అటు ఇటు మళ్లీ మళ్లీ, ఆ అడవిలో నేను అనేక తుక్కు ముక్కలతో కుట్టిన ముదురు వస్త్రాన్ని ధరించి, కలపను మోస్తూ, దురదృష్టానికి రూపంగా కనిపించాను. వృద్ధాప్యంతో, మురికితో, తడిగా, కట్టిన చిన్న వస్త్రంతో, ధనవంతుల ఇళ్ల కింద, మేఘాలు కమ్ముకున్న చోట, నన్ను నడిపించారు. నా భార్య, చలికాలపు గాలులతో వణికుతూ, అలసిపోయి, అడవిలో లోతుల్లో, శూన్యమైన స్థలంలో దాగిపోయింది. అనేక గొడవలు, కలహాల వేడితో, నా కన్నుల నుంచి రక్తపు చుక్కలు కన్నీళ్ల రూపంలో వదిలిపోయాయి. అడవిలో, మహిళలు వర్షంలో తడిసి, అడవి పంది మాంసాన్ని తింటూ, పల్లపు గుడిసెల మూలల్లో, వర్ష మేఘాల ఒత్తిడిలో చిక్కుకున్నారు. కాలంతో ప్రేమ తగ్గి, భార్య స్పందించక, బంధువుల మధ్య స్నేహం లేక, ఎప్పుడూ గొడవలు జరిగాయి. ప్రతి చోట అనుమానం, పిల్లలు పక్షుల పిల్లల్లా కిలకిలాడుతూ, నేను దుఃఖంతో, ఇతరుల ఇళ్లలో సంవత్సరాలు గడిపాను. బహిష్కృతుల గొడవలు, వారి భయంకరమైన దూషణలతో, నా ముఖం రాహువు దండించిన చంద్రుడిలా, ముడతలు, గాయాలతో మారింది. నరకంలో కొనుగోలు చేసి, చిరిగిన పెదవితో, చిరుత మాంసపు తుక్కులను, నరకవాసుల నాలుకలలా, నమిలాను. హిమాలయాల గుహల్లోంచి వచ్చే భయంకరమైన చలికాలపు గాలులను, శరీరం మీద తట్టుకుని, మరణ బాణాల్లా భరించాను. వృద్ధుడు, బుద్ధిలేని, ఎడారి చెట్ల పాత రాళ్లను తిరిగి తిరిగి తవ్వుతూ, ధర్మవంతుల పుణ్యాన్ని ఒక్కొక్కటిగా తీసినట్టు కనిపించాడు. అడవిలో, చిన్న పాత్రల్లో, మట్టిని ఉడకబెట్టి, దుష్ట భార్యతో ఉన్నట్టు, ఇతరులు కడగకుండా తినే మట్టిని తినే దాహంతో తిన్నాను. తినేవారి శక్తి తగ్గేందుకు, నా వాటా, నా అదృష్టంలా, అనేక నోరులతో, వక్రీకృత రూపంతో, ఎక్కడో అమ్మివేశారు. నా జీవ శరీర భాగాలను, మళ్లీ మళ్లీ కత్తిరించి, వింద్య పర్వత బహిష్కృతుల భూమిలో, నా ఆయువు లాంటి ధరకు అమ్మారు. నా పాపం, వేల జన్మల్లో పెరిగినట్టు, ఉద్యానవనాల్లో, పార్కుల్లో, కలిసిపోయింది. స్పేడ్ను ప్రేమతో నేరుగా చూసాను; రౌరవ నరకంలో పడిపోయినట్టు, ఆ కాకికి కరుణ కలిగింది. వింద్య అడవిలో పొదల్లో తిరిగిపోతూ, ఆకులను వరుసగా శరీరంపై పెట్టుకొని, అడవి జాతులతో బంధం ఏర్పడినట్టు కనిపించాను. నా భార్య, పిల్లలు, గ్రామస్థుల దగ్గర భిక్షగా అడిగిన లేదా నా దండ బలంతో తెచ్చిన, ముదురు ఆహారంతో సంతృప్తి చెందారు; బలవంతులను నేను ఒడిసిపట్టాను. చీకటి రాత్రులను, ఎండిన తాళపత్రాలపై, అడవి మృగాల అరుపులతో, కోతుల మధ్య, దద్దురుగా, పళ్ళు కదిలిపోతూ గడిపాను. వర్షాకాలపు తీవ్ర చలిలో, నా శరీరంపై రోమాలు రేగి, నీటి చుక్కలు ముత్యాల దండలా అంటుకున్నాయి. పెద్ద అడవిలో, నా భార్య ఆకలి వల్ల పొడిగా, అల్లం లేదా వాము మూల కోసం గొడవపడుతూ, కలహం జరిగింది. అడవిలో, చలిలో కడిగిన పళ్ళు, విస్తరించిన కన్నులు, పొగతో మచ్చలు పడిన చేతులు, నా బంధువులకు పిశాచుడిలా కనిపించాను. నదీ తీరాల్లో, చేప కోసం, గాలంతో తిరిగాను; మరణుడు జీవులను వెతుకుతూ నూసు పట్టుకుని తిరిగినట్టు. అనేక ఉపవాసాల తర్వాత, హతమైన జంతువుల తాజా, వేడి రక్తాన్ని, శిశువు తల్లి పాలను తాగేలా తాగాను. మద్యం మత్తులో, రక్తంతో, పలాశ ఆకులతో కప్పుకుని, స్మశానాల్లో నివసించి, అడవి పిశాచులు భయంకర దేవత తిప్పినట్టు పారిపోయారు. అడవిలో, జంతువులు, పక్షులను పట్టేందుకు వలలు వేసి, పిల్లలు, భార్య, కుటుంబం కోసం ఆశను విస్తరించాను. నేను, మాయతో తయారైన లోకాలు, దారాలతో నడిపిన పక్షులు, వలలు, ధర్మవంతుల దిశలు—all ruined. అక్కడ, చెడుకు మితిమీరిన మనస్సుతో, ఆశను వర్షాకాలపు నదిలా విస్తరించాను. పాము తన చర్మాన్ని త్వరగా విడిచినట్టు, శరీరంలో కరుణను దూరంగా పారబోసాను, లజ్జతో వదిలిపెట్టాను. దురాశ, పెద్ద కోపం, బాణాల వర్షం—వేసిన వేసాకాలపు నల్ల మేఘాల్లా—అంగీకరించాను. అక్కడ, రూపం చెడని వారు, ప్రజలు దూరంగా ఉండేవారు; నా దుర్దృష్టం, లోతు బిలంలో దాచినట్టు, నన్ను వెంటాడింది. శునకాలు, కాకులు కమ్ముకున్న మూలల్లో, మానవ దుఃఖ భూముల్లో, చెడు పనుల విత్తనాలను, మోసపు వర్షాలతో నాటాను. పర్వత గుహలో, కరుణ లేని వేటగాడు వల వేసినట్టు, నేను జంతువుల మధ్య, మరణుడు జీవుల మధ్య తిరిగాను. గ్రామస్తుల గుడిసెల మట్టిగోడకు, అలసిన తల పెట్టి, అజ్ఞానంలో నిద్రపోయాను; విష్ణువు నిద్రలో, పాము శరీరంపై విశ్రాంతి తీసుకున్నట్టు. పలాశ ఆకులతో కప్పుకుని, బాణాల వెలుగు పొగతో, నా శరీరం వింద్య పర్వత శిఖరాల చలికొండ గుహల్లో నివసించింది. కాలం పాటు, బలమైన మురికితో, నల్ల తుక్కు వస్త్రాన్ని భుజంపై వేసుకుని, భూమి వేసాకాలపు అడవి పంది భారాన్ని మోయినట్టు, నేను మోయాను. అనేకసార్లు, యుగాంత అగ్నిలా, అడవి ప్రాణులను కాల్చి, కాలాన్ని అనుకరించాను. అక్కడ, నా భార్యలు, పిల్లలు, ఇనుప బంధాల్లా, దురదృష్టాల్లా, కష్టాన్ని కలిగించేవారు. ఒక్క పాపతో, చిన్న బాలుడితో, నలభై సంవత్సరాలు, నయం కాని దోషాలతో బాధపడుతూ గడిపాను. అక్కడ, చెడు అలవాట్ల బంధనాల్లో, ఎన్నో దుఃఖాలు భరించాను—అరచి, దుర్భాషలు, దురదృష్టంలో కన్నీళ్లు, దారుణమైన భోజనం, పాడైన గుడిసెల్లో నిద్ర—ఓ మహాత్ములారా, నేను అనుభవించిన జీవితం ఇదే.