మాయతో తయారైన, పరస్పర విరుద్ధమైన ఆయుధాలు ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ప్రత్యక్షమయ్యాయి, యుద్ధభూమిలో ఒకదానికొకటి ఝామ్మనించాయి. ఆ సమయంలో, నీటి ప్రవాహం గడ్డి కత్తెలను ఊడిపోవినట్లు ఆయుధాల భారాన్ని, రథచక్రాల రక్షణను పూర్తిగా తొలగించి, ఆమె రథాన్ని తేలిపోవేలా చేసింది. అప్పుడే, సింధు తనకు కలిగిన కష్టాల నుంచి విముక్తి కలిగించే “శోషణ” ఆయుధాన్ని గుర్తు చేసుకొని, బాణంగా దానిని ఆహ్వానించింది. ఆ దివ్యమైన ఆయుధం ప్రభావంతో, నీటి మాయ అంతరించిపోయింది; రాత్రి ముగిసినట్లు, మరణించిన వారు మరణించినవారిగానే ఉండిపోయారు, భూమి పూర్తిగా ఎండిపోయింది. ఇంతలో, మూర్ఖమైన కోపంతో, సమానమైన వేడి విరూపంగా వ్యాపించి, ప్రజలను బాధించింది; అది పాత, ఎండిపోయిన అడవిలా విస్తరించింది. దిక్కులు అందమైన అవయవాల కాంతితో మెరిపించాయి, ఆవిరి బంగారు ఆభరణాల్లా ఒలికింది, రాజకుమారుల అలంకరణతో మెరిసినట్లు కనిపించింది. అందుకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నవారు, వేసవి అగ్నికి కాలిన పచ్చి ఆకుల్లా, వేడి మత్తులో పడిపోయారు. అప్పుడు, విదురథ తన ధనుసును వలయంగా వంచి, ధనుసు తీగ దనదనపు శబ్దంతో, వర్షమేఘ ఆయుధాన్ని ఆహ్వానించాడు. అందుకు స్పందనగా, మేఘాలు వరుసగా ఏర్పడి, రాత్రివేళలు కలిసినట్లు గుమ్మడివేసాయి; తమల వృక్షాల కలకలతో కలవరపడినట్లు, నిష్క్రమణలో మందగంగా సాగాయి. అవి నీటితో నిండిన శబ్దంతో అల్లరి చేస్తూ, మేఘాల వలయాలు అన్ని దిక్కులను చుట్టుముట్టాయి; మబ్బుల మిగిలిన మాయతో మందగంగా కనిపించాయి. గాలులు గడ్డిగా వీచాయి, వర్షపు చినుకులతో తిరుగుతూ, మేఘాల అర్భాటాన్ని ఛేదించాయి; వాటి శీతలత గొప్పగా, చినుకుల మాలలు అలంకరించినట్లు కనిపించాయి. మెరుపులు ఆకస్మాత్తుగా మెరిగాయి, భయపడ్డ బంగారు పాము లాక్కాని, లేదా రాక్షస స్త్రీలు ఆకాశంలో చూపులు విసిరినట్లు. పర్వతాలు కంపించాయి, మెరుపు శబ్దంతో మారుమూల అడవుల్లో ఏనుగులు, సింహాలు, ఎలుగుబంట్లు అరచినట్లు ప్రతిధ్వనించాయి. భారీ వర్షాలు ధారగా కురిసాయి, మరణదృష్టిలా కఠినంగా, గట్టి ఇనుపను కొట్టిన శబ్దంతో. భూమి నుంచి వేడిమీ, పర్వతాల్లా ఆవిరి మొదట లేచింది; పాతాళ మేఘాలు యుద్ధానికి లేచినట్లు, మేఘాలు కలవరంతో తిరిగాయి. ఒక్క క్షణంలో, మాయలు అంతరించిపోయాయి; ముక్తజ్ఞాన అమృతంతో లోక వాంఛలు నశించినట్లు. భూమి అంతా మట్టితో కప్పబడింది, నిశ్చలంగా నిలిచింది; నదులు ప్రవహిస్తూ, సముద్రం నీటితో నిండినట్లు కనిపించింది. విదురథ వాయు ఆయుధాన్ని విడుదల చేశాడు, అది ఆకాశంలో తిరిగింది, భయంకరంగా, కాలాంతం నాశన నాట్యంలా. గాలులు వీచాయి, మెరుపులు పడుతూ, పర్వత గుహల్లో శిలాభాగాలు విరిగిపడుతూ, యోధులను దెబ్బతీస్తూ, భయంకరంగా, నాశన సూచనలతో వీచాయి. గాలులు మబ్బును తిరుగుతూ, దట్టమైన ఆకులను చీల్చి, చెట్ల గుంపులను ఊపి, వేరు తీసి పడేసాయి. అడవులు చీలిపోయాయి, కొండలు విరిగాయి; ఆ ఉగ్ర వాయు ప్రభావంతో విదురథ రథం కూడా విరిగిపోయింది. అతను నదిలో కొట్టుకుపోయే కొమ్మలా ఊగిపోయాడు; అప్పుడు, విదురథ మహాయుధాలు వదిలి, పర్వత ఆయుధాన్ని విరమించాడు. ఆకాశాన్ని దట్టంగా చేయాలనుకున్న వాయు, పర్వత ఆయుధం ప్రభావంతో నిలిచిపోయింది. వాయు శాంతించడంతో, శాంతి నెలకొంది; గాల్లో వేలాడిన చెట్ల వరుసలు భూమిపై పడిపోయాయి. ఆయుధాల మానవ భక్షక విరూపాల మధ్య, అనేక కాకులు గుంపులు గుంపులుగా చుట్టుముట్టాయి, అన్ని దిక్కులలో అరుపులు, కేకలు, హడావుడి చేశారు. గాలితో విరిగిన చెట్ల హడావుడి అసంపూర్ణంగా వినిపించింది; పర్వతాలు ఆకాశం నుంచి కొమ్మల నుంచి ఆకుల్లా పడిపోతున్నట్లు కనిపించింది. నదులు సముద్రంలా ఇక్కడ అక్కడ లేచాయి, మైనాకాది పర్వతాలు కూడా; వారు దహన ఆయుధాన్ని విడుదల చేయగా, మేఘాలు గర్జించాయి. అగ్నిలా పర్వతాలను కాల్చుతూ, పర్వత నగరాలను, శిఖరాలను అనేక దెబ్బలతో విరిచేశారు. వాయు పళ్ళు విరుచినట్లు శిఖరాలు చీలిపోయాయి; విదురథ, దహన ఆయుధాన్ని శాంతింపజేయడానికి బ్రహ్మ ఆయుధాన్ని ఆహ్వానించాడు. బ్రహ్మ ఆయుధం, దహన ఆయుధం రెండూ శాంతించగా, సింధు నల్లని, భయంకరమైన రాక్షస ఆయుధాన్ని ప్రేరేపించింది. దాని ప్రభావంతో, గోస్తులు వరుసగా లేచాయి, అంతులేని భయాన్ని కలిగించాయి; సాయంకాలంలో భయమే వెలుగు లేని రాత్రిలా, రోజు నల్లగా మారింది. గోస్తులు ప్రపంచాన్ని ఆక్రమించాయి, చీకటితో నిండినట్లు; బూడిద స్తంభాల్లా, వింత సంచలనాలతో తిరిగాయి. వెదికితే, భారీ రూపాల్లో, చేతితో పట్టగలిగినట్లు, కానీ అసలు ఏమీ లేని వారు; కొందరు వెంట్రుకలు నిక్కబొడిచిన, పలుచటి శరీరాలు, కొందరు గడ్డంతో కూడినవారు. పలుచటి శరీరాలు, మురికైన శరీరాలు, గ్రామాల్లో తిరిగే వారు; సభలో, ముదురు చూపులతో, దుర్మార్గంగా ప్రవర్తించే వారు. దుర్దశ, అధిక భక్షకులు, క్రూరులు, గ్రామస్థుల్లా; స్థిరత లేని, ఖాళీ ఇళ్ళు, మట్టికాడల చివర, చెట్ల కింద నివసించే వారు. మృతుల రూపాల్లో, నల్ల శరీరాలతో, శునక భక్షకుల్లా; శత్రు శక్తి మిగిలిన భాగాలను మత్తులో పట్టుకున్నారు. యుద్ధభూమిలో ఉన్న సైనికులు, భయంతో, మనస్సు కలవరపడింది; ఆయుధాలు, కవచాలు వదిలి, ప్రాణాలకు భయపడి, పరుగున పడిపోతున్నారు. వారి కన్నులు, ముఖాలు, చేతులు, కాళ్లు, భయాన్ని కలిగించేలా వక్రంగా, వస్త్రాలు, లెంగీలు వదిలి, నగ్నంగా, నవ్వుతూ పరుగులు తీశారు. వారు మలమూత్రాలు చేయడంలో, వింత నాట్యాన్ని ప్రారంభించారు; గోబ్లిన్ రాజు, రాజును దగ్గరగా చేరాడు. అతను ముందుకు వచ్చేటప్పుడు, ఆ రాజు, జ్ఞానిగా, ఆ మాయను గుర్తించాడు; అది యుద్ధానికి గోబ్లిన్ రాజు రూపొందించిన మాయా ప్రదర్శన అని తెలుసుకున్నాడు.