పుణ్య శరీరాలు కలిగినవారికైనా జనన బంధనం అంతమవదు. ఒక రాక్షసీ, తన కర్మ ఫలితంగా సూదిలాంటి భూతరూపాన్ని పొందింది. ఆ రాక్షసీ, దిక్కుల చివరలకు గాలులతో ఊగుతూ తిరగసాగింది; అలా తిరిగే సమయంలో, ఆమె స్థూల శరీరం అక్కడే autumn మబ్బులా కరిగిపోయింది. ఆమె, అశక్తులైన, క్షీణమైన, లేదా స్థూలమైన వ్యక్తుల శరీరంలో ప్రవేశిస్తుంది; అప్పుడు, ఆ గాలి-సూది లోపల తీవ్రమైన కలరా వంటి వ్యాధిని కలిగిస్తుంది. శుద్ధమైన, జ్ఞానవంతులైన వ్యక్తుల సూక్ష్మ శరీరంలో ప్రవేశించినప్పుడు, జీవసూది కూడా అంతర్గత కలరా వంటి రోగాన్ని కలిగిస్తుంది. ఇలా, ఆ తప్పుదారి పట్టిన హృదయం కొన్నిసార్లు సంతృప్తి పొందుతుంది; మరికొన్నిసార్లు, మంత్ర, ఔషధ క్రియల ద్వారా ధర్మంతో నాశనం చేయబడుతుంది. అనేక సంవత్సరాలు, ఆ సూది రెండు శరీరాలతో—ఒకటి ఆకాశంలో, మరొకటి భూమిపై—తిరుగుతూ, కేవలం సంచరణనే ఆశ్రయించింది. భూమిపై, అది ధూళిలో దాగి ఉంటుంది; చేతిలో, వేళ్ళతో మరిగిపోతుంది; ఆకాశంలో, ప్రకాశంతో కప్పబడుతుంది; వస్త్రంలో, దారంతో మరుగై ఉంటుంది. లోపల, అది స్నాయు ప్రవాహంలో, దుర్భాగ్యపు, పలుచటి ధూళిలో, పొడిగిన నదిలో, పాత గడ్డి లైన్లలో నివసిస్తుంది. అర్థంలేని, నీడలేని, ఖాళీ, శ్వాసను ఇస్తున్న చోట; గాలిలో తిత్తులు ఎగిరిపోతున్న చోట, శుభ వృక్షం లేనిచోట; ముద్దైన, ముడిపడిన ఎముకల్లో, ఎప్పుడూ కంపించే, కంపించు భూమిపై; ఇతరుల వస్త్రప్రకాశం సృష్టించిన మాయలో; మొక్కల డాగు చివర, తిత్తుల గాలి గుంజులో; కఠిన, రసరహిత గాలిలో, వేళ్ళ కొమ్మలపై; మలిన మబ్బుల ప్రపంచంలో, తనే వేళ్ల గాయ గుహల్లో; చెమట, తడి, కలుషిత ద్రవాల్లో, జోడు మడిపుల కొండపై, పుట్టల మధ్య. కొన్నిసార్లు, ధూళిలో, నీటిలో, మాయలో, పాము చర్మంలా గడ్డివేళ్లతో; కొన్నిసార్లు, బావు పక్కన మార్గంలో, నది భయంతో, ఉల్లులతో నిండిన చోట. పొడి, పగిలిన, మచ్చలు, మట్టికుంటలు; మార్గ మధ్యలో, చల్లటి గాలితో ఊడిపోతుంది. ఉల్లులు, మచ్చలు, రక్తంతో, నక్కిన నోట్లతో; బొటనవేళ్ళు, చక్రం ఒత్తుతో, ఎక్కడికక్కడ లాగబడుతుంది. వివిధ అలంకారాలతో, పట్టణాల్లో చిత్రిత వస్త్రంలా తిరుగుతుంది; వచ్చి పోయి అలసిపోయి, అక్కడ చాలా కాలం విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది. ప్రతి నగరంలో, దారాల, పరికరాల ముద్దుతో భారం మోయుతుంది; తాళపత్రాల అరణ్యంలోకి వెళ్ళినప్పుడు, ఎద్దులు తిప్పుతాయి. దాచినట్లు, చేతిలోంచి కొంత జారిపోతుంది; దారాన్ని నోటిలో లాగడం వల్ల అలసిపోయి, ఎక్కడో విరుగుతుంది. కఠినమైనా, చెవికి ఒత్తినా, చీల్చదు; ఎందుకంటే, మనస్సు ముద్దగా ఉన్నప్పుడు, పదునైనది కూడా పదునుగా పనిచేయదు. అలసిపోయిన సూది, మనస్సు సూదితో వంగిపోయి తిరుగుతుంది; నీటిలో బరువైన రాయిలా, వంగిపోతున్నా మునగదు. సంసార చలనం, మనస్సు సారంతో, దిక్కుల చివరలకు వ్యాపిస్తుంది; గాలి బలంతో మొక్క కదిలినట్లు. తన నోటితో, సూక్ష్మ దారాన్ని చివర వరకు విడిచిపెడుతుంది, అందమైన నూలముగ్గులో, పైపాటుతో వేగంగా—స్త్రీ తన హృదయంతో కలసి ప్రసవించినట్లు. పైపాటు రసంతో, సూది హృదయాన్ని విస్తరించగా, అదే విధంగా, నూలదార చివరను నూలముగ్గులో ఎప్పటికీ విడిచిపెడుతుంది. ఎంతకాలం పాడైనవి అయినా, పదునైనవి వెంటనే నింపుతాయి; పాడైన వస్త్రాన్ని సూది వెంటనే నింపినట్లు. దారపు కిరణాలతో, సూది వస్త్రానికి హృదయాన్ని పొందుతుంది; అదే పైపాటుతో, ప్రకాశాన్ని వేగంగా నూలముగ్గులో నేస్తుంది, సూర్య కిరణాల్లా. ఒక్కసారిగా, ఆ స్థితి రూపం—అది అలసిన నింపుడు—రాక్షస సూది హృదయంలో కర్మ ఫలితంలా బాధపడుతుంది. సూది, కాస్త కదిలినప్పుడు, గుర్రపు నడక శబ్దంలా చీల్చుతుంది; తన స్వభావంతో, ఉపయోగించినపుడు అలసటను తెస్తుంది. వస్త్రంలో నూలదారను నాలుగు విధాల చీల్చుతుంది; శరీరంలో, అనుభూతిలా, దీర్ఘ దారాన్ని నడిపిస్తుంది. వేగంగా నడిపించబడిన సూది, వస్త్రంలో పరుగెడుతుంది, ముఖం కనిపించదు—అలాగే, దుష్టులు, దృష్టికి దాగిన ప్రాణబిందువులను కొడతారు. నూలకంకణంతో, పదునైన సూది సులభంగా పరిశీలిస్తుంది: "ఇదిని ఎలా చీల్చాలి?"—ఇది పదునైనవారి ఆకాంక్ష. పట్టు లేదా బట్టలో, పదునైన సూది సమంగా చీల్చుతుంది; ధర్మ, అధర్మ తేడా పట్టించుకోని వాడు మూర్ఖుడు మాత్రమే. బొటనవేళ్ళు, వేళ్ళ మధ్య ఒత్తబడిన సూది, ప్రకాశవంతమైన దారాన్ని మోయుతుంది; అంతులేని దారాన్ని ఉమ్ముతున్నట్టు, ముందుకు చూస్తుంది. పదునైన, హృదయరహిత స్వభావం వల్ల, నూలదార పెట్టినా, మృదువైన వాటిలో ప్రవేశించదు; వస్తువుల మధ్య మందంగా కదులుతుంది. ఎంత పదునైనదైనా, గాడిద నోటిలో దారాన్ని పెట్టిన సూది, చీల్చని, హృదయరహితమైన, దుర్దశను పొందిన రాజకుమారిలా ఉంటుంది. ఇతరులను హాని చేయకుండా, పదునైనది మార్గాన్ని వెదకదు; చీల్చిన తర్వాత, సూది నియంత్రించబడుతుంది, చెవి కండలలో వేలాడుతుంది. చేతి నుంచి పడిపోతే, పత్తిలో అందంగా పడిపోతుంది, స్నేహంలా; తన స్వభావానికి సమానమైన స్నేహితుడిని ఎవరు ఆనందించరాదు? సాధారణ ప్రజల్లో, మూర్ఖత కలిగిన మనస్సు ఉన్నవారు, తనకు సమానమైన వారిని విడిచిపెట్టాలనుకుంటారా? విడిచిపెట్టిన తర్వాత, లోపల కదిలే శక్తి, ఇనుప గదిలో అసాంతంగా ఉంటుంది; బెల్లపు గాలులతో ఊదిపోతూ, ఆకాశంలోకి ఎగరాలని తహతహలాడుతుంది. ప్రాణ, అపాన ప్రవాహంలో, హృదయ పద్మంలో కదులుతుంది; బాధ శక్తి, తీవ్రంగా, జీవాత్మ బలంలా ఉద్భవిస్తుంది. సమాన వ్యతిరేకతతో, సమానంతో కలిసి కదులుతుంది; ఉదాన వ్యతిరేకతతో, ఉదానంతో కలిసి కదులుతుంది. ఈ విధంగా, ఆ సూది-భూత రాక్షసి, తన కర్మ ఫలితాలను అనుభవిస్తూ, అనేక స్థితుల్లో, అనేక మార్గాల్లో, అనేక దారాలతో, వస్త్రాల మధ్య, శరీరాల మధ్య, హృదయాల మధ్య, తిరుగుతూ, తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించింది.