ఓ రామా, నీ మనస్సు పదునైన కత్తిపొడవులా సూక్ష్మంగా, అత్యంత స్థిరతతో స్వయాన్ని పరిశీలించు. అప్పుడు నీవు నీ స్వరూపంలో స్థిరమవుతావు. నిజాన్ని తెలిసిన, జ్ఞానవంతులైన మహాత్ములు ఎలా జీవిస్తారో, అదే విధంగా నీవు కూడా జీవించాలి – మాయలో చిక్కుకున్నవారు ఎలా ఉంటారో అలా కాకూడదు. జీవన్ముక్తులైన మహాత్ములు ఎప్పుడూ సంతృప్తిగా, ఉదారంగా ఉంటారు; వారి ప్రవర్తనను అనుసరించాలి, స్వార్థపరులు, మోసగాళ్లు, అనుభవాసక్తులు ఎలా ప్రవర్తిస్తారో అలా కాకూడదు. పరమతత్వాన్ని, లౌకికాన్ని తెలిసినవారు ప్రపంచంలో ఏ కార్యాన్ని త్యజించరు, మరీ ఆసక్తి చూపించరు; వారు ప్రపంచ ధారను అనుసరిస్తూ జీవిస్తారు. ఈ లోకంలో మహాత్ములు, సత్యదర్శులు, శక్తి, అహంకారం, గుణాలు, ఖ్యాతి లేదా సంపద విషయంలో ఎప్పుడూ చిన్న మనసుతో ఉండరు. మహా విపత్తులోనైనా, దేవతల తోటల్లోనైనా వారు నిబ్బరంగా ఉంటారు; వారు తమ స్వభావాన్ని ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టరు – సూర్యుని లానే. వారు కోరికలకు అతీతులు, కార్యాన్ని తటస్థంగా అనుసరిస్తూ, శరీరరథంలో స్థిరంగా, అంతర్ముఖంగా, కలతలేని హృదయంతో సంచరిస్తారు. రామా, నీవు కూడా ఇప్పుడు ఈ వివేకాన్ని పొందావు. నీ జ్ఞానబలంతో నీవు ప్రశాంతుడవై ఉన్నావని నాకు తెలుసు. స్పష్టమైన దృష్టిని ఆధారంగా చేసుకొని, అహంకారమూ, అసూయ కూడా లేకుండా భూమిపై స్థిరంగా కూర్చొని ఉంటే, నీవు పరమ సిద్ధిని పొందుతావు. స్వార్థ ప్రయోజనాలను వదిలి, కోరికలను దూరంగా ఉంచి, పరమ శాంతిని పొందినవాడివై, నీ స్వరూపంలో స్థిరమై, ఇక్కడ ఉండు రామా. పాపరహితుడా, ఇలా స్థిరంగా ఉండుము. ఈ విధంగా, పవిత్ర హృదయంతో ముని పవిత్ర వాక్యాలను పలికినప్పుడు, రాముడు స్నానమాడినవాడిలా ప్రకాశించాడు. జ్ఞానామృతంతో లోపల నిండిపోయి, పూర్ణచంద్రునిలా శాంతిని పొందాడు. అప్పుడు రాముడు ఇలా అన్నాడు: "ధర్మాలను బోధించే వేదవేదాంత పారంగతుడా! నీ పవిత్ర వాక్యాలు విని నేను ధైర్యాన్ని పొందాను. నీ మాటలు ఉదారంగా, అనాసక్తంగా, కరుణతో, సముచితంగా ఉన్నాయి. నీ ఉపదేశాన్ని వింటూ నేను ఎప్పుడూ తృప్తి చెందను. ప్రభో! నీవు బ్రహ్మదేవుడి జననాన్ని రజస-సత్త్వస్వభావంగా వివరించావు. కానీ, ఓ మహాత్మా, నా హృదయంలో ఇంకా సందేహం ఉంది. నీవు సందేహాలను తొలగించేవాడవు కదా, దయచేసి త్వరగా దానిని వివరించు. కొన్ని చోట్ల ఆయన పద్మంలో జన్మించాడు అంటారు, మరికొన్ని చోట్ల ఆకాశంలో, గుడ్డలో, నీటిలో జన్మించాడంటారు. పద్మజుడైన బ్రహ్మదేవుడి అద్భుత జననాన్ని శాస్త్రాలలో ఎలా చెప్పారు? ఓ రాఘవా, అనేక బ్రహ్మ కాలాలు, వందలాది శివులు, వెయ్యి నారాయణులు ఇప్పటికే గడిచిపోయారు. ఇప్పటికీ, అనేక అద్భుతమైన విశ్వాల్లో, వేలాది జీవులు వేర్వేరు ఆచారాలతో, అనుభవాలతో జీవిస్తున్నారు. భవిష్యత్తులో కూడా, అంతులేని కాలచక్రాల్లో, మరెన్నో విశ్వాలు విస్తృతంగా ఉద్భవిస్తాయి. ఆ విశ్వాల్లో దేవతల జననాలు, పద్మజుడు తదితరుల జననాలు అనేక విధాలుగా చెప్పబడ్డాయి. కొన్ని సృష్టుల్లో శివుడి నుండి, కొన్ని బ్రహ్మ నుండి, కొన్ని విష్ణువు నుండి, మరికొన్ని ఋషులచేత సృష్టి జరుగుతుంది. బ్రహ్మ ఎప్పటికప్పుడు పద్మంలో, నీటిలో, గుడ్డలో, ఆకాశంలో జన్మిస్తాడు. కొన్ని విశ్వాల్లో త్రినేత్రుడు సూర్యుడిగా, మరికొన్ని చోట్ల ఇంద్రుడిగా, మరికొన్ని చోట్ల కమలనేత్రుడిగా, మరికొన్ని చోట్ల మళ్లీ త్రినేత్రుడిగా ఉంటాడు. కొన్ని సృష్టుల్లో భూమి దట్టమైన అడవులతో నిండి ఉంటుంది; మరికొన్ని చోట్ల జనులతో నిండినది; ఇంకొన్ని చోట్ల పర్వతాలతో కప్పబడి ఉంటుంది. కొన్ని లోకాలలో భూమి మట్టితో, మరికొన్ని చోట్ల రాళ్లతో, ఇంకొన్ని చోట్ల పొగతో, మరికొన్ని చోట్ల మాంసంతో తయారవుతుంది. ఇక్కడే, కొన్ని లోకాలు ఒక విధంగా ఉంటే, మరికొన్ని వేరే విధంగా ఉంటాయి; కొన్ని లోకాలు పరస్పరం కలిసిపోతుంటే, మరికొన్ని పూర్తిగా వేరుగా ఉంటాయి. ఈ విస్తారమైన బ్రహ్మతత్త్వంలో, అనేక విశ్వాలు అలల వలె ఉద్భవించి, లయమవుతుంటాయి. సముద్రపు అలలు, ఎడారిలో మాయాజలాలు, మామిడిచెట్టు పూలు ఎలా ఉంటాయో, అలా ఈ విశ్వ వైభవాలు పరబ్రహ్మంలో ఉద్భవిస్తుంటాయి. సూర్యకిరణాల్లోని ధూళికణాలను లెక్కించవచ్చు, కానీ బ్రహ్మతత్త్వంలో నిరంతరం కదిలే విశ్వాలను లెక్కించలేరు. వర్షాకాలంలో చెరకు పొలాల్లో పురుగులు ఎలా పుట్టి, మరలా మరలా మాయమవుతాయో, అలా ఈ విశ్వసృష్టులూ పుట్టి పోతుంటాయి. ఎప్పటినుంచి, ఏ కారణంతో ఈ సృష్టి-ప్రళయాలు జరుగుతున్నాయో ఎవరికీ తెలియదు. ఆదియంతరహితంగా, అలలవలె నిరంతరం పుట్టి, మాయమైపోతుంటాయి. ఒకదానికొకటి ముందుగా వస్తుంటుంది. దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులు, ఇతర జాతులు నిరంతరం పుట్టి, లయమవుతుంటారు – నదిలో అలలు ఎలా ఉంటాయో, అలా. బ్రహ్మాండం లాంటి విశ్వాలు వేలాది సంవత్సరాల్లో నదిలో గడ్డి తడి కొట్టుకుపోవడం లాగా నశించిపోతుంటాయి. మరికొన్ని ఇప్పుడు, ఈ బ్రహ్మపురి అటీతంగా, పరబ్రహ్మ పరిమండలంలో, శరీరంతో ఉన్నవిగా ఉంటున్నాయి. పరబ్రహ్మలో, మరికొన్ని బ్రహ్మపురి వైభవాలు భవిష్యత్తులో ఉద్భవిస్తాయి; గతంలో అవి నశించాయి – పలికిన మాటలు ఎలా వినిపించి మాయమవుతాయో అలా. పరబ్రహ్మలో, మరికొన్ని సృష్టి ధారలు ఉండగలవు – మట్టిపిండిలో నుంచి కుండలు, మొక్కలో నుంచి కొమ్మలు, ఆకులు పుట్టినట్లు. సముద్రంలో నీరు ఉన్నంతకాలం అలలు ఉంటాయి; అలాగే, బ్రహ్మతత్త్వంలో చైతన్యాకాశంలో ఉన్నంతకాలం మూడు లోకాల వైభవాలు ఉంటాయి. అవి ఎంత విశాలంగా, వింతగా, మహిమతో కనిపించినా, పరిశీలిస్తే అవి ఏమీ కావు – అవి ఉద్భవించి, మాయమైపోతూ ఉంటాయి; అవి పూర్తిగా వాస్తవికమూ కావు, పూర్తిగా అవాస్తవికమూ కావు. ఆ విశ్వాలు జడ స్వభావం కలిగి, గుణాలతో కూడినవి, శేవల మొక్క కాండంలా సన్నగా ఉంటాయి, అలల వలె ప్రవహిస్తాయి; వాటి శరీరాలు కనిపించి, మాయమైపోతుంటాయి. ఇలా బ్రహ్మాండాలూ, సృష్టి చక్రాలూ, దేవతల జననాలూ, విశ్వ వైభవాలూ—all అనిత్యమూ, బ్రహ్మతత్త్వంలో అలలవలె ఉద్భవించి, లయమవుతుంటాయి.