మనస్సు ఆలోచనలతో కలవరపడుతూ, దశ దిశలలో పరుగులు తీస్తుంది. అది మందార పర్వతం సముద్రాన్ని కలిపినట్లు, సముద్రపు అలలతో ఉప్పొంగుతుంది. ఈ మహా మాయా సముద్రాన్ని, అందులో ఉన్న అలలు, ముడులు, మాయా మొసళ్ళతో కూడినదాన్ని నేను అణచలేకపోతున్నాను. సుఖాల కోసమే, పతనాన్ని పట్టించుకోకుండా, మనస్సు-జింక దూరంగా పరుగులు తీస్తుంది, ఓ బ్రహ్మన్. నా మనస్సు, నిరంతర కలవరంతో, ఎప్పుడూ ఆ సముద్రపు అలల మాదిరిగా, తీయబడుతూ, చల్లబడుతూ, తన స్థితిని వదలదు. ఎన్నో ఆలోచనలు కలిగిన మనస్సు, సింహాన్ని పంజరంలో బందించినట్లు, తన సంకల్పాన్ని ఎన్నో చోట్ల బంధిస్తుంది. మాయా రథాన్ని ఎక్కిన మనస్సు, శరీరానికి తాత్కాలికమైన ఆనందాన్ని దోచుకుంటుంది; అది హంస నీటిలోని పాలను విడదీసినట్లు. అనంత ఊహల చిన్న పడకలో దాచిన మనస్సు, తన కదలికలను మేల్కొనకుండా ఉంచుతుంది, ఓ మునీశ్వరా; అందుకే నేను బాధపడుతున్నాను, కలవరపడుతున్నాను. లోపల గట్టిగా కట్టిన తృష్ణతో, ఓ బ్రహ్మన్, నేను మనస్సుతో బంధించబడ్డాను; అది వలలో చిక్కిన పక్షిలా. కోపం పొగ, ఆందోళన అగ్నికుహాలు — ఇవి నా మనస్సు ద్వారా, పొడిగడ్డను అగ్నితో కాల్చినట్లు, నన్ను కాల్చుతున్నాయి. క్రూరమైన ఆకాంక్ష నడిపిస్తే, నేను మూర్ఖుడిగా మారాను, ఓ బ్రహ్మన్; శవాన్ని జక్కల తినినట్లు, నా మనస్సు నన్ను తినేస్తోంది. స్థిరంగా లేక, చలించిపోతున్న మనస్సుతో, అలలతో కొట్టుకుపోతూ, నది తీరపు చెట్టు ప్రవాహంతో కొట్టుకుపోయినట్లు, నేను దూరంగా వెళ్లిపోతున్నాను. ఖాళీగా, కలవరంగా ఉన్న నా మనస్సు, గాలి తుఫాను గడ్డి తుడిచి తీసినట్లు, నన్ను దూరంగా విసిరేసింది. సంసార సముద్రాన్ని దాటాలని ఎప్పుడూ ప్రయత్నించినా, నా అపవిత్రమైన మనస్సు అడ్డుపడుతోంది; అది వరదను ఆనవాళ్ళతో అడ్డుకున్నట్లు. నరకానికి దిగిపోతున్నదాన్ని మరొకటి వెనుక నుంచి బంధించినట్లు, నా మనస్సు కూడా నన్ను బంధించింది; బావిలో దూసిన దండతో దూసిన దర్మములా. తప్పు reasoningతో, తప్పుడు గొప్పదనంతో, నా మనస్సు నన్ను పిల్లవాడిని పిశాచం పట్టినట్లు పట్టుకుంది. ఓ బ్రహ్మన్, అది అగ్నికంటే వేడిగా ఉంటుంది, పర్వతాన్ని దాటి పోవడం కన్నా కష్టంగా ఉంటుంది, వజ్రం కన్నా గట్టిగా ఉంటుంది, భయంకరంగా నియంత్రించలేనిది. మనస్సు, క్రియల వస్తువులపై పక్షి ఆహారంపై పడినట్లు పడిపోతుంది; క్షణంలోనే, పిల్లవాడు బొమ్మను వదిలినట్లు, వెనక్కి వదులుతుంది. ఓ తండ్రి, మనస్సు సహజంగా మూర్ఖమైనదే, కానీ కలవరంగా, సముద్రంలో పాములు తిరిగినట్లు, విస్తృతంగా, వలయాలుగా తిరుగుతుంది, నన్ను దూరంగా తీసుకెళ్తుంది. ఓ మహాత్మా, సముద్రాలను తాగడం, సుమేరు పర్వతాన్ని దాటి పోవడం, అగ్నిని తినడం — ఇవన్నీ మనస్సును జయించడం కన్నా సులభమే. మనస్సే అన్నిటికి కారణం; అది ఉన్నప్పుడు మూడు లోకాలు ఉంటాయి. అది లయమైతే, లోకమూ లయమవుతుంది. అందుకే, మనస్సును జాగ్రత్తగా పర్యవేక్షించాలి. వందలాది సుఖాలు, దుఃఖాలు మనస్సు నుండే పుట్టుతాయి; పంటలు పూసే భూమి మాదిరిగా. బుద్ధి ద్వారా మనస్సు మృదువైతే, ఇవన్నీ తగ్గిపోతాయని నేను భావిస్తున్నాను, ఓ మునీశ్వరా. అన్ని గుణాలను జయించాలనే ఆశను గొప్పదనంతో బంధించిన చోట, ఆ శత్రువు — మనస్సును జయించేందుకు నేను ఇక్కడ వచ్చాను. అంతర్గత కలవరం పోయిన తర్వాత, నేను అదృష్టంలో ఆనందించను; అది విస్తృతమైన, నిశ్చలమైన, అపవిత్రమైన మేఘాల సమూహం చంద్రునికి మాదిరిగా. చైతన్య ఆకాశంలో, అంతర్గత చీకటి రాత్రిలో, తృష్ణ relentlessగా తప్పులను పక్షిల వలయాలుగా తిరుగుతుంది. లోపల కాలిపోతున్న బాధతో, ఎసెన్స్ పూర్తిగా పండినదిగా, నేను ఆందోళనతో పొడి మట్టిని ఎండలో ఎండినట్లు, ఎండిపోతున్నాను. నా మనస్సు మహా అడవిలో, మాయా చీకటి మందంగా ఉండగా, ఆశ-రాక్షసి, మత్తులో, ఖాళీలో ఉన్మాదంగా నాట్యం చేస్తుంది. రాజస్సు పొగతో, బంగారు కాంతులతో, నా ఆందోళన ఇప్పుడు అశోక పువ్వుల సమూహంలా వికసిస్తోంది. అంతర్గత కలవరానికి చాలిపోతుంది — ఈ తృష్ణ, అన్ని సంకల్పాలను తినేసి, విషపు ఆనందంతో సముద్రపు అలలా ఉప్పొంగుతోంది. శక్తివంతమైన అలలతో, నా శరీర పర్వతం నుంచి ప్రవహిస్తూ, తృష్ణ నది restless అలలతో, మారుతూ, చలిస్తూ, సాగుతోంది. దాని బలాన్ని అణచాలని ప్రయత్నిస్తే, అది తుఫానులోని పొడి గడ్డి మాదిరిగా; నా మనస్సు, చాటక పక్షిలా, అపవిత్ర ఆలోచనలతో ఎక్కడికో దూరంగా వెళ్తుంది. ఎలాంటి శుభ గుణాన్ని పొందాలనుకున్నా, తృష్ణ దాన్ని మేకను వాయిదా తాడులు కట్ చేసినట్లు, కట్ చేస్తుంది. పాత ఆకు నీటిలో, పొడి గడ్డి గాలిలో, శరదృతు మేఘం ఆకాశంలో మాదిరిగా, నేను ఆందోళనల చక్రంలో తుడిపడుతున్నాను. మన వాస్తవ స్థితిని అందుకోలేక, ఆలోచనల వలలో మునిగి, పక్షులు వలలో చిక్కినట్లు, మూర్ఖులుగా మారుతున్నాము. ఓ తండ్రి, తృష్ణ అనే అగ్నితో నేను కాలిపోతున్నాను; అమృతమూ ఉపశమనం ఇస్తుందని ఆశించను. దూరంగా వెళ్లి, మళ్లీ మళ్లీ తిరిగి, తృష్ణతో పిచ్చిగా ఉన్న నా మనస్సు, గాడిలోని గుర్రం మాదిరిగా, దిశల చివరికి పరుగులు తీస్తుంది. తృష్ణ, మూర్ఖత్వానికి బంధించి, ఎప్పటికీ పైకి, క్రిందికి, restlessగా, గట్టిగా, చక్రంలో హబ్ లేకుండా బలమైన తాడిలా, కట్టుకుని, కలవరపడుతుంది. శరీరంలో, వ్యక్తి తృష్ణతో బలంగా బంధించబడి, నిరంతరం కలవరపడుతూ, ఎద్దు తాడితో వేగంగా నడిపినట్లు, నడిపించబడుతున్నాడు. ఈ లోకంలో, కుమారులు, భార్యలు, కుటుంబం కోసం ఎప్పటికీ లాగే తృష్ణ, జనాల్లో వలలు నేసి, పక్షుల వలలో చిక్కినట్లు, బంధిస్తుంది. తృష్ణ, చీకటి రాత్రిలా, జ్ఞానులను మాయలో పడేస్తుంది, చూపును అంధంగా చేస్తుంది, ఆనందాన్ని అలసిపోతుంది. తృష్ణ, వక్రంగా, తాకడానికి మృదువుగా, కానీ విషపు imbalanceను సూచిస్తూ, నల్ల పాముగా, తాకినంత మాత్రాన కాల్చేస్తుంది. తృష్ణ, నల్ల రాక్షసిలా, మనుషుల హృదయాలను చీల్చి, మాయలు నేసి, దురదృష్టాన్ని తీసుకువచ్చి, ఎప్పటికీ దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది. ఈ విధంగా, నా మనస్సు, నా అంతరంగాన్ని, నా జీవనాన్ని కలవరపెడుతూ, బంధిస్తూ, కాల్చుతూ, దూరంగా తీసుకెళ్తుంది; తృష్ణ, మాయ, ఆందోళనలతో, నేను మానవుడిగా బాధపడుతూ, ముక్తిని కోరుతూ, ముని సమక్షంలో నా హృదయాన్ని విప్పాను.