లీ కల్పాలు, మళ్లీ మళ్లీ కర్తవ్యాలు—ఉదయం తర్వాత ఉదయం ఎలా వస్తుందో, అలాగే. లోకాలు, లోకేతరాలు, కాలం, కాలేతరాలు, కొలతలు, అకొలతలు—మళ్లీ మళ్లీ అన్నీ పునరావృతమవుతాయి, అయినా మళ్లీ మళ్లీ అవి ఏమీ కావు. అప్రకంపిత, వేడి గుంపులో, ఇనుప ముక్కలో అగ్ని కణాలు ఎలా ఉంటాయో, అలాగే, ఈ స్థితులు చైతన్య విస్తారంలో సహజంగా శాశ్వతంగా ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు అవి అప్రకటితంగా, కొన్నిసార్లు ప్రకటితంగా, అన్నీ పరమ సత్యంలో ఉంటాయి—వెన్నెల మారే కాలంలో వృక్షం ఎలా ఉంటుందో, అలాగే.