సావిత్రి తన భర్త సత్యవాన్ను మరణలోకానికి తీసుకెళ్లిన యముని ప్రేమతో, తన వాక్యానికి కట్టుబడి ఉండేలా చేసి, తిరిగి భర్తను ఈ లోకానికి తీసుకొచ్చింది. ఈ విధంగా, ఈ లోకంలో ఉన్న ప్రతి శ్రేష్ఠత ఫలితాన్ని ఇస్తుందనే విషయం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఏది విధిగా నిర్ణయించబడిందో, దానిని అన్ని శ్రేష్ఠతలను కలిగినవాడు సరిగా పరిగణించాలి. అందుకే, ఆనందం, దుఃఖానికి మూలమైన ఆత్మజ్ఞానం సాధించడమే శ్రేష్ఠుని లక్ష్యం కావాలి. ఎందుకంటే, వివిధ విషయాల ఆకర్షణతో మరియు తప్పు దృష్టితో ఉన్నవారికి కష్టమేకాక, ఎలాంటి శాంతి దొరకదు. అశాంతి పరబ్రహ్మస్వరూపమే అయినా, శాంతియే పరమావస్థ. అయినప్పటికీ, పరమశాంతిని శుభంగా, మంగళంగా తెలుసుకోవాలి. అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టి, నిత్యశాంతిని స్వీకరించి, వివేకంతో, సద్గురువులను సేవించడం ద్వారా శ్రేష్ఠమైన ప్రవర్తనను అభ్యసించాలి. ఎందుకంటే, తపస్సులు, యాత్రలు, గ్రంథాలు కూడా మనలను సంసారసముద్రం నుండి రక్షించలేవు; కానీ, సద్గురువులను సేవించడం మాత్రమే నిజమైన రక్షణను ఇస్తుంది. దినదినం లోభం, మోహం, కోపం తగ్గుతూ, తన కర్తవ్యాలను శాస్త్రోక్తంగా నిర్వర్తించే వాడు సజ్జనుడు. ఆత్మజ్ఞానులు సన్నిధిలో ఉంటే, మనసు జాగృతమై, దృశ్యప్రపంచం శూన్యమైపోతుంది. అప్పుడు, దృశ్యమేమీ లేకపోతే, పరమాత్మ మాత్రమే మిగిలి, జీవాత్మ చురుకుగా అందులో లయం అవుతుంది. ఇక్కడ కనిపించే ప్రపంచం నిజంగా లేదు, లేదు, ఉండబోదు కూడా; ప్రస్తుతంలో కూడా లేదు; తెలియని పరమాత్మ మాత్రమే ఉంది. దీనిని వేలాది వాదనలతో వివరించాం, అనుభవించాం కూడా; ఇప్పుడీ రహస్యాన్ని తెలియజేస్తాను. ఈ సర్వప్రపంచం, ప్రశాంతమైన చైతన్యమే వాస్తవం; ఇక్కడ అసత్యం లేదా వేరే ఏదైనా ఉండే అవకాశం లేదు. చైతన్యమే, తనంతట తాను, చలనం, నిశ్చలత రెండింటిలోను ఆనందిస్తుంది; అదే చైతన్యంతో ఈ జగత్తు కనిపిస్తోంది. మూడు లోకాల అనుభవం, చైతన్య సూర్యుని కాంతివలయంలాంటిది; సూర్యుడికీ, అతని కిరణాలకీ తేడా ఎక్కడ? దృష్టి తెరవడం, మూసివేయడం అనేవి, అనుభూతి ఉదయాస్తమయాలే. 'నేను' అనే భావన తెలియని స్థితిలో, అది పరబ్రహ్మాకాశంలో మలినంగా ఉంటుంది; అదే భావనను సరిగ్గా తెలుసుకుంటే, అది పరబ్రహ్మాకాశమే అవుతుంది. 'నేను' అనే భావన పూర్తిగా అర్థమైతే, అది మిగిలిపోదు; నీరులో నీరు కలిసినట్టు, అది చైతన్యాకాశంలో ఏకమవుతుంది. ప్రపంచం 'నేను' అనే భావనతో మొదలై, లౌకికంగా కనిపిస్తున్నదంతా మాయ మాత్రమే; 'నేను' స్వరూపాన్ని విచారించే వాడికి అది ఎందుకు నిలిచి ఉండాలి? అజ్ఞానంలో మునిగిపోయినవాళ్లను, దుర్మార్గపు మనస్సు కూడా బాధిస్తుంది; కానీ, అంతరంగికంగా పవిత్రమైన పిల్లలకు, వారు విచారణ చేయకపోవడం వల్ల, అలా జరగదు. మనస్సులోని చైతన్య కాంతి, అహంకార మబ్బుతో కమ్మబడినంతకాలం, అది వికసించదు; రాత్రిపువ్వు పూయనట్టే. 'నేను' అనే భావన పూర్తిగా పోతే, నరకం, స్వర్గం, మోక్షం, ఇతర వాంఛలకు స్థానం ఉండదు. అహంకార మబ్బు మన హృదయంలో విస్తరిస్తున్నంతకాలం, కోరికల సమూహం కుతజ పువ్వుల ముద్దల్లా విస్తరిస్తూనే ఉంటుంది. అహంకార మబ్బు, జ్ఞాన సూర్యుడిని కప్పి, మనస్సులో మాంద్యాన్ని మాత్రమే మిగిల్చుతుంది; ప్రకాశం ఉండదు. అహంకారం, మన దగ్గరే ఉండి, తప్పుడు ఊహతో, సంతోషం కాదు, కేవలం బాధనే ఇస్తుంది; పిల్లవాడికి జ్వరంలా అయోమయాన్ని కలిగిస్తుంది. వ్యర్థంగా కలిగిన అహంకారం, మాయను, అంతులేని జనన మరణ చక్రాన్ని కలిగిస్తుంది; అది దారి తప్పినవారికి సంక్షోభాలను తెస్తుంది. 'ఇది నేను' అనే భావన, తీవ్రమైన మాయ కారణంగా ఏర్పడిన మరో చీకటి; అది, ప్రపంచంలో దురదృష్టానికి మూలంగా ఉన్నా, నిజంగా లేదు, ఉండబోదు. ఇక్కడ కలిగే ఆనందం, దుఃఖం అన్నీ అహంకార చక్రం ఆడే నాటకమే. హృదయంలో అహంకార మొక్క మొలిచినప్పుడు, అది సంసార అరణ్యంగా మారి, వేలు విస్తరించి, నాశనం చేయడం కష్టం. 'నేను' అనే భావన, జన్మల చెట్లకు మూలంగా, 'ఇది నా' అనే ఆలోచనలతో విస్తరిస్తుంది. విషయాలు, మనసులోని వాసనల వల్ల, పొడి గడ్డిని గాలిలో మంటలు చప్పురించడంలా, అలలు వరుసగా గట్టిగా కొట్టడంలా కనిపిస్తాయి. 'నేను' అనే భావన లేకుండా, నీవు లోపల సంసార చక్రాన్ని ఆపాలి; ఎందుకంటే, 'నేను' అనే భావనే ఆ చక్రానికి కేంద్రం. అహంకార చీకటి మనుషుల హృదయంలో విస్తరిస్తున్నంతకాలం, ఆందోళనల భూతాలు మత్తులో నృత్యం చేస్తూనే ఉంటాయి. అహంకార భూతం పట్టుకున్న దుర్దశావంతునికి, ఎలాంటి క్రతువులు, మంత్రాలు ఉపశాంతి ఇవ్వలేవు. నిర్మలమైన ఆత్మ, మలినరహిత కాంతిదీపంలా ఉన్నప్పుడు, అందులో అహంకారం ప్రతిబింబిస్తుంది; అప్పుడు వ్యక్తి గురించి ఏమి చెప్పగలం? అహంకార అద్భుతం, రాఘవా, పరమార్థ స్వరూపం కాదు; అది వాసనల వల్ల ఏర్పడినదే, ప్రయత్నంతో అది నశిస్తుంది. 'నేను లేను, సంపద, సుఖం, దుఃఖం నా కాదు' అని మనస్సులో విచారం చేస్తే, అహంకారం ఉద్భవించదు. 'ఈ మాయా ప్రభావం అబద్ధమే; నాకు రాగద్వేషాలతో ఏమి పని?' అని మనస్సులో తలచుకుంటే, అహంకారం రాదు. 'నేను నా స్వరూపంలోను లేదు, ఈ జగత్ప్రభాలోను లేదు' అని నిశ్చింతగా ప్రవర్తిస్తే, అహంకారం పెరగదు. లోపల 'నేను', 'ప్రపంచం' అనే భావనలు లయమై, సమత్వం స్పష్టంగా ఉంటే, అహంకారం పనిచేయదు.