ఈ ప్రపంచ జీవనము, ఆశల బంధనాలతో బిగబడినది, లోపల ఫలహీనతను మోయుతూ, వృక్షములోని విత్తనంలో ఉన్న వృక్షంలా, ఎటువంటి ఫలాన్ని ఇవ్వని అశ్వత్థ విత్తనంలా ఉంటుంది. ఆ జీవనము, ఆందోళనలతో తగిలిన అగ్నిలో కాలబడి, కోపం అనే పాము చేత చూరిపోతూ, ఆకాంక్షల సముద్రపు అలలతో తగిలి, తన మూలాన్ని మరచిపోతుంది. పొట్టికలో నుండి విడిపోయిన మృగంలా, దుఃఖంతో బాధపడుతుంది; కాంతివంతమైన అగ్నిలో కాలిన జిలుగులా, ఇంద్రియ విషయాల అగ్నిలో కాలిపోతుంది. మూలాన్ని కోల్పోయిన తామరపువ్వులా, పూర్తిగా వాడిపోతూ, ఆశను కోల్పోయి, తన స్థలాన్ని విడిచి, విదేశంలో కష్టాలు పడుతుంది. ఇంద్రియ సుఖాల మధ్య, మిత్రులు లేదా శత్రువుల్లా కనిపించే వారిలో, అనేక స్థితుల్లో తగిలిపోతూ, కష్టాల్లో బాగా బాధపడుతుంది. తీవ్రమైన బాధలో పడిపోయిన పక్షిలా, ప్రపంచపు వలలో బిగబడిపోతూ, గంధర్వ నగరపు శూన్యతలో ఉండిపోతుంది. ఇంద్రియ విషయాల వల్ల నడిపించబడిన మనస్సు, దురదృష్ట సముద్రంలో కొట్టుకుపోతుంది; రామా, నిత్యత్వ బలంతో, మట్టిలో పడిన ఏనుగును లేపినట్లు, దాన్ని పైకి లేపు. ఆలోచనల మడిలో మునిగిన ఎద్దులా, దాని అవయవాలు గాయపడినవి—రామా, దాన్ని బలంగా పైకి లేపు. మనస్సు, మంచి-చెడుల ప్రవాహంలో కూడా కరుణను కలిగించకపోతే, వృద్ధాప్యం, మరణం, దుఃఖం అనే అగ్నిలో కాలిపోతే—అటువంటి వ్యక్తి, రామా, ప్రపంచంలో రాక్షసుడే. ఇలా, మనస్సు నుండి ఉత్పన్నమైన ప్రపంచ జీవన ఆలోచన ద్వారా నాశనం అయిన జీవులు, బ్రహ్మ స్వరూపాన్ని కోల్పోయి, ఎన్నో, లెక్కలేనివారు. వారు గతంలో లెక్కలేనంతగా జన్మించారు, ఇప్పుడూ అన్ని చోట్ల జన్మిస్తున్నారు, మరికొందరు జలపాతంలో కణాలు ప్రవహించినట్టు జన్మిస్తారు. తమ స్వభావ బలానికి లోబడి, ఆకాంక్షలకు బానిసలై, అనేక విధమైన స్థితుల్లో ఉండిపోతారు. ప్రతి దిక్కు, ప్రతి ప్రాంతంలో, నీటిలో, భూమిలో, జీవులు జన్మిస్తారు, మరణిస్తారు—నీటిలో బుడగలలా. కొంతమంది మొదటి జన్మలో ఉన్నారు, మరికొందరు జన్మ బంధనాన్ని దాటి వెళ్లారు, మరికొందరు అనేక జన్మలు పొందారు, ఇంకొందరు వందల జన్మల ద్వారా విడిపోయారు. మరికొందరు ఇంకా జన్మించలేదు, కొంతమంది గతంలో మహానుభావులు, కొంతమంది ప్రస్తుతం ఉన్నారు, మరికొందరు ఇప్పటికే లేరు. కొంతమంది వేల యుగాలు జన్మించుతూ, అదే గర్భంలో ప్రవేశిస్తారు, మరికొందరు వేర్వేరు గర్భాల్లో ఆశ్రయిస్తారు. కొంతమంది తీవ్రమైన బాధలకు లోనవుతారు, ఇంకొందరు యవ్వనంలో ఉంటారు, మరికొందరు అత్యున్నత స్థితికి చేరుకుంటారు, మరికొందరు సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తారు. కొంతమంది కిన్నరులు, గంధర్వులు, విద్యాధరులు, మహానాగులు; మరికొందరు సూర్యుని, ఇంద్రుడు, వరుణుడు, త్రినేత్రుడు, లోకపాలుడు, బ్రహ్మా నుండి జన్మించారు. మరికొందరు కుంభాండులు, భూతాలు, యక్షులు, రాక్షసులు, పిశాచులు; ఇంకొందరు బ్రాహ్మణులు, రాజులు, వ్యాపారులు, శూద్రులు. కొంతమంది శునక భక్షకులు, చండాలులు, కిరాతులు, ఖశులు, పుక్కసులు; మరికొందరు గడ్డి, ఔషధి, ఆకులు, పండ్లు, మూలాలు అయ్యారు. కొంతమంది అడవి వల్లి, చెట్లు, గడ్డి, మంచు వల్ల వాడిపోయారు; మరికొందరు కదంబ, జంబు, సాల, తాల, తమాల వృక్షాలు. కొంతమంది ప్రాంతాధిపతులు, సంపదతో మత్తులో ఉన్నారు; మరికొందరు వలకట్టిన వస్త్రాలతో, మౌనంలో మునిగిన ఋషుల వద్ద ఆశ్రయించారు. కొంతమంది పాములు, గోవులు, ఏనుగులు, పురుగు, క్రిములు, చీమలు; మరికొందరు సింహాలు, గాడిదలు, జింకలు, ఎలుగులు, యాకులు, మృగాలు. కొంతమంది బకులు, చక్రవాకలు, నెమళ్ళు, కాకులు, కోయిలలు; మరికొందరు తామరలు, నీటితామరలు, శ్వేత తామరలు, నీల తామరలు. కొంతమంది ఒంటెలు, ఏనుగులు, జిలుగులు, ఎద్దులు, గాడిదలు; మరికొందరు తేనెటీగలు, దోమలు, ఈగలు, చిన్న పురుగులు, కాటే పురుగు వంశంలో జన్మించారు. కొంతమంది దురదృష్టానికి లోనయ్యారు, మరికొందరు సౌభాగ్యాన్ని పొందారు; కొంతమంది స్వర్గనగరంలో, మరికొందరు నరకంలో ఉన్నారు. కొంతమంది నక్షత్ర మండలంలో, మరికొందరు చెట్ల లోపల; కొంతమంది గాలిగా, ఇంకొందరు ఆకాశ రాజ్యంలో స్థిరంగా ఉన్నారు. కొంతమంది సూర్య కిరణాల్లో, మరికొందరు చంద్ర కిరణాల్లో; కొంతమంది గడ్డి, వల్లి, చెట్ల మధుర రసంలో నివసిస్తున్నారు. కొంతమంది జీవన్ముక్తులు, శుభత కలిగిన పాత్రలు; మరికొందరు దీర్ఘకాలం నిత్యముక్తులై, పరమపదంలో పరిపక్వతను పొందారు. కొంతమంది, కాలానుక్రమంగా, మోసం చేసి కూడా ముక్తిని పొందుతారు; మరికొందరు, చెడిన ఉద్దేశంతో, శుద్ధ స్వరూపాన్ని తక్కువగా చూస్తారు. కొంతమంది ఈ లోకంలో జన్మిస్తారు, మరికొందరు ఇతర లోకాల్లో స్థిరంగా ఉంటారు; ఇంకొందరు ఇక్కడా, అక్కడా లేరు, పరమపదంలో మాత్రమే ఉంటారు. కొంతమంది మహేంద్ర, మలయ, సహ్య, మందర, మెరు వంటి మహా పర్వతాలు; మరికొందరు ఉప్పు, పాలు, నెయ్యి, చెరకు, నీరు వంటి మహాసముద్రాలు. కొంతమంది విశాల దిక్కులు, మరికొందరు మహా నదులు; కొంతమంది ఆకర్షణీయ రూపాల మహిళలు, ఇంకొందరు ఉగ్రమైన నపుంసకులు. కొంతమంది జాగృత బుద్ధులు, మరికొందరు మాంద్య బుద్ధులు; కొంతమంది జ్ఞాన ఉపదేశకులు, మరికొందరు సమాధిలో లీనమై ఉన్నారు. జీవులు, తమ స్వభావం చేత బలహీనంగా, వివిధ స్థితుల్లో, తమ భావనలకు బంధితులై ఉంటారు. వారు ప్రపంచపు ధనంలో తిరుగుతూ, పడిపోతారు, మళ్ళీ లేచారు; మరణం చేత నిరంతరం తగిలి, చేతిలో బంతిలా విసిరిపోతారు. అనేక ఆకాంక్షల బంధనాలతో, వాసనల భారాన్ని మోయుతూ, ఒక శరీరం నుండి మరొకదానికి, పక్షిలా చెట్టు నుంచి చెట్టుకు మారుతారు. అనంత, లెక్కలేని ఆలోచనల కల్పన, ఊహా మాయ ద్వారా, ఈ విశాల ప్రపంచాన్ని మాయలా నడిపిస్తారు. వారు సంసార సముద్రంలో, తిరిగే అలలుగా, తమ నిర్భాగ్యంతో, స్వీయ నిర్దోష స్వరూపాన్ని చూడలేరు. కానీ, స్వరూపాన్ని దర్శించి, అసత్యాన్ని విడిచి, నిజమైన జ్ఞానాన్ని పొందినవారు, కాలానుక్రమంగా పరమపదాన్ని చేరి, ఇక ఇక్కడ జన్మించరు.