అటు అడవిలో, ఆకులు పొడిపోవడం, కాలిన అడవి గాలిలో శబ్దం చేస్తూ, వనాలు ఖాళీగా, ఎప్పుడో విడిచిపెట్టినట్టుగా కనిపించాయి. అప్రతిభావంగా, నియంత్రణ లేని భయంకరమైన అగ్ని అలజడి పుట్టి, ప్రతి పొదను ఎండబెట్టింది; అక్కడ మిగిలినది బూడిద, కొద్దిగా గడ్డి మాత్రమే. అందరి శరీరాలు దుమ్ముతో కప్పబడి, ప్రతి వ్యక్తి ఆకలితో బాధపడుతున్నారు; భూమి మీద ఆహారం, గడ్డి, నీరు లేక, అడవి అగ్నికి చుట్టూ ముట్టింది. ఆ ప్రాంతంలో, మిరేజ్లలో మరియు ఇసుకలో మునిగిపోతున్న మేతలు కనిపించాయి; గాలి ఇసుకను ఎత్తిపోసి, మేఘాలు ఆకాశాన్ని కప్పాయి. నీటి శబ్దాన్ని వినాలని తపిస్తున్న జన సమూహాలు, తీవ్రమైన వేడి వల్ల జీవితం ఎండిపోయి, బాధతో అల్లాడుతున్నారు. ఆకలితో నడిచిన కొందరు, తమ పిల్లలను తినడానికి ప్రయత్నించి ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్నారు; మరికొందరు, తమ చేతులను దుఃఖంతో కొరుకుతూ, దంతాలు లోతుగా దిగిపోవడంతో నొప్పితో మలమలలాడారు. అక్కడ మాంసపు ముక్కలు, ఎముకలు, ఖదిర వృక్షపు ముక్కలు, చల్లబడిన అగ్ని, ఆకలితో ఇసుకను కొరుకుతున్న గడ్డలు చుట్టూ పడి ఉన్నాయి. అక్కడ తల్లి, కుమారుడు, తండ్రి — అందరూ కలిసిపోయి, ఒకరినొకరు పట్టుకుని, అడవి మైనాలు ఆకలితో అరుస్తూ, గద్దలు వాటిని పూర్తిగా మింగిపోతున్నారు. మృగాలు ఒకదానిపై ఒకటి దాడి చేస్తూ, తెగిన అవయవాల రక్తంతో నేల తడిసి ఉంది; సింహాల ఉన్మాదంతో ఉల్లాసపడుతున్న ఏనుగులు, బలంగా మింగబడ్డాయి. ఇది భయంకరమైన దృశ్యం — సింహాలు అడవిలో తిరుగుతూ, జంతువులను ఒక్క ముక్కలో మింగిపోతున్నాయి; మనుషులు పరస్పరంగా హింసాత్మకంగా పోరాడుతున్నారు, wrestlerలు మరణ పోరులో ఉన్నట్టుగా. వృక్షాలు ఆకులు కోల్పోయి, దుండలాలు కాలిపోవడంతో నలుపు రంగులో మారాయి; గాలి బూడిదతో సంతప్తమై, నేల రక్తాన్ని తాగే పిశాచపు పిల్లులు లిక్కిన మిగిలిన మాంసంతో మరకపడింది. అడవి గాలులు, దట్టమైన అగ్ని అలజడి శబ్దంతో అలంకరించబడ్డాయి; అడవి అంతా ఎక్కడ చూసినా, ఎగిరిపోతున్న అగ్ని సమూహాలు పసుపు రంగులో కనిపించాయి. కాలిన పాముల గుహల నుంచి పొగ, మాంసపు ముక్కలు పైకి ఎగిసాయి; ఆకాశంలో అగ్ని జ్వాలలు గాలి నడిపిన రంగులతో రేఖలు వేసాయి. గాలి, బూడిదను గిరగిరా తిప్పుతూ, అడవి గాలిలో విసిరింది; పిల్లల అరుపులు, దంతాలు పగిలిన బాధతో, పురుషుల విలపన మధ్య ప్రతిధ్వనించాయి. పెద్ద మృతదేహం, పురుషుల కల్లోలంలో దంతాలు పగిలి, రక్తంతో తడిసిన వేలులు మాంసాన్ని వేగంగా తినిపోతున్నాయి. ఆ మృతదేహం పొగతో నలుపు, ఆకులు, లతల శబ్దంతో పసుపు రంగులో మారింది; దారుణమైన గద్దలు చుట్టూ తిరిగి మాంసాన్ని తినిపోతున్నాయి, ఆకాశంలో గ్రహాలు సంచరిస్తున్నాయి. అవయవాలు ఒకదానిపై ఒకటి తెగిపోవడంతో, ఆ ప్రాంతం గందరగోళంలో పడింది; అగ్ని చిలిపి, హృదయం, ఉదరం చీలిపోయాయి. భయంకరమైన అడవి అగ్ని, గాలి శబ్దంతో గర్జిస్తూ, ఎగిరిపోతుంది; భయంతో పాములు శబ్దం చేస్తే, వృక్షాలు కాలిన బొగ్గులుగా పడిపోతున్నాయి. ఆ ప్రాంతం, లోపలి, పొడిగా, అంతగా నాశనానికి చేరుకొని, పదకొండు సూర్యులు కాల్చిన లోకం లాగా మారింది. అడవి, అగ్నితో ఎర్రగా, జ్వాలలు తలపెట్టిన వృక్షాలు, గాలులు sweeping చేస్తూ, సూర్యుని పిల్లల pleasure-houses లాగా మారింది. అప్పుడు, ఆ ప్రాంతంలో, అతి దుర్భరమైన పరిస్థితుల్లో, భయంకరమైన యుగాంతంలో, వేడి నిరంతరం పెరిగింది. కొందరు, తమ భార్యలు, స్నేహితులతో, autumnలో మేఘాలు విరిగినట్టు, అక్కడి నుంచి మరో భూమికి వెళ్లిపోయారు. మరికొందరు, తమ శరీరాలు, అవయవాలు, కుమారులు, భార్యలు, బంధువులతో కలిసిపోయి, అడవిలో వృక్షాలు కట్టినట్టు అక్కడే మరణించారు. ఇల్లు విడిచి వెళ్తున్న వారిని, అడవి మృగాలు, గూళ్ళను విడిచిన fledgling birdsని hawks పట్టుకున్నట్టు, తినిపోతున్నాయి. కొందరు, moths లాగా అగ్నిలోకి దూకారు; మరికొందరు, పర్వతాల నుంచి రాళ్ళు పడినట్టు, లోయల్లో పడిపోయారు. కానీ నేను, నా బంధువులను, అత్తమామలు, నా జనాన్ని వదిలి, కష్టంగా, నా భార్యతో మాత్రమే, ఆ ప్రాంతాన్ని విడిచిపెట్టాను. అగ్ని, గాలి, రక్షకులు, మృగాలను తప్పించుకుని, మరణ భయాన్ని దాటి, నా భార్యతో బయలుదేరాను. ఆ ప్రాంత సరిహద్దుకు చేరుకుని, తాటి చెట్టు క్రింద, నా పిల్లలను భుజాల నుంచి దించాను; అది, దుర్భాగ్యాన్ని పక్కన పెట్టినట్టు అనిపించింది. దీర్ఘకాల శ్రమతో అలసిపోయి, వేసవి అడవి అగ్నిలో కాలిన తామర నీరు లేక ఉడికినట్టు, నరకం నుంచి బయటపడ్డట్టు, విశ్రాంతి తీసుకున్నాను. అప్పుడు, చండాల కుమార్తె తాటి చెట్టు క్రింద చల్లని నీడలో నిద్రపోతూ, ఇద్దరు పిల్లలు ఆమెను ఆలింగనం చేశారు. నా కుమారుడు తుత్తకా నా ముందు నిలబడ్డాడు; అతను మనకు చిన్నవాడు, ఎంతో ప్రియమైనవాడు, అందంగా మెరుస్తున్నాడు. అతను, దుఃఖంతో, కన్నీళ్లు కన్నుల్లో మెండుతూ, నన్ను అడిగాడు: ‘‘నాకు మాంసం తక్షణమే ఇవ్వండి, రక్తం తాగించండి.’’ మళ్లీ మళ్లీ, నా చిన్న కుమారుడు ఇలా అడుగుతూ, ఆకలితో అరుస్తూ, మరణానికి దగ్గరగా వచ్చాడు. నేను అతనికి పునఃపునః చెప్పాను: ‘‘బిడ్డా, మాంసం లేదు.’’ కానీ అతను, మూర్ఖత్వంతో, ‘‘మీ శరీరంలో మాంసం ఇవ్వండి’’ అని పట్టుబడుతూ ఉండిపోయాడు. అప్పుడు, ప్రేమతో overwhelmed అయి, తీవ్ర దుఃఖంతో, ‘‘బిడ్డా, నా వంట మాంసం తిను’’ అని చెప్పాను. అతను అందుకు ఒప్పుకుని, మళ్లీ ‘‘మీ మాంసం ఇవ్వండి’’ అని అడిగాడు; శక్తి తగ్గి, అవయవాలు సడలిపోయి, నా మాంసాన్ని తిన్నాడు. అన్ని బాధలు తొలగించాలనే తపనతో, ప్రేమ, కరుణతో మాయపడిపోయి, నా మరణానికి దగ్గరగా ఉన్న కుమారుడి కోసం త్వరగా లేచి, అడవి నుంచి వేసవి వేడి దెబ్బ తగిలిన కొయ్యను తెచ్చి, అక్కడే నా శవాన్ని కాల్చేందుకు చితి నిర్మించాను. చితి వేడి, జ్వాలలు పైకి ఎగిసిపోతూ, క్షణంలో crackling చేస్తూ, నా శరీరాన్ని తినేందుకు సిద్ధమైంది. నా కుమార్తె నన్ను అడిగింది: ‘‘మీరు చితిపై పడినప్పుడు, తక్షణమే మీ మాంసాన్ని ముక్కలు ముక్కలుగా తిప్పుకుని తినాలి.’’ ఇలా, ఆ భయంకరమైన కాలంలో, అడవి అగ్ని, ఆకలి, దుఃఖం, ప్రేమ, మానవ విలయం మధ్య, నేను నా కుటుంబాన్ని, నా బాధలను, నా మాంసాన్ని అందిస్తూ, ప్రాణాలను త్యజించడానికి సిద్ధమయ్యాను.