ఈ మహా ముని వాస్తవాన్ని వివరించడంలో ఎంతో సహనం చూపారు. "ఈ లోకంలో ఇంద్రియాలను జయించిన మహానుభావులు మాత్రమే ఆరాధనకు అర్హులు," అని చెప్పారు. వారు ఇంద్రియ శత్రువును అణిచినవారు; రాజాధిరాజుడి స్థాయి కూడా వారికి లెక్క కాదు. వారు అత్యున్నత స్థితిని త్వరగా చేరుకుంటారు. ఇప్పుడు, బంగారం నుంచి ఆభరణం తయారవుతుంది. ఆభరణం తన అసలు స్వరూపాన్ని మరచి, ‘నేను బంగారం’ అని అహంకారంతో చెప్పదు. అలాగే, మనిషిలోని ‘నేను’ అనే భావన కూడా అలా వస్తుంది. "బంగారం నుంచి ఆభరణం అనే అవగాహన ఎలా వస్తుంది, మహా మునీ?" అని రాఘవుడు అడిగాడు. "ఈ ‘నేను’ భావన ఎలా పుట్టింది, వివరంగా చెప్పండి." మహా ముని సమాధానం ఇచ్చారు: "నిజంగా ఉన్నదే వస్తుంది, పోతుంది; అబద్ధం ఎప్పుడూ ఉండదు. ‘నేను’ భావన, ఆభరణం స్థితి, ఇవి నిజమైనవి కావు. బంగారం, ‘బంగారం, ఆభరణం అవ్వు’ అని చెప్పినపుడు, అది ఆభరణంగా మారుతుంది—ఇందులో సందేహం లేదు." "అయితే, ఆభరణంగా మారడం స్వభావం ఏమిటి? దీన్ని బేధించగలిగితే, బ్రహ్మ తత్వాన్ని తెలుసుకోగలను," అని రాఘవుడు అడిగాడు. మహా ముని వివరించాడు: "రూపం లేని అబద్ధానికి రూపాన్ని కలిపితే, అది వంటివే—కనిపించని వంటివి. దీనిని వర్ణించడమంటే, బarren woman కుమారుని లక్షణాలు, కర్మలు చెప్పడం వంటిది." "తరంగం భావన కూడా అబద్ధమే. అబద్ధం ఉన్నట్టు కనిపిస్తుంది; ఇది మాయ స్వభావం—కనిపించినదే నిజంగా కనిపించదు. మిరేజ్లో నీరు, రెండు చంద్రులు, అహంకార ప్రభ, ఇవన్నీ కనిపించినప్పటికీ, పట్టుకోలేని రూపమే." "పుటలో వెండి కనిపించినప్పటికీ, ఎక్కడా, ఎప్పుడూ, ఒక్క కణం వెండి కూడా దొరకదు. సరిగ్గా చూడకపోతే, అబద్ధం నిజంగా కనిపిస్తుంది; పుటలో వెండి, ఎడారిలో మిరేజ్లో నీరు." "లేని దాని లేమి పరిశీలనతో స్పష్టమవుతుంది; చూడనప్పుడు, అది మెరుస్తుంది—మిరేజ్లో నీరు లాగా. అబద్ధం కారణంగా స్థిరంగా కనిపించవచ్చు; కానీ, అది పిశాచ భ్రమ వలె, అజ్ఞానులకు నాశనం చేస్తుంది." "బంగారంలో బంగారం స్వభావం తప్ప మరొకటి లేదు; నూనెలో, ఇసుకలో, బుడబుడలు, తరంగాలు మాత్రమే ఉంటాయి. ఇక్కడ నిజం, అబద్ధం అనే తేడా లేదు; కనిపించేదేమైనా, దాని ప్రకారంగా వ్యవహరిస్తుంది—పిల్లల పాచిక ఆటలో మార్పులు లాగా." "నిజమైనదైనా, అబద్ధమైనదైనా, మనసులో గట్టిగా పట్టుకుంటే, దాని ఫలితాలు వస్తాయి—విషం, అమృతం లాగా. ఈ అత్యున్నత అజ్ఞానం మాయే; ‘నేను’ అనే భావనను అబద్ధంలో తలచడం వల్ల జనన మరణ చక్రం వస్తుంది." "బంగారం కీటక లక్షణాలు లేవు; ఆత్మకు ‘నేను’ అనే లక్షణాలు లేవు. ‘నేను’ భావన లేనందున, అత్యున్నత స్వచ్ఛ, శాంతమైన, సమాన స్వరూపం ఉంటుంది." "ఇక్కడ శాశ్వత స్వభావం లేదు, సృష్టికర్త స్వభావం లేదు; బ్రహ్మాండ స్వభావం లేదు, దేవతల స్వభావం లేదు. ఇతర లోకాలు, సృష్టి, మెరు, ఆకాశం, మనసు, శరీర స్వభావాలు లేవు." "పంచభూత స్వభావం లేదు, కారణ స్వభావం లేదు; కాల గణన లేదు, ఉండటం లేదా లేనిది అనే స్వభావం లేదు. ‘నీవు’, ‘నేను’, ‘ఆత్మ’, ‘అది’, ఉండటం లేదా లేనిది—ఇవి లేవు; తేడా గణన లేదు, ఉండటం లేదా లేనిది అనే రంగు లేదు." "అన్నీ శాంతంగా, ఆధారం లేకుండా, స్వచ్ఛమైన చైతన్యంగా, స్పష్టంగా, శాశ్వతంగా, మంగళంగా, బాధలేని, రూపం లేని, నామం లేని, కారణం లేని స్థితిలో ఉన్నాయి." "అది ఉండటం కాదు, లేనిది కాదు, మధ్య లేదా అంతం కాదు; అది అన్నీ కాదు, అయినా అన్నీ. మనసు, వాక్కు పట్టుకోలేవు; అది శూన్యం కాదు, అశూన్యం కాదు, అత్యున్నత శాశ్వతం." "మహా బ్రహ్మన్, నేను ఇది అన్నీ గ్రహించాను; అయినా, సృష్టి ఏమిటి? వివరించండి." "అత్యున్నత శాంతి, మంగళ స్థితి, ‘ఇది’ మరియు ‘అది’గా ఉంటుంది; ఇక్కడ సృష్టి లేదు, సృష్టి భావన కూడా లేదు." "సముద్రంలో నీరు ఎలా ఉంటుందో, అత్యున్నత స్థితిలో కూడా అలా ఉంటుంది. నీరు తన ప్రవాహంతో కదిలినట్టు కనిపిస్తుంది, కానీ అత్యున్నత స్థితి కదలదు." "ప్రకాశం తనలోనే ప్రకాశిస్తుంది; ఆ స్థితి ప్రకాశించదు, ప్రకాశించనట్లుగా కూడా కాదు. ప్రకాశించేదే ‘ప్రకాశం’ అని అంటారు, అత్యున్నతాన్ని ‘అప్రకాశం’ అని అంటారు." "పై, క్రింద వదిలేసి, సముద్రంలో నీరు కలకలాడినట్టు, అత్యున్నత చైతన్యంలో ఇది విభిన్నంగా కనిపిస్తుంది; కానీ, అదే అత్యున్నతం." "స్వల్ప కదలికతో, చైతన్యం వేరుగా కనిపిస్తుంది; ఇదే సృష్టి అని అంటారు. శాంతి నుంచి అది శాశ్వతంలో విలీనమవుతుంది." "సృష్టి అనేది అత్యున్నత వాస్తవానికి పేరు మాత్రమే—ఇదే తాత్పర్యం. అది లోపల లేదు, బయట లేదు; ఆకాశంలో ఆకాశం లాగా." "మనసుతో సృష్టి వస్తుంది; మనసు లేనప్పుడు సృష్టి కరిగిపోతుంది. అత్యున్నత, నిశ్శబ్ద స్థితిలో, సృష్టి భ్రమ బంగారంలో కంకణాన్ని ఊహించడంలా." "సృష్టి ఉన్నప్పటికీ, స్వామిత్వ భావన వదిలితే, అది అసృష్టి అవుతుంది; అబద్ధం నిజంగా మారుతుంది, ఆత్మ జ్ఞానం వస్తే." "అవగాహన అంటే ‘నేను’ భావన, సృష్టి భ్రమ. అవగాహన లేనిదే, అత్యున్నత శాంతి—ఇది నిశ్చలత్వం కాదు." "ఇది సృష్టి విభిన్నంగా లేదు, ఇది విభిన్నంగా లేదు; జ్ఞాత ఒకటే, మంగళ స్వభావం—కళాకారులు పుస్తకంలో లేదా చేతితో మట్టి సైన్యం తయారు చేసినట్టు." "ఇది సంపూర్ణం, ప్రారంభం లేదు, అనంతం, ఉద్భవం లేదు; సంపూర్ణంలో, ఇతర సంపూర్ణాలు కలిసినా, మొదటి నుంచే స్థిరంగా ఉంది." "సృష్టిగా కనిపించేది, అదే బ్రహ్మం, బ్రహ్మంలో నిలిచి ఉంది; ఆకాశంలో ఆకాశం, శాంతిలో శాంతి, మంగళంలో మంగళం." "దర్పణంలో నగరం ఎలా కనిపిస్తుందో, అలాగే భగవంతునిలో సమీపం, దూరం, ఇది, అది—అన్నీ స్థిరంగా ఉన్నాయి." "ప్రపంచం అబద్ధం నుంచి ఉద్భవిస్తుంది; నిజంగా కనిపించినా, అది ఎప్పుడూ రూపమే. రూపం మాత్రమే, అసలు అబద్ధమే." "ఈ సృష్టి, దర్పణంలో నగరం, మిరేజ్లో నీటి మెరుపు, రెండు చంద్రుల భ్రమ—ఇందులో నిజమైన వాస్తవం ఎక్కడ?