యుద్ధభూమిలో ఘోరమైన సన్నివేశాలు ఆవిర్భవించాయి. శిరస్సులు కోసిన శరీరాలు నాట్యమాడుతున్న ఊరేగింపులో పైకి లేచాయి; రాక్షస యువతులు యుద్ధంలో జరిగిన ద్రోహాన్ని గట్టిగా పాడుతూ సంచరించాయి. మత్తులో ఉన్న ఏనుగుల సేనలు ఒకదానికొకటి ఢీకొంటూ, గర్జిస్తూ నాదాలు మోగించాయి. ఆ వేడుకలో విసిరిన రాళ్లను మత్తులో ఉన్న నదులు ఆకాశంలోకి ఎత్తుకెళ్లాయి. రథాలు అడవి వాడిన ఆకుల్లా నేలమీద పడిపోయాయి; యుద్ధ పర్వతం నుంచి ఎర్రని నదులు ప్రవహించాయి, చనిపోయినవారు వానల్లా కురిసారు. రక్తంతో కలిసిన ధూళి మేఘాలను ఆయుధాల అగ్నులు అదుపుచేశాయి; యుద్ధ ధ్వని మరణ నిర్ధారణతో భయాన్ని కలిగించింది. అటు ఇటు అంతా గందరగోళపు ఘోరమైన యుద్ధం మాత్రమే వినిపించింది, ఖడ్గాల తరంగాలతో ముదురగా కలియబెట్టబడింది, కాని పై మేఘాలు మాత్రం కదలలేదు. రెండు సైన్యాల ఢీకొనడం అంతా చితాభస్మాల చప్పుడులా వినిపించింది; బాణాల మోత వర్షంలా కురిసింది; మహాయుద్ధ ఆయుధాల గర్జన స్పష్టంగా వినిపించింది. అయినా రాత్రి సమయం రావడంతో, అన్నీ నిద్రలో మునిగినట్టు మౌనంగా మారిపోయాయి. ఈ విధంగా భయంకరమైన, కలకలమైన యుద్ధం కొనసాగుతుండగా, జ్ఞానదేవి తన ఎదుట నిలిచిన తన స్వరూపాన్ని ఆడుతూ పలికింది: "దేవి, మన ప్రభువు ఈ యుద్ధంలో గెలవకపోవడమూ, ఓడిపోకపోవడమూ ఎందుకు? నీవు సంతోషంగా ఉన్నా, ఈ యుద్ధంలో ఏనుగులు పారిపోతున్నప్పుడు, నాకు చెప్పు." "ఈ రాజు విదురథుడు నన్ను చాలా కాలంగా ఆరాధిస్తున్నాడు, కానీ అతడు విజయ కోరికతో కాదు. అందుకే అతడే విజయాన్ని పొందుతున్నాడు; విదురథుడు గెలవడం లేదు. ఈ జ్ఞానం, అంతర్మనస్సు, అన్నీ ఎప్పుడు ఎలా జరుగాలో నిర్ణయిస్తుంది. అతడు నన్ను ఏం చేయమంటాడో, నేను వెంటనే చేస్తాను. ఎవరెవరు నన్ను ఎలా పిలుస్తారో, వారికి వాటి ఫలితాన్ని ఇస్తాను. నేనెప్పుడూ స్వయంగా ఏమీ చేయను—ఎలాగైతే అగ్ని దాహాన్ని తనంతట తానే కలిగి ఉండదో, అలాగే. అతడు 'యుద్ధంలో నాకు విజయం కలగాలి' అని ఆలోచనతో నన్ను పూజించాడని నేను గౌరవించాను." "విగ్రహ రూపాన్ని ధరించి, అతడు ఆ విధంగా ఫలితాన్ని పొందాడు; విదురథుడు ఈ విషయాన్ని గుర్తించకుండా, నేనే అతనికి ఉపదేశించాను. ఈ క్రమంలోనే నేను విముక్తి పొందాలని సంకల్పించాను; అందువల్ల విదురథుడు తన భార్యతో కలసి ఆ శరీరాన్ని పొందాడు. త్వరలో నీవు కూడా, సమయానుసారం, ఆ యువకునికి విముక్తిని ప్రసాదిస్తావు. అతని శత్రువు సింధు అనే రాజు; అతను భూమిపై సింహాసనాన్ని అధిరోహించి, సింధువును సంహరించి, విజయాన్ని పొంది రాజ్యం పాలిస్తాడు." అంతలో చీకట్ల సమూహాలు బలి రూపంలో సైన్యాల్లా కదిలాయి; ప్రాణం లేని శరీరాలు బయటకు విసిరివేయబడ్డాయి; సంధ్యా వేళలో ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మెరిసాయి. క్రమంగా యుద్ధభూమి పర్వతప్రాంతం భయంకరంగా మారింది; ప్రపంచం నల్ల మాయలోంచి పైకి లేచినట్టు ప్రకాశించింది. సూర్యకిరణాలు బంగారు ప్రవాహాల్లా పర్వతాలపై, మహావీరులపై పడుతూ, యుద్ధంలో రక్తపు కాంతిలా మెరిశాయి. ఆకాశం, యుద్ధభూమి, చేతులు పాము లాగా తిరుగుతూ, బంగారు కాంతి చిందిస్తూ అలంకరించబడ్డాయి. కర్ణభూషణాలతో, వజ్రాలతో మెరిసిపోయాయి; తలలతో ఆ రంగం వృద్ధి నీలొటస్ పూల తోటలా కనిపించింది; ఆయుధాలతో ఆకాశం చీలిపోయింది; బాణాలతో, అది జింకల మందలా నిండిపోయింది. ఎర్రటి సంధ్య కాంతితో, సిద్ధులు, మృతదేహాలతో నిండిపోయింది; పుష్పమాలలు, పాము చర్మాలు, కిరీటాల కాంతులతో అలంకరించబడ్డది. తొడలతో వంగిన వృక్షపతాకలు మెరిసాయి; చేతులు, కాళ్లు బాణాల పొదలా చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి. ఆయుధాల కాంతితో, మురికి, పలుచటి గడ్డితో కలిసిపోయిన భూమి భయంకరంగా మారింది; చేతుల గొలుసులతో, ఉన్మాదంగా కనిపించింది. పుష్పించే అశోకవనంలా, ఆయుధాల మంటలతో, ఘోర శబ్దాలతో, సిద్ధాధిపతిని కూడా పారిపోయేలా చేసింది. బంగారు కళాకృతులతో నిర్మితమైనట్టు, కాంతివంతమైన ఆయుధాలతో అలంకరించబడింది; కటారులు, ఖడ్గాలు, చక్రాలు, శక్తులు, ముసలులతో నిండింది. ఇంతలో అన్ని సైన్యాలు నాశనమయ్యాయి; యుద్ధభూమి ఖాళీగా మారింది, ఇరువైపులా కొద్ది మంది మాత్రమే మిగిలారు. విరిగిపోయినవారు, చనిపోయినవారు, నాశనం చెందినవారు, పారిపోయినవారు అన్నీ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి; మృతదేహాల కొండలు, రక్తపు నదులు ప్రవహించాయి. ఆ రక్తపు నదిని మోయిస్తూ, మృతదేహాల గుట్టలు కొట్టుకుపోయాయి; బాణాలు, ఖడ్గాలు, పెద్ద రాళ్లు ఎక్కడికక్కడ కనిపించాయి. వీరుల ఆయుధాలతో శిరస్సులు కోసిన శరీరాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి; వేటాళ గుంపుల అరుపులతో ఆ రంగం తాళిపండు వృక్షాల ఉన్మత్త నాట్యంలా మారింది. ఖాళీగా, అగ్ని మండుతున్న యుద్ధభూమిలో, ఇద్దరు యోధులు ఆకాశంలో సూర్యచంద్రుల్లా తమ కమలవర్ణ రథాలపై సంచరించారు; వారు దివ్య సంకేతాల్లా ప్రకాశించారు. వారి చుట్టూ వేలాది యోధులు, చక్రాలు, శక్తులు, ముసలులు, శూలాలు, ఇతర ఆయుధాలతో ఉన్నారు. వారు యుద్ధభూమి మొత్తం స్వేచ్ఛగా సంచరించారు; వీరుల అరుపులు, గొప్ప చక్రాల గర్జనలు మధ్య, మరణించినవారు, మిగిలినవారు అన్నీ వారి చుట్టూ ఉన్నాయి. వారు మత్తులో ఉన్న ఏనుగుల్లా, రక్తపు నదులను సులభంగా దాటి పోయారు; వారి రథచక్రాలు ఎర్రటి నీటితో తడిసి, జుట్టు, అంతస్తులు అంటుకుని ఉన్నాయి. వారి రథాలు, చక్రాల బలంతో మత్తులో ఉన్న ఏనుగులను బలంగా కూల్చాయి; రత్నాల మణులు మోగుతూ, అలంకారాల యోగాల మోత వినిపించింది. వారి పతాకాలు గాలిలో ఊగిపడుతూ ఘోరమైన శబ్దాన్ని చేసింది; వారి వెంట అనేక మహావీరులు, లెక్కలేనన్ని భయపడిన యోధులు ఉన్నారు. వారు శూలాలు, బాణాలు, ధనుస్సులు, కటారులు, శక్తులు, కురిసెలు, ప్రకాశించే చక్రాలతో నిండిపోయారు. అక్కడ ఒక క్షణం, వారు విస్తృత వలయాల మధ్య నిలబడి, ఆయుధాల మేఘాల్లా ఒకరినొకరు ఎదుర్కొన్నారు. బాణాల వర్షంతో చేతులు బలంగా మారిన వారు, ఉరుము మేఘాల్లా గర్జించారు. ఆ ఇద్దరు సింహస్వభావం గల యోధులు పోరాడుతుండగా, వారి బాణాలు రాళ్లు, ముసలులు లా ఆకాశమంత వ్యాపించాయి. కొన్ని బాణాలు ఖడ్గపు ధారల్లా, మరికొన్ని గదలూ, ముసలుల్లా మారాయి; కొన్ని చక్రపు అంచుల్లా, మరికొన్ని పరశు ముఖాల్లా మెరిసాయి. ఈ విధంగా, యుద్ధ భూమి విజృంభించిన ఘోరమైన దృశ్యాలతో, దేవతల సంకల్పంతో, యోధుల పరాక్రమంతో, మేఘాల మధ్య సూర్యచంద్రుల్లా ఇద్దరు మహాయోధులు పరస్పరం పోరాడారు.