ప్రపంచానికి సంబంధించిన దీర్ఘమైన, గొప్ప కల—ఈ కల బ్రహ్మా నుండి ప్రతి జీవికి, వారి స్వంత సత్తా భ్రమను నింపుతుంది—అంతా లోపల spontaneously ఉద్భవిస్తుంది. కొన్ని జీవుల శ్రేణులు ఒక కల నుండి మరొక కలకు మారుతాయి; అందుకే వారి అవగాహన గోడలు వంటి వస్తువులలో మక్కువగా నిలుస్తుంది. ఏ అవగాహన ఎక్కడ ఊహించిందో, అదే అక్కడ త్వరగా నిజమవుతుంది; కలలో కనిపించేది ఆ సమయంలో నిజంగా నిజమే. అవగాహన యొక్క సూక్ష్మ అణువులో అన్ని చిన్న అనుభవాలు ఉంటాయి, గింజలో ఆకు, కొమ్మ, పువ్వు, ఫలము రూపాలు ఉన్నట్లుగా. పరమ అణువు అవగాహన లోనే విశ్వాన్ని కలిగి ఉంటుంది, ఆకాశం లో ఆకాశం ఉన్నట్లుగా; ద్వైతం, అద్వైతం అనే భ్రమను విడిచిపెట్టు. అవగాహన తన స్వంత సూక్ష్మ కణాల ద్వారా లోపలే స్థలం, కాలం, చర్య వంటివి వేరుగా అనుభవిస్తుంది; ఒక అణువు మరొక అణువును అనుభవించదు. అవగాహన కణాల సముదాయాన్ని—సర్వవ్యాప్తి, స్పష్టతతో—బ్రహ్మా నుండి చిన్న పురుగు వరకు ప్రతి ఒక్కరూ తమ perception ప్రకారం శరీరంగా అనుభవిస్తారు. ఇక్కడ కొంత మాత్రమే కనిపిస్తుంది, కానీ వాస్తవంలో ఏమి ఏర్పడదు; పరమ అవగాహన కణాలు తమ స్వభావాన్ని, ద్వైతాన్ని అనుభవిస్తాయి. అవగాహన యొక్క ప్రకాశవంతమైన శరీరం, సూక్ష్మ కణాలతో కూడినది, స్వయంగా వెలుగును ప్రసరించి, కళ్ళు వంటి ఇంద్రియ ద్వారాల ద్వారా అవగాహన ఆనందాన్ని వెదజల్లుతుంది. ఎవరైనా ఇతర రూపాలను బయటకు, అవగాహన ఘన సముదాయాలుగా చూస్తారు, ఎందుకంటే అవగాహన సర్వవ్యాప్తి, నాశనీయము కాదు, చూసినదానికి విత్తనం. మరొకరు ప్రపంచాన్ని లోపల, విభజన లేకుండా, చూస్తారు; అక్కడ కాల గణన ద్వారా, ఎవరు పైకి, ఎవరు దిగిపోతారు. అక్కడ, ఒక కల తరువాత మరొక కలను చూస్తూ, అబద్ధ ప్రపంచాలలో కొండపై నుండి రాయి పడినట్లుగా ఊగిపోతారు. కొందరు మూసుకుపోతారు, మరికొందరు లోపలే అయోమయంగా ఉంటారు; తమ అవగాహనలో మునిగి, జీవుల సముదాయాలు ప్రకాశిస్తాయి. జీవులు మరియు ప్రపంచం కల్లోలాన్ని లోపలే చూసే వారు—వారిలో కొందరికి అది కలలా అబద్ధంగా అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే అందరి స్వభావం విశ్వవ్యాప్తి; లోపల కనిపించేది నిజమే; సర్వవ్యాప్తి ఎక్కడ ఉంటే, అక్కడే అన్నీ ఉద్భవిస్తాయి. జీవిలో, సృష్టి రూపంలో జీవుల సముదాయాలు బలంగా ఉద్భవిస్తాయి; అందులో మరొకటి కూడా పుట్టుకొస్తుంది. ఒక జీవిలో మరొక జీవి, అందులో మరొక జీవి—అన్ని చోట్ల, అరటి ఆకు పొరలలా, జీవ విత్తనం పుట్టుకొంటూనే ఉంటుంది. అవగాహన అభివృద్ధి, తగ్గుదల కలిసే, అంతులేని వలయంగా జరుగుతాయి; బంగారం ఆభరణంగా మారినట్లుగా, కేవలం ఊహ ద్వారా అవగాహన రూపం మాయమవుతుంది. "నేను ఎవరు? ఇది ఏమిటి?" అనే ప్రశ్నలు తలెత్తని వారికి, జీవన జ్వరం యొక్క దీర్ఘమైన భ్రమ, ఆది అంతం లేకుండా కొనసాగుతుంది. అవగాహన పక్వతతో, అవగాహన స్థిరంగా ఉన్న వారికి, అనుభవాల పట్ల ఆకాంక్ష రోజురోజుకు తగ్గిపోతుంది. మందు శరీరానికి సరైన విధంగా ఉపయోగిస్తే ఆరోగ్యం కలిగినట్లుగా, అవగాహన ఇంద్రియ నియంత్రణకు ఉపయోగిస్తే ఫలితం లభిస్తుంది. అవగాహన మాటల్లోనే ప్రకాశిస్తుంది, జ్వలించే అగ్నిలా; దాన్ని వదిలిపెట్టిన వారికి, అవగాహన బాధను మాత్రమే ఇస్తుంది. గాలి స్పర్శ ద్వారా తెలుసుకోబడుతుంది, మాటల ద్వారా కాదు; అలాగే, అవగాహన ఆకాంక్ష తగ్గినప్పుడు గుర్తించబడుతుంది. చిత్రంలో ఉన్న అమృతం నిజమైన అమృతం కాదు; అగ్ని కూడా నిజమైనది కాదు; చిత్రంలో ఉన్న మహిళ నిజమైన మహిళ కాదు; మాటల ద్వారా చెప్పిన అవగాహన, వాస్తవ అవగాహన కాదు. అవగాహన ద్వారా, మొదట మూలంలో మమకారం, ద్వేషం బలహీనమవుతాయి; తరువాత, పూర్తిగా తొలగిపోతాయి—ఈ శుద్ధి జరిగిన చోటే నిజమైన వివేకం ఉంటుంది. ఇప్పుడు, సృష్టి విశేషాన్ని వినిన తరువాత, ఓ రామా, నిలుపు విశేషాన్ని విను; ఇది తెలుసుకుంటే ముక్తి లభిస్తుంది. అవగాహన యొక్క సారము ఒక ఘన సముదాయంగా ఉంది, అందులో అనేక జీవులు అరటి కాండంలో పొరలుగా లేదా మనిషి శరీరంలో పురుగులుగా ఉంటాయి. వేసవిలో చెమట, మలినం నుండి పురుగులు పుట్టినట్లుగా, మనస్సు నుండి జీవులు వివిధ రూపాలు, పేర్లతో spontaneous గా పుట్టుకొస్తాయి. ఈ జీవులు తమ నిజమైన స్వభావాన్ని తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, వారి అనుభవాల ప్రకారం త్వరగా ఫలితాలు పొందుతారు. దేవతలను పూజించే వారు దేవతలుగా, యక్షులను పూజించే వారు యక్షులుగా, బ్రహ్మాన్ని పూజించే వారు బ్రహ్మంగా మారతారు—ఏది చిన్నదో కాదు, ఏది నిజంగా కోరుకుంటారో అదే లభిస్తుంది. భృగు కుమారుడు శుక్రుడు, తన అవగాహన శుద్ధితో, మొదట కనిపించినదానికి బంధించబడినా, తన స్వభావంతో త్వరగా విముక్తి పొందాడు. శుద్ధమైన అవగాహన మొదట ఏ రూపాన్ని పొందితే, అది Noble లేదా అభివృద్ధి లేని పిల్లలకు వారి స్వభావమవుతుంది; మరొక రూపం రావదు. ఓ ప్రభూ, నిద్ర, కల స్థితుల మధ్య తేడా ఏమిటో వివరించాలి; నిద్ర ఎలా నిద్రగా మారుతుంది, కల ఎలా నిద్ర కాదు అని మారుతుంది? స్థిరమైన నిశ్చయంతో ఉన్నది నిద్ర; అస్థిరమైన నిశ్చయంతో ఉన్నది కల అని చెప్పబడుతుంది. నిద్రలో ఒక క్షణం కనిపించినది మరొక సమయంలో కొనసాగితే, ఆ నిద్ర కల రూపాన్ని పొందుతుంది, కల నిద్ర స్వభావాన్ని పొందుతుంది. నిద్ర, కల మధ్య తేడా స్థిరత, అస్థిరత తప్ప వేరుగా లేదు; రెండింటిలోనూ అనుభవం అన్ని చోట్ల ఒకేలా ఉంటుంది. ఏది స్థిరతను పొందితే, అది నిద్ర; ఇప్పుడు కల క్షణిక లయ స్వభావాన్ని ఎలా కలిగి ఉంటుందో విను. శరీరంలో ఒక జీవశక్తి ఉంది, దీని వల్ల జీవించగలుగుతారు; ఈ జీవశక్తిని 'తేజస్' లేదా 'వీర్య' అంటారు, ఇది జీవ ప్రాణం, ఓ ప్రియమైనవాడా. శరీరం మనస్సు, చర్య, మాట ద్వారా లోకంలో పని చేస్తే, జీవశక్తి వికసించి వ్యాపిస్తుంది. అవయవాల్లో వ్యాపించినప్పుడు, స్పర్శ ద్వారా అవగాహన ఉద్భవిస్తుంది; దీని సంపూర్ణత వల్ల, దీనిని 'మనస్సు' అంటారు, అందులో ప్రపంచ భ్రమ లోపలే మునిగిపోతుంది. ఇలా, కల, నిద్ర, జీవుల ఉద్భవం, అవగాహన, వివేకం, ప్రపంచ భ్రమ—అన్నీ లోపల spontaneous గా ఉద్భవించి, వివిధ రూపాల్లో ప్రకాశిస్తాయి. అవగాహన, తన స్వభావంతో, జీవులకు అనేక అనుభవాలను, ఫలితాలను, విముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది.