ఒకసారి, ఓ బ్రహ్మనుడితో ఓ ఋషి సంభాషిస్తూ, జీవన గమనం, మాయ, వాసన, వృద్ధాప్యపు దుఃఖాలను వివరించాడు. అతడు ఇలా చెప్పాడు: ప్రేమలో మునిగిపోయిన ఒక వ్యక్తి, తన ఊపిరి మాత్రమే చాలు, సర్పాన్ని ఆకట్టుకునే సర్పసంహారకునిలా, ప్రియురాలి ఆకర్షణతో జీవిని బయటకు లాగుతాడు. ఏనుగు చేతులు గుంత నుంచి పామును లాగినట్టు, ఆమె ఆకర్షణను ఎదుర్కొనలేని మనిషిని ఆమె బయటకు లాగుతుంది. ఇక్కడ, "కామ" అనే వేటగాడు, అమాయకుల కోసం జాలాలు వేస్తాడు. స్త్రీలు, పురుషులను పక్షుల్లా బంధించే బంధనాలు. మనస్సు అనే ఏనుగు, విశాలమైన నడుము గల స్త్రీ కోసం తపించిపోతూ, కామపు గొలుసుతో బంధించబడి, మౌనంగా నిలబడుతుంది. పుట్టుక అనే చెరువులో చేపలుగా ఉన్న మనుషులు, తమ కర్మపు ఖాళీలో కదులుతూ, స్త్రీను పంచ baitగా, దుర్వాసనలను fishing lineగా అనుసరిస్తారు. స్త్రీలు పురుషులకు బంధనాలు; గుర్రాలకు తాడు, ఏనుగులకు గొలుసు, పద్మాలకు మట్టి ఎలా ఉంటే, అలాగే. ఓ ఋషీ, ఈ భోగ భూమి చాలా విభిన్నంగా, అద్భుతంగా ఉంది. ఇక్కడ, స్త్రీలపై ఆధారపడటం వల్ల, ఇది అత్యున్నత స్థితిని పొందుతుంది. కానీ, నేను స్త్రీల నుండి శాశ్వతంగా విముక్తుడిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, వారు అన్ని దోషాల రత్నాల పెట్టె, సతత దుఃఖపు గొలుసు. ఒక బొడ్డు, కన్ను, నడుము, భ్రూవంటి – ఇవన్నీ మాంసమే, అసలు సారం లేని వాటిని ఏమి ఉపయోగం? ఇక్కడ మాంసం, రక్తం, ఎముకలు మాత్రమే ఉన్నాయి. ఓ బ్రహ్మనుడా, కొన్ని రోజుల్లోనే, స్త్రీ నశించిపోతుంది. ఒకప్పుడు భర్తలు నునుపైన పత్తితో ప్రేమగా సంరక్షించిన స్త్రీలు, ఇప్పుడు వారి శరీరాలు పితృల లోకంలో విభజించబడి ఉన్నాయి. ప్రియుడు thick ointmentsతో అలంకరించిన ముఖం, పుష్పించే పెదాల అందంతో ముడిపడిన ముఖం, అడవిలో క్షీణిస్తుంది. వెన్నెలవంటి జుట్టు, శ్మశానంలో చెట్లపై యాక్ పుంతలుగా మారిపోతుంది; ఎముకలు నక్షత్రాల్లా మెరుస్తూ, కొద్ది రోజుల్లో నేలపై చెలామణి అవుతాయి. ధూళి రక్తాన్ని పుచ్చుకుంటుంది; మాంసాహారులు మాంసాన్ని తింటారు; జ్వాలలు చర్మాన్ని దహిస్తాయి; ప్రాణవాయువు ఆకాశంలో కలిసిపోతుంది. ఇలా, శరీరానికి త్వరలో జరిగే పరిణామాన్ని నేను చెప్పాను. మరి, మాయను ఎందుకు వెంబడిస్తున్నావు? ఈ శరీరం, ఐదు భూతాల కలయికతో ఏర్పడింది, రుచిని మోస్తుంది – దీనిలో బుద్ధి ఉందని ఎలా చెప్పగలరు? చింత, కోరికను అనుసరిస్తూ, విస్తారంగా పెరిగిన చెట్టుగా, చేదు, పులుపు పండ్లను కలిగి ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు, మనస్సు ధనంపట్ల అనురాగంతో కలత చెందుతుంది, లోభంతో మబ్బుపడుతుంది, జింక herd నుంచి విడిపోయినట్టు, తీవ్ర మాయలో పడిపోతుంది. యువకుడు స్త్రీతో భోగంలో మునిగితే, అతడు అత్యంత దయనీయ స్థితికి చేరుతాడు, కామంలో బంధించబడి, వింధ్య పర్వతాల్లో గుంతలో పడిన ఏనుగులా. ఎవరికైనా స్త్రీ ఉంటే, భోగాన్ని కోరుతాడు; స్త్రీ లేకపోతే, భోగానికి ఆధారం ఉండదు. స్త్రీని విడిచిపెడితే, లోకాన్ని విడిచిపెట్టినట్టు; లోకాన్ని విడిచిపెడితే, ఆనందాన్ని పొందుతాడు. నాకు, క్షణిక pleasures, కష్టమైన భోగాలు, తేనెటీగల రెక్కల మృదుత్వం – ఇవి నాకెంతో ఆనందాన్ని ఇవ్వవు. ఓ బ్రహ్మనుడా, నేను మరణం, వ్యాధి, వృద్ధాప్య భయంతో, శ్రమతో అడవిలో పరమశాంతిని పొందాను. బాల్యం తక్కువగా ఉంటుంది; యువత బాల్యాన్ని పీల్చేసి, వృద్ధాప్యం యువతను వెంటాడుతుంది; చూడండి, ఇవి ఎంత కఠినంగా ఒకదానికొకటి అనుసరిస్తాయో! మంచు పద్మాన్ని ఎండబెట్టినట్టు, తుఫాను శరదృతువులో మేఘాలను చెదిరిపెట్టినట్టు, వృద్ధాప్యం శరీరాన్ని క్షీణిస్తుంది, నది ఒడ్డున ఉన్న చెట్టును మట్టివేస్తూ. స్త్రీలు, వృద్ధాప్యంతో పొడిగించి, బలహీనమైన పురుషుడిని ఏనుగును చూసినట్టు చూస్తారు. వృద్ధాప్యం పట్టుకున్నప్పుడు, ఊపిరి తక్కువగా, అలసటతో బాధపడే వ్యక్తి, జ్ఞానం పారిపోతుంది – ఓడిపోయిన సహచరిని విడిచిపెట్టినట్టు. బానిసలు, కుమారులు, భార్యలు, బంధువులు, స్నేహితులు – వృద్ధాప్యంతో కంపించే వ్యక్తిని పిచ్చివాడిలా నవ్వుతారు. వివేకం లేని, వృద్ధుడు, దయనీయంగా, గుణాలు, శక్తి లేని, వృద్ధాప్యం అతడిని పాత చెట్టును చేరిన గద్దలా చేరుతుంది. వృద్ధాప్యంలో కోరికలు పెరుగుతాయి, దుఃఖం, దోషాలతో నిండి, హృదయంలో కాలిపోతూ, అన్ని అపాయాలకు మిత్రంగా ఉంటుంది. "నేను వచ్చే లోకంలో ఏ బాధాకర కర్తవ్యాన్ని చేయాలి?" – వృద్ధాప్యంలో భయంకరమైన భయం పెరుగుతుంది, ఎదుర్కోవడం అసాధ్యం. "నేను ఎవరు, ఎంత దయనీయంగా ఉన్నాను? నేను ఏమి చేస్తున్నాను, ఎలా ఉన్నాను?" – ఇలా నిరాశ, మౌనంగా ఒంటరిగా ఉంటూ, వృద్ధాప్యంలో కలుగుతుంది. ఆకలి ఉత్సాహంగా వస్తుంది, కానీ అనుభవించలేను; వృద్ధాప్యంలో బలహీనతతో, నా హృదయం కాలిపోతుంది. వృద్ధాప్యపు పాత, నిస్సహాయమైన క్రేన్, దగ్గు, croaksతో బాధపడుతూ, శరీరరూపపు చెట్టుపై వాలినప్పుడు, సర్పాల్లా వ్యాధులు అతడిని బాధిస్తాయి. అప్పుడు, ఎక్కడినుంచో, చీకటి కోసం తపించే గుడ్లగూడు వంటి మరణం, త్వరగా వస్తున్నట్టు కనిపిస్తుంది, ఓ ఋషీ. సాయంత్రపు సంధ్య, చీకటిని వెంబడించినట్టు, శరీరంలో వృద్ధాప్యం కనిపిస్తే, మరణం వెంటాడుతుంది. శరీరపు చెట్టు, దూరంగా వృద్ధాప్యపు పుష్పాలతో కనిపిస్తే, ఓ బ్రహ్మనుడా, మరణం అనే తేనెటీగ, త్వరగా, ఉత్సాహంగా వ్యక్తిని చేరుతుంది. ఖాళీ నగరం, కొమ్మలు కోసిన చెట్టు, వర్షం లేని భూమి – ఇవన్నీ కనిపించవచ్చు; కానీ వృద్ధాప్యంతో నాశనమైన శరీరం మాత్రం చూడలేరు. ఒక్క క్షణంలో, వృద్ధాప్యం, coughing soundతో, వ్యక్తిని బలంగా పట్టుకుని, గద్ద మాంసాన్ని పుచ్చుకున్నట్టు, తినేస్తుంది. వృద్ధాప్యం, శరీరాన్ని ఉత్సాహంగా చూసి, తక్షణమే తల పట్టుకుని, శరీరాన్ని నాశనం చేస్తుంది – కన్యా పద్మాన్ని పుచ్చుకున్నట్టు. వృద్ధాప్యం, ధూళితో గడ్డిగా, hiss చేస్తూ, శరీరాన్ని చిద్రం చేస్తుంది – తుపాను చెట్టు తేలికపాటి ఆకులను చింపినట్టు. వృద్ధాప్యంతో దెబ్బతిన్న శరీరం, తన అందాన్ని కోల్పోయిన పద్మంలా, మంచుతో, ఐస్ clustersతో కప్పబడుతుంది. ఈ వృద్ధాప్యం, చంద్రకాంతిలా, తలపై నుంచి పుట్టి, coughingతో feverish windను వ్యాపింపజేస్తూ, రాత్రి పుష్పించే పద్మంలా విస్తరిస్తుంది. ఇలా, ఋషి బ్రహ్మనుడికి జీవన మాయ, వృద్ధాప్యపు దుఃఖాన్ని, శరీరపు అస్థిరతను, భోగాల వింతలను వివరించాడు.