ఈ విధంగా ఆ మహర్షి తన అనుభవాలను వివరిస్తూ, జీవితం యొక్క నిజమైన అర్థాన్ని తెలియజేస్తాడు. సాధించదగినది, సాధించిన తరువాత మరల దుఃఖాన్ని కలిగించని స్థితిని పరిపూర్ణ తృప్తి స్థితి అంటారు; అదే నిజమైన జీవితం అని చెబుతాడు. చెట్లు, జంతువులు, పక్షులు కూడా జీవిస్తాయి; కానీ, ఆలోచనలతో మాత్రమే జీవించని మనస్సు కలిగినవాడే నిజంగా జీవిస్తున్నాడు. ఈ లోకంలో ధర్మముగా జీవించే వారు మాత్రమే నిజంగా పుట్టినవారు; మిగిలినవారు, ఇక్కడ పుట్టలేదు అని భావించాలి, వారు గాడిదలతో సమానం. గ్రంధాలు వివేకం లేని వారికి భారంగా ఉంటాయి; జ్ఞానం, రాగానికి భారంగా ఉంటుంది; చంచలమైన మనస్సు భారంగా ఉంటుంది; ఆత్మ జ్ఞానం లేని వారికి శరీరం భారంగా ఉంటుంది. రూపం, ఆయువు, మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారం, కర్మ—all foolish people bear these like a heavy load, bringing suffering. చంచలమైన మనస్సు, అనర్థాలకు ప్రధాన నిలయం; ఆయువు, రోగాలకు గట్టి స్థానం, అనారోగ్య పక్షులకు గూడు. ప్రతి రోజూ, అలసటను పారద్రోలుతూ, కాలం పుట్టుక యొక్క గుంతను నిత్యం తవ్వుతుంది, అది గుర్రం సమాధి తవ్వినట్లు. శరీరాన్ని పెనుగులుగుతున్న రోగాలు దాని లోపల నివసించి, మండే బాధను కలిగిస్తాయి, అది అడవి గాలి విషపూరిత సర్పాలచే తినబడినట్లు. దయలేని చిన్న చిన్న దుఃఖాలు, లోపల నివసిస్తూ, శరీరాన్ని పాత వృక్షాన్ని పుట్టలచే చెక్కినట్లు క్షీణింపజేస్తాయి.