ఒక చిన్నవాడు విద్యాభ్యాసానికి ఇంటిలోకి అడుగుపెడితే, అతడు ఎదుర్కొనే కష్టాలు ఎంతో తీవ్రమైనవిగా ఉంటాయి. అవి, విష uneven గా ఉండే మహా పామును బంధించిఉన్నట్లు, దానిని బెదిరించే విషప్రభావాలను పోలివుంటాయి. బాల్యంలో హృదయం బలహీనంగా ఉంటుంది; అది అంతులేని తప్పుడు ఊహలు, కల్పిత కోరికలతో నిండి ఉంటుంది. ఈ కల్పనలన్నీ చివరకు దీర్ఘకాలిక బాధనే కలిగిస్తాయి. అజ్ఞానంతో ఎవరు అయినా, ఉడికించిన మంచును తినాలని, లేదా ఆకాశంలోనుండి చంద్రుని పట్టుకోవాలని ఆశపడతారో, వారు సుఖాన్ని పొందుతారని ఊహించడమే మూర్ఖత్వం. అంతర్గత మనస్సు వేడి, చల్లదనం వంటి దుష్ప్రభావాలను తట్టుకోలేకపోతే, ఓ మహామతి, అలాంటి వారికీ, ఒక చిన్నపిల్ల, ఒక మొక్క, ఒక చెట్టు—వీటిలో ఏమి తేడా ఉంటుంది? చిన్నపిల్లలు పక్షుల్లా ఎప్పుడూ రెక్కలతో ఎగిరిపోవాలని ఆశపడతారు. ఆకలి వారిని నడిపిస్తుంది; భయం, ఆహారం—ఇవి వారి మనస్సును ఎల్లప్పుడూ ఆక్రమించి ఉంటాయి. బాల్యంలో గురువుల భయం, తల్లి భయం, తండ్రి భయం, ప్రజల భయం, పెద్ద పిల్లల భయం—ఇవన్నీ కలిసిపడి, బాల్యాన్ని భయాల గృహంగా మార్చేస్తాయి. ఎవరి ఆశలు ఏ రకమైన లోపాలవల్లను తీరవు, వారు మూర్ఖతలో ఆనందిస్తారు. ఓ మహర్షీ, ఇక్కడ బాల్యం ఎవరికీ సంతృప్తికరంగా ఉండదు. బాల్యదుఃఖాన్ని వదిలేసిన తరువాత, తీరని ఆశలతో బాధపడే వ్యక్తి, యువత అనే గందరగోళమైన మేఘంపైకి ఎక్కి, మళ్ళీ కింద పడిపోతాడు. ఆ యువతలో, తన స్వంత చంచలమైన మనస్సు అలవాట్లను అనుసరిస్తూ, మూర్ఖుడు ఒక బాధ నుంచి మరింత పెద్ద బాధలోకి వెళ్తాడు. అతని మనస్సులోని గుహలో నివసించే కామాసురుడు, అంతులేని గందరగోళాన్ని సృష్టిస్తూ, అతడిని బలహీనుడిని చేస్తాడు. మనస్సు, చంచలమైన ఆలోచనలకు లొంగిపోతుంది; అది చిన్నపిల్లను అగ్నికి అప్పగించినట్లు ఉంటుంది. యువతలో దాగి ఉన్న అనేక దోషాలు, అధిగమించడానికి చాలా కష్టమైనవి, ఆ యువకుడి స్వభావాన్ని నాశనం చేస్తాయి; బయట కనిపించే దోషాలు కాదు, ఓ మహర్షీ. యువతే మహా నరకానికి విత్తనం, అది అంతులేని సంచరణకు కారణమవుతుంది. యువత చేత నాశనం కానివారు, మరే ఇతర దుష్ప్రభావాల వల్ల నాశనం కావు. బహువిధ కథలతో, అనేక సంఘటనలతో నిండి ఉన్న భయంకరమైన యువతా ప్రాంతాన్ని దాటి వచ్చినవారే నిజమైన జ్ఞానులు. మెరుపులా మెరిసి, చంచలమైన మేఘాల మోగుతో, క్షణకాలపు ప్రకాశంతో ఉన్న యువతలో నాకు ఆనందం లేదు. వివిధ ప్రవాహాలతో, మట్టిలో చిక్కుకుని, మాంద్యంగా, భయంకరంగా ఉన్న యువతలో నాకు ఆనందం లేదు. ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రథమంగా కనిపించే, క్షణకాలానికి మాత్రమే ఆకర్షణీయంగా ఉండే, గంధర్వ నగరంలా కనిపించే యువతలో నాకు ఆనందం లేదు. బాణం పడిపోయేంత సమయం మాత్రమే సుఖాన్ని ఇచ్చే, బాధతో ప్రకాశించే, ఎప్పుడూ కాల్చే దోషాలతో నిండిన యువతలో నాకు ఆనందం లేదు. తీపిగా, సుఖంగా ఉంటూనే, అంతర్లీనంగా చేదుగా, దోషాలతో అలంకరించబడి, మద్యం నురుగు లాంటిది—ఈ యువత నాకు ఇష్టం లేదు. నిజమైనట్టుగా కనిపించినా, త్వరలోనే నిరాశను కలిగించేది; కలలో స్త్రీని ఆలింగనం చేసినట్లుగా—ఈ యువత నాకు ఇష్టం లేదు. క్షణకాలపు మెరుపుతో, మాయపై ఆధారపడి, గాల్లో గీసిన చక్రంలా—ఈ యువత నాకు ఇష్టం లేదు. బయటకు మృదువుగా, ఉల్లాసంగా, గొప్పగా కనిపించినా, లోపల ఖాళీగా, ఒక్క క్షణంలో గాయపడేలా, శరదృతువులో మేఘంలా—ఈ యువత నాకు ఇష్టం లేదు. క్షణానికే ఆనందాన్ని ఇచ్చే, లోపల అసలైన సారం లేని, వేశ్యతో కలయికలాంటిది—ఈ యువత నాకు ఇష్టం లేదు. ఎన్ని కష్టమైన కార్యాలున్నా, అవన్నీ ప్రతి రకమైన దుఃఖాన్ని తెస్తాయి; అవన్నీ యువతలోనే చేరతాయి, చివర్లో పెద్ద విపత్తుల్లా. స్వయంగా భగవంతుడే యువతా అజ్ఞాన రాత్రిని భయపడతాడు, అది హృదయాన్ని చీకటిగా చేసి, భయంకరమైన రూపాన్ని ధరిస్తుంది. యువతలో వచ్చే విభ్రమం, మంచి ప్రవర్తనను మరిపిస్తుంది, మనస్సును గందరగోళంగా చేస్తుంది, అత్యంత మాయను కలిగిస్తుంది. ప్రియమైనవారి నుంచి దూరమయ్యే బాధతో, యువతలో ఉన్న జీవి, హృదయంలో పుట్టే ఘోరమైన అగ్నిలో కాలిపోతాడు; అది అడవి మంటలో కాలిపోయే చెట్టును పోలి ఉంటుంది. యువతలో మనస్సు ఎంత విశాలంగా, నిర్మలంగా, స్వచ్ఛంగా ఉన్నా, అది కాలుష్యంగా మారిపోతుంది; వర్షాకాలంలో నది మురికి నీటిగా మారినట్లుగా. గట్టిగానే ఉన్న నది కూడా నియంత్రించవచ్చు; కానీ యువత వల్ల కలిగే లోపలి తృష్ణను, ఆ కోరికలతో కదిలే మనస్సును అదుపు చేయడం అసాధ్యం. "అది ఆమె, ఆమె వక్షోజాలు, ఆమె ఆకర్షణ, ఆమె ముఖం"—ఇలాంటి యువతలోని ఆలోచనల వల్ల, మనిషి అలసిపోతాడు. వేగంగా కదిలే కోరిక తృష్ణతో బాధపడే యువకుడిని, మంచివారు విలువలేని పొడి గడ్డి రెక్కను ఎవరూ గౌరవించరు. యువత ఎల్లప్పుడూ గర్వంతో అంధుడైనవారిని నాశనం చేసే దోషాల ముత్యాలతో అలంకరించబడిన అహంకార మహా ఏనుగుతో సమానంగా ఉంటుంది. యువత మనస్సులో లోతైన వేర్లతో పెరిగే కోపం, దుఃఖం అనే చెట్లకు కొత్త అడవి; దోషాల పాములతో నిండి ఉంటుంది. యువత అనేది అనుభూతి సూత్రాలతో నిండిన కమలంగా, తప్పు ఊహల పువ్వులతో నిండినదిగా, ఆందోళన తేనెటీగలతో సందడిగా ఉంటుంది. కొత్త యువత, హృదయ సరస్సు కరకట్టల వెంట తిరిగే వ్యాధి, దుఃఖ పక్షులకు నిలయంగా ఉంటుంది; ఆ పక్షులకు చర్య, నిష్క్రియ అనే రెక్కలు ఉంటాయి. పూర్ణ యువత అనేది, ఎలాంటి గడులు లేని సముద్రంలాంటిది, అనేక జడమైన, చంచలమైన అలలతో నిండి ఉంటుంది. యువత అనే గాలి, అసమానంగా, నైపుణ్యంతో, ధర్మపత్రాలపై కామధూళిని తొలగించేందుకు సిద్ధంగా ఉంటుంది. యువత యొక్క కఠినమైన ఇసుకలు, శిఖరాలను అధిరోహించి, ముఖాన్ని వాడిపోయేలా చేసి, కలవరాన్ని కలిగిస్తాయి. యువత ఉల్లాసం, పురుషుల్లో అనేక దోషాలను మేల్కొలిపి, గుణాల మాలలను తెంచి, దుష్కర్మలకు వెలుగునిస్తుంది. యువత అనే చంద్రుడు, మనస్సు అనే తేనెటీగను, శరీర కమలపు ధూళితో బంధించి, మనిషిని మాయలో పడేస్తుంది.