ఏ దైవశక్తి నన్ను ఏ విధంగా ఆదేశిస్తే, నేను వెంటనే ఆ కార్యాన్ని పూర్తి చేస్తాను. ఎవరైనా నన్ను ఏ విధంగా ప్రార్థిస్తే, వారికి అదే విధంగా ఫలితాన్ని ప్రసాదిస్తాను. నేను స్వతహాగా ఏ కార్యాన్ని చేయను; అగ్ని తనంతట తానే వేడి కలిగి ఉండదు కదా! అలాగే, యుద్ధంలో విజయాన్ని కోరి నన్ను ఆరాధించినవారికి నేను గౌరవాన్ని ఇస్తాను. ఒక రూపాన్ని ధరించి, ఆ రూపంలోనే ఫలితాన్ని పొందుతాడు. ఇదంతా గురించి విచారించకుండా, విదురథుడికి నేనే ఉపదేశం ఇచ్చాను. అప్పుడు నాకు విముక్తి కలగాలనే సంకల్పం కలిగింది. అందువల్ల, విదురథుడు తన భార్యతో కలిసి ఆ శరీరాన్ని పొందాడు. అలాగే, నీ ద్వారా కూడా సమయానుసారం ఆ యువకుడు విముక్తి పొందుతాడు. ఇతని శత్రువు సింధు అనే రాజు. అతడిని భూమిపై సింహాసనంపై హతమార్చి, విదురథుడు విజయవంతుడై రాజ్యాన్ని పాలించనున్నాడు. ఆ సమయంలో, యుద్ధరంగంలో చీకటి మేఘాలు బలి సేనల వలె సంచరించాయి. ప్రాణరహిత దేహాలు ఎక్కడికక్కడ పడిపోయాయి. సంధ్యా సమయములో ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మెరిశాయి. క్రమంగా యుద్ధ భూమి పర్వతాల వలె భయంకరంగా మారింది. ప్రపంచం నల్ల మాయలోంచి వెలికి తీసినట్టు ప్రకాశించసాగింది. ఎర్రని రక్త ప్రవాహంలో సూర్యకిరణాలు బంగారు ప్రవాహాల వలె పర్వతాలపై, వీరులపై పడి, యుద్ధరంగాన్ని మహిమాయుతంగా మార్చాయి. ఆకాశం, యుద్ధభూమి – రెండు కూడా పాము వలె సంచరించే ఆయుధాలతో అలంకరించబడ్డాయి. అక్కడ అక్కడ బంగారు మెరుపులతో ప్రకాశించాయి. రత్నాల జతలు కండల వలె చెల్లాచెదురయ్యాయి; తలలు పాత పద్మాల వలె యుద్ధరంగాన్ని తడిపేశాయి; ఆయుధాలతో ఆకాశం చీలిపోవడం, బాణాలతో అది జింకల మందల వలె నిండిపోవడం కనిపించింది. సంధ్యా వెలుగుతో ముదురుగా, సిద్ధులు, మృతదేహాలతో నిండిన యుద్ధభూమి, పూలమాలలు, పాము త్యజించిన చర్మాలు, కిరణాలతో చుట్టుకొనిపోయిన వస్త్రాలతో అలంకరించబడింది. వెల్లవెళ్లాడే వృక్షధ్వజాలు, తొడలతో వంచి వృత్తాలు ఏర్పరచినట్టు కనిపించాయి. చేతులు, కాళ్లు బాణాల మడుగుల వలె చెల్లాచెదురయ్యాయి. ఆయుధాల మెరుపుతో నల్లని పుల్లెదురుగడ్డ వలె భూమి, ఇసుక, విరిగిన కత్తిపీలతో కలిసిపోయింది. చేతుల గొలుసులతో, ఉన్మాదంగా, భయానకంగా మారింది. పుష్పించే అశోకవనాల వలె, పరస్పరం ఢీకొనిన ఆయుధాల మంటలతో, గంభీరమైన శబ్దాలతో సిద్ధాధిపతులు కూడా భయంతో పారిపోయారు. బంగారు పనితనంతో తయారైన ఆయుధాలు, ఉదయ సూర్యుడిని తలపించే ప్రకాశంతో మెరిసాయి. కటారులు, ఖడ్గాలు, చక్రాలు, శక్తులు, ముసలులతో యుద్ధరంగం నిండిపోయింది. ఇంతలో, అన్ని సేనలు నాశనం అయ్యాయి. యుద్ధరంగం వెలవెలబోయింది; రెండు వైపులా కొద్దిమంది మాత్రమే మిగిలారు. చిత్తడిగా, విరిగిపోయిన, మృతులైన, పారిపోయిన యోధులు, శవాల మేడలు, రక్త ప్రవాహాలు మట్టి మీదుగా పారిపోయాయి. ఆ రక్త నదిలో శవాలు తేలుతూ, బాణాలు, కటారులు, పెద్ద రాళ్లు నిండిపోయాయి. తలలు లేకుండా శరీరాలు వీర యోధుల ఆయుధాల దెబ్బలకు పడిపోయాయి. వేటాళ గుంపుల అరుపులతో ఆ ప్రదేశం తాళిపత్ర వృక్షాల వేడుకల వలె గంభీరంగా మారింది. ఖాళీ, మండుతున్న యుద్ధరంగంలో ఇద్దరు యోధులు—వారు సూర్య చంద్రుల వలె తమ కమల వర్ణ రథాలపై ఆకాశంలో చెలరేగారు; వారు దేవతా సంకేతాల వలె ప్రకాశించారు. వారి చుట్టూ వేలాది యోధులు, చక్రాలు, శక్తులు, ముసలులు, కటారులు, ఇతర ఆయుధాలతో చుట్టుముట్టారు. విస్తారమైన యుద్ధ మైదానంలో వీరు స్వేచ్ఛగా సంచరించారు. యోధుల అరుపులు, భారీ చక్రాల ఘర్షణ మధ్య, మృతులు, బతికిన వారు మధ్య వీరు సంచరించసాగారు. రక్త నదులను మత్తులో ఉన్న ఏనుగుల వలె అలవోకగా దాటి పోయారు; వారి రథ చక్రాలు ఎర్రటి నీటిలో తడిసి, వెంటాడే జుట్టు, ఆంతర్యాలతో కప్పబడ్డాయి. వారి రథాలు ఉన్మాదంగా ఉన్న ఏనుగులను చక్రాల బలంతో కదిలించాయి, రత్నాల ఝంకారంతో, అలంకరించిన యోగాల ఘోషతో మారుమోగాయి. వారి ధ్వజాలు గాలిలో ఊగిపోతూ గొప్ప శబ్దాన్ని చేశాయి; వీరుల గుంపులు, భయపడిన సైనికులు వారిని అనుసరించారు. వారు గొప్ప ఆయుధభారం మోసుకుపోయారు—శక్తులు, బాణాలు, ధనుస్సులు, కటారులు, గదలు, చక్రాల ప్రకాశంతో నిండిపోయారు. ఒక క్షణానికి, వారు ఇద్దరూ విశాల వలయాల మధ్య ఎదురెదురు నిలబడి, ఆయుధ మేఘాల వలె ఒకరిని ఒకరు తారసపడ్డారు. బాణాల వర్షం విసిరిన చేతులతో, ఉగ్రమైన మేఘాల వలె ఒకరిని ఒకరు గర్జించారు. ఆ ఇద్దరు సింహప్రముఖులవలె యుద్ధించగా, వారి బాణాలు రాళ్లు, గదలు వలె విస్తరించి, ఆకాశమంతా వ్యాపించాయి. కొన్ని బాణాలు ఖడ్గాల రూపంలో, మరికొన్ని ముసలుల, గదల రూపంలో; కొన్ని చక్రపు అంచుల్లా, మరికొన్ని పరశుదంతాల వలె ఉన్నాయి. కొన్ని శక్తిప్రముఖాల వలె, మరికొన్ని కత్తిపీల అంచుల్లా; మరికొన్ని శూలాగ్రాల వలె, కొన్ని అర్ధచంద్రాకారంగా కనిపించాయి. కొన్ని సింహ ముఖాలతో, మరికొన్ని త్రిశూలాగ్రాలతో; కొన్ని మూడుముఖాలుగా, పెద్ద రాళ్ల వలె బరువుగా ఉన్నాయి. రాళ్ల ముంగురులతో కూడిన బాణాలు ప్రళయ గాలుల్లో పర్వతాల వర్షంలా విసిరివేయబడ్డాయి. ఆ సమయంలో, అంతా కలగలిసిపోయినట్టు, ప్రళయ సముద్రం మధ్య కల్లోలంగా మారింది. రాజు, ఎగిసిపడే అలలతో కూడిన సముద్రం ముందుకు వచ్చి, కోపంతో విస్తరించి, మధ్యాహ్న సూర్యుని వలె మండిపోతున్నాడు. తన ధనుస్సును ఎక్కిపట్టి, అన్ని దిశలలో ఉరుముల్లా శబ్దం చేశారు—ఇది ప్రళయ గాలి దేవతా పర్వతాలపై తాకినట్లు. ఆ మహా రాజు తన కవచంలో ఉన్న బాణాలను ఉదయ సూర్యుని కిరణాల వలె వదిలాడు. తన ధనుస్సు తాడుపై నుండి ఒక్క గొప్ప బాణం బయలుదేరితే, అది ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తూ వేల, లక్షల బాణాలుగా విరిగిపడింది. సముద్రం వేగం, సూర్యుని ప్రకాశం, విష్ణు ధనుస్సు శక్తి—ఇవి ఇద్దరికీ సహజంగా కలిసాయి. అతని బాణాలు ముసలాల రూపంలో 'ముసులా' అని పిలవబడ్డాయి; అవి గర్జనతో ఆకాశాన్ని ప్రళయ పర్వతాల వలె కమ్మేశాయి. ఆ బంగారు అంచుల బాణాలు, శత్రువుల ఆయుధ వర్షంలో ఆకాశంలో మెరుస్తూ, ప్రళయాంత నక్షత్రాల వలె చెల్లాచెదురయ్యాయి.