అప్పుడు ఆ గద్ద, ఒక ఇనుప సూది తీసుకొని, తన ముక్కుతో దహనచిత్త మీద ఉంచింది. అది మనస్సు తన కార్యాన్ని ప్రారంభించునట్లు, ఆ సూదిని అక్కడ వదిలింది. ఆ సూదిని తీసుకొని, ఆ గద్ద, ఆ స్త్రీ ఊహించిన పర్వతానికి వెళ్ళింది. సూది-పిశాచపు ప్రేరణతో, మేఘాన్ని గాలి తోడునట్లు, త్వరగా అక్కడికి చేరింది. అక్కడ, ఒక నిర్జనమైన మహావనంలో, ఆ గద్ద, ఆ స్త్రీని అన్ని సంకల్పాలూ లేని స్థలంలో ఉంచింది. యోగి తన చైతన్యాన్ని సంకల్పరహిత స్థితిలో స్థాపించునట్లు, ఆమెను అక్కడ ఉంచాడు. ఆమె, పాదపు అగ్రభాగంలో ఉన్న అణువుతో ఏకమై, ఆ గద్ద ఆమెను పర్వత శిఖరంపై ఒక దేవత వలె ప్రతిష్ఠించినట్టు కనిపించింది. ఆమె, ఇనుప సూదికి ఒక అంగుళమందు పదును ఉన్న భాగాన్ని తన పాదంతో బలంగా నొక్కింది. అది మహాపర్వత శిఖరంపై కిరీటాన్ని ఉంచినట్టు కనిపించింది. ఆ గద్దలో ఉన్న ప్రాణ-సూది బయటకు పోవాలని యత్నించగా, ఆమె ఆ సూదిని చూసి, గద్ద శరీరాన్ని విడిచి బయటకు పోవాలని ప్రయత్నించింది. ఆ ప్రాణ-సూది గద్ద జీవాన్ని విడిచి, బయటకు పోయింది. అది గాలిలో పరిమళం ఆవిర్భవించునట్లు, బయటకు పోయింది. గద్ద తన భారాన్ని దించేసి, తన స్వస్థానానికి తిరిగి వెళ్ళింది. భారములేని మోసగాడు లాగ, వ్యాధి నుంచి విముక్తుడైనట్టు, అంతరంగా ప్రశాంతుడయ్యాడు. ఆ ఇనుప సూది తపస్సు సాధనకు ఆధారంగా స్థాపించబడింది. ఏ కార్యానికైనా దృఢమైన ఆధారం అవసరమని, ఆమె ఒకే స్థిరమైన మౌలికంపై నిశ్చలంగా తపస్సు కొనసాగించింది. నిరాకార కార్యాలు ఆధారంలేకుండా ఫలించవు కనుక, ఆమె ఒక్క ఆధారాన్ని నమ్ముకొని తపస్సులో నిలిచింది. ఆ ప్రాణ-సూది, ఆ ఇనుప సూదిని చుట్టుముట్టింది. అది పిశాచిని శింశప వృక్షాన్ని ఆలింగనం చేసినట్టు, లేదా పరిమళాల దండను గాలి చుట్టినట్టు. అప్పటి నుండి, ఓ ఇంద్రా! ఆ సూది దీర్ఘకాల తపస్సుకు నిబద్ధంగా, మరొక అరణ్యంలో ఎన్నో సంవత్సరాలు అక్కడే ఉండిపోయింది. ఆమె మహోన్నతమైన సంకల్పాన్ని నెరవేర్చేందుకు, ధర్మంలో నైపుణ్యంతో ప్రయత్నించాలి. ఎందుకంటే, దీర్ఘకాలంగా కూడిన తపస్సు ప్రపంచాన్ని కాల్చగలిగే శక్తిని ఇస్తుంది. నారదుని మాటలు విన్న శక్రుడు, ప్రబుద్ధుడై, గాలిని దశదిశలకు పంపాడు. ఆ తరువాత, ఆ గాలి దారిని అనుసరించి, తానే స్వయంగా ఆమెను దర్శించేందుకు ఆకాశ మార్గంలో వేగంగా ప్రయాణించాడు. ఆ గాలి-చైతన్యం, వేగంగా, అన్నిచోట్ల వ్యాపించి, అడ్డంకి లేకుండా ఆమెను చూచింది. అది పరమచైతన్యం అనుభవించునట్లు. భూమికి ఆడు ఏడు సముద్రాల అంచున, లోకాలొక పర్వతమాలలతో చుట్టబడిన, వివిధ రత్నములతో అలంకరించబడిన విస్తారమైన మైదానంలో ఆమెను చూచింది. తీపి నీటి సముద్రపు వలయాన్ని, దాని పర్వత పరంపరలను, పుష్కర ద్వీపాన్ని, అందులోని పర్వత ప్రాంతాన్ని చూచింది. మద్యం సముద్రపు వలయాన్ని, దాని జలచరులను, గోమేద ద్వీపపు తీరాన్ని, అక్కడి రాజ్యాన్ని చూచింది. పంచదార రస సముద్రపు పరిధిని, లోపల పర్వత సమూహాలను, క్రౌంచ ద్వీపపు తూర్పు పీఠాన్ని, దాని లోపల పర్వత శ్రేణిని చూచింది. పాలు సముద్రంతో చుట్టబడిన, మధ్యలో ప్రభువు ఉన్న, శ్వేత ద్వీపాన్ని, దాని సహజ భాగాలను చూచింది. నెయ్యి సముద్రంతో చుట్టబడిన భూమిని, లోపల దివ్య నివాసాలను, కుశ ద్వీపపు విస్తారాన్ని, గొప్ప పర్వత గుహలను చూచింది. పెరుగు సముద్రపు పరిత్యాగాన్ని, లోపల చలన నగరాలను, శాక ద్వీపపు తూర్పు భాగాన్ని, లోపల రాజ్యాలను చూచింది. ఉప్పు సముద్రపు పరిత్యాగాన్ని, లోపల నగరాలు, పర్వతాలను, జంబుద్వీపపు మహా మేరు పర్వతాన్ని, దాని కుటుంబ పర్వతాలతో కూడిన ప్రాంతాన్ని చూచింది. మొదట, గాలి వేగంతో అది పడిపోతూ, గాలిలో తిప్పబడుతూ, ఆ శక్తితో చివరకు గమ్యాన్ని చేరింది. అలా గాలి జంబుద్వీపాన్ని పరిశీలించి, హిమాలయ శిఖరాన్ని చేరింది. అక్కడ సూచీ అనే తపస్విని తపస్సులో నిమగ్నమై ఉంది. ఆ మహత్తరమైన పర్వత శిఖరంపై, రెండవ ఆకాశంలో వ్యాపించి, ప్రాణుల క్రియలకు అందని స్థితిలో ఆ అడవి నివాసిని కనిపించింది. అక్కడ గడ్డి మొలకెత్తని స్థితిలో, సూర్యుడికి దగ్గరగా ఉండటంతో, ఆమెను ధూళి మాత్రమే వ్యాపించింది. అది సంసార నిర్మాణంలా కనిపించింది. ఆమె మాయానదీ స్థితిని చేరింది. అది సముద్ర జలాలతో నిండి ఉన్నట్టు, ఇంద్రధనస్సు లాగా, మిరాజ్ ప్రవాహంలా కనిపించింది. లోకపాలకులు చూసినా, అవిభాజ్యమైన అంచులున్న ఆ స్థలం, గాలి కదలికతో తిప్పబడే ధూళి గుండ్రమే. సూర్యుని కుంకుమ కిరణాలతో పూతపడినది, చంద్రుని గంధపు కిరణాలతో అలంకరించబడినది. ఆమె, ఆకాశంలో గాలి తేవు చల్లదనంతో పాడుతున్న దేవకన్య వలె ప్రకాశించింది. ఆ గాలి, దీర్ఘ ప్రయాణంలో అలసిపోయి, ఏడు ద్వీపాల, సముద్రాల గుర్తులు మోసిన భూమి మీద తిరిగి, చివరకు ఆ మహా పర్వత శిఖరంపై విశ్రాంతిచెందింది. అది ఆకాశంలో తేనెలు పందెం లాగా, అన్ని దిశల్లో వ్యాపించినట్టు కనిపించింది. అక్కడ, ఆ పర్వత శిఖరంలోని మహావన మధ్యలో, ఒక సూది లాంటి రూపాన్ని చూచింది. అది జటా లాంటి తలతో పైకి పైకి ఎదుగుతున్నట్టు కనిపించింది. ఆమె ఒకే కాలిపై నిలబడి, దీర్ఘకాలం వేడిని భరించి, ఎప్పుడూ ఉపవాసంతో, ఆమె చర్మం, పొట్ట ఒండుగా ఎండిపోయింది. ఒక్కటి విప్పిన నోటి ద్వారా గాలిని లోపలికి తీసుకొని, మళ్లీ విడిచేది. కానీ గాలి ఎప్పుడూ హృదయంలోనే ఉంచేది; ఈ ప్రక్రియను నిరంతరం కొనసాగించేది. ఎండ వేడి, అడవి గాలులతో తడిపి, కదలకుండా, చంద్ర beams తో స్నానమాడింది. ముందుగా, ఒక్క అణువు కామంతో స్థిరమైన మనస్సు, తృప్తిని పొందినప్పుడు, మరొకరికి స్థానం ఇవ్వదు. అది అడవిలో నీరు ఇచ్చినవాడు లాగా, లేదా చాలా కాలానికి జుట్టు పెరిగినవాడు లాగా, లేదా శ్వాసను తలపై జడలుగా ఉంచినవాడు లాగా. ఆ సూదిని చూసి, ఆ గాలి ఆశ్చర్యంతో మనస్సు నిండిపోయింది. ఆమె తపస్సు తీరును గౌరవంతో చూస్తూ, ఆమె ఎదుట భయంతో నిలబడి నమస్కరించింది. "ఓ మహా తపస్విని సూచి! ఏ ఉద్దేశ్యంతో ఈ తపస్సు చేస్తున్నావు?" అని అడగాలని ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె తేజస్సు ఎదుట మాటలు రావడంలేదు.