సాయంత్రం తడి, రక్తమయమైన కాంతితో నిండిన యుద్ధభూమి, సిద్ధులు, మృతదేహాలతో నిండిపోయింది. అక్కడ పూలమాలలు అలంకరించబడి, నాగుల తొక్కలు చుట్టూ పడి, కిరణాలతో కలిసిన వస్త్రాలు అల్లుకుపోయినట్లుగా కనిపించాయి. విత్తనాలుగా పెరిగిన వృక్షాలు, వీరుల తొడలపై అలంకరించబడిన వించెలు, చేతులు, కాళ్లు బాణాల పొదలా విస్తరించాయి. యుద్ధభూమి, గడ్డి పొలంలా నల్లగా, ఆయుధాల కాంతితో మెరుస్తూ, మట్టితో, విరిగిన కత్తులతో కలిసి, చేతుల గొలుసులతో భయంకరంగా, పిచ్చివాడిలా కనిపించింది. అశోక వృక్షాల తోటలా, ఆయుధాలు ఢీకొని మంటలు చెలరేగగా, గంభీరమైన శబ్దాలతో, సిద్ధుల నాయకుడు భయంతో పారిపోయేలా మారింది. బంగారు చేతితో రూపొందించిన, కాంతివంతమైన ఆయుధాలతో అలంకరించబడిన యుద్ధభూమి, బాణాలు, కత్తులు, చక్రాలు, జావెలిన్లు, గదలు, యుద్ధ ఘోషతో నిండిపోయింది. అంతలో, అన్ని సైన్యాలు నాశనమయ్యాయి; యుద్ధభూమి శూన్యంగా, ఇరుపక్షాల్లో కొద్దిమంది మాత్రమే మిగిలారు. విరిగిపోయిన, చచ్చిపోయిన, పారిపోతున్న యోధులు; మృతదేహాల గుట్టలు, రక్త నదులు మట్టిలో ప్రవహించాయి. రక్త నదిని మోయుతూ, మృతదేహాల గుట్టలు ప్రవహిస్తూ, బాణాలు, బల్లలు, కత్తులు, పెద్ద రాళ్లతో నిండిపోయింది. తలలు లేని దేహాలు, వీరుల ఆయుధాల దెబ్బలకు విభజించబడి, వేతాళాల ఘోషతో, తాళ్ల వృక్షాల పిచ్చి నాట్యంలా మారింది. శూన్య, మండుతున్న యుద్ధభూమిలో, ఆ ఇద్దరు—ఆకాశంలో సూర్య చంద్రుల్లా—తమ పద్మరాగ చరియాలపై ప్రకాశిస్తూ, దేవతా సంకేతాల్లా సంచరించారు. వారిని వేలాది యోధులు చుట్టుముట్టారు; చక్రాలు, బాణాలు, గదలు, జావెలిన్లు, ఇతర ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్నారు. వారు యుద్ధభూమి అంతటా స్వేచ్ఛగా సంచరించగా, యోధుల అరుపులు, చక్రాల ఘర్షణ, చనిపోయిన, బ్రతికినవారితో నిండిన ఘోష మధ్య తిరిగారు. రక్త నదులను, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులు నడిచినట్లుగా, వారి చక్రాలు రక్తంలో తడిపి, వెంటాడిన జుట్టు, అంతరాలు అతికించబడ్డాయి. వారి రథాలు, చక్రాల బలంతో పిచ్చి ఏనుగులను తిప్పివేసి, రత్నాల మణులు, అలంకరించిన యోకులు ఢీకొన్న శబ్దాలతో మార్మోగాయి. వారి ధ్వజాలు గాలిలో తుడిపాట్లు తగిలి, గంభీరమైన శబ్దాలు చేస్తూ, అనేక వీరులు, భయంతో పరుగు తీసిన యోధులు వెంట ఉన్నారు. వారు బాణాలు, బల్లలు, విల్లు, లాంస్లు, జావెలిన్లు, మూడు పాయల ఆయుధాలు, చక్రాల కాంతిని మోయారు. ఆ ఇద్దరు, యుద్ధభూమిలో వృత్తాల మధ్య, ఒకరినొకరు ఎదురుగా నిలబడి, ఆయుధాల మేఘాల్లా తలపడారు. బాణాలను విరివిగా విసిరిన చేతులతో, వారు పిచ్చి మేఘాల్లా గర్జించారు. సింహాల్లా వీరులు యుద్ధం చేస్తూ, వారి బాణాలు రాళ్లూ, గదలుగా మారి, ఆకాశంలో విస్తరించాయి. కొన్ని బాణాలు కత్తి పదును, కొన్ని గదలు, మరికొన్ని చక్రాల అంచు, మరికొన్ని గొడ్డలి పిప్పి రూపంలో ఉన్నాయి. కొన్ని బాణాలు బల్ల పాయలు, కొన్ని పదును, మరికొన్ని లాంసు అంచు, మరికొన్ని అర్ధచంద్రాకారంలో ఉన్నాయి. కొన్ని సింహ ముఖాలు, కొన్ని త్రిశూల అంచు, మరికొన్ని మూడు పాయల ముఖాలతో, పెద్ద రాళ్లలా ఉన్నాయి. రాళ్ల బాణాలు, ప్రళయ గాలులతో రాళ్ల వర్షంలా ఎగిరిపోతూ, ఆ సమయంలో, అంతా కల్లోలంగా, ప్రళయ సముద్ర ఉధృతి మధ్య జరిగినట్లుగా మారింది. రాజు, సముద్రపు అలలు ఎత్తుగా ఎగిసిన దగ్గరికి వచ్చి, కోపంతో, మధ్యాహ్న సూర్యుడిలా మండిపోతూ, విస్తరించాడు. తన విల్లు పట్టుకుని, అన్ని దిశలు మార్మోగేలా, దేవతల పర్వతంపై ప్రళయ గాలి ఢీకొన్న శబ్దంలా, విసురాడు. ప్రబల రాజు, తన విల్లులో ఉన్న బాణాలను, ఉదయ సూర్య కిరణాల్లా, వరుసగా విసిరాడు. ఒక్క బాణం విల్లు నుంచి బయలుదేరితే, అది ఆకాశంలో వేల, లక్షల బాణాలుగా మారింది. సముద్రపు శక్తి, వేగం, సూర్యుని కాంతి, విష్ణువు విల్లు వీరిద్దరికీ కలిసింది. ఆయన బాణాలు "ముసులా" అనే పేరుతో, గదల రూపంలో, వారి గర్జనతో, ప్రళయ కాలపు పర్వతాల్లా ఆకాశాన్ని కప్పాయి. ఆ బంగారు అంచు బాణాలు, ఆకాశంలో మెరుస్తూ, బాణాల తుఫాను వల్ల చిద్రించబడి, ప్రళయ కాలపు నక్షత్రాలు పడిపోతున్నట్లుగా కనిపించాయి. విదురథ నుంచి బాణాల ప్రవాహం, సముద్రపు ప్రవాహంలా, సూర్య కిరణాల్లా, నిరంతరం వచ్చాయి. వేగంగా వీచిన గాలిలో, పెద్ద వృక్షాల నుంచి పువ్వులు జారినట్లుగా, లేదా ఎర్రటి ఇనుపను ఢీకొనగా చిందిన చినుకుల్లా, ఆ బాణాలు ఎగిరాయి. వర్ష మేఘాల నుంచి ప్రవహించే నీరు, జలపాత చినుకులు, పెద్ద నగరంలో మంటలు చెలరేగినప్పుడు చిమ్మిన చినుకుల్లా, బాణాలు విసరబడ్డాయి. ఆ ఇద్దరి విల్లుల ఘర్షణ శబ్దం విని, రెండు సైన్యాలు మౌనంగా నిలబడి, సముద్రం నిశ్శబ్దంగా, దృష్టి సారించి చూశాయి. ఆకాశంలో బాణాల ప్రవాహం, గంగ నది ఉధృతి సముద్రానికి పరుగెత్తినట్లుగా, యక్షుల ఘోషతో మార్మోగింది. విల్లుల మేఘాల నుంచి బంగారు అంచు బాణాలు వర్షంలా, మరణపువ్వుల భయంకర అరుపులతో, వర్షం పెల్లుబికినట్లుగా విసరబడ్డాయి. నగరపు మహిళ, తన కిటికీ నుంచి, బాణాల నది సముద్రాన్ని ముంచేందుకు ముందుకు వస్తున్నదాన్ని, ఆడపిల్లలా ఆసక్తిగా చూశారు. ఆ బాణాల గుట్టను చూసి, భర్త విజయం సాధించబోతున్నాడని భావించి, ఆమె పద్మ ముఖం ఆనందంతో వికసించి, ఇలా పలికింది: "విజయం, ఓ దేవీ! మన ప్రభు గెలుస్తున్నాడు—చూడు! ఈ బాణాల ప్రవాహం ముందు మేరు పర్వతమూ ధూళిగా మారుతుంది." ఆమె ఇలా ప్రేమతో, మృదువుగా మాట్లాడినప్పుడు, ఆ రెండు దేవతలు, ఆనందంగా నవ్వుతూ, మానవీయ అనురాగాన్ని హృదయాల్లో అనుభవించారు.