సృష్టిలో, విశ్వంలో హాని కలిగించడానికి సూక్ష్మమైన మాయతో, సూచి లాంటి రూపంలో “విషూచికా”గా మారి, అన్ని లోకాలను బాధించు అని ఆ దేవతకు ఆదేశం ఇచ్చారు. ఈ విషూచికా, దుర్భలమైన ఆహారం తీసుకునేవాళ్లు, కష్టమైన పనులు చేసే వారు, మూర్ఖులు, స్థిరత లేని వారు, చెడు ప్రదేశాల్లో నివసించేవారు, నిర్లక్ష్యంగా ఉండేవాళ్లను బాధిస్తుంది. జీవశక్తితో హృదయంలో ప్రవేశించి, ప्लीహా మరియు ఇతర అవయవాలను చీల్చి, వాయువు రూపంలో సూచి లాంటి స్త్రీగా వ్యాధిగా మారుతుంది. ఆయన చెప్పాడు—విధ్వంసకారిణి అయిన ఈ విషూచికా, సద్గుణాలు కలిగినవారిని కూడా బాధించగలదు; అయినా, సద్గుణాలు కలిగినవారికి చికిత్సగా ఒక మంత్రాన్ని ప్రకటిస్తున్నాను. హిమాలయాల ఉత్తర భాగంలో “కర్కటి” అనే రాక్షసి ఉంది, ఆమెను “విషూచికా” అని కూడా పిలుస్తారు; ఆమె ధర్మాన్ని అడ్డుకుంటూ, యువతిగా దర్శనమిస్తుంది. ఈ మహా మంత్రాన్ని జపించి, కడుపు ఎడమవైపు ఉంచాలి; ఆ చేతితో, రోగిని శాంతంగా, సున్నితంగా తాకాలి. కర్కటి, మంత్ర శక్తితో భయంతో అరుస్తూ, హిమాలయాల వైపు పారిపోతున్నట్లు ఊహించాలి; ఆమె శక్తితో దెబ్బతిన్నట్లు, ధూళిగా మారుతున్నట్లు భావించాలి. రోగి చంద్రునిలో, అమృత సరస్సులో ఉన్నట్లు, వృద్ధి లేని, మరణం లేని, అన్ని వ్యాధుల నుండి విముక్తుడిగా ఊహించాలి. వైద్యుడు, అంతర్గతంగా శుద్ధి పొంది, మనస్సు ఒకటిగా చేసి, ఈ విధానాన్ని పాటిస్తే, విషూచికా అనే అన్ని రూపాలనూ تدريగా నశింపజేస్తాడు. ఇలా, మూడు లోకాల అధిపతి, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, సిద్ధుల నుండి సంపూర్ణ మంత్రాన్ని పొంది, ఇంద్రాది దేవతలచే గౌరవించబడి, తన శాశ్వత, పరమ, ప్రకాశవంతమైన నగరానికి తిరిగి వెళ్ళాడు. అంతలో, పెద్ద నల్ల రాక్షసి, పిల్లి కన్ను రత్న శిఖరంలా మెరుస్తూ, సూక్ష్మంగా మారడానికి సిద్ధంగా, దీపపు పొగ మేఘంలా కన్పించింది. ఆమె మేఘ రూపాన్ని వదిలి, మొక్క రూపంలో మారింది; ఆపై, మనిషి పరిమాణంలో, తరువాత చేతి పరిమాణంలో మారింది. దీని తర్వాత, వేళ్ళ పరిమాణంలో, పప్పు పరిమాణంలో, చివరకు సూచి పరిమాణంలో మారింది. అతి సూక్ష్మమైన, పదునైన, కమల దళపు పుష్పరేఖలా, ఆలోచన పర్వత శిఖరంలా నిలిచింది. నల్ల సూచి, పూర్తిగా మృదువుగా, లోపల శరీరాన్ని చుట్టుకుని, వాయువుతో ఆకాశంలో సంచరించింది. ఆ సూచి కన్పించింది, కానీ లోహం కాదు; అది కేవలం చైతన్యపు ఆట, కలలో కనిపించే సూచి లాంటిది. రత్న సూచి లాంటి మృదుత్వంతో, మనస్సు ఊహతో కలిసిపోయి, బేరిల్ ప్రకాశ రేఖలా, దండలా అందంగా కనిపించింది. నల్ల కమలపు పుష్పరేఖను వాయువుతో ఎగిరేలా, సూక్ష్మమైన, పారదర్శకమైన, ఆకాశ pupil లా కనిపించింది. తన తలాన్ని పట్టుకున్న దారంతో, మృదువైన తోక, ప్రకాశవంతమైన అంచుతో, విశాలమైన శాంతి కోసం, పరమ మౌనవ్రతంలో ప్రవేశించింది. దూరం నుండి దీపంలా కనిపించి, శుద్ధ స్వరూపాన్ని పొందింది; దూరంగా, ఆకర్షణీయమైన నోరుతో, ఆకాశంలో పలికినట్లు అనిపించింది. అర్ధ మూసిన కన్నులతో, దీపజ్యోతిలా, మృదువైన వెంట్రుకలతో, స్నానం తర్వాత తడిగా额, ఆటపాటల యువతిగా కనిపించింది. ఆమె దారం, కమల పుష్పరేఖలా, curiosityతో బయట ప్రపంచాన్ని చూడడానికి, చంద్రకిరణంలా వెలుపల విస్తరించింది. ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకొని, తన జీవశక్తి వెలుపలికి ప్రవహించినట్లు, బౌద్ధ యోగి లోపల ప్రవహించే అవగాహన ధారలా కనిపించింది. ఆమె బుద్ధి, ఖాళీ సిద్ధాంతంలా, చీలికలో గాలి ఊపిరిలా, వెలుతురు తగ్గిన సూచి లా, పదునుగా, కాని కన్పించకుండా ఉంది. ఆమెను పట్టుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతో చూపించారు, కానీ అతను ఉపయోగించలేదు; ఆమె కూడా దీన్ని పట్టించుకోలేదు—అహా, అజ్ఞానం ఎలా ప్రదర్శించబడుతుంది! సూచి అంచుతో, తన ఖాళీపై ఆలోచించకుండా, తన మనస్సు ఉద్దేశాన్ని చూస్తూ, సేదతీరింది. ఆలోచన లేకుండా, సూచి ఉద్దేశ్యం ఆమె ముద్దమైన మనస్సు కోరింది; వివిధ వస్తువులపై మనస్సు వ్యాపించినవారికి, ముందు-తర్వాత reasoning కలుగదు. ఒక వస్తువు, సామర్థ్యం ఉన్నా, ఊహ ద్వారా వేరే స్వభావాన్ని పొందుతుంది; అద్దంలో, వ్యక్తి కోరిన రూపాలు ఊపిరితో మారినట్లు. ఈ రాక్షసి, సూచి రూపంలో, తన విస్తృత శరీరాన్ని వదిలి, పెద్ద మరణాన్ని కూడా సుఖంగా అనుభవించింది. ఒకే వస్తువుపై మమకారం కలిగినవారికి దుర్గతి ఎంత కష్టమైనదో! రాక్షసి, తన శరీరాన్ని ప草లా వదిలేసింది. ఇతర మనస్సులు, ఒకే వస్తువుపై గర్వంతో నశిస్తాయి; కానీ రాక్షసి, తినే శక్తిపై గర్వంతో, తన శరీర నాశనాన్ని కూడా గుర్తించలేదు. నాశనం కూడా, ఒకే వస్తువుపై మమకారం కలిగిన అజ్ఞానులకు సంతోషాన్ని ఇస్తుంది; రాక్షసి, శరీరహీనంగా, సూచి రూపంలో, పూర్తిగా సంతృప్తిగా ఉంది. మరొక జీవి ఆ సూచి పై మమకారం కలిగింది; ఇలా, జీవ సూచి ఉత్పన్నమైంది—ఆకాశ స్వభావంతో, రూపరహితంగా, ఆకాశంలో కదలికతో శరీరాన్ని పొందింది. ఆమె, ప్రకాశవంతమైన దారాల ప్రవాహంలా, ప్రాణదారాలతో, పదునైన నొప్పి రూపంతో, ఆ aperture లో వెలుగుతో, సూర్యకిరణంలా అందంగా కనిపించింది. ఆమె, కత్తి అంచు, అణువుల వరుస, పుష్ప వాసన రేఖలా, సూక్ష్మ కళా రూపాన్ని తీసుకుంది. పాప స్వభావంతో, మనస్సు కదలికగా, అక్కడే నిలిచింది; ఇతర జీవస్థితిని చీల్చే పరమ సత్యాన్ని కోరింది. ఈ విధంగా, ఆమె శరీరం రెండు సూచి రూపాలతో ఏర్పడింది; అడవి విత్తనపు పొరలా, పత్తి దారంలా సన్నగా, మృదువుగా ఉంది. ఆ ద్విసూచి రూపంతో, ఆమె మనుషుల హృదయాల్లో ప్రవేశించి, చీల్చింది; ఆపై, ఉగ్రంగా, అన్ని దిశల్లో సంచరించింది. తన ఉద్దేశ్య శక్తితో, తేలికగా లేదా భారంగా మారుతుంది; క్రాబ్ రూపాన్ని వదిలి, సూచి స్థితిని పొందింది. చిన్నదైన వస్తువు కూడా, బలహీనులకి అత్యంత కావలసినదిగా మారుతుంది; సూచి రూప రాక్షసత్వాన్ని, ఆ రాక్షసి తపస్సుతో పొందింది. ఇలా, సూచి రూపంలో విషూచికా, మాయ, చైతన్యంతో, భయంకరంగా, లోకాల్లో సంచరించసాగింది.