ఓ మహర్షీ, ఈ భూమిపై నిజమైన ధర్మాత్ములు, మహానుభావులు, నిజమైన మనుషులు ఎవరో తెలుసా? వారు తమ యౌవన దశ అనే ప్రమాదాన్ని సులభంగా దాటి వచ్చినవారే. సముద్రంలో బలమైన చేపల గుంపులతో కూడిన అలలు ఉన్నా, దాన్ని దాటి వెళ్ళడం సాధ్యమే. కానీ, దోషాల అలలతో కలుషితమైన యౌవన సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళడం అంత ఈజీ కాదు. వినయంతో అలంకృతమైన, సద్బుద్ధి గలవారికి ఆశ్రయంగా ఉండే, కరుణతో ప్రకాశించే, సద్గుణాలతో నిండిన యౌవనము ఈ లోకంలో చాలా అరుదైనది—ఆకాశంలో అడవి లాంటిది. ఒక స్త్రీ అందంలో ఏముంది? ఆమె శరీరం మాంసపు బొమ్మ, అవయవాలు ఒక యంత్రం వలే కదులుతాయి, శరీరం మొత్తం మణికట్టు, నరములు, ఎముకలతో నిండినది. కళ్ళ చర్మం, మాంసం, రక్తం, ఆవిరి, కన్నీరు వేరు చేస్తే, అందులో ఏమి ఆకర్షణ ఉంటుంది? అలా చూసినపుడు మాయే మిగిలేది. ఒకవైపు జుట్టు, ఇంకొవైపు రక్తం—ఇది స్త్రీ శరీరం. విస్తృతమైన మనస్సు కలవాడు దీనితో ఏమి చేస్తాడు? పునఃపునః వస్త్రాలూ, సుగంధాలూ అలంకరించబడే అవయవాలు చివరికి మాంసాహార జంతువులకు ఆహారంగా మారిపోతాయి. ఆమె వక్షోజాలపై ముత్యాల హారం మెరిసినట్లుగా, అవి మేరు పర్వత శిఖరాలపై గంగా తరంగాల్లా కనిపించినా, కాలక్రమంలో ఆ ప్రియమైన వక్షోజాలు శ్మశాన ప్రాంతాల్లో కుక్కల ఆహారంగా మారిపోతాయి. అడవిలో కుందేలు అవయవాలు రక్తంతో, మాంసంతో ముడిపడి ఉన్నట్లే, స్త్రీ అవయవాలు కూడా అలాగే ఉంటాయి. వాటిలో ఏమి లాభం? స్త్రీ అందం అనేది మన ఊహలో మాత్రమే ఉంది; వాస్తవంగా అది లేదని నేను భావిస్తున్నాను, ఓ మునివరా, మాయే దీనికి కారణం. మద్యం ఎలా స్థిరంగా ఉండదో, తాత్కాలికంగా ఆనందాన్ని ఇస్తుందో, అలాగే స్త్రీలు కూడా. ఎవరి మనస్సు స్త్రీల ఆకర్షణలో నిమగ్నమై ఉంటుందో వారు ఎంతకాలం నియమాన్ని పాటించినా, జ్ఞానప్రాప్తి పొందలేరు. జుట్టు, కాజలుతో అలంకరించబడిన స్త్రీలు సహజంగా పదునైనవారు; అవి పాపాగ్ని జ్వాలలు లాగా పురుషులను గడ్డి లాగ కాల్చేస్తాయి. ఈ భూమిపై నిజమైన మనుషులు, మహాత్ములు, ఆరాధింపదగ్గవారు ఎవరో తెలుసా? యౌవన ప్రమాదాన్ని సులభంగా దాటి వచ్చినవారే. స్త్రీలు దూరంగా ఉన్నా, దగ్గరగా ఉన్నా, అందంగా కనిపించినా, అవి నరకాగ్నికి ఇంధనం లాంటివే—బాహ్యంగా అందమైనా, లోపల భయంకరమైనవే. ఆమె కళ్ళు చిత్తరువుగా చెలరేగిన జుట్టులో మెరిసే నక్షత్రాలని, ముఖం పూర్ణచంద్రంలా, నవ్వు వికసించిన కమలాల గుచ్చంలా ఉంటుంది. ఆమె ఆటపాటలతో కూడి, అయినా కఠినంగా, పురుషుల ప్రయత్నాలను నాశనం చేస్తుంది. ఆమె రాత్రులను పొడిగిస్తూ, మనస్సుకు మోహాన్ని కలిగిస్తుంది. పుష్పాల్లా మృదువుగా, ఆకర్షణీయంగా, చేతులు కొత్త ఆకుల్లా, కనుబొమ్మలు తేనెటీగల్లా వంపుగా, వక్షోజాలు పుష్పగుచ్ఛాల్లా ఉంటాయి. ఆమె అవయవాలు పుష్పరేణువల్లా వెలుతురు, కానీ పురుషులను నాశనం చేయడానికే ఉద్దేశించబడ్డవి. ప్రియమైన ఈ స్త్రీ విషవల్లిలా, అత్యంత బలహీనతను కలిగిస్తుంది. ఒక ఊపిరి, ఒక శ్వాసతోనే, పాము పట్టే వ్యక్తిలా, ఆ ప్రియురాలు పురుషుడిని తన వశంలోకి లాగుతుంది; ఏనుగు చేతులతో పామును గూహ నుండి లాగినట్లు. కామమనే వేటగాడు అమాయకుల కోసం వలలు వేస్తాడు; స్త్రీలు పురుషుల అవయవాలను పక్షుల్లా బంధించే బంధనాలు. విస్తృత నితంబాల స్త్రీ కోసం మనస్సు ఏనుగు మాదకతతో బంధితుడై, నిశ్చలంగా నిలబడిపోతుంది. జననపు సరస్సులో చేపల్లు లా అలలు లో తేలే పురుషులకు, స్త్రీ వలమే బలమైన వల, దుర్వ్యసనాలు తాడుల్లా. స్త్రీలు పురుషులకు బంధనమే—గుర్రానికి తాడు, ఏనుగుకు గొలుసు, కమలానికి మట్టి లాగా. ఓ మునివరా, ఈ అనుభోగ లోకం ఎంతో వైవిధ్యంగా, ఆశ్చర్యంగా ఉంది; ఇది స్త్రీలపై ఆధారపడి ఉన్నపుడే పరిపూర్ణత పొందుతుంది. కానీ, స్త్రీలు అన్నతటు జననదుఃఖపు బంధనాల సంపుటి, దోషాల రత్నాల పెట్టె; నేను వాటి నుంచి శాశ్వతంగా విముక్తుడిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. ఒక వక్షోజం, కన్ను, నితంబం, కనుబొమ్మ—ఇవి కేవలం మాంసమే, వాస్తవమైన సారం ఏముంది? మాంసం, రక్తం, ఎముకలు—ఓ బ్రాహ్మణా, కొన్ని రోజుల్లోనే స్త్రీ శరీరం క్షీణిస్తుంది. ఎప్పుడో భర్తలు మృదువైన పత్తితో సంరక్షించిన వారు, వారి శరీరాలు ఇప్పుడు పితృలోకంలో విచ్ఛిన్నమై పడి ఉన్నాయి. ప్రియుడు నూతన గంధాలు, పుష్పితమైన పెదవులతో అలంకరించిన ముఖం, అడవిలో క్షీణిస్తుంది. శ్మశానాల్లో జుట్టు యాక్పొచ్చు లాగా చెట్లపై వేలాడుతుంది; ఎముకలు నక్షత్రాల్లా మెరిసి, కొద్ది రోజులలో భూమిపై చెల్లిపోతాయి. దుమ్ము రక్తాన్ని పీలుస్తుంది, మాంసాహారులు మాంసాన్ని తింటారు; అగ్నిజ్వాలలు చర్మాన్ని కాలుస్తాయి, ప్రాణవాయువులు ఆకాశంలోకి లీనమవుతాయి. ఇలా శరీరానికి త్వరలో జరిగే పరిణామాన్ని నీకు వివరించాను; మరి నీవెందుకు మాయను వెంబడిస్తున్నావు? ఈ శరీరం అయిదు భూతాల సంగమంతో ఏర్పడింది, రుచిని మోయగలదు; దీనికి జ్ఞానం ఉందని ఎలా భావించగలం? మనస్సు, కామాన్ని అనుసరిస్తూ, విస్తరించి, శాఖలతో పెరిగిన చెట్టు వలె, చేదు, పులుపు ఫలాలు కాస్తూ పెరుగుతుంది. అప్పుడప్పుడూ ధనంపై మోహంతో, లోభంతో ఆవేశానికి లోనై, జంతువుల గుంపు నుంచి వేరుపడిన జింక లా, లోతైన మాయలో పడిపోతుంది. యువకుడు స్త్రీతో అనుభోగాలలో మునిగి, అత్యంత దయనీయ స్థితికి చేరుతాడు; ఆడ ఏనుగు పట్ల మగ ఏనుగు మోహంతో బంధితుడై, వింధ్య పర్వతాల్లో గుంతలో పడిన ఏనుగు లా అవతలికాడు. స్త్రీ ఉన్నవాడికి అనుభవం ఉంటుంది, లేనివాడికి లేదు. స్త్రీని వదిలేస్తే లోకాన్ని వదిలినట్టే; లోకాన్ని వదిలితే ఆనందాన్ని పొందుతాడు. నాకు తాత్కాలికమైన ఆనందాల్లో, కష్టంగా లభించే అనుభోగాల్లో, తేనెటీగల రెక్కల్లో ఆనందం లేదు; ఓ బ్రాహ్మణా, మరణం, వ్యాధి, వృద్ధాప్య భయంతో నేను సుఖిస్తున్నాను, మరియు ప్రయత్నంతో అరణ్యంలో పరమశాంతిని పొందుతున్నాను.