శుద్ధ పదార్థాలలో కర్పూరపు సువాసన ఎలా దాచినట్లుంటుందో, గాలి శక్తిలో అమృతం ఎలా దాగివుంటుందో, అలాగే ఆ స్వభావ scentను పొందినవాడు లోపల ఆస్వాదిస్తాడు. హృదయంలో నివసించే గాలి, లోపల ఉన్న చెట్లు, గుళ్ళు, ఔషధాల అరణ్యాన్ని ఆనందంగా ఆస్వాదిస్తుంది; వాటిని పూర్తిగా తీసుకున్నప్పుడు అవి శక్తిలేమితో మారిపోతాయి, కొట్టినప్పుడు అవి కేవలం చూసే వస్తువులే అవుతాయి. ఇప్పుడు, "నేను జీవ చైతన్యంతో తయారైన సూది అవుదామని" అనే కోరిక కలుగుతుంది; ఆ విధంగా మానస సూది ఏర్పడుతుంది—ఆ సూది చైతన్యంతో, శుద్ధంగా, పదునుగా ఉంటుంది. ఆ దృశ్యరహిత, చాలా వేగంగా, గాలి వంటి సూది ద్వారా, గాలి లో నివసిస్తూ, అన్ని దిశల్లో కదలిక చేస్తుంది, కానీ బయట కనిపించదు. పానము, భోజనం, ఆడడం, నవ్వడం, ఇవ్వడం, తీసుకోవడం, నాట్యం, పాటలు పాడడం, మేల్కొనడం—ఈ క్రియలు అనేక జీవులు చేస్తారు. కానీ, దృశ్యరహితమైన, మైండ్ మరియు గాలి రూపంలో ఉన్న ఆ జీవి, ఆకాశంలో అన్ని పనులను చేస్తుంది; చేయని పని లేదు. ఈ శక్తిలేని, మత్తులో మునిగిన జీవి, తీపి రుచులను ఆస్వాదిస్తూ, పిల్లల ఆటలో ఆధారం తీసుకుని, ఉత్సాహంగా, ఉత్సవంలో ఉన్న ఆడ ఏనుగులా సంచరిస్తుంది. నదులు అపవిత్రంగా, తగ్గిపోయి, అలలతో కలవరంగా ఉన్నప్పుడు, ఈ మత్తులో ఉన్న జీవి, తన వేగంతో అలసటకు గురై, మొసలిలా మారుతుంది. హృదయంలోని కొవ్వు, మాంసాన్ని నియంత్రించలేక, ఆ జీవి చాలా కాలం బాధపడుతుంది, ధనసంపద, వృద్ధాప్యంతో బలహీనమైన మనసున్నవాడిలా. ఆమె హృదయంలో ఏనుగులు, ఒంటెలు, జింకలు, కాళ్లు, సింహాలు, ఇతర జంతువులు నాట్యం చేస్తారు; రంగస్థలంపై నర్తకుడు తన అవయవాలను ఎక్కువసేపు కదిలించడంలా. బయట, లోపల గాలుల ఏకత్వాన్ని అనుసరించడంతో, ఆమె కనిపించనిదిగా మారుతుంది; సువాసన రచయిత సువాసనలో దాగినట్లుగా. మంత్రాలు, ఔషధాలు, తపస్సులు, దానాలు, దేవతారాధన వంటి వాటి వల్ల, ఆమె పర్వత నదిలో ఉన్న అలలు లాగా వేగంగా ముందుకు దూసుకెళ్తుంది. దీపపు వెలుగు కదలిక తెలియకుండా ఎలా కలిసిపోతుందో, సూది తన కప్పులోకి వెళ్లి విశ్రాంతి పొందినట్లుగా, ఆమె త్వరగా కలిసిపోతుంది. తన స్వభావాన్ని అనుసరించి, ఆమె ప్రతి నివాసాన్ని వెతుకుతుంది; సూచనే రాక్షసి, సూచన ద్వారా నివాసం ఏర్పడుతుంది. అన్ని దిశల్లో సంచరించిన తరువాత, ప్రతి ఒక్కరు చివరకు తమ నివాసానికి చేరుకుంటారు; జీవ సూది, ఇనుప సూది దగ్గరకు వస్తుంది, మూర్ఖుడు తిరిగి వస్తాడిలా. ఈ విధంగా, పది దిశల్లో ప్రయత్నించి, సంచరిస్తూ, ఆమె మానసిక సంతృప్తిని పొందుతుంది, కానీ శారీరిక సంతృప్తి ఎప్పుడూ లేదు. గుణాలు, వాటి ఆధారం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే కలుగుతాయి; లేకపోతే కాదు. శరీరం ఎవరికో చెందుతుంది, దానికే సంతృప్తి కలుగుతుంది. పూర్వ శరీరాన్ని గుర్తుచేసుకొని, శరీరం సంతృప్తి పొందిన ఆమె, మళ్ళీ తీపిగా, నిండిన కడుపు ఆనందాన్ని కోరుతూ బాధపడుతుంది. "నా పూర్వ శరీర కోసం నేను గొప్ప తపస్సు చేస్తాను" అని ఆలోచించి, తపస్సు కోసం తన ఇష్టానుసారం స్థలాన్ని నిర్ణయించింది. ఆమె ప్రాణవాయువు మార్గంలో, యువ ఆకాశ గిద్దె హృదయంలో ప్రవేశించింది; గాలి జీవి ఆకాశంలో కదిలినట్లుగా. ఆ గిద్దె, ఒక ఇనుప సూది తీసుకుని, తన ముక్కుతో దహన స్థలంలో ఉంచింది; మనసు తన కృషిని ప్రారంభించడంలా. సూది తీసుకుని, ఆ గిద్దె తన ఆలోచించిన పర్వతానికి వెళ్ళింది; సూది రాక్షసి లోపల వేగంగా నడిపినట్లుగా, మేఘాన్ని గాలి నడిపినట్లుగా. అక్కడ, విస్తారమైన, నిర్జన అరణ్యంలో, ఆమెను అన్ని సంకల్పాల నుండి రహితమైన స్థలంలో ఉంచింది; యోగి తన చైతన్యాన్ని సంకల్పరహిత స్థితిలో ఉంచినట్లుగా. ఆమె, పాదపు చివరలో ఒక అణువుతో కలిసిపోయి, ఆ గిద్దె పర్వత శిఖరంపై దేవతలా స్థాపించినట్లుగా కనిపించింది. ఇనుప సూది పదునైన చివరను, ఆమె తన పాదాన్ని విశాలమైన, ఎత్తైన శిఖరంపై బలంగా నొక్కింది; మహా పర్వత శిఖరంపై కిరీటం పెట్టినట్లుగా. గిద్దెలో ఉంచిన ప్రాణ సూది చూసి, ఆమె బయటకు వెళ్లాలని, గిద్దె శరీరం విడిచిపోవాలని ప్రయత్నించింది. ప్రాణ సూది, గిద్దె జీవాన్ని విడిచి బయటకు రావాలనే ఉద్దేశంతో, సువాసన గాలి ద్వారా ముక్కు వైపుగా ఎగసినట్లుగా బయటకు వచ్చింది. గిద్దె, భారాన్ని విడిచి, తన స్థానానికి తిరిగింది; భారాన్ని దింపిన కూలీలా, వ్యాధి నుండి విముక్తుడిలా అంతర్గతంగా ప్రశాంతంగా మారింది. ఇనుప సూది తపస్సు ఆధారంగా నిలబడింది; స్థిరమైన ఆధారం ఉన్నదే పనులకు అనుకూలంగా ఉంటుంది. రూపరహిత క్రియలు, ఆధారం లేకుండా విజయవంతం కావు; కాబట్టి, ఒకే ఆధారాన్ని ఆశ్రయించి, ఆమె తపస్సులో స్థిరంగా నిలిచింది. ప్రాణ సూది, ఇనుప సూదిని చుట్టుముట్టింది; రాక్షసి శింశపా చెట్టును ఆలింగనం చేసినట్లుగా, లేదా గాలి సువాసన మాలను చుట్టినట్లుగా. అప్పటి నుండి, ఓ ఇంద్రా, ఆ సూది, దీర్ఘ తపస్సుకు నిమగ్నమై, మరొక అరణ్యంలో ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిపింది. ఆమె గొప్ప సంకల్పానికి, నీవు ధర్మంలో నైపుణ్యంతో ప్రయత్నించాలి; ఎందుకంటే, దీర్ఘకాల తపస్సు ద్వారా కూడిన శక్తి ప్రపంచాన్ని దహించడానికి సరిపోతుంది. ఇది నారదుని నుండి విని, శక్రుడు, జాగ్రత్తగా గమనిస్తూ, గాలిని పది దిశలకు పంపాడు. ఆ తరువాత, గాలి మార్గాన్ని అనుసరించి, శక్రుడు స్వయంగా ఆమెను చూడటానికి, ఆకాశ మార్గంలో వేగంగా ప్రయాణించాడు. ఆ గాలి-చైతన్యం, వేగంగా, అన్ని వైపులా వ్యాపించి, ఆమెను అడ్డంకులు లేకుండా చూసింది; పరమ చైతన్యం ఎలా గ్రహిస్తుందో అలా. భూమి యొక్క ఏడు సముద్రాల అంచున, విస్తారమైన మైదానంలో, లోకాలోక పర్వత బెల్టుతో అలంకరించబడిన, వివిధ రత్నాలతో ముస్తాబైన ప్రదేశంలో, ఆమెను చూశాడు. తీపి నీటి సముద్రాన్ని, దాని పర్వత శ్రేణులను, పుష్కర ద్వీపాన్ని, దాని లోపల పర్వత ప్రాంతాన్ని చూశాడు. మద్యం సముద్రాన్ని, దాని జల జీవులను, గోమేద ద్వీప తీరాన్ని, దాని మధ్యలోని ప్రాంతాన్ని చూశాడు. పంచదార నీటి సముద్రాన్ని, లోపల పర్వత సమూహాలను, క్రౌంచ ద్వీపపు తూర్పు మైదానాన్ని, దాని లోపల పర్వతాలను చూశాడు. ఈ విధంగా, ఆ సూదికి సంబంధించిన చైతన్య యాత్ర, తపస్సు, శ్రమ, అన్వేషణ, స్థిరత, మరియు విశ్వాన్ని తాకే ఆత్మవిజ్ఞానం, ఈ కథ ద్వారా మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.