భగవంతుని మహిమను ఉజ్జ్వలంగా ప్రసారించే మీ రెండు పాదాలతో మీరు ఈ భూమిని పవిత్రం చేశారు—యెలాగైతే చంద్రుడు, సూర్యుడు ఆకాశాన్ని పరిశుద్ధం చేస్తారో అలా. అంతటితో ఆగకుండా, భృగుమహర్షి తన స్వయంగా పూర్వజన్మలో పుట్టిన తన కుమారునితో ఇలా పలికాడు: “నీ స్వరూపాన్ని గుర్తించు—నీవు మేల్కొన్నవాడవు, మూర్ఖుడవు కవు, రఘువంశశ్రేష్ఠుడా!” భృగువు ఇలా ఉత్తేజపరిచిన వెంటనే, అతడు తాను పూర్వజన్మల్లో అనుభవించిన స్థితులను క్షణమాత్రంలో జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు. ధ్యానం లో కళ్లు తెరిచి, ముఖంలో ఆశ్చర్యం మెరిపిస్తూ, హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, ఆ మాటల వాడకంలో నెమ్మదిగా, ఆలోచనతో మాట్లాడాడు: “పరమాత్మ యొక్క లీలాశక్తికి జయము! ఆయన ఆజ్ఞ వల్లే ఈ లోకచక్రం అనుభవాలతో నిండినదిగా తిరుగుతోంది. నా గతజన్మలు ఎన్ని ఉన్నాయో, అవన్నీ నాకు తెలియవు; వాటిలోని అనుభవాలు ఇప్పుడు యోగ్యంగా గుర్తుకొచ్చాయి. ఎన్నో కార్యాలు, అద్భుతమైన సౌభాగ్యాలు, అనేక ఫలితాలు, కాలాంతరాలకు వ్యాపించేవి—అన్నీ అనుభవించాను. సంపద కోసం జరిగే కఠినమైన పోరాటాలు, మాయలు చూశాను. మేరు పర్వతశిఖరాలపై కూడా, దుఃఖరహితంగా, ఎంతో కాలం సంచరించాను. మందాకినీ తీరంలో, దేవతలు పరిమళభరితమైన పాలను, పరజాతపుష్పాల వర్ణంతో, వివిధ రకాల రుచులతో ఆస్వాదించారు. కల్పవృక్షాల తోటల్లో, బంగారు లతలు వికసిస్తూ, ఎత్తైన తాటి చెట్ల మధ్య, మేరు శిఖరాలను ఆకాశవృక్షాల నీడ, పుష్పాలతో అలంకరించారు. చూడదగినదీ, చూడరాని దీ, ఇష్టమైనదీ, అనిష్టమైనదీ—చూడని దేమీ లేదు, అనుభవించని దేమీ లేదు, చేయని దేమీ లేదు. ఇప్పుడు తెలిసినదంతా తెలిసిపోయింది, చూసినదంతా చూసాను, హాని లేకుండా. ఎంతో కాలం అలసిపోయిన తర్వాత విశ్రాంతి లభించింది; మాయ అంతా తొలగిపోయింది. ప్రియుడా, లెచ్చు, మనం మంధరపర్వతంపై ఉన్న ఆ శరీరాన్ని చూద్దాం—ఇప్పుడు అది ఎండిపోయిన అడవి లతలా ఉంది. ఇక్కడ నాకు కోరే దేమీ లేదు, దూరం చేయదలచుకున్నదేమీ లేదు; కర్మల ఆటను పరిశీలిస్తూ త్రిప్తిగా సంచరిస్తున్నాను. మానవులు గౌరవించే, అభిరుచిగల విషయాలను పట్టుకుని ఎందుకు వెంబడించాలి? నా అభిప్రాయాలు నాకు ఉండనీ, నేను సహజంగా ప్రవర్తిస్తాను.” అంతట వారు నెమ్మదిగా ఆకాశంలోకి ఎగసిపోతూ, మేఘాల మధ్య దారులు దాటి, సిద్ధుల మార్గాన మంధరపర్వతాన్ని—బంగారు గుహలతో అలంకృతమైనదాన్ని—చేరారు. ఆ పర్వతపు అడివెల్లో, భృగువు ఒక ఎండిపోయిన శరీరాన్ని చూశాడు. అది తడి ఆకులతో కప్పబడి ఉంది; అదే అతని పూర్వజన్మ శరీరం. భృగువు ఇలా అన్నాడు: “ప్రియుడా, ఇదే సన్నని శరీరం—నీవు ఆనందాలతో, సుఖాలతో ఎంతో ప్రేమించినది. ఇదే మదంలో మునిగిన శరీరం—మేరుపర్వతపు తోటల్లో మందారపువ్వులతో తయారు చేసిన చల్లని మంచాలపై విశ్రాంతి పొందినది. ఇదే దేవకన్యల చేత ముద్దుపెట్టించబడిన శరీరం—ఇప్పుడు భూమిపై పడుకొని, క్రిముల నోట్లతో నలిగిపోతుంది. ఇదే నా శరీరం—నందనవనాలలో ఎంతో కాలం క్రీడించినది; ఇప్పుడు ఎండిపోయిన ఎముకల గడ్డగా మారింది. దేవకన్యలతో సంగమంలో, పరమానందంలో మునిగిన మనస్సుతో ఉన్న శరీరం—ఇప్పుడు ఆ ఆలోచనలు లేక, ఇక్కడ ఎండిపోతుంది. ఈ అనేక అనుభవాల్లో, వివిధ స్థితులలో, ఇంతగా బంధించుకున్న శరీరమా, ఇప్పుడు నీవు ఎలా శాంతిగా ఉన్నావు? శరీరమా, ఇప్పుడు నీవు ఎక్కడ పడిపోయావు? తపస్సు వల్ల ఎండిపోయి, ఎముకల గడ్డగా మారిపోయావు; నీ దుస్థితి నన్ను ఆలోచనలో పడేస్తోంది. ఇదే శరీరంతో ఎన్నో సుఖాలు అనుభవించాను; ఇప్పుడు ఇది ఎముకల గడ్డగా మారిపోవడంతో భయం కలుగుతోంది. ఒకప్పుడు నక్షత్ర సమూహంలా మెరిసే హారము నా ఛాతీని అలంకరించేది; ఇప్పుడు అక్కడ చీమలు గూళ్లు తవ్వుతున్నాయి. ఒకప్పుడు నా శరీరంలోని బంగారు కాంతి అందమైన యువతులను ఆకర్షించేది; ఇప్పుడు అది ఎముకల గడ్డగా మారి, అపహాస్యానికి గురవుతోంది. నా నోరు తెరిచి, తపస్సు వల్ల చర్మం ఎండిపోయి, అడవిలోని జంతువులు నా భయంకరమైన ముఖాన్ని చూసి భయపడుతున్నాయి. ఎండిపోయిన నా శరీరపు పొట్ట లోపలి భాగం, సూర్యకిరణాల వలె ప్రకాశిస్తూ, వివేకాన్ని గుర్తు చేస్తోంది. అడవిలో పడుకుని ఎండిపోయిన నా శరీరం, దాని ఖాళీదనం చూసి చూసేవారికి వైరాగ్యాన్ని కలిగిస్తుంది, ఆకాశంలో తేలిపోయినట్లుగా కనిపిస్తోంది. శబ్దం, రూపం, రుచి, స్పర్శ, వాసన—ఈ ఐంద్రియాస్పదాల పట్ల ఆకాంక్ష లేకుండా, నా శరీరం పర్వతంపై స్థిరమైన సమాధిలో ఉన్నట్లుగా ఉంది. మనస్సు అనే భూతాన్ని శాంతపరిచినపుడు, శరీరానికి లభించే ఆనందం, లోకాన్ని పాలించినా లభించదు. చూడండి, నేను పూర్తిగా విశ్రాంతిలో ఉన్నాను, ఆసక్తి అంతా పోయింది; శరీరం ఊహల వలయాల నుంచి విముక్తమై సంతోషంగా ఉంది. శరీరరూపి వృక్షాన్ని, చంచలమైన కోతి-మనస్సు కలవరపెడుతుంది; అది అంత బలంగా కదల్చుతుంది, తన మూలాలను కూడా తెంచేస్తుంది. మనస్సు అనే దురదృష్టం నుంచి విముక్తమైన నా శరీరానికి, ఏనుగులు, మేఘాలు, సింహాలు కలిగించే కలవరాలు ఉండవు; అది పరమానందంలో ఉన్నట్లుగా ఉంది. మనస్సు లేని స్థితి మాత్రమే, శరదృతువులోని సూర్యుడు మాయను, తాపాన్ని తొలగించేలా, జీవులకు శ్రేయస్కరమైనదిగా నాకు కనిపిస్తోంది. మహాత్ములు, శాంతచిత్తులు, మనస్సు లేని స్థితిని పొందినవారు, సర్వోత్తమమైన ఆనందాన్ని, అనుభవాన్ని పొందినవారే. అదృష్టవశాత్తూ, ఈ అడవిలో, అన్ని దుఃఖస్థితుల నుండి విముక్తమైన, పూర్తిగా శాంతమైన, తాపరహితమైన, మనస్సు లేని స్థితిలో ఉన్న నా శరీరాన్ని చూస్తున్నాను. ప్రభూ, ధర్మజ్ఞుడా, ఆ రోజుల్లో భృగువు ఎన్నో శరీరాలను ఎంతోసార్లు అనుభవించాడు. మహర్షీ, భృగువు సృష్టించిన ఆ శరీరంలో, అతనికి ఏ అద్భుతం లేదా శోకం సంభవించిందో చెప్పండి!